Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық мүсінші (1748–1828)
British sculptor (1748–1828)
Энн Сеймур Дамер (туған аты Конвей; 26 қазан 1748 – 28 мамыр 1828) – ағылшын мүсіншісі. Горас Уолполдың «әйел затының генийі» деп сипаттаған ол Джузеппе Керакки мен Джон Бэконнан мүсін өнеріне оқыды. Ағартушылық қозғалысының ықпалымен Дамер автор, саяхатшы, театр продюсері және актриса болды, сондай-ақ танымал мүсінші ретінде де көзге түсті. Уолполдың ұлы Горас Уолпол оның спонсоры болды, ал Анна балалық шағының көп бөлігін оның Строберри-Хиллдегі үйінде өткізді. Дамерді қымбат киімдерді ұнататын, бірақ іскерлік қабілеті нашар адам деп сипаттаған. Неке сәтті болмады. Олардың балалары болған жоқ және жеті жылдан кейін ажырасты. 1775 жылы Анна Дэниел Гарднердің «Макбеттен үш сиқыршы» (1750–1805) атты картинасына түсті, оны Лондонның Ұлттық портрет галереясынан көруге болады. Суретте ол жоғары қоғамның басқа да әйелдерімен бірге: Элизабет Лэмб, Мельбурн виконтессасы және Георгиана, Девоншир герцогинясы бейнеленген. 1802 жылы, Амиен келісімінің күшіне енген кезде, ол автор Мэри Берримен бірге Парижге сапар шекті және Наполеонмен кездесті. Француз тілін жақсы білетін Дамер Жозефина Бонапартпен дос болып, көбінесе Жозефинаның Мальмезон сарайындағы бағына қатысты бау-бақша және өсімдіктер туралы хат алмасты. Анна бұл туралы Корольдік бау-бақша қоғамының негізін қалаушыларының бірі сэр Джозеф Бэнкспен де әңгімелескен. Ол жасаған Бэнкстің мүсіндік бюсті Британ мұражайында сақталады. 1815 жылы ол Наполеонның жер аударылған Эльба аралына сапар жасады. Франция мен Ұлыбритания арасындағы соғыс жалғасып жатқанға қарамастан, ол сол жаққа баруға шешім қабылдады. Император оған өзінің портреті салынған тамақ салғыш сыйлады, ол Британ мұражайында сақталады. Ол Кенттегі Сандридж шіркеуіне жерленген. Ричард Уэббтің сөзіне сүйенсек, ол өсиетімен өзінің хаттарын жоюды және оны өзінің итінің сүйектерімен және мүсін жасау құралдарымен бірге жерлеуді өтінген. Оригиналдық үлгілер жақын жердегі Хенли өзен галереясында және қайық спорты мұражайында сақталады. Оның тағы бір маңызды сәулеттік жұмысы – Дрюри-Лейн театрының қасбеті үшін жасалған, қазір қираған 10 футтық Аполлон мүсіні. Ол сондай-ақ Бойделл Шекспир галереясы үшін «Кориолан» және «Антоний мен Клеопатра» пьесаларынан көрінелер екі басрельеф жасады.
Anne Seymour Damer (née Conway; 26 October 1748 – 28 May 1828) was an English sculptor. Described as a 'female genius' by Horace Walpole, she was trained in sculpture by Giuseppe Ceracchi and John Bacon. Influenced by the Enlightenment movement, Damer was an author, traveller, theatrical producer and actress, as well as an acclaimed sculptor. Walpole's son, Horace Walpole, was her godfather, and Anne spent much of her childhood in his home in Strawberry Hill. Damer was described as a poor businessman, who had a taste for expensive clothing. The marriage was not a successful one. The couple had no children and separated after seven years. In 1775, Anne was included in a painting titled The Three Witches from Macbeth by Daniel Gardner ( 1750 – 1805), which can be found in the National Portrait Gallery, London. The work shows her next to other ladies of high society: Elizabeth Lamb, Viscountess Melbourne and Georgiana, Duchess of Devonshire. In 1802, while the Treaty of Amiens was in effect, she visited Paris with the author Mary Berry and was granted an audience with Napoleon. A fluent French speaker, Damer became friends with Josephine Buonaparte. They corresponded about gardening and plants, mostly in connection to Josephine's garden at Malmaison. Anne had also discussed this with Sir Joseph Banks, one of the founders of the Royal Horticultural Society. A sculptural bust she made of Banks can be found in the British Museum. In 1815, she travelled to Elba, the island where Napoleon had been exiled. She travelled there despite the ongoing war between France and Britain. The Emperor gifted her a snuff box featuring his portrait, which is housed in the British Museum. She was buried in the church at Sundridge, Kent. According to Richard Webb, she directed in her will that her correspondence be destroyed and that she be buried with the bones of her dog and her sculpting tools. The original models are in the Henley Gallery of the River and Rowing Museum nearby. Another major architectural work was her 10 foot statue of Apollo, now destroyed, for the frontage of Drury Lane theatre. She also created two bas reliefs for the Boydell Shakespeare Gallery of scenes from Coriolanus and Antony and Cleopatra.
Жеке өмір
Дамердің достарының арасында көптеген ықпалды вигтер мен аристократтар болды. Оның қамқоршысы және досы Хорас Уолполл оның мансабын дамытуға көмектескен маңызды тұлға еді, және ол қайтыс болғаннан кейін оған Лондон вилласы Строберри Хиллді мұра етіп қалдырды. Ол сондай-ақ әдеби және театрлық ортада жүрді, оның достарына ақын және драматург Джоанна Бейли, автор Мэри Берри және актрисалар Сара Сидонс пен Элизабет Фаррен кірді. Ол жиі Пантеондағы маскарадаларға және өзінің жарты қарындасына үйленген Ричмонд герцогының Лондон резиденциясындағы әуесқой театрлық қойылымдарға қатысты. Көптеген дереккөздер Дамердің лесбияндық қарым-қатынастарда болғанын айтады, әсіресе Мэри Берримен жақын достығына байланысты, оны Уолполл 1789 жылы таныстырған және ол соңғы жылдары онымен бірге тұрған. Тіпті үйленген кезде де оның еркек киімдеріне деген құштарлығы және басқа әйелдермен ашық достығы Хестер Трал сияқты жауласымды сыншылар мен Джек Кавендиштің "Құрметті және ең әдемі, миссис Д-ға жазған Сапфикалық хат" (шамамен 1770 ж.) анонимді памфлетінде жарияланды және сатираланды. Дамер мен Элизабет Фаррен арасындағы махаббат, оны Трал атаған, Эмма Донохьюдің 2004 жылғы "Өмір маскасы" романының негізгі сюжеттік желісі болып табылады.
Damer's friends included a number of influential Whigs and aristocrats. Her guardian and friend Horace Walpole was a significant figure, who helped foster her career and on his death left her his London villa, Strawberry Hill. She also moved in literary and theatrical circles, where her friends included the poet and dramatist Joanna Baillie, the author Mary Berry, and the actors Sarah Siddons and Elizabeth Farren. She frequently took part in masques at the Pantheon and amateur theatricals at the London residence of the Duke of Richmond, who was married to her half sister. A number of sources have named Damer as being involved in lesbian relationships, particularly relating to her close friendship with Mary Berry, to whom she had been introduced by Walpole in 1789, and with whom she lived together in her later years. Even during her marriage, her likings for male clothing and demonstrative friendships with other women were publicly noted and satirised by hostile commentators such as Hester Thrale and in the anonymous pamphlet A Sapphick Epistle from Jack Cavendish to the Honourable and most Beautiful, Mrs D— (c. 1770). A romance between Damer and Elizabeth Farren, who was mentioned by Thrale, is the central storyline in the 2004 novel Life Mask by Emma Donoghue.