"Өп мені, ақымақ" фильмі туралы

Кіріспе

1964 жылы Билли Уайлдер түсірген американдық фильм.

"Мені сүй, ақымақ" (Kiss Me, Stupid) – 1964 жылы Билли Уайлдер продюсерлік етіп, режиссерлік жасаған, Дин Мартин, Ким Новак және Рей Уолстон қатысқан американдық секс-комедиясы. Уайлдер және И. А. Л. Даймонд жазған сценарий Анна Боначчидің "L'ora della fantasia" ("Керемет сағат") пьесасына негізделген, бұл пьеса Джина Лоллобриджиданың басты рөлде ойнаған "Бір түнге әйел" (Moglie per una notte, 1952) итальяндық фильміне әсер еткен. Комедиялық әндердің мәтінін Айра Гершвин жазды, ол үшін Джордж Гершвиннің жарияланбаған мелодияларын пайдаланды. Сонымен қатар, Фелисия Фарр және комедия актерлері Клифф Осмонд, Говард МакНир, Клифф Нортон, Мел Бланк және Генри Гибсон сомдады.

Сюжет

"Дуаль Гиа" машинасымен Лас-Вегастан Лос-Анджелеске келе жатқанда, құмарлы, көп ішетін поп әншісі Дино Невада штатындағы Климакс қаласынан өтуге мәжбүр болады. Онда ол жанармай құю станциясының қызметкері Барни Миллсап пен фортепиано сабақтарын беретін, қызғанышқа оңай берілетін Орвилл Дж. Спунермен танысады. Барни Диноны әндеріне қызықтыру үшін "итальяндық" спорт машинасының жұмысын тоқтатады және Диноға Миландық жаңа бөлшектер келгенше қалада қалу керектігін айтады. (Шындығында "Дуаль Гиа" американдық марка болған, ол Додждің шассисі, күш берілімі және қозғалтқышы итальяндық кузовпен үйлесім тапқан.) Орвилл Диноны өзімен және әйелі Зелдамен бірге тұруға шақырады, бірақ әнші әр түнде қанағат алуы керек екенін білгенде алаңдайды, әйтпесе бас ауруымен оянады. Диноға жағдай жасау үшін, бірақ некесін сақтап қалу үшін Орвилл әйелімен ұрыс шығарып, Зелданың көз жасымен қашуына себеп болады. Ол Барнимен бірге қала шетіндегі "Белі түймесі" деп аталатын салонның официантқызы және әйел сатушысы Поли Пистольді Орвиллдің әйелі ретінде таныстырып, Диноны қанағаттандыруға дайындалады. Кешкі астан кейін Орвилл Диноға фортепианода әндерін ойнап береді, ал Поли белгілі бір әнді сұрайды. Ол бұл әнді әйелін өзіне үйленуге көндіру үшін жазғанын біледі. Осылайша Орвилл эмоцияға беріліп кетеді, сондай-ақ Поли да, ол отбасылық өмірдің арманынан аздап қызығады. Шарап пен әннің әсерінен Орвилл Полиді әйелі деп ойлап, Диноны сыртқа шығарып жібереді. Содан кейін ол түнді Полимен өткізеді. Дино Жүрек түймесіне баспана іздейді, онда Зелда бұрын өзінің қайғысын ұмыту үшін барған. Ол мас болып, шу шығарғанда, менеджер оны Полидің тіркемесінде ұйықтауға қалдырады. Поли Пистольдің таланты туралы естіп, онымен "шайқасуға" асыққан Дино тіркемеге барып, Зелданы тауып, оны Поли деп қате қабылдайды. Ұзақ жылдар бойы оның жанкүйері болған Зелда Диноның сүйкімділігіне еріп, оны азғыруға рұқсат береді, сонымен бірге Орвиллдің әні оған қаншалықты сай екенін айтады. Зелда келесі күні Полимен кездеседі және Орвилл оған қандай әйла жасағанын біледі. Ол Диноның ақшасын Полиге береді, ол оған Климакстан кетіп, жаңа өмір бастау үшін қажет. Бірнеше түннен кейін Орвилл Зелданың одан ажырасуға ниеттенгенін білгенде, қатты күйзеледі. Кенеттен ол Диноның өз әнінің бірін бүкіл елге таралатын теледидарда орындағанын естиді. Ол мұның қалай болғанын түсінбейді. Ол түсіндірме талап етеді, бірақ Зелда оған: "Маған сүй, ақымақ" деп бұйырады.

While driving his Dual Ghia from Las Vegas to Los Angeles, lecherous, heavy drinking pop singer Dino is forced to detour through Climax, Nevada. There he meets the amateur songwriting team of Barney Millsap, a gas station attendant, and piano teacher Orville J. Spooner, a man easily given to jealousy. Hoping to interest Dino in their songs, Barney disables the "Italian" sports car and tells Dino he will need to remain in town until new parts arrive from Milan. (Dual Ghia was actually an American marque, mating a Dodge frame, drivetrain, and engine with Italian coachwork.) Orville invites Dino to stay with him and wife Zelda, but becomes concerned when he learns the singer needs to have sex every night to avoid awakening with a headache. Anxious to accommodate Dino but safeguard his marriage, Orville provokes an argument with his wife that leads to Zelda fleeing in tears. He and Barney then arrange for Polly the Pistol, a waitress and prostitute at a saloon on the edge of town called the Belly Button, to pose as Orville's wife and satisfy Dino. That evening after the three have dinner, Orville plays his tunes for Dino on the piano and Polly requests a particular song. It is one she knows he wrote for his wife when trying to persuade her to marry him. Doing so, Orville gets lost in emotion, as does Polly, who has fallen a little for the dream of a domestic life that she doesn't have. Under the influence of wine and song, Orville starts thinking of Polly as his wife and tosses Dino out. He then spends the night with Polly. Dino seeks shelter at the Belly Button, where Zelda earlier had gone to drown her sorrows. When she became drunk and rowdy, the manager deposited her in Polly's trailer to sleep. Hearing about the talents of Polly the Pistol and declaring himself eager "to shoot it out with her," Dino goes to the trailer and finds Zelda there and mistakes her for Polly. A longtime fan, she succumbs to Dino's charms and allows him to seduce her, persuading him how perfect Orville's song would be for him at the same time. Zelda meets Polly the next morning and figures out the trick Orville played on her. She gives Dino's money to Polly, who needs it to leave Climax and start a new life. A few nights later, Orville is distraught knowing that Zelda intends to divorce him. Suddenly he hears Dino singing one of his songs on coast to coast television. He is at a total loss as to how this could have happened. He wants an explanation, but Zelda simply orders him: "Kiss me, stupid."

Өндіріс

Уайлдер бастапқыда Орвилл Спунер рөлін Джек Леммонға (Фаррдың шынайы өмірдегі күйеуі) ұсынды, оны ол "Кейбірлер ыстық жақсы көреді", "Пәтер" және "Ирма ла Дус" фильмдерінде режиссерлік еткен еді, бірақ бұрынғы міндеттемелер актерді бас тартуға мәжбүр етті. Содан кейін режиссер сол рөлге Питер Селлерспен келісімшарт жасады. Алты апталық түсірілім кезінде Селлерс 13 рет жүрек ұстамасына ұшырап, Ливанның Седарс ауруханасына жатқызылды. Бостандыққа шыққан соң актер дәрігердің нұсқауы бойынша Англияға оралды. Селлерстің алты айлық қалпына келу кезеңін күтуге дайын болмаған Уайлдер оны алмастырып, барлық көріністерін қайта түсіруді шешті. Поли Пистоль рөлі Мэрилин Монроны ойлап жазылған. 1962 жылдың тамызында оның қайтысынан кейін фильм түсіру кейінге қалдырылды, ал рөл қайта қарастырылды. Кейінірек Джейни Мэнсфилд рөлді қабылдайды деп хабарланды, бірақ ол болашақ актриса Мариска Харгитаймен жүкті болғандықтан жобадан бас тартуға мәжбүр болды. Біраз уақыттан кейін Ким Новак рөлді ойнауы туралы шешім қабылданды, ол екі жылдық актерлік үзілістен кейін фильмде пайда болды. Уайлдер досы Айра Гершвинге келіп, Барни мен Орвиллдің әндеріне бірлесіп жұмыс істеуге шақырды. Гершвин оған өзінің марқұм ағасы Джордждың жарияланбаған музыкасына сөз жазуды ұсынды, нәтижесінде Гершвиндердің үш жаңа әні – "София", "Мен – пісірілген жұмыртқа" және "Барлық өмір бойы" – фильмде тұңғыш рет орындалды. Уайлдер кейінірек сұхбаттарында фильм туралы сирек айтқан, бірақ ол туралы Эда Сиковтың "Billy Wilder: Өмір және уақыт" атты биографиялық кітабы үшін қысқаша әңгімелеген. "Мен фильмнің неге адамдарды шоқтырғанын білмеймін. Бұл – ең буржуазиялық фильм", – деді ол. "Ер адам мансапқа ұмтылады, ал оған көмектескісі келетін адам оның әйелімен жақындасуды қалайды. Ол әйеліне басқа біреуді таңдайды, бірақ сәттілікке жақындағанда, одан бас тартып, жігітті қуып жібереді. "Пәтер" фильмінде бұл жақсы қабылданысқа ие болды, өйткені ол жақсы ойластырылған, жақсы жазылған, жақсы дайындалған еді". New York Times газетінің А. Х. Вейлер бұл фильмді "күлкіден мүлдем құр" және "көрінетін, баяу, күлкі мен актерлік шеберліктен кем, ал әдепсіздіктен көп" деп сипаттады. Ол "Кейбірлер ыстық жақсы көреді" фильмінің "шеберлігі, жылдамдығы, өнері мен қиялы" осы фильмде жоқ екенін атап өтті. "Керісінше, бізде ересектерді шоқтырмайтын арзандық бар. Алайда, бұл ауыр жыныстық аңыз, жеңіл, нәзік көзқарасқа мұқтаж". Time журналы фильмді "көк-қара әзілді бір түнгі клубтың еденінен сырғытып алғандай" және "кәсіби білімділікпен және еріншектікпен [бір] тұрпайы адалдықпен" деп атады. Ол былай деп қорытындылады: "Нәтижесінде, диалогтардағы әңгімелер ұзақ саяхатшы сатушының фильмге түсірілген ең ұзақ оқиғаларының біріне айналады. Барлық әдепсіз әзілдер сияқты, ол да күлімсіреп, тез ұмытылып кетеді". Variety журналы сценарийдің "Noël Coward-тың жомарт дәмдеуін қажет ететінін, бірақ өкінішке орай, ол тек кейде ғана осындай дәмділік беретінін" жазды. "Уайлдер әдетте айтарлықтай талантты және тапқыр режиссер (әрқашан мінсіз дәмді болмаса да), бұл жолы негізінен еріншек және шығармашылық жағынан кемтар сценарийден жоғары көтеріле алмады, және ол ең жақсы жағдайда өзінің екі бастығының, Дин Мартин мен Ким Новактің көмегін алды. [Ол] әуендік шеберлікпен емес, тікелей шабуылмен режиссерлік етті". TV Guide журналының Майкл Шейнфельд фильмге төрт жұлдыздың үш жарымын берді, оны "кездейсоқ Билли Уайлдер жанкүйерін шынайы білушіден ажырататын кинематографиялық лакмус тесті" және "сатиралық дәмсіздіктің монументі" деп атады. "Көңілден өткенде, бұл фильм Уайлдердің ең қызықты, ең түпнұсқа фильмдерінің бірі болып саналады". Ол былай деп қосты: "Бұл фильмнің [алғашқы] шуының арасында фильмнің комедиялық жетістіктерін байқамау оңай. Оның сөздік ойын және әлеуметтік сатирасы – бұл Уайлдердің классикалық стилі, ал Диноның түнгі клубта өнер көрсетуі – Уайлдер жасаған ең күлкілі нәрселердің бірі. Жаман әзіл-сықақ пен "Шошқалар тобы" туралы сөздерді қоса отырып, Диан Мартиннің уақытты дұрыс таңдауы мен ойын жеткізуі мінсіз. Қалған актерлер де өте жақсы, тіпті кішкентай рөлдерде де. Алайда Рей Уолстонның шамадан тыс қимылдары көңілді қылады". 2002 жылы The Village Voice газетінің J. Hoberman Манхэттендегі Film Forum кинотеатрында фильмнің қалпына келтірілген нұсқасы көрсетілген кезде пікір білдірді. Ол былай деп атап өтті: "Бірінші жартысы – бұл ұятсыз әзіл-қалжыңдар мен бір ауыз сөздердің аяқталмайтын парады, жақсы өлшеуге арналған бірнеше дәретханалық әзілдер де бар. Спунерлердің тар шатырындағы үнемі болатын қыжылдау фильмнің сахналық шығу тегін көрсетеді, және шындығында, Climax өзі де сәйкес келетін шұғылалы сахналық алаң болып табылады. Kiss Me, Stupid – бұл Уайлдердің "Ace in the Hole" фильміндегі сияқты американдық пейзажға деген ең қатал көзқарасы. Бұл фильмнің шұғылалы атмосферасы фильмнің классикалық құрылымының, егжей-тегжейлі мизансценінің және шебер комедиялық уақытының артықшылықтарын жасырады. Kiss Me, Stupid фильміндегі өзара құтқарылатын адалдық Джон Кассаветестің "Faces" фильміндегі ересектер әлеміне жақын, бірақ ол соған қарамастан, одан да білімді, көңілді фильм".

Wilder initially offered the role of Orville Spooner to Jack Lemmon (Farr's real life husband), whom he had directed in Some Like It Hot, The Apartment, and Irma la Douce, but prior commitments forced the actor to decline. The director then signed Peter Sellers for the role. Six weeks into filming, Sellers suffered a series of 13 heart attacks and was hospitalized in Cedars of Lebanon Hospital. Upon his release, the actor returned to England under doctor's orders. Unwilling to wait while Sellers completed a six month recuperation period, Wilder opted to replace him and reshoot all his scenes. The role of Polly the Pistol was written with Marilyn Monroe in mind. After her death in August 1962, filming was postponed while the role was recast. It was later reported that Jayne Mansfield would take over the role, but she had to withdraw from the project because of her pregnancy with future actress Mariska Hargitay. Sometime thereafter, it was decided that Kim Novak would play the role, coming out of a two year absence from acting to appear in the film. Wilder approached friend Ira Gershwin and asked if he would like to collaborate on the songs written by Barney and Orville. Gershwin suggested he write lyrics to unpublished music by his late brother George, and as a result three new songs by the Gershwins – "Sophia," "I'm a Poached Egg," and "All the Livelong Day" – debuted in the film. Wilder rarely mentioned the film in later interviews, although he discussed it briefly for On Sunset Boulevard: The Life and Times of Billy Wilder, a biography by Ed Sikov. "I don't know why the film shocked people. It's the most bourgeois film there is," he declared. "A man wants a career and the person who wants to help him wants to sleep with his wife. He replaces his wife with another, but when he is nearest to success, he refuses it and throws the guy out . The public accepted it better in The Apartment because it was better conceived, better written, better lubricated." A. H. Weiler of the New York Times called the film "pitifully unfunny" and "obvious, plodding, short on laughs and performances and long on vulgarity." He added, "The finesse, speed, artistry and imagination of . Some Like It Hot are sadly missing in this pungent exercise. Instead, we have cheapness that will not shock a grownup. However, this heavy handed sex fable does call for a light, subtle approach that is rarely apparent." The Time review called the film "a jape that seems to have scraped its blue black humor off the floor of a honky tonk nightclub" and "professionally shrewd and zippy [with] a kind of vulgar integrity." It concluded, "The result, spelled out in dialogue that sounds like a series of gamy punch lines, is one of the longest traveling salesman stories ever committed to film. Like all dirty jokes, it will probably evoke a shock wave of self conscious laughter and pass swiftly into oblivion." Variety said the script "calls for a generous seasoning of Noël Coward but, unfortunately, it provides a dash of same only now and again . Wilder, usually a director of considerable flair and inventiveness (if not always impeccable taste), has not been able this time out to rise above a basically vulgar, as well as creatively delinquent, screenplay, and he has got at best only plodding help from two of his principals, Dean Martin and Kim Novak . [He] has directed with frontal assault rather than suggestive finesse." Michael Scheinfeld of TV Guide rated the film 3½ out of four stars, calling it "a kind of cinematic litmus test that separates the casual Billy Wilder fan from the true connoisseur" and "a monument of satirical tastelessness that . in retrospect, is now seen as one of Wilder's most fascinatingly original films." He added, "Amid the [original] furor, it's easy to miss the film's comedic accomplishments, which are considerable. Its idiomatic wordplay and social satire is vintage Wilder, and the opening sequence where Dino performs in a nightclub is one of the funniest things that Wilder has ever done. Sprinkling in bad jokes and Rat Pack references, Dean Martin's comic timing and delivery is impeccable . The rest of the cast is equally superb, right down to the smallest bit part . although Ray Walston's relentless mugging becomes a bit much." In 2002, J. Hoberman of The Village Voice discussed the film when Film Forum in Manhattan ran a restored print. He observed, "The first half is an unending parade of smutty gags and single entendres, with a few toilet jokes thrown in for good measure. The constant tumult in the Spooners' cramped bungalow betrays the movie's stage origins, and indeed, Climax itself is an appropriately desolate stage set. Kiss Me, Stupid is likely Wilder's harshest view of the American landscape since the orchestrated media feeding frenzy of Ace in the Hole . The rancid atmosphere conceals the virtues of the movie's classical structure, detailed mise en scène, and deft comic timing . Kiss Me, Stupid'''s mutually redemptive adultery is closer to the grown up world of John Cassavetes's Faces than to Wilder's adolescent Seven Year Itch'' — but it's ultimately a more knowingly tolerant, not to mention funnier, movie than either."

Үй медиасы

Olive Films фильмді DVD және Blu-ray форматында 2015 жылдың 17 ақпанында жарыққа шығарды.