Джин Рэймонд: Американдық актер және көп қырлы тұлға

Кіріспе

Американдық актер (1908–1998)
Үндістандық боксшы

Джин Реймонд (нағыз аты Raymond Guion; 13 тамыз 1908 – 3 мамыр 1998) – 1930 және 1940 жылдардағы американдық кино, теледидар және сахна актері. Актерлік қызметінен бөлек, Реймонд әнші, композитор, сценарист, режиссер, продюсер және әскери ұшқыш болған.

Ерте өмір

Реймонд 1908 жылдың 13 тамызында Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Ол кәсіби балалар мектебінде оқыды, сонымен қатар "Рип Ван Винкл" және "Кабаж Патчтің миссис Виггс" сияқты қойылымдарда өнер көрсетті. Оның Бродвейдегі тұңғыш дебюті 17 жасында "The Cradle Snatchers" спектаклінде болды, ол екі жыл бойы сахнада қойылды. (Құрамында Мэри Боланд, Эдна Мэй Оливер және жас Хамфри Богарт та болды.)

Кино мансабы

Оның экранға дебюті 1931 жылғы «Жеке қызметші» фильмінде болды. Тағы бір ерте кездескен рөлі – У.С. Филдс пен Чарльз Логтонмен бірге түсірілген «Егер менің миллионым болса» атты көп режиссерлік фильмде. Оның сары шашты, әдемі келбеті, классикалық бейнесі және жастық шақтағы қуанышы, сонымен қатар есімін «Джин Реймонд» деп өзгерткенінің арқасында, ол Лоретта Янгпен бірге түсірілген «Будапешттегі хайуанатбақ» сияқты классикалық фильмдерде және көбінесе Энн Сотернмен бірге RKO музыкалық фильмдерінің сериясында жарқын өнер көрсетті. Ол көптеген әндер жазды, соның ішінде «Сен де боласың ба?» деген танымал ән бар, оны ол 1936 жылғы «Smartest Girl in Town» фильмінде Сотернге арнап орындады. Оның әйелі, Жаннет Макдональд, концерттерінде оның бірнеше классикалық шығармаларын орындап, «Let Me Always Sing» әнін жаздырды. Оның ең танымал фильмдері, көбінесе екінші басты рөлде, – Жан Харлоу мен Кларк Гейблмен бірге түсірілген «Red Dust» (1932), Лоретта Янгпен бірге «Будапешттегі хайуанатбақ» (1933), Бетт Дэвиспен бірге «Ex Lady» (1933), Долорес дель Рио, Фред Астер және Джинджер Роджерспен бірге «Риоға ұшу» (1933), Лилиан Харвимен бірге «Мен Сюзаннамын» (1934), Джоан Кроуфордпен бірге «Сади Макки» (1934), Альфред Хичкоктің «Мистер және миссис Смит» (1941) фильмі, Кароль Ломбард және Роберт Монтгомеримен бірге, сондай-ақ Ларайн Дей, Брайан Аерн және Роберт Митчеммен бірге түсірілген «The Locket» (1946) фильмдері. Макдональд пен Реймонд бірлесіп «Smilin' Through» фильмін түсірді, ол АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қадам басқан кезде шықты. АҚШ Әскери-әуе күштерінде қызметтен кейін Реймонд Голливудқа оралды. Ол 1949 жылы «Миллион долларлық демалыс» фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік жұмысын жүзеге асырып, басты рөлді өзі сомдады. Кейінгі жылдары ол тек бірнеше фильмде ойнады. Оның соңғы ірі фильмі – 1964 жылғы Генри Фонда мен Клифф Робертсонмен бірге түсірілген «Үздік кандидат». 1950 жылдары ол көбінесе теледидарда жұмыс істеді, «Playhouse of Stars», «Fireside Theatre», «Hollywood Summer Theater» және «TV Reader's Digest» сериалдарында ойнады. 1970 жылдары ол ABC телеарнасының «Paris 7000» бағдарламасында және «The Outer Limits», «Robert Montgomery Presents», «Playhouse 90», «The Man from U.N.C.L.E.», «Ironside», «The Defenders», «Mannix», «The Name of the Game», «Lux Video Theatre», «Kraft Television Theatre» және «U.S. Steel Hour» телешоуларында эпизодтық рөлдерді ойнады.

His screen debut was in Personal Maid (1931). Another early appearance was in the multi director If I Had a Million with W. C. Fields and Charles Laughton. With his blond good looks, classic profile, and youthful exuberance – plus a name change to the more pronounceable "Gene Raymond" – he scored in films like the classic Zoo in Budapest with Loretta Young, and a series of light RKO musicals, mostly with Ann Sothern. He wrote a number of songs, including the popular "Will You?" which he sang to Sothern in Smartest Girl in Town (1936). His wife, Jeanette MacDonald, sang several of his more classical pieces in her concerts and recorded one entitled "Let Me Always Sing". His most notable films, mostly as a second lead actor, include Red Dust (1932) with Jean Harlow and Clark Gable, Zoo in Budapest (1933) with Loretta Young, Ex Lady (1933) with Bette Davis, Flying Down to Rio (1933) with Dolores del Río, Fred Astaire and Ginger Rogers, I Am Suzanne (1934) with Lilian Harvey, Sadie McKee (1934) with Joan Crawford, Alfred Hitchcock's Mr. and Mrs. Smith (1941) with Carole Lombard and Robert Montgomery, and The Locket (1946) with Laraine Day, Brian Aherne, and Robert Mitchum. MacDonald and Raymond made one film together, Smilin' Through, which came out as the U. S. was on the verge of entering World War II. After service in the United States Army Air Forces Raymond returned to Hollywood. He wrote, directed and starred in the 1949 film Million Dollar Weekend. In later years he appeared in only a few films. His last major film was The Best Man in 1964 with Henry Fonda and Cliff Robertson. In the 1950s he mostly worked in television, appearing in Playhouse of Stars, Fireside Theatre, Hollywood Summer Theater and TV Reader's Digest. In the 1970s he appeared on ABC Television Network's Paris 7000 and had guest roles in The Outer Limits, Robert Montgomery Presents, Playhouse 90, The Man from U. N. C. L. E., Ironside, The Defenders, Mannix, The Name of the Game, Lux Video Theatre, Kraft Television Theatre and U. S. Steel Hour.

Әскери қызмет

1939 жылы Еуропада Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Реймонд АҚШ соңында соғысқа қатысады деп сенді. Ол осы мүмкіндікке дайындалып ұшқыш болып оқыды және Вьетнам соғысындағы қызметі үшін "Ерен еңбегі үшін" орденімен марапатталды.

Жеке өмір

Реймонд Голливудта студия жүйесіне қарсы сөйлейтінімен танымал болды, ол оның "күтілген деңгейге жетпейтінін" айтты. Ол Фред Астер мен Джинджер Роджерсқа ғана сенді, ол олардың "не істеп жатқанын білетінін" мәлімдеді. Ол сол кездегі алғашқы актерлердің бірі болып, жеке жұмыс істеуге көшкен, бірақ бұл студияларға наразылық білдіру үшін болғанын мойындады. Ол гимнастика мен теннис сияқты спорт түрлерінде де шебер болды. Джордж Сидни Реймондты "дүние көрген ең әдемі жаратылыс" деп атады. 1937 жылы Реймонд Жанет Макдональдқа үйленді. Ол оны екі жыл бұрын Розика Доллидің үйінде өткен голливудтық кеште кездестірді; Макдональд оның отбасылық дастарханға келу шартымен кездесуге келісті. Олардың қарым-қатынасы тығыз болғанына қарамастан, Реймондтың анасы Макдональдты ұнатпады, бірнеше рет оны кемсітуге тырысты (мысалы, қайырымдылық кешінде оның ұлын Джанет Гейнормен бірге алып келу арқылы) және тойға қатыспады. Реймондтар 21 бөлмелі, Тюдор стиліндегі Twin Gables атты сарайда тұрды, олармен бірге үй жануарлары – иттілер, құстар және олардың White Lady атты жылқысы болды, оны Реймонд Макдональдқа туған күніне сыйлады. Макдональдтың қайтысынан кейін ол қысқа уақытқа The Mamas and Papas тобының Джон Филлипс мен Мишель Филлипске тиесілі болды. Макдональд күйеуінің өзіне сенімсіздігі туралы жиі уайымдады. Оның қолдауына риза болғанымен, Макдональд олардың жетістіктері тең болғанын қалады. Реймонд оның музыкалық турнелерінің біріне қатысу туралы ұсыныстан бас тартқанда, ол ренжімеді: "Менің турнелерімде бірге жүріп, оны 'мырза Макдональд' деп атау – өзін сыйлайтын кез келген адам үшін жағымсыз атақ. Ол болғандықтан, оны 'мырза Макдональд' деп жиі атады, мен оның осыны қабылдауына қатты таң қалдым". Макдональдтың жанкүйерлері мен жолдан өтетін адамдар кейде Реймондты Нельсон Эдди деп жаңылыстырды, кейін Макдональд оған ешқашан ұнамайтынын мойындады: "Әрине, біз әрқашан күліп кешіріп өтетінбіз, кейде Джин тіпті Нельсонның атына қол қойып, осыны орындады, бірақ мұндай жағдайларда мен шеккен азапты ешкім білмейді. Сол кездегі әлемдегі ең басты тілегім – оның да мен сияқты мақтанышқа ие болуын көру, осы қорлықтан құтылуына көмектесу еді". 1957 жылы ол Морис Шевальемен қайта кездескенде, ол одан неге фильмдерден бас тартқанын сұрады, оған ол: "Себебі, дәл жиырма жыл бойы мен өзімнің ең жақсы рөлімді оның [Реймондтың] қасында ойнадым. Мен толық бақыттымын". Олар екеуі Макдональдтың 1965 жылы қайтыс болуына дейін 28 жылға жуық некеде болды. Джейн Уайманмен жақын қарым-қатынаста болғаны туралы әңгімелерге қарамастан, 1974 жылы Реймонд Нельсон Бентли Хизге үйленді және олар бірге Пасифик Палисайдс қаласында тұрды. Хиз 1995 жылы Альцгеймер ауруынан қайтыс болды. Ол 1964 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Барри Голдуотерді қолдады. Голливудтың қара тізімі кезінде ол мен Макдональд HUAC тергеулеріне араласпады; екеуі де ешқашан тыңдауға шақырылмады (Макдональд радио сұхбатында жағдаймен келіспеді). 1998 жылдың 3 мамырында 89 жасында Реймонд Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласындағы Сидарс-Синай медициналық орталығында пневмониядан қайтыс болды. Оның денесі Глендейлдегі Форрест-Лаун зиратындағы Бостандық кесенесінде Жанет Макдональдтың қасына жерленді.

Raymond was notorious in Hollywood for being outspoken against the studio system, saying that it was not "living up to expectations". The only actors that he had faith in were Fred Astaire and Ginger Rogers, two people that he claimed "knew what they were doing". He was one of the first actors of the time to go freelance, although he admitted that it was mostly to spite the studios. He also excelled at sports, such as gymnastics and tennis. George Sidney once called Raymond "the most gorgeous thing the world had ever seen". Raymond married Jeanette MacDonald in 1937. He met her at a Hollywood party two years earlier at Roszika Dolly's home; MacDonald agreed to a date, as long as it was at her family's dinner table. Despite the strong relationship, Raymond's mother did not like MacDonald, attempting to snub her a few times (such as arranging her son with Janet Gaynor as a plus one at a charity ball), and did not attend the wedding. The Raymonds lived in a 21 room Tudor Revival mansion named Twin Gables with their pet dogs, birds and their horse White Lady, which Raymond gave to MacDonald as a birthday present; after MacDonald's death, it was briefly owned by John Phillips and Michelle Phillips from The Mamas and Papas. MacDonald often worried about her husband's self esteem. Although she appreciated his support, MacDonald wished that their success was equal; when Raymond turned down her offer to join one of her music tours, she did not feel let down: "Trailing along on my tours would make him 'Mr. MacDonald', a galling label for any self respecting man. As it was, he was called 'Mr. MacDonald' often enough to make me admire tremendously his good sportsmanship in taking it on the chin." Raymond was sometimes mistaken for Nelson Eddy by MacDonald's fans and passersby, which MacDonald later admitted that she never liked either: "Of course we always laughed it off—sometimes Gene even obliged by signing Nelson's name—but no one will ever know the agonies I suffered on such occasions. More than anything else in the world those days, I wanted to see him receive as much acclaim as I, to spare him these humiliations." When she reunited with Maurice Chevalier in 1957, he asked her why she had retired from films, to which she replied, "Because for exactly twenty years I've played my best role, by his [Raymond's] side. And I'm perfectly happy." The two of them were married for almost 28 years until MacDonald's death in 1965. Despite rumors of getting close with Jane Wyman, in 1974, Raymond married Nelson Bentley Hees and they lived together in Pacific Palisades. Hees died from Alzheimer's in 1995. He supported Barry Goldwater in the 1964 United States presidential election. During the time of the Hollywood Blacklist, he and MacDonald did not involve themselves with the HUAC investigations; neither were ever summoned to a hearing (MacDonald openly disagreed with the situation in a radio interview). On May 3, 1998, at 89 years of age, Raymond died of pneumonia at the Cedars Sinai Medical Center in Los Angeles, California. His body was interred next to Jeanette MacDonald's in the Freedom Mausoleum at Forest Lawn, Glendale.

Мұра

Кино және теледидар индустриясына қосқан үлесі үшін Джин Реймонд Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызға ие, олар 7001 Голливуд бульварында (кино) және 1708 Вайн-стритте (теледидар) орналасқан.

Жыныстық қатынас және зорлық-зомбылық туралы мәлімдемелер

Биограф Шарон Рич өзінің Нельсон Эдди мен Жанет Макдональдтың биографиясында, «Сүйіктілер» атты еңбегінде, Реймонд пен Макдональдтың некесі қиын болғанын хабарлады. Бұл олардың бал айларында басталды, онда Макдональд Реймондты Бадди Роджерспен бірге жатып алған күйде тапты деген қаңқу тарады. Шарон Рич Макдональдтың әпкесі Блоссом Рокпен дос болған және Реймондты да жақсы білген. Биограф Э. Флеминг Эддидің Макдональдты зорлағаны үшін Реймондқа наразылық білдіргенін айтты. Макдональд Эддидің баласынан жүкті болған кезде, «Сүйіктілер» фильмін түсірілімінде Эдди оған шабуыл жасап, жарақаттап, өлімге тастап кеткені туралы хабарлар тарады, бірақ газеттерде Реймонд баспалдақтан құлап жарақат алды деген жалған ақпарат берілді. Реймонд бала тууға физикалық мүмкіндігі болмады, ал Макдональд өзінің аяқталмаған автобиографиясында бұл фактіге сілтеме жасап, Гавайдағы бал айынан Реймондпен бірге «Макреймондтардың балалары жоқ» деген түсінікпен және нақты мойындаумен оралғанын жазды. Дегенмен, Макдональд Реймондқа үйленгеннен кейін бірнеше рет жүкті болды, бірақ барлығы түсікпен аяқталды. Макдональдтың 1963 жылғы жеке күнделігі 2015 жылы аукционда сатылды. Көп жылдар бойы Макдональд пен Реймонд некелерін қорғап, ашық мәлімдеме жасағанына қарамастан, қолмен жазылған беттерде Макдональд пен Реймондтың бөлек бөлмелерде немесе пәтерлерде өмір сүргені, Макдональдтың денсаулығының күрт нашарлағаны және оның салмағы күнделікті тіркелгені, кейде 100 фунттан да аз болғаны жазылған. Ол Реймондтан келген ауызша зорлық-зомбылық, физикалық немқұрайлылық және күнделік аяқталған 1963 жылғы 1 қарашаға дейін 44 күн жалғыз қалғанын жазды, сол күні ол жүрекке операция жасату үшін Хьюстон методистік ауруханасына ұшты.