Луис Бунюэльдің 1952 жылғы «Махаббатсыз әйел» фильмі. Мексикалық драма, буржуазиялық құндылықтарды сынап, шағын ұлдың ұрлық ісін көрсетеді. Киносын автор өзі нашар деп санайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Una mujer sin amor (ағылшынша: A Woman Without Love) — испандық режиссер Луис Бунуэльдің 1952 жылы түсірген мексикалық фильмі. Ол Гай де Мопассанның «Пьер мен Жан» әңгімесі негізінде түсірілген. Фильм, Бунуэльдің көптеген туындылары сияқты, буржуазиялық құндылықтарды, әсіресе тым сырттай ғана әрекет ететін Дон Карлос Монтероны сынап көрсетеді. Бунуэль өзі бұл фильмін ең нашар туындысы деп есептеген.
Una mujer sin amor (English: A Woman Without Love) is a 1952 Mexican film directed by Spanish born filmmaker Luis Buñuel. It is based on Guy de Maupassant's story "Pierre et Jean." The film, like much of Buñuel's work, criticizes bourgeois values, especially those of the highly superficial Don Carlos Montero. Buñuel himself considered it his worst film.
Сюжет
Фильм Мексикада, жоғары дәрежелі антиквариат сатушысы Дон Карлос Монтеро мен оның әйелі Розарионың үйінде басталады. Олардың ұлы Карлос немесе Карлитосты мектеп директоры ұрлық жасады деп айыптайды. Карлитосты үйге келген кезде әкесі қатты сөгіп, бөлмесіне қамап қояды. Карлитос қашып кетеді, бірақ оны орманды қорғаумен айналысатын инженер Хулио Мистраль табады. Хулио баланы ата-анасына қайтарып береді, ал Дон Карлос оған шын жүректен риза болады. Хулио Монтеро отбасымен жақын дос болады, бірақ жеке сұхбатта Розариодан неге осындай қатал мінезді және жасы үлкен еркекке үйленгенін сұрайды. Бір күні Розарио мен Карлитос Хулиоға орманға барады, ал Дон Карлос қалада жұмыспен айналысады. Карлитос балық аулаудан қатты ләззат алады. Розарио мен Хулио жеке сөйлеседі, Хулио оның бақытсыз екенін байқайды. Розарио өзінің бақытсыз екенін айтады, себебі ол Дон Карлосқа өте жас кезінде оның ақшасы үшін тұрмысқа шыққан. Хулио ешқашан шын сүймеген әйелдің тағдырына ашынады, содан кейін олар бір-біріне ғашық болады. Розарио мен Хулио жасырын қарым-қатынас құрады, Хулио оны Бразилияға қашуға көндіруге тырысады. Ол ақырында келіседі, бірақ Дон Карлос ауыр жүрек талмасын бастан өткергеннен кейін күтуге шешім қабылдайды. Дон Карлос аман қалады, ал Розарио Карлитосты әкесінен айыруға батыл болмай, Хулиомен бірге кетпейді, олар аурудан кейін жақын болып кеткен еді. Фильм шамамен 20 жылға өтеді, онда Карлос пен оның кіші інісі Мигель (фильмнің бірінші бөлігінде таныстырылмаған) медициналық институтты бітіреді. Бір күні Хулио Мистральдың қайтыс болғаны және барлық мүлігін Мигельге қалдырғаны туралы хабар келеді. Әуелде бұл әрекеттің себебін түсінбейді, өйткені Хулио Мигельмен ешқашан танысқан емес. Фильмде нақты айтылмаса да, Карлос Мигельдің осы мүлікті алғанының себебі – ол Хулио мен анасы Розарионың заңды емес баласы екенін біледі. Карлос Мигельдің мұрасын бөлісу туралы ұсынысын қабылдамайды, оның орнына жаңа клиника салады және анасы мен інісіне деген ашу-ызасын жасырмайды. Мигель Карлос ақшасы үшін үйленгісі келетін әйелге құда болады. Той кезінде Дон Карлос жүрек талмасынан қайтыс болады. Фильмнің соңында Карлос мұра туралы шындықты Мигельге айтады, ол қатты ашуланып, Карлоспен төбелес бастайды. Розарио төбелесті тоқтатады және Карлос айтқандарды растайды. Мигель қатты күйзеледі, ал Розарио оларға тікелей айтады, Хулио – ол өмірінде сүйген жалғыз адам. Ағалар аналарының қайғылы халдерін көріп, келіспеушіліктерін ұмытып, татуласады. Карлос зерттеулер жүргізу үшін тропиктерге кетеді, ал фильм Розарионың Хулионың суретін каминге қоюымен аяқталады.
The film opens in Mexico, in the home of an upper class antiques salesman named Don Carlos Montero and his wife Rosario, whose son, Carlos or Carlitos, is accused of stealing by the principal of his school. Carlitos is scolded harshly by his father when he comes home, and is locked in his room. Carlitos runs away, but is found by an engineer named Julio Mistral who works in the forest. Julio returns the boy to his parents, and Don Carlos is very grateful. Julio becomes great friends with the Montero family, but in private asks Rosario why she really married such a harsh mannered and older man. One day, Rosario and Carlitos pay a visit to Julio in the forest, while Don Carlos spends the day in town on business. Carlitos enjoys himself immensely, fishing for trout. Rosario and Julio converse privately, and Julio notes how unhappy she is. Rosario reveals that she is unhappy because she married Don Carlos for his money when she was very young. Julio sympathizes her plight as a woman who has never truly loved, and they fall in love with each other. Rosario and Julio begin an affair, and Julio tries to convince her to run away with him to Brazil. She eventually agrees, but decides to wait, after Don Carlos suffers a severe heart attack. Don Carlos ultimately lives, and Rosario refuses to go with Julio, unable to separate Carlitos from his father, who had grown close since his illness. The film skips about 20 years into the future, where Carlos, and his younger brother, Miguel (not introduced in the first part of the film), have graduated from medical school. One day, news arrives that Julio Mistral has died and decided to will all of his money to Miguel. Initially, everybody is perplexed at this action, as Julio had never met Miguel. Though it is not explicitly stated in the film, Carlos soon pieces together that Miguel was willed this money because he is the illegitimate child of Julio and his mother, Rosario. Carlos refuses Miguel's offer to share his inheritance, which he uses to build a new clinic, and begins acting bitter towards his mother and brother. Miguel becomes engaged to be married to a woman who Carlos is convinced wants to marry him for his money. At his wedding, Don Carlos collapses and dies from a heart attack. The film comes to a conclusion as Carlos finally discloses the truth about the inheritance to Miguel, who becomes very angry and fights Carlos. Rosario breaks up the fight, and confirms what Carlos has said. Miguel is distraught, and Rosario unapologetically tells them that Julio was the only man she ever loved. The brothers reconcile their differences at the sight of their emotional mother, wrought with sadness. Carlos leaves for the tropics to do research, and the film ends with Rosario placing a picture of Julio on her mantelpiece.