Кіріспе

Индиана Джонстың кейіпкері Марион Рейвенвуд – 1981 жылы түсірілген «Жоғалған сандықтың шабуылшылары» фильмінде алғаш рет пайда болған құмарлық кейіпкер. Карен Аллен сомдаған ол, Индиана Джонс Непалда оны іздеп келгенде оқиғаға араласады, оның әкесі, доктор Эбнер Рейвенвудтан алынған мүлік арқылы Келісім сандығын табуға оның көмегі қажет болады. 27 жылдық үзілістен кейін (фильмдердің ішкі уақыт бойынша 21 жыл), кейіпкер «Индиана Джонс және кристалл бас сүйегінің патшалығы» (2008) және «Индиана Джонс және тағдыр дискісі» (2023) фильмдерінде Аллен ойнауымен қайта оралды.

Тұжырымдама және шығармашылық

Сценарист Лоуренс Касдан кейіпкерге әйелінің әжесінің есімін берді және кейіпкердің тегін Калифорниядағы Рейвенвуд-Лейннен алды. Шон Янг пен Стефани Зимбалист рөлге үміткер болды, Барбара Херши қарастырылды, ал Дебра Уингер рөлден бас тартты. Стивен Спилберг Карен Алленді «National Lampoon's Animal House» фильміндегі өнеріне қатысты бағалап, таңдады. Аллен Индиана рөлін Харрисон Форд сомдағанға дейін Тим Мэтисон мен Джон Шимен бірге экрандық сынақтан өтті. Марион 1983 жылдың қаңтарынан 1986 жылдың наурызына дейін 34 нөмірі жарық көрген Marvel Comics комиксі «Индиана Джонстың жаңа оқиғалары» басылымында жиі кездесетін көмекші кейіпкерге айналды. 1990 жылдары Лукас жазушы Роб Макгрегорға оны Bantam Books-тің «Индиана Джонс» сериясы үшін жазған романдарына енгізуге тыйым салды. «Инди Марионмен қалай танысты? Олардың бұрынғы кездесулері қалай өтті? Джордж бұл жайтты болашаққа қалдырғысы келгендей. Мүмкін, біз оны төртінші бөлімде көрерміз», – деп болжады Макгрегор. Фрэнк Дарабонт 2002-2004 жылдары сценарийші болып жұмыс істеген кезінде «Кристалл бас сүйегінің патшалығы» фильміне Марионды қайтару туралы идеяның өзіне тиесілі екенін айтты.

Жоғалған кемеге шабуыл жасағандар

Марионның әкесі доктор Абнер Рейвенвуд археология профессоры болған, ол Киелі кітаптағы Келісім сандығын табуға құмар болған; ол жас Генри "Индиана" Джонстың да ақылшысы болған, ол ақырында оларды бірнеше қазбаларға ертіп жүрді. Марион осы уақытта Индиана Джонспен қарым-қатынасқа түсті (новеллендіруге сәйкес, ол 15 жаста болған кезде, бірақ айырмашылықтар мен сәйкессіздіктерге байланысты мүлдем сенімді емес). Джонс 1926 жылы Рейвенвудтардан кенеттен кетіп қалды; Марион қарым-қатынас аяқталғанда шамамен 16 немесе 17 жаста еді, ал Джонс 27-28 жаста, одан он жас үлкен. Кейіннен Марион Джонсты: "Мен бала едім! Мен ғашық болдым! Сен мұны біле тұра, бұрыс әрекет жасадың!" - деп айқайлады. Джонс өкініш білдірмей: "Сен не істеп жатқаныңды білесің ғой", - деп жауап берді. Джонс екеуін де тастап, археология профессоры ретінде жұмыс істеуге Америка Құрама Штаттарына оралды. Кейіннен ол жергілікті тавернаны "Карауан" басқарушы (оның әкесі) қайтыс болғаннан кейін оған қалдырды. Алкогольге деген төзімділігін пайдаланып, ол бардағы қонақтарды жиі үстелдің астына ішіп, ойын ойнайтын. Ол "әдемі" оралуға жеткілікті ақша тапқанша, Америка Құрама Штаттарына қайтудан бас тартты. 1936 жылы Марион Джонспен қайта байланысқа шықты, ол оған ақша ұсынды Раның таяғының бас киімі, түпнұсқада әкесі тауып алған артефакт. Алғашында қарсы болған ол, көзілдірікті гестапо агенті Арнольд Тохт өз қолымен қолды талап етіп келген кезде, оған көмектесуге мәжбүр болды. Кейінгі ұрыс кезінде мейрамхана өртенді. Марион Джонсқа ол оған уәде еткен толық бағаны төлемейінше, оның серіктесі екенін айтты. Кейін ол Каирде нацистердің қолына түседі. Инди оның өліп қалғанын ойламады, бірақ ол оны байлап, нацистердің шатырларының бірінде тапқан. Қашудың көп көңіл аударуды қажет етпейтінін ойлап, Инди оны байлап тастады, бірақ қайта оралуға уәде берді. Алайда, ол өзінің ұстаған адамдарына қызмет көрсетуден бас тартқандықтан, ол сатқындыққа ұшыраған жоқ. Беллоктың алға басуы тек құтылу әрекетімен аяқталды, ал Тохтың тергеуі де ерекше қарсылықпен кездесті. Джонстың қарсыласы Рене Беллоктан тұтқындалып, қашып кеткеннен кейін ол Джонсқа нацистерден Келісім сандығын қайтаруға көмектесті. Осылайша олар қарым-қатынастарын қайта жандандырды.

Индиана Джонс және Кристалл бас сүйегінің патшалығы

Джонс археологиялық артефактілерді іздеуді жалғастырды, ал Мэрион Нью-Йоркте "Қарғаның ұясы" атты бар ашу алдында журналистикада өзін сынап көрді. Бір кезде ол Маршалл колледжінің мұражайының байланыс жөніндегі қызметкері болып жұмыс істеді. Дегенмен, олардың жоспарланған тойына бір апта қалғанда Инди оны еш түсіндірмей, болашақ ұлы Генри "Матт" Джонс III-ке жүкті екенін білмей кетіп қалды. Мэрион Матт туғаннан кейін үш ай өткен соң RAF ұшқышы Колин Уильямспен (оны Джонс таныстырған) қарым-қатынас бастады, соңынан олар үйленіп, Колин Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқанға дейін бақытты өмір сүрді. Джонстың ескі, эксцентрикалық досы Харольд Оксли Маттты тәрбиелеуге көмектесті, ол үшінші (немесе техникалық түрде екінші) әке болды. Матт туылғаннан кейін 20 жыл өткен соң, орыстар Окслиді ол іздеген мифтік кристалл бас сүйектерін табу үшін ұстады. Окслиді іздеп жүргенде ұсталғаннан кейін, Мэрион Маттты Джонсты табуға жіберді. Қашқанға дейін, ол Джонсқа Матттың оның ұлы екенін айтты. Осы оқиға барысында олар бір-біріне деген махаббатын қайта сезінді. Үйге оралған соң олар үйленді және бірге жаңа оқиғаларға бет бұрды.

Индиана Джонс және тағдырдың қоңырауы

1960 жылдардың соңында Матт әкесінің қарсылығына қарамастан әскерге жазылуға шешім қабылдады, соның салдарынан Вьетнам соғысында қаза тапты. Матттың өлімі Марионға ауыр тиді, ал Джонс оны бауырсақтай алмайтынын түсінген соң, ол ажырасуды сұрайды және оған сөйлесуден бас тартады. 212 жылғы Сиракуза қамалынан қаушатыран жарақатпен оралған Джонс өзінің қазіргі уақытына келгеннен кейін, Джонстың немере қызы Хелена Шоу оның жарақаттары туралы Марионмен байланысады, және ол оған емделуге көмектесуге келіседі. Джонс Марионды көріп қатты таңғалады, және Джонс өзінің қайғысын мойындағанда олар татуласады.