Кіріспе

Эдвард Холдсворт Сугден (19 маусым 1854 – 22 шілде 1935) – Мельбурн университетінің Королева колледжінің алғашқы магистрі. Сугден Woodhouse Grove School интернат мектебінде білім алды, 1870 жылы Лондондық емтиханды тапсырып, тізімде бірінші орынға ие болды, бұл оған үш жыл бойы Оуэнс колледжінде елу фунт стерлингтік Гилкрист стипендиясын алуға мүмкіндік берді. Сугден 1873 жылы Лондон университетінде классика пәні бойынша диплом алды, ал бір жылдан кейін методист дініне қабылданды және Лидстегі Хедингли теологиялық колледжінде көмекші оқытушы болып тағайындалды. Осы қызметте жүріп, ол 1876 жылы BSc дәрежесін алды. Ол жеті жыл Хедингли колледжінде оқыды, содан кейін кіші аудандық пастор болып тағайындалды және осы жұмыста алты сәтті жыл өткізді. Сугден музыкаға деген қызығушылығын жалғастырып, Лидс фестивальдік хорының мүшесі болды, сонымен қатар психикалық зерттеулер, әсіресе ойды оқу саласында тәжірибелік жұмыстар жүргізді. Сугден 1878 жылдың 22 тамызында Англияның Чешир графтығындағы Стокпорт қаласында Мэри Флоренс Брукпен (туған қызы) үйленді; Мэри 1883 жылы бала туғанда қайтыс болды. 1886 жылдың 27 қазанында Сугден Англияның Йоркшир графтығындағы Брэдфорд қаласында Рут Ханна Томпсонға (1932 жылы қайтыс болған) үйленді; Сугден кейін оны "Менің жұмысымның барлық саласындағы теңдесі жоқ серігім" деп сипаттады. 1887 жылы Сугден Мельбурндағы Королева колледжінің алғашқы магистрі болып тағайындалды және 1888 жылдың басында өзінің қызметтік міндеттерін атқара бастады.

Корольдік колледж

1878 жылы методист шіркеуі Король колледжін құруға шешім қабылдады, бірақ құрылысты бастауға жеткілікті қаржы табуға шамамен 10 жыл уақыт кетті. 1887 жылдың 19 маусымында негізгі тас қаланды, ал 1888 жылдың 14 наурызында колледж ресми түрде ашылды. Бірінші курста бар болғаны 12 студент оқыды; көп жыл бойы ғимаратқа үлкен қарыз болды және колледжді ұстау жыл сайын шығынға соқты. Бірақ уақыт өте келе сыйлықтар мен мұралар түсе бастады, және Сугден колледж директоры қызметін атқарып тұрған кезінде ғимаратқа төрт қосымша салынды, алайда ол оны қарыздан тазалап кетті. Сугденнің әдістері оның жақын досы және ұстазы Бенджамин Хельердің әдістеріне негізделген – әрбір адамда құрметке лайық нәрсені тауып, оны дамыту үшін бастау ретінде пайдалану. Студенттердің жан-жақты дамуына оқу үйірмелері мен колледжде қойылатын пьесалар көмектесті. Музыканттар Сугденнің үйінде құрметпен қарсы алынды, онда Сугден өзі квартетте виолончельде ойнайтын. Сугден даңқты ғалымдарды жинап, оларды Король колледжінің өміріне белсенді қатыстырды. Алғашқы құрметті стипендиаттардың арасында әлемдік деңгейдегі үш антрополог – Лоример Фисон, Уильям Хоуит және сэр Болдуин Спенсер болды. Сугден шетелден келген және колледждің тұрақты мүшесі ретінде қабылдаған жаңа профессорлардың ішінде Уильям Ральф Бойс Гибсон, Гарольд Вудруфф, сэр Роберт Уоллес және сэр Сэмюэл Уадхэм болды. 1890 жылы колледж ғимаратына асхана мен бірнеше студенттік бөлмелер қосылды, ал 20 жылдан кейін ғимараттың шығыс жағы аяқталды. 1919 жылы Король колледжінің басты мұнарасы, ішінде кітапхана орналасқан, және жаңа алдыңғы қанаты (капелланы қоса алғанда) салынды. 1927 жылы Сугден Англияда жылдық Фернли лекциясын оқуға шақырылды, ал 1928 жылдың басында оған жыл соңында зейнетке шығу шартымен демалыс берілді. Англиядағы уақыты Мельбурннен келген досының сыйлаған машинасының арқасында жағымды болды, ол оны әуежайда күтіп алды. Ол қарашада елге оралды, Рождествоға дейін Король колледжін тастап кетті және зейнеткерлік шағын Мельбурн маңындағы Хоторн қаласында өткізді. Король колледжінде студенттердің әдеті бойынша, оның туған күні кешінде шебердің үйінің алдында жиналып, оған серенада оқып берген. Сугденді жеке танымаған жаңа буын студенттер келсе де, бұл дәстүр оның жаңа үйінде де жалғасты.

Басқа жетістіктер

Либералды империалист болған Сугден Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда өз қызметін ұсынды және капитан шенімен, соғыс бойына капеллан болып тағайындалды. Ол әр жұмыс күнінің жартысын Корольдік саябақтағы жаттығудағы әскерлерге рухани көмек көрсетуге арнады. Сугден методистік мәселелерге де қызығушылық танытты, жиі уағыз айтты, 1906 жылы Виктория және Тасмания конференциясының президенті болып сайланды. 1923 жылы Сугден Австралияның методистік шіркеуінің бас президенті болды. Ол 1899 жылы университет кеңесіне сайланды және 1925 жылы қайта құрылғанға дейін оның құнды мүшесі болды. Сугден сондай-ақ Университет консерваториясы комитетінің мүшесі, кейін төрағасы болды, әуесқой оркестрлерде виолончель ойнады. Палмерстон көшесіндегі шіркеудің хор жетекшісі ретінде Сугден Флоренс Аустрал әншісін, сол кезде Флоренс Фавазды ашты. 1904 жылдан 1912 жылға дейін ол The Argus және The Australasian газеттерінде музыка туралы сыншы болды. Сугден 1914–1915 жылдары Мельбурн Шекспир қоғамының президенті болды. Сугден 1902 жылы Викторияның мемлекеттік кітапханасының, мұражайларының және Ұлттық галереясының қамқоршылар кеңесіне кірді, 1928 жылы вице-президент болып сайланды, ал 1933–1935 жылдары президент болды. Сугден өнер туралы көп білмегенімен, кітаптар комитетінің жұмысына үлкен қызығушылық танытты. Сугден 1922–1925 жылдары Мельбурн университеті баспасының алғашқы төрағасы болды. Сугден өмірі бойында көптеген жазбалар қалдырды. Англиядан кеткенге дейін Оксфорд ағылшын тілінің сөздігінің І томына ерікті түрде қызмет еткен. 1893 жылы Т. Макций Плавттың комедиялары жарық көрді, ал одан кейін Т. Макций Плавттың «Miles Gloriosus» (1912) түпнұсқа өлеңдерге аударылды, «Дәуіт псалмдары» (1924) ағылшын өлеңіне аударылды, «Шекспир және оның әріптес драматургтерінің туындыларына топографиялық сөздік» (1925), «Израильдің Мысырға қарызы», Фернли лекциясы (1928), «Джон Уэслидің Лондон қаласы» (1932) жарық көрді. Ол «I бөлім. Жеке өмір» атты Джордж Суинберннің өмірбаянына (1931), «Тасмания мен Викторияның қоныстануы» тарауын «Тынық мұхитындағы ғасыр» (1914) және «Австралияда» тарауын «Методизмнің жаңа тарихы» (1909) үшін жазды. Сугден сонымен қатар бес серияда жексенбілік мектеп мерекелеріне арналған «Festal Songs» әндерін дайындады және 1921 жылы екі томдық Веслидің үлгілік уағыздарын түсіндірмелермен редакциялады. Таратылған бірнеше зерттеулер мен мәлімдемелер де болды.

Өмірінің соңғы жылдары және мұрасы

Сугден 1933 жылы соңғы уағызын айтты, бірақ соңына дейін бірнеше апта бұрын қоғамдық кітапхананың қамқоршыларының көптеген отырыстарына қатыса алды. 1934 жылы қамқоршылар Мейсфилдті қабылдағанда, ақын қонағына тұруға көмектесті, ал Сугден өзіне тән еспіммен: «Бұл Джон Мейсфилдтен алған бірінші көтерілісім емес» деді. Сугден сексен бірінші туған күніне орай, студенттер соңғы рет серенада орындағанда бөлмесіне қамалды. Ол бір айдан кейін, 1935 жылдың 22 шілдесінде Хоторндағы үйінде қайтыс болды. Сугден 1918 жылы Мельбурн университетінен диссертация қорғап, Litt.D. ғылыми дәрежесін алды. Куинс колледжінің шіркеуінде доктор және миссис Сугденге арналған ескерткіш терезесі бар, ал Сугденнің Чарльз Уилер салған портреті Виктория Ұлттық галереясында сақталуда. Оның әр некеден үш қызы қалды. Сугден денелі, сүйкімді күлкісі бар адам еді. Сугден басылымдарының бірімен шіркеулерді ренжіткен Маршалл Холлды қолдап, баспасөзге хат жазуда үлкен батылдық танытты.