Итальяндық комедия: Ажырасу стилі

Кіріспе

1961 жылғы итальяндық фильм

«Итальяндық стильде ажырысу» – Пьетро Герми режиссерлік еткен 1961 жылғы итальяндық қара комедиялық фильм. Сценарийін Герми, Эннио Де Кончини, Альфредо Джаннетти және Агеноре Инкроччи жазған, ол Джованни Арпиноның «Un delitto d'onore» (ағылш. «A Crime of Honor») романы негізінде құрылған. Басты рөлдерде Марчелло Мастроянни, Даниэла Рокка, Стефания Сандрелли, Ландо Бузанка және Леопольдо Триест ойнаған. Фильм «Үздік түпнұсқа сценарий» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын, екі «Алтын глобус» сыйлығын және көптеген басқа халықаралық кино сыйлықтарын жеңіп алды. 2008 жылы бұл фильм Италияның Мәдени мұра министрлігінің «Сақталуы тиіс 100 итальяндық фильм» тізіміне енгізілді, бұл тізімде «1942 және 1978 жылдар аралығында елдің ұжымдық естелігін өзгерткен» 100 фильм бар.

Сюжет

Фердинандо Цефалу, 37 жастағы кедей сицилиялық дворян, Розалияға үйленген, ол енді сүймейтін адал әйел. Ол өзінің 16 жасар қызын жақсы көреді, оны тек жаз бойы көреді, өйткені оның отбасы оны қаладағы католик мектебінде оқиды. Ол әйелімен қатар, қарт ата-анасымен, әпкесімен және оның күйеу жігітімен, жерлеушімен өмір сүреді; отбасы бір кездері әсем сарайларын әкрен-ақ, бірақ бір кездері бай байлығының қалдықтарын жеп жатқан ағаларымен бөліседі. Ажырасу заңсыз екенін білген Фердинанд әйелімен ажырасуды, мысалы, оны қайнап жатқан қазанға лақтырып, ғарышқа зымыранмен жіберуді немесе құмға батырып алуды армандап жатады. Отбасылық сапар кезінде Анджеламен кездейсоқ кездескеннен кейін, ол оның сезімдерін бөлісетінін біледі. Қызғаныштан күйеуін өлтірген әйел туралы жергілікті әңгімені сүйсіне отырып, ол әйеліне неке адалдығын бұзуға итермелеуді шешті, сонда оны қылмысты түрде ұстап, өлтіріп, құрметке қарсы қылмыс жасағаны үшін жеңіл жазасын алады. Ол алдымен әйеліне лайықты сүйіктісін табуы керек, оны жергілікті діни қызметкердің крестянкасы Кармело Патанеден табады. Сонымен қатар, ол мемлекеттік прокурордың достығын кішкене ықыласымен қамтамасыз етеді. Оның жоспарының соңғы кезеңі Кармелоның үйінде үнемі болуын ұйымдастыру болып табылады, ол өзінің сарай фрескаларын қалпына келтіруге қызығушылық таныту арқылы қол жеткізеді. Бірақ Кармело Розалияға ұялып, ол бастапқыда ерлі-зайыптылық адалдыққа бел буған. Фердинандо олардың жеке әңгімелерін таспаға түсіреді және Қызметші Сисинаның Кармелоға деген махаббатын болдырмауы керек. Кармело Сисинаға жолыққаннан кейін, ол діни қызметкерге, Кармелоның құдайына, өсиетте айтады, ол оған Кармелоның үйленгені және үш баласы бар екенін айтады, бұл ақпаратты ол Фердинандоға береді. Розалия мен Кармело ақыры құмарлықтарына беріліп, бірақ олардың әңгімелері келесі кездесуін ұйымдастырып жатқанда бітеді. Фердинандоның білетіні - бұл келесі күні кешке болады. Розалия бас ауырып жатқандай етіп, үйде қалады, ал қалған отбасы "La Dolce Vita" фильмінің жергілікті премьерасын көруге кинотеатрға барады, бұл фильм соншалықты қорқынышты, ешкім оны жібергісі келмейді. Фердинандо театрдан жасырын шығып, үйіне қайтады, Розалияның теміржол станциясына бара жатқанын көруге уақытында келеді. Ол оны өлтіру үшін қаруын алады, бірақ пойыз жөнелткеннен кейін ғана станцияға келеді. Ол өзінің жоспарын және Қылмыстық кодексті қайта қарайды. Бұл қылмысты сезімге негізделген қылмыс деп атайды, ол бір адамның ар-намысын қорғау үшін немесе бір сәттің ыстық ыстық ыстығында жасалды, сондықтан ол кукольд рөлін қабылдайды. Осы уақыт бойы Анжела Фердинандқа өзінің мәңгілік махаббатын білдіру үшін хат жазып отыр. Оның соңғы хаты әкесіне қате жеткізіледі, ол оны оқығаннан кейін жүрек соғысынан қайтыс болады. Жерлеу кезінде Фердинандқа Патане ханым келіп, олардың жағдайына не істеу керектігін сұрайды. Ол бұған жауап бермей, бүкіл қаланың алдында оның бетіне түкіреді, бұл оған қажет нәрсені береді: әйелі қашып кеткендіктен отбасының атына ашық қорлық. Жергілікті мафия басшысы 24 сағат ішінде сүйіктілерді табуды ұсынады, ол солай істейді. Фердинанд сүйіктілердің жасырындығына бара жатып, Патане ханымның Кармелоны өлтіргенін естиді. Ол да солай істейді де, Розалияны өлтіреді. Сотта оны мемлекеттік прокурор қорғайды, ол бәрін Фердинандтың әкесіне және оны бала кезінде тәрбиелеуде сүйіспеншіліктің жоқтығына кінәлайды. Ол үш жылдан артық емес түрмеде отырады және үйге оралғанда, оны күтіп тұрған Анджеланы табады. Кейіннен Фердинанд пен Анджела қуана-қуана теңізге шығады. Олар өскенде, Анджела өзінің аяғын қайықты басқаратын жұмысшының аяғына сүйемелдеп сүйеді.

Ferdinando Cefalù, a 37 year old impoverished Sicilian nobleman, is married to Rosalia, a devoted wife he no longer loves. He is in love with his cousin Angela, a 16 year old girl he sees only during the summer because her family sends her away to Catholic school in the city. Besides his wife, he shares his life with his elderly parents, his sister, and her fiancé, a funeral director; the family share their once stately palace with his uncles, who are slowly but surely eating away the remainders of their once rich estate. Aware that divorce is illegal, Ferdinando fantasizes about doing away with his wife, such as by throwing her into a boiling cauldron, sending her into space in a rocket, or drowning her in quicksand. After a chance encounter with Angela during a family trip, he discovers that she shares his feelings. Inspired by a local story of a woman who killed her husband in a rage of jealousy, he resolves to lead his wife into having an affair so that he can catch her in flagrante delicto, murder her, and receive a light sentence for committing an honour killing. He first needs to find a suitable lover for his wife, whom he finds in the local priest's godson, Carmelo Patanè, a painter who has had feelings for Rosalia for years and was for a time presumed killed during World War II. He also procures the State Prosecutor's friendship with a small favor. The final stage of his plan is to arrange for Carmelo's constant presence in his house, which he achieves by feigning interest in having his palace frescoes restored. But Carmelo is timid with Rosalia, and she is initially committed to conjugal fidelity. Ferdinando tapes their private conversations and has to ward off the maid Sisina's infatuation with Carmelo. After Carmelo makes a pass at Sisina, she tells the priest, Carmelo's godfather, at confession, who informs her that Carmelo is married with three children, information she relays to Ferdinando. Rosalia and Carmelo finally give in to their passion but the tape of their conversation runs out just as they are arranging their next meeting. All Ferdinando knows is that it will take place the next evening. Rosalia feigns a headache and remains home while the rest of the family goes to the cinema to see the local première of La Dolce Vita, a film so scandalous that no one wants to miss it. Ferdinando sneaks out of the theatre and returns home, arriving just in time to see Rosalia leaving for the train station. He retrieves his gun to kill her, but arrives at the station just after their train departs. He revisits his plan and the Criminal Code. It defines a crime of passion as executed in the heat of the moment or in defense of one's honor, so he embraces the role of a cuckold. All along, Angela has been writing Ferdinando to assure him of her undying love for him. Her last letter is misdelivered to her father, who dies of a heart attack upon reading it. At the funeral, Ferdinando is approached by Mrs. Patanè, who demands to know what he will do about their situation. After he responds noncommittally, she spits in his face in front of the entire town, which gives him what he needs: an open insult to the family's honor due to his wife's elopement. The local Mafia boss offers to find the lovers within 24 hours, which he does. As Ferdinando goes to the lovers' hideout, he hears Mrs. Patanè kill Carmelo. He follows suit and kills Rosalia. At his trial he is defended by the State Prosecutor, who blames the whole thing on Ferdinando's father and his lack of love when raising him as a boy. He spends no more than three years in prison and returns home to find Angela waiting for him. Later, Ferdinando and Angela are happily sailing at sea. As they kiss, Angela seductively rubs her feet against those of the workman piloting the boat.

Шығару

"Атальяндық стильдегі ажырасу" 1961 жылдың желтоқсан айында Римде шықты.

Қабылдаудың сын-пікірлері

Rotten Tomatoes сайты 17 шолу негізінде 100% мақұлдау рейтингін көрсетті. АҚШ-та шыққаннан кейін, The New York Times газетінен Bosley Crowther оны "италиялықтар жіберген ең қызықты фильмдердің бірі" деп атап, Гермиді "ақылға сыймас, есеңгірететін шебер" деп мақтады. The Hollywood Reporter-ден Джеймс Пауэрс "қайырған, сарказмға толы фарс" фильмін "батыл, құрметсіз және адамгершілікке толы" деп бағалап, оның Америкада артхаус және көрерменге кең таралған фильм ретінде табысқа жететінін болжады. Variety журналы фильмге жағымды пікір беріп, сатираны "Сицилияның және оның көне тіршілік салтының терең, тіпті қатыгездікпен бейнеленген көрінісі" деп сипаттады.

Бейімделулер

2008 жылы Джорджио Баттистелли "Италия стилімен ажырасу" фильмін "Италия стилімен ажырасу" операсына бейімдеді, оның премьерасы сол жылдың 30 қыркүйегінде Лотарингия ұлттық операсында өтті, онда Мастроянни рөлін тенор Вольфганг Аблингер-Сперрхаке орындады. Баттистелли Анджеладан басқа барлық әйел рөлдерін төменгі еркек дауысына беруді шешті; ол Розалия рөлін орындады.