Линд Макдональд: Канадалық саяхатшы, әйелдер құқығының қорғаушысы және парламент мүшесі
Lynn McDonald
Линн Макдональд – канадалық саясаткер, климат белсендісі, бұрынғы депутат. Әйелдер мәселесі жөніндегі ұлттық комитет президенті болды. NDP өкілі ретінде жұмыс істеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Линн Макдональд (15 шілде 1940 жылы туған) – канадалық ғалым, климаттық белсенді және бұрынғы парламент депутаты. Ол Әйелдер мәртебесі жөніндегі ұлттық іс-қимыл комитетінің бұрынғы президенті және 1982 жылдан 1988 жылға дейін Бродвиу—Гринвуд сайлау округінен Жаңа демократиялық партиясының (NDP) парламент депутаты болды. Макдональд – Гюльф университетінің әлеуметтану профессоры, қазір зейнеткерлікте.
Canadian politician
Lynn McDonald (born July 15, 1940) is a Canadian academic, climate activist and former Member of Parliament. She is a former president of the National Action Committee on the Status of Women and was the New Democratic Party (NDP) Member of Parliament for Broadview—Greenwood from 1982 until 1988. McDonald is professor emerita of Sociology at the University of Guelph.
Саяси мансап
Макдональдс алғаш рет 1981 жылғы провинциялық сайлау кезінде Солтүстік Йорк облысының Ориоль округінде Онтарионың Жаңа демократиялық партиясынан кандидат ретінде мемлекеттік қызметке қатысты. Келесі жылы ол федералды саясатқа қатысып, Боб Рейдің федералды саясаттан кетуі және Онтарионың Жаңа демократиялық партиясының төрағасы болуына байланысты бос орынды толтыру үшін өткізілген қосымша сайлауда сайланды. Ол үшінші дауыс беру кезінде партияның аға кеңесшісі Джеральд Капланды жеңіп, НДП-нің үміткерлігін иеленді. Қосымша сайлауда ол бұрынғы Торонто Сан газетінің редакторы Питер Уортингтонды, тәуелсіз кандидат ретінде шамамен 2000 дауыспен жеңді. 1984 жылғы федералды сайлауда ол өзінің үлдемесін 3500 дауысқа дейін арттырып, осы жолы ресми прогрессивті консервативті кандидат ретінде қатысқан Уортингтонды жеңді. Макдональд парламентте де, одан тыс жерлерде де әйелдер теңдігін қолдады (ол парламент мүшесі ретінде алғаш рет «Мыс» деген сөзбен аталды). Ол 1971 жылы құрылған Онтариодағы Әйелдер мәртебесі жөніндегі комитеттің негізін қалаушылардың бірі болды, ол Канададағы Әйелдер мәртебесі жөніндегі Корольдік комиссияның есебіндегі шараларды іске асыру үшін лоббилеу жұмыстарын жүргізді (оған ол қысқаша мәліметтер ұсынған). 1980 жылы Әйелдер мәртебесі жөніндегі Ұлттық әрекет комитетінің төрағасы ретінде ол ұйымның теңдік құқықтары туралы мәліметтемесін Сенат пен Өкілдер палатасының Бірлескен құқықтар туралы жарғы комитетіне ұсынды. Макдональд темекі шегуге қарсы күрестің белсенді жақтасы болды. Ол темекі өнеркәсібінің наразылығын тудырды, себебі темекі шегуді шектеу және темекі жарнамасын мен демеушілігін тоқтату туралы жеке мүшелік заң жобасын ұсынды. 1988 жылы ол жеке мүшелік заң жобасы ретінде Темекі тартпайтын адамдардың денсаулығы туралы заңды қабылдауға қол жеткізді, бұл әлемдегі жұмыс орындарында және қоғамдық орындарда темекі тартпауды заңдастырған алғашқы заң болды. Заң жобасында темекі жарнамасына және демеушілігіне тыйым салу, сондай-ақ қауіпті өнімдер туралы заңға сәйкес тізімделген темекі өнімдерінің сатылымын реттеу көзделген. Макдональдтың заң жобасы парламенттік комитеттердің қарауына алынып, Палатаның барлық фракцияларынан қолдау тапты, денсаулық сақтау ұйымдары оны қолдады. 1987 жылдың 22 сәуірінде, заң жобасының екінші оқылымына он күн қалғанда, Денсаулық сақтау министрі Джейк Эпп үкіметтің темекі жарнамасына және демеушілігіне тыйым салатын және темекі пакеттеріндегі денсаулық ескертулерін күшейтетін заң жобасын ұсыну ниетін жариялады. Үкімет сондай-ақ мемлекеттік ғимараттарда темекі шегуге тыйым салатынын және басқа да федералды реттелетін жұмыс орындарында оны шектеуді хабарлады. Темекі өнеркәсібінің қарсылығына қарамастан, Макдональдтың заң жобасы мен Эпптің C-51 заң жобасы парламентте қабылданды және 1988 жылдың 28 маусымында патшалық келісім алды. Макдональдтың заң жобасы айналысындағы лоббилеу Эпптің өз заңын ұсынуына саяси ықпал етті деп есептеледі. Макдональдтың заң жобасы Палатадағы барлық министрлер кабинетінің мүшелері қарсы дауыс бергеніне қарамастан, ашық дауыс беру арқылы қабылданды. 1988 жылғы федералды сайлауда Макдональдты либерал Деннис Миллс 1200 дауыспен жеңді. Ол 1993 жылғы федералды сайлауда Миллске қарсы қайта оралуға тырысты, бірақ НДП-ге деген қолдау күрт төмендегендіктен, шамамен 10 000 дауыспен жеңілді. 2012 жылы ол басқа Nightingale академиялық қызметкерлерімен және жақтастарымен бірге Nightingale Society ұйымын құрды. Макдональд содан бері экологиялық мәселелермен белсенді айналысып келеді, бастапқыда Ядролық энергияны жою науқанымен, кейіннен климаттың өзгеруі мәселесімен айналысатын JustEarth: Экологиялық әділдік үшін коалицияның негізін қалаушы ретінде; ол 2010–2014 жылдар аралығында Климаттық әрекеттер желісінің директорлар кеңесінің мүшесі болды. Канадалық сайлау альянсының негізін қалаушы Макдональд 2015 жылғы федералды сайлауда осындай альянс құру үшін науқан жүргізді, бұл федералды деңгейде пропорционалды өкілдікті қабылдауға әкелуі тиіс еді. Макдональд сонымен қатар Жеке камерадағы оқшаулануды жою науқанының негізін қалаушы. 2015 жылы ол Канада орденінің мүшесі атанды және 2019 жылы Корольдік тарихи қоғамның мүшесі болып сайланды. 2020 жылы ол Райерсонның академиялық қызметкерлерімен және жақтастарымен бірге Эгертон Райерсонның достарын құрды, оның мақсаты Райерсонның беделін қалпына келтіру және оған қарсы жалған айыптауларды жоққа шығару. · Тарихи деректер Эгертон Райерсонды ақталады. National Post 9 қыркүйек 2021. · 2021 жылдың 30 тамызы. Эгертон Райерсон. Globe and Mail. A10 · 2022 жылдың 30 сәуірі. "Тізімді түзеу". Toronto Star.
McDonald's first run for public office was during the 1981 provincial election when she was the Ontario New Democratic Party's candidate in the riding of Oriole in North York. The next year, she entered federal politics and was elected in the by election held to fill the vacancy created by Bob Rae's departure from federal politics to take the leadership of the Ontario NDP. She defeated senior party aide Gerald Caplan on the third ballot to win the NDP nomination. In the by election she defeated former Toronto Sun editor Peter Worthington, who was running as an independent, by almost 2,000 votes. In the 1984 federal election, she increased her margin to over 3,500 votes again defeating Worthington who, this time, was running as the official Progressive Conservative candidate. McDonald championed women's equality both inside and outside Parliament (she was the first Member of Parliament to be addressed as Ms.) She was a co founder of the Ontario Committee on the Status of Women, 1971, which lobbied for implementation of the measures of the Report of the Royal Commission on the Status of Women in Canada (to which she had given a brief). As president of the National Action Committee on the Status of Women, in 1980, she gave the organization's brief on equality rights to the Joint Senate Commons committee on the Charter of Rights. McDonald was also a notable opponent of smoking. She earned the enmity of the tobacco industry by moving a private member's bill to restrict smoking and ban tobacco advertising and sponsorships. She succeeded in getting the Non smokers’ Health Act adopted, as a private member's bill, in 1988, the first legislation in the world to establish smoke free work and public places. The Bill also would have banned tobacco advertising and sponsorships and regulated sales by listed tobacco products under the Hazardous Products Act. McDonald's bill was short listed by a parliamentary committee for debate on the floor of the house and succeeded in winning growing support from MPs from all sides of the House of Commons as health groups lobbied in its favour. On April 22, 1987, ten days prior to the Bill's scheduled second reading vote, Health Minister Jake Epp announced the government's intention to introduce a bill that would ban tobacco advertising and sponsorships and strengthen health warnings on cigarette packages. The government also announced that it would prohibit smoking in government buildings and restrict it in other federally regulated workplaces. Despite intense lobbying by the tobacco industry, both McDonald's bill and Epp's Bill C 51, were passed by parliament and given royal assent on June 28, 1988. The lobbying around McDonald's bill is credited with giving Epp the political motivation to introduce his own legislation. McDonald's bill passed in a free vote despite the fact that every member of Cabinet present in the House voted against it. McDonald was defeated in the 1988 federal election by Liberal Dennis Mills by 1,200 votes. She attempted a comeback against Mills in the 1993 federal election, but was defeated by almost 10,000 votes as support for the NDP collapsed nationwide. In 2012, she joined with other Nightingale academics and promoters to form the Nightingale Society. McDonald has since been active on environmental issues, initially with the Campaign for Nuclear Phaseout, and later as co founder of JustEarth: A Coalition for Environmental Justice, which works on climate change; she was a member of the Board of Directors of Climate Action Network 2010–2014. A co founder of the Canadian Electoral Alliance, McDonald campaigned for such an alliance for the 2015 federal election, which would lead to adoption of proportional representation at the federal level. McDonald is also a co founder of the Campaign for the Abolition of Solitary Confinement. She was named a Member of the Order of Canada in 2015 and elected a Fellow of the Royal Historical Society in 2019. In 2020, she joined with Ryerson academics and supporters to form the Friends of Egerton Ryerson, whose goal is the restoration of Ryerson's reputation and refutation of the false accusations against him. · “The historical record vindicates Egerton Ryerson.” National Post 9 September 2021. · 30 August 2021. “Egerton Ryerson.” Globe and Mail. A10
· 30 April 2022. “Setting the Record Straight.” Toronto Star
Жазу
Макдональд Флоренс Найтингейл мұрасын насихаттайтын «Найтингейл қоғамының» құрылтайшыларының бірі. Макдональд 28 кітаптың және көптеген ғылыми мақалалардың авторы, алғашқы еңбектері криминология саласында жарық көрді: «Әлеуметтік топ және жасөспірімдердің қылмыстық мінез-құлқы» (Лондон: Faber & Faber, 1969) және «Заң мен тәртіптің социологиясы» (Лондон: Faber & Faber, 1976); одан кейін «Канаданы өзгерген партия: Жаңа демократиялық партия – кеше және бүгін» (Канаданың Macmillan, 1987). Оның әлеуметтік теорияға арналған кітаптары «Әлеуметтік ғылымдардың алғашқы тамырлары» (Монреаль: McGill Queen's University Press, 1993), «Әлеуметтік ғылымдардың негізін қалаушы әйелдер» (Оттава: Carleton University Press, 1994) және «Қоғам мен саясат туралы әйелдердің теориялық еңбектері» (Ватерлоо: Wilfrid Laurier University Press, 1998) кітаптарымен басталды. Ол Флоренс Найтингейлдің жинақталған еңбектерінің редакторы, бұл 16 томдық, рецензияланған басылым, Флоренс Найтингейлдің кітаптары, мақалалары, памфлеттері және бүкіл әлемдегі 200-ден астам мұрағаттан жиналған хаттарын қамтиды, Wilfrid Laurier University Press, 2001 12.
McDonald is co founder of The Nightingale Society which promotes the legacy of Florence Nightingale. McDonald is the author of 28 books and numerous scholarly articles, beginning with two in criminology: Social Class and Delinquency (London: Faber & Faber, 1969) and The Sociology of Law and Order (London: Faber & Faber,1976); then The Party that Changed Canada: The New Democratic Party Then and Now, Macmillan of Canada, 1987). Her books on social theory began with The Early Origins of the Social Sciences (Montreal: McGill Queen's University Press, 1993), Women Founders of the Social Sciences (Ottawa: Carleton University Press, 1994), and Women Theorists on Society and Politics (Waterloo: Wilfrid Laurier University Press 1998). She is the editor of The Collected Works of Florence Nightingale, a 16 volume, peer reviewed edition of Florence Nightingale's books, articles, pamphlets and correspondence gathered from more than 200 archives worldwide, Wilfrid Laurier University Press, 2001 12.