Йерсиния псевдотуберкулезі: симптомдар, диагностика және жуан ішек жұқпасымен байланысы
Yersinia pseudotuberculosis
Yersinia pseudotuberculosis бактериясы – адамдарда және жануарларда кездесетін, тамақ арқылы жұғатын инфекция. Симптомдары, диагнозы және ерекшеліктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бактерия түрлері
Species of bacterium
Yersinia pseudotuberculosis – грам-теріс бактерия, ол адамдарда алыс шығыс қызылқызыл ыстығына (скарлатинаға ұқсас қызба) себеп болады, кейде зооноздық жолмен, көбінесе тағам арқылы жұғады. Жануарлар да Y. pseudotuberculosis бактериясымен зарарланады. Бактерия уреазаға оң реакция береді.
Yersinia pseudotuberculosis is a Gram negative bacterium that causes Far East scarlet like fever in humans, who occasionally get infected zoonotically, most often through the food borne route. Animals are also infected by Y. pseudotuberculosis. The bacterium is urease positive.
Патогенез
Жануарларда Y. pseudotuberculosis туберкулезге ұқсас белгілерді тудыруы мүмкін, оның ішінде жергілікті тіндік некроз және көкбауыр, бауыр мен лимфа түйіндеріндегі грануломалар. Адамдарда, Қиыр Шығыс қызыл қызуына ұқсас симптомдар Yersinia enterocolitica инфекциясының белгілерімен (қызба және оң жақ ішек қырылысындағы ауырсыну) ұқсас, бірақ көбінесе іш өтуі болмайды, бұл жағдайда дұрыс диагноз қою қиын болуы мүмкін. Y. pseudotuberculosis инфекциясы, әсіресе балалар мен жасөсперімдерде, апендицитке ұқсауы мүмкін, ал сирек жағдайларда ауру теріге (түйінді эритема), буындардың қаттылығы мен ауырсынуына (реактивті артрит) немесе бактерияның қанға таралуына (бактериемия) әкелуі мүмкін. Қиыр Шығыс қызыл қызуы әдетте инфекцияға ұшырағаннан кейін 5-10 күннен кейін пайда болады және емдемесе бір-үш аптаға дейін сақталады. Күрделі жағдайларда немесе иммундық жүйесі әлсіреген науқастарда емдеу үшін антибиотиктер қажет болуы мүмкін; ампициллин, аминогликозидтер, тетрациклин, хлорамфеникол немесе цефалоспорин тиімді болуы мүмкін. Жақында сипатталған "Изуми қызуы" синдромы Y. pseudotuberculosis инфекциясымен байланысты. Y. pseudotuberculosis инфекциясына байланысты аппендицитке ұқсайтын (іс жүзінде мезентериялық лимфадениттен туындаған) қызба мен іш ауруының белгілері классикалық тамақ улануынан туындайтын диарея мен құсудан өзгеше. Y. pseudotuberculosis әдетте тек перифериялық жолдармен қоныстануға қабілетті және иммундық жүйесі әлсіреген адамдарда ауыр ауруды тудырса да, егер бұл бактерия қан ағынына енсе, онда оның LD50 көрсеткіші Y. pestis-ке шамалас, тек 10 ҚТБ (CFU) құрайды.
In animals, Y. pseudotuberculosis can cause tuberculosis like symptoms, including localized tissue necrosis and granulomas in the spleen, liver, and lymph nodes. In humans, symptoms of Far East scarlet like fever are similar to those of infection with Yersinia enterocolitica (fever and right sided abdominal pain), except that the diarrheal component is often absent, which sometimes makes the resulting condition difficult to diagnose. Y. pseudotuberculosis infections can mimic appendicitis, especially in children and younger adults, and, in rare cases, the disease may cause skin complaints (erythema nodosum), joint stiffness and pain (reactive arthritis), or spread of bacteria to the blood (bacteremia). Far East scarlet like fever usually becomes apparent five to 10 days after exposure and typically lasts one to three weeks without treatment. In complex cases or those involving immunocompromised patients, antibiotics may be necessary for resolution; ampicillin, aminoglycosides, tetracycline, chloramphenicol, or a cephalosporin may all be effective. The recently described syndrome "Izumi fever" has been linked to infection with Y. pseudotuberculosis. The symptoms of fever and abdominal pain mimicking appendicitis (actually from mesenteric lymphadenitis) associated with Y. pseudotuberculosis infection are not typical of the diarrhea and vomiting from classical food poisoning incidents. Although Y. pseudotuberculosis is usually only able to colonize hosts by peripheral routes and cause serious disease in immunocompromised individuals, if this bacterium gains access to the blood stream, it has an LD50 comparable to Y. pestis at only 10 CFU.
Y. pestis-пен байланысы
Генетикалық тұрғыдан, оба ауруын қоздыратын Y. pestis бактериясы Y. pseudotuberculosis бактериясына өте ұқсас. Оба ауруы Y. pseudotuberculosis-тен салыстырмалы түрде жақында, шамамен 1500-20000 жыл бұрын, ал адамдардағы алғашқы тарихи жағдайлар тіркелгенге дейін бөлініп шыққан сияқты. 2015 жылы Cell журналында жарияланған мақалада бұл бөлініс шамамен 6000 жыл бұрын болғаны айтылған. Бұл қазіргі заманғы бағалаулар, бұрынғы ғылыми әдебиеттерде кездесетін, Y. pestis бактериясы кеміргіштерде «миллиондаған жылдар бұрын» пайда болды деген пікірден күрт өзгеше.
Genetically, the pathogen causing plague, Y. pestis, is very similar to Y. pseudotuberculosis. The plague appears to have diverged from Y. pseudotuberculosis relatively recently about 1,500 to 20,000 years ago, and shortly before the first historically recorded outbreaks in humans. A 2015 paper in Cell argued for a divergence around 6,000 years ago. These modern estimates differ dramatically from earlier suggestions in popular scientific literature which claimed that Y. pestis evolved in rodents "millions of years ago."
Вируленттілік факторлары
Бұл бактерияның қожайынға жабысуына, оны басып алуына және отарлауына жеңілдету үшін көптеген вирулентті факторлары бар. Суперантигендер, бактериялық жабысулар және "Yersinia virulence" плазмидісінде кодталған Yops (бұл бактериялық ақуыздар, бұрын "Yersinia сыртқы мембраналық ақуыздары" деп есептелген) әрекеттері, әдетте pYV деп белгілі, қожайынның патогенезін тудырады және бактериялардың паразиттік тіршілік етуіне мүмкіндік береді.
To facilitate attachment, invasion, and colonization of its host, this bacterium possesses many virulence factors. Superantigens, bacterial adhesions, and the actions of Yops (which are bacterial proteins once thought to be "Yersinia outer membrane proteins") that are encoded on the "[plasmid] for Yersinia virulence" – commonly known as the pYV – cause host pathogenesis and allow the bacteria to live parasitically.