«Қапақтағы жұдырықтар» (1965) – Марко Беллоккионың тұңғыш фильмі. Отбасылық алауыздық, эпилепсиямен ауыратын жас жігіттің қастандық жоспары. Итальяндық кино классикасы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1965 жылғы итальяндық фильм
1965 Italian film
"Шыңқырлар қалтада" – Марко Беллокио жазған және түсірген 1965 жылғы итальяндық сатирикалық драмалық фильм, басты рөлде Лу Кастель. Бұл Беллокионың толық метражды алғашқы фильмі және сол жылғы ең жоғары бағаланған фильмдердің бірі болды. Фильм эпилепсиямен ауыратын, дифункционалды отбасы мүшелерін өлтіруді жоспарлайтын жас шал туралы. 2008 жылы "Шыңқырлар қалтада" Италияның Мәдени мұра министрлігінің сақталуға тиіс 100 итальяндық фильмінің тізіміне енді, бұл тізімде "1942 және 1978 жылдар аралығында елдің ұжымдық естелігін өзгерткен" 100 фильм бар.
Fists in the Pocket is a 1965 Italian satirical drama film written and directed by Marco Bellocchio and starring Lou Castel. It was Bellocchio's first feature film and became one of the most critically acclaimed films of the year. The film centers on a young man suffering from epilepsy, who plots the murders of the members of his dysfunctional family. In 2008, Fists in the Pocket was included in the Italian Ministry of Cultural Heritage's 100 Italian films to be saved, a list of 100 films that "have changed the collective memory of the country between 1942 and 1978."
Сюжет
Төрт бауыр – бір әпке мен үш аға – соқыр, жесір анасымен бірге провинциялық виллада тұрады. Кіші ағалары Алессандро мен Леоне эпилепсиямен ауырады, ал әпкесі Джулия, Алессандромен құпия махаббат байланысы бар, психикалық ауруға шалдыққан. Аугусто, үлкен ағасы және есі дұрыс, отбасының жалғыз асыраушысы. Аугустоның никелес келіні Люсияға, оның өзінен жүкті екенін мәлімдейтін анонимді хат келіп түскенде, ол оны Джулия жазғанын бірден түсінеді. Отбасына наразы Алессандро, анасы мен қалған бауырларынан құтылса, Аугусто Люсиямен бірге бақытты өмір сүре алады деп ойлайды, сонымен қатар үлкен ағасының үстемдігіне қызығады. Алессандро анасы, Леоне және Джулияны әдеттегі зиратқа сапарға алып жүруге рұқсат алуға тырысады, жүргізуші куәлігін тапсырғанын айтады, бірақ шындығында ол емтиханды өтпеген. Ол кеткеннен кейін Аугусто Алессандро қалдырған хатты оқып, олардың бәрін және өзін өлтіретінін біледі. Басқа жүргізушімен болған жанжал, Джулияның ынталандыруымен, автожарысқа әкеледі, ол жоспарынан бас тартады және олардың бәрі аман-есен үйге оралады, онда Аугусто Алессандроны сабап тастайды. Кейіннен Алессандро анасын көлікпен серуенге алып шығады. Олар бір тоқтау орнында тоқтап, Алессандро анасын тік жардан құлатып, өлтіреді. Ол Джулияға қылмысын мойындаса да, әпкесі оны жазбайды. Анасының жерленгенінен кейін Алессандро Леонеге дәрісінен артық мөлшерде беріп, ваннада батырып өлтіреді. Джулия Алессандроның Леонені өлтіргенін түсінеді және шоктан баспалдақтан құлайды, нәтижесінде оның төсегіне шектелгеніне тап болады. Алессандро ұйықтаған Джулияны жастықпен тұншықтыруға тырысады, бірақ оған қол жеткізе алмайды. Ол тағы да эпилепсия ұстамасына түсіп, қарындасының куәлігінде көз жұмады.
Four siblings, a sister and three brothers, live with their blind, widowed mother in a provincial villa. The younger brothers Alessandro and Leone are epileptics, while sister Giulia, with whom Alessandro shares an incestous attraction, is mentally disturbed. Augusto, the eldest brother and apparently sane, is the family's only provider. When Augusto's fiancée Lucia receives an anonymous letter whose addressor pretends to be pregnant by him, he immediately realises that it was written by Giulia. Alessandro, who is disgusted with his family, decides that Augusto would be free to live with Lucia if the mother and other siblings were gotten rid of, while at the same time begrudging his older brother's dominant position. Alessandro connives to be allowed to drive his mother, Leone and Giulia on their periodic trip to a cemetery, pretending that he passed his driving test which he actually failed. After he has left, Augusto reads a note by Alessandro saying that he would kill all of them and himself. Due to a confrontation with another driver, which, cheered on by Giulia, leads to a car race, he lets go of his plan, and they all return home safely, where Augusto slaps Alessandro. Some time later, Alessandro takes his mother for a drive. They stop at an overlook, and Alessandro pushes his mother off the cliff to her death. During the wake, he confesses his crime to Giulia, but his sister does not give him away. After the mother's funeral, Alessandro kills Leone by giving him an overdose of his medication and drowning him in the bathtub. Giulia realises that Alessandro killed Leone and, in a state of shock, falls down the stairs, which leaves her bed ridden. Alessandro tries to suffocate the sleeping Giulia with a pillow, but is unable to do so. He falls into another epileptic fit and dies, witnessed by his sister who does not intervene.
Өндіріс
Беллоккьо "Жебектегі тұяқ" (бастапқыда "Эпилепсия" деп аталған, бірақ соңында Артур Рембоның өлеңінің атымен аталатын) сценарийін өзінің өмірбаянының бір бөлігіне сүйенді.
Bellocchio had based his script for Fists in the Pocket (originally titled "Epilepsy" before finally taking its name from a poem by Arthur Rimbaud) partially on his own biography.
Қабылдау
"Қауездегі жұдырықтар" Венеция кинофестивалінде көрсетілімге жіберілмеді және 1965 жылдың шілдесінде Локарно кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді, онда ол "Күміс желкен" сыйлығына ие болды. Фильм сыншылар тарапынан көбінесе жақсы қабылданып, бірақ отбасы бейнесі үшін Христиан демократия партиясының өкілдері тарапынан сынға ұшырады, сондай-ақ Беллоккионың ең сүйікті режиссерлері Луис Бунуэль мен Микеланджело Антониони оны жоғары бағалаған жоқ. Алайда, режиссер және жазушы Пьер Паоло Пазолини Беллоккиоға жолдаған хатында оған құрметін білдіріп, оның фильмін стильден гөрі мазмұн басым тұратын, итальяндық неореализмнен асып түскен "проза киносының" өкілі деп атады. Алғашқы көрсетілімінен кейін сыншылар "Қауездегі жұдырықтарды" "шайтандық және жағымсыз" фильм деп сипаттады, оның күші "конвенциясыз және еркін" (Piacenza Oggi) болуында, "өз алдына тұратын туынды", натурализмді "стильдік шеберлікке" айналдырғанында (Итало Кальвино, Rinascita) және Беллоккио "күдіксіз бірінші қатардағы режиссер" (Марио Солдати, Il Giorno) екенінде көрінді. "Нью-Йоркер" журналының журналисі Паулин Каэл оны "кино тарихындағы ең таңғажайып режиссерлік дебюттердің бірі" деп атады, сонымен қатар фильмнің басты кейіпкерінің отбасыға қарсы көтерілісі 1968 жылғы наразылықтардың көркемдік белгісі болды.
Fists in the Pocket was denied a screening at the Venice Film Festival and premiered at the July 1965 Locarno Film Festival, where it was awarded the Silver Sail. While mostly well received by critics, the film was attacked by members of the Christian Democracy party for its portrayal of the family and dismissed by directors Luis Buñuel and Michelangelo Antonioni, two of Bellocchio's favourite filmmakers. On the other hand, director and writer Pier Paolo Pasolini expressed his respect in a letter to Bellocchio, calling his film a representative of a "cinema of prose" in which content prevails instead of style, and one which had gone beyond Italian neorealism. Upon its initial release, reviewers called Fists in the Pocket a "diabolical and unpleasant" film whose strength was being "unconventional and free" (Piacenza Oggi), "a work which stands on it own", turning naturalism into a "stylistic tour de force" (Italo Calvino, Rinascita), and Bellocchio "most likely a director of the first rank" (Mario Soldati, Il Giorno). and Pauline Kael of The New Yorker spoke of "surely one of the most astonishing directorial debuts in the history of movies". and, in its protagonist's revolt against the family, as an artistic precursor of the protests of 1968.
Қалпына келтіру
Фильм 2015 жылы аяқталған Болонья кинотекасының L'Immagine Ritrovata зертханасында 4K форматында жаңартылды. Жаңаруға Болонья кинотекасы, Армани және Kavac Film қаржы жұмсады, ал жұмысты Белокио қадағалады.
The film underwent a 4K restoration by the Cineteca di Bologna's L'Immagine Ritrovata laboratory, which was completed in 2015. The restoration was funded by the Cineteca di Bologna, Armani, and Kavac Film, and supervised by Bellocchio.