Кіріспе

Бактерия түрі Speciesbox │ Mycoplasma genitalium клеткасының 3D-моделі. jpg. image alt = }} image caption = Mycoplasma genitalium клеткасының 3D толық модельдеуі (3D WC). genus = Mycoplasmoides species = genitalium authority = (Tully et al. 1983) Гупта және басқалар. 2018, Mgen, немесе 2018 жылдан бері Mycoplasmoides genitalium) – адамның зәр және жыныс жолдарының шырышты қабықша жасушаларында тіршілік ететін, жыныстық жолмен берілетін, кішкентай және патогенді бактерия. 2007 және 2015 жылдары жарияланған медициналық хабарламалар Mgen-нің таралуының артуын көрсетеді. Көптеген антибиотиктерге, соның ішінде жақында ғана ең тиімді ем болған макролид азитромицинге қарсы тұру жиілеп барады. Бұл бактерия алғаш рет 1981 жылы адамның зәр-жыныс жолдарынан бөлініп алынған, ал 1983 жылы Mycoplasma-ның жаңа түрі ретінде анықталған. Ол ерлер мен әйелдердің денсаулығына теріс әсер ете алады. Бұрын азитромицин антибиотиктерімен емделген адамдарда ВИЧ жұқтыру қаупі де артады.

Инфекцияның белгілері

Mgen – ерлер мен әйелдерде уретрит, әйелдерде жатыр мойны қабынуы және кіші таз қабынуын қоздыратын бактерия. Ол клиникалық тұрғыдан Chlamydia trachomatis инфекциясына ұқсас белгілермен көрінеді және кейбір топтарда Chlamydia trachomatis және Neisseria gonorrhoeae инфекцияларымен салыстырғанда, жоғары жиілікпен кездеседі. Mgen инфекциясы симптомдық немесе симптомсыз болуы мүмкін. Еркектер мен әйелдердің екеуі де зәр жолының қабынуын (уретрит) сезуі мүмкін, бұл зәр жолдарынан шығатын іріңді-ылғалды бөлінділермен және зәр тастау кезінде күйіп кетумен сипатталады. Әйелдерде ол эндометрит және сальпингит қоса алғанда, жатыр мойны қабынуы мен кіші таз қабыну ауруларын (КТА) тудырады. Еркектерде ең көп кездесетін белгілер – зәр тастау кезіндегі ауырсыну немесе мүшеден сулы бөлінділер. M. genitalium инфекциясы мен әйел репродуктивтік жолдарының синдромы арасында тұрақты байланыс бар. M. genitalium инфекциясы мерзімінен бұрын туу, спонтанды түсік, жатыр мойны қабынуы және кіші таз қабыну ауруының қаупінің артуымен байланысты. Бұдан өзге, бұл патоген жүкті әйелдердің хориондық қабыршақтарының тіндерін жасырын түрде жұқтырып, жүктіліктің нәтижесіне әсер етуі мүмкін. M. genitalium инфекциясымен байланысты сүексіздік қаупі де жоғары, бірақ дәлелдер оның ерлердегі сүексіздікпен байланысты еместігін көрсетеді. M. genitalium қоса инфекциялық агент болған жағдайда, қауіптің байланысы күшейеді және статистикалық маңызға ие болады. Полимераза тізбекті реакциясының (ПТР) нәтижелері оның жіті гонококк емес уретриттің (ЖГЕ) және ықтималды созылмалы ЖГЕ-нің себебі екенін көрсетті. Бұл инфекция ерлердегі симптомдық ЖГЕ жағдайларының 15-20 пайызына себеп болатын, тұрақты және қайталамалы гонококк емес уретритпен (ЖГЕ) тығыз байланысты. Басқа микоплазмалардан айырмашылығы, инфекция бактериялық вагинозбен байланысты емес. Бұл ВИЧ инфекциясының қарқындылығымен тығыз байланысты. Кейбір ғалымдар Mgen-нің кейбір адамдарда простата және жұмыртқа безі қатерлі ісіктері мен лимфомалардың дамуына ықпал етуі мүмкін бе екенін анықтау үшін зерттеулер жүргізуде. Алайда, бұл зерттеулер әлі күнге дейін осы байланысты растайтын нақты дәлелдер тапқан жоқ.

Геном

M. genitalium G37T штаммының геномы бір дөңгелек ДНК-дан тұрады, оның ұзындығы 580 070 негіз жұбын құрайды. Скотт Н. Питерсон және оның командасы 1991 жылы Чапел-Хиллдегі Солтүстік Каролина университетінде импульстік өрістік гель электрофорезі арқылы алғашқы генетикалық картаны жариялады. Олар 1993 жылы геномды тізбектеу арқылы алғашқы зерттеу жүргізді, нәтижесінде 100 993 нуклеотид және 390 белокты кодтайтын ген табылды. 1995 жылы Крейг Вентерді қоса алған, Геномдық зерттеу институтының (TIGR; қазіргі J. Craig Venter Institute) ғалымдарымен бірлесіп, shotgun sequencing әдісімен толық геномдық тізбек құрылды. G37T үшін "525" ген санының қандай себептен пайда болғаны және қандай генді анықтау процедурасы қолданылғаны белгісіз. 2006 жылы Дж. Крейг Вентер институтының командасы биологиялық функциялар үшін тек 382 геннің ғана қажет екенін хабарлады. M. genitalium-ның кішкентай геномы оны "Минималды геном жобасында" таңдаулы организмге айналдырды, бұл зерттеу тіршілікті сақтау үшін қажетті ең кішкентай генетикалық материалды табуға бағытталған. M. genitalium клиникалық штаммдары арасында шектеулі айырмашылықтар бар. Барлық штаммдар кішкентай геном өлшемін сақтайды.

Қарсылықты анықтау

Макролидтерге кең таралған резистенттілікке байланысты, Mgen оң нәтиже көрсеткен үлгілер антимикробтық резистенттіліктің себебін анықтай алатын тестпен қосымша тексерілуі тиіс. 2016 жылғы Mgen инфекциялары жөніндегі Еуропалық нұсқаулық Mgen-нің молекулалық анықталуын макролидтерге қарсы резистенттілікке байланысты мутацияларды анықтай алатын тестпен толықтыруды ұсынды.

Зерттеу

2014 жылдың ақпан айында M. genitalium-дан жаңа Protein M ақуызы табылды. Бұл ақуыз көп миелома, яғни В-жасушалы гематологиялық неоплазманың пайда болу себептерін зерттеу кезінде анықталды. Микоплазма инфекциясының ұзақ мерзімді сипатын түсіну үшін, M. genitalium-ды көп миеломамен ауыратын науқастардың қанынан алынған антиденелер таныды. Антидене реакциясы бұрын белгісіз болған ақуызға байланысты, және ол химиялық жағынан барлық адам және жануар антиденелеріне сезімтал. Ақуыздың мөлшері шамамен 50 кДа, ал құрамында 556 аминқышқылы бар. Mgen – клостридиумға ұқсас грамположительный ата-тектен пайда болған, бірақ де ново нуклеин қышқылы, аминқышқылы және май қышқылы синтезіне қатысатын ферменттерді кодтаушы гендерін жоғалтқан. Бұл Mgen-нің өсуі үшін иесінің өсу факторлары қажеттігін білдіреді. Mgen жасушаларға жабысу қабілетіне ие болғанымен, жатыр мойны мен қынаптың эпителийлік жасушаларында, жасушалардың апикальды қабаты түсірілген кезде инфекцияны қалай сақтайтыны әлі белгісіз. Организмнің иесінің жасушаларына жабысу қабілеті P110 және P140 екі ақуызына байланысты. Адгезия – жасушада инфекцияның басталуындағы маңызды қадам, және Mgen сперматозоидтарға, эритроциттерге және эпителийлік жасушаларға жабыса алады. Терминалды органель де осы ақуыздарға тәуелді, себебі оларсыз органель пайда болмайды. Mgen-нің сегменттелген жұп пластиналары – жасуша мембранасына бекітілген тығыз электрондар ядросы. Бұл ядроның соңы дөңгелек кешенмен жанасады, ал дөңгелек кешенде бактериялардың жылға қарай жылжуына көмектесетін MG219, MG200, MG386 және MG491 ақуыздары бар. Mgen секрецияланатын вируленттілік факторларына ие болмаса да, MG186 ақуызы иесінің нуклеин қышқылын ыдыратады, себебі ол кальцийге тәуелді мембраналық нуклеаза болып табылады.