Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Афтер расс" – Джеймс Джойстің 1914 жылы жарық көрген "Даблиндер" жинағындағы қысқа әңгіме.
"After the Race" is a short story by James Joyce published in his 1914 collection Dubliners.
Өлең
Көптеген сәнді көліктер Дублинге қарай келе жатқанда, көпшілік жиналып, шу көтеріп қолдап жатыр. Жарыс аяқталып, неміс-бельгиялық командадан кейін француздар екінші және үшінші орын алғанмен, жергілікті көрермендер оларды қатты жақтап сөйлейді. Джимми Дойл Кембридж университетінде оқып жүргенде танысқан бай француз досы Чарльз Сегуинмен бір көлікте келеді. Олармен бірге Сегуиннің канадалық туысы Андре Ривьер және венгр пианині Вилона да бар. Дублинге қайта оралып келе жатқан жас жігіттер жеңіске қуанышпен толы, ал Джимми осы саяхаттың мәртебесін сезінеді. Ол Сегуиннің автокөлік компаниясына салған соңғы инвестициясын еске алады, бұл қаржылық қолдауды оның әкесі, табысты қасапшы, мақұлдап, қолдайды. Джимми мұндай сәнді компаниямен және осындай көлікте көрінудің, олардың арасында болудың танымалдығынан ләззат алады. Сегуин Джимми мен Вилонаны Дублинге түсіріп, олар Джиммидің үйіне, Вилона тұрып жатқан жерге барады, онда Сегуиннің қонақүйіндегі кешкі асқа дайындалу үшін киім ауыстырады. Джиммидің мақтаншақ ата-анасы әдемі киінген, жақсы байланыстары бар ұлын қатты бағалайды. Кешкі ас дастарқанына жиналғандар ағылшын Рутпен бірге отырып, Сегуиннің басшылығымен музыкадан бастап көліктерге, саясатқа дейін әртүрлі тақырыптарда сөздерін қозғайды. Джимми ирланд-ағылшын қарым-қатынасы туралы айтқанда, Руттың ашулы жауабын оятады, бірақ Сегуин бір тостпен пікірталас тудырмауға тырысады. Тамақтанғаннан кейін жас жігіттер Дублин көшелерімен серуендеп, америкалық Фарли деген танысымен кездеседі, ол оларды өзінің яхтасына шақырады. Қонақтар көңілді, француз марш әнін шырқап, портқа беттейді. Яхтаға отырғаннан кейін, олар Вилонаның фортепианода орындауымен би билеп, ішімдік ішеді. Джимми сөз сөйлейді, ал оның серіктері ынталы түрде қол соғып қолдайды, содан кейін олар карта ойнауға отырады. Мас күйде Джимми бірден-бір ойын ойнап, көбірек ақша ұтырады. Ол ойнауды тоқтатуды қалайды, бірақ бәрібір ойнауды жалғастырады. Соңғы ойыннан кейін Рут жеңіске жетеді. Фарлимен бірге ең көп ұтылған болса да, Джиммидің көңілі көтеріңкі болып қалады. Ол ертең өкінетінін біледі, бірақ Вилона кабина есігін ашып, таң атқанын хабарлағанда өзін бақытты сезінеді.
As many flashy cars drive toward Dublin, crowds gather and cheer. A race has just finished, and though the French have placed second and third after the German–Belgian team, the local sightseers loudly support them. Jimmy Doyle rides in one of the cars with his wealthy French friend, Charles Ségouin, whom he met while studying at Cambridge. Two other men ride with them as well: Ségouin's Canadian cousin, André Rivière, and a Hungarian pianist, Villona. Driving back into Dublin, the young men rejoice about the victory, and Jimmy enjoys the prestige of the ride. He fondly thinks about his recent investment in Ségouin's motor company business venture, a financial backing that his father, a successful butcher, approves and supports. Jimmy savors the notoriety of being surrounded by and seen with such glamorous company, and in such a luxurious car. Ségouin drops Jimmy and Villona off in Dublin so they can return to Jimmy's home, where Villona is staying, to change into formal dress for dinner at Ségouin's hotel. Jimmy's proud parents dote on their smartly dressed and well connected son. At the dinner, the reunited party joins an Englishman, Routh, and conversation energetically moves from music to cars to politics, under the direction of Ségouin. Jimmy, turning to Irish–English relations, rouses an angry response from Routh, but Ségouin expertly snuffs any potential for argument with a toast. After the meal, the young men stroll through Dublin and run into another acquaintance, an American named Farley, who invites them to his yacht. The party grows merrier, and they sing a French marching song as they make their way to the harbor. Once on board, the men proceed to dance and drink as Villona plays the piano. Jimmy makes a speech that his companions loudly applaud, and then the men settle down to play cards. Drunk and giddy, Jimmy plays game after game, losing more and more money. He yearns for the playing to stop, but goes along nevertheless. A final game leaves Routh the champion. Even as the biggest loser alongside Farley, Jimmy's spirits never dwindle. He knows he will feel remorse the next day, but assures himself of his happiness just as Villona opens the cabin door and announces that daybreak has come.
Тақырыптар
Әңгіменің басында, кейіпкерлер таныстырылмастан бұрын, машиналар Инчикор қаласынан жылдам өтеді, ал жазушының өзі «осы кедейлік пен белсенсіздік арнасы арқылы континент өзінің байлығы мен өнеркәсібін жеткізді» деп айтады, ал ирланд көрермендері «алғыспен басылғандардың шуағын» көтереді. 1900-шы жылдардың басында автокөліктер көбінесе сәнді заттар саналды, мұнда артта қалған Ирландияның шегінен тыс, бай және кең әлемнің символы ретінде танылды. Басты кейіпкер Джимми Дойл осы кең әлемдік қоғамға енуге және өзіне тең орналасуға тырысады, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталады: ол өзін тым тереңде сезінеді, мас болып, карта ойынының барысын қадағалай алмайды және бұрын сынға алған ағылшын Рутқа ауыр жеңіліске ұшырайды. Осылайша, бұл әңгіме ирланд ұлтшылдығының тәуелсіз Ирландияны басқа елдермен теңестіруге бағытталған ұмтылысына күдіспен қарайды.
At the beginning of the story, before the characters are introduced, the cars speed through Inchicore, and the writer's own voice remarks that "through this channel of poverty and inaction the Continent sped its wealth and industry" and the Irish onlookers raise "the cheer of the gratefully oppressed." Motor cars at the early 1900s were generally considered a luxury item, here serving as the symbol of the richer, wider world beyond the confines of backward Ireland. The protagonist Jimmy Doyle seeks to enter this wider cosmopolitan society and carve an equal place for himself, but this ends in failure: he finds himself out of his depth, becomes drunk and unable to keep track of the card game, and ends up losing heavily to the Englishman, Routh, whom he earlier challenged. The story can thus be seen as skeptical about the aspirations of Irish nationalism to make an independent Ireland the equal of other countries.