Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шаһар маскүні (кейде таверна ақыны деп те аталады) – көбінесе еркек адамдардан кездесетін, ақыл-есінен гөрі мас күйінде көбірек жүретін, стереотиптік кейіпкер.
Stock character; male in a small town who is drunk more often than sober
The town drunk (also called a tavern fool) is a stock character, almost always male, who is drunk more often than sober.
Көркем әдебиетте қолданылуы
Көркем әдебиетте қаладағы маскүнем кейіпкері бірнеше қызметтер атқарады. Қаладағы маскүнем тек моральдық үлгі ретінде, маскүнемдіктің зияны туралы сабақ ретінде берілуі мүмкін. Бұл кейіпке деген көзқарас тыйым салу қозғалысымен байланысты және ХХ ғасырдың басында ең жоғары деңгейге жетті. "Бардағы он түн" фильмінде "бір аяулы сыраның" ішкен адамның маскүнемдікке құлауы сөзсіз бейнеленген. Торнтон Уайлдердің "Біздің қаламызда" кейіпкері осы нұсқаның ең көп кездесетін мысалы. "Хаклберри Финннің басынан өткендері" романындағы Пэп Финн тағы бір танымал мысал. Қазіргі заманғы көркем әдебиетте, қазіргі заманғы салауаттылық қозғалысының ықпалымен, қаладағы маскүнемдер сауығып, өмірін жаңартпаға кірісуі мүмкін. Қаладағы маскүнем ақымақ рөлін ойнап, күлкілі демалыс көзіне айналуы мүмкін. "Энди Гриффит Шоуындағы" Отис осындай қаладағы маскүнем, сондай-ақ CW арнасының "Supernatural" сериалындағы Бобби Сингер кейіпкері, және "Симпсондардағы" Мое мейрамханасының тұрғындарының көптегені, мысалы Барни Гамбл. 1971 жылғы "Андромеда" (фильм) фильміндегі жалғыз аман қалған ересек адам – қаладағы маскүнем. Шекспирдің "Макбет" пьесасында II актінің III көрінісіндегі Портер де осындай "күлкілі демалыс" беретін маскүнем, ол патшаны өлтіргеннен кейін пьесаның көңіл-күйін уақытша жеңілдетуге көмектеседі. Мұндай кейіпкердің клишесін көрсету үшін, F Troop телесериалында Чарли қала маскүні пайдасыз кейіпкер болды. Капитан Парментер: "Біз оны ұстап алғанға қуаныштымыз. Додж-Ситиде қосалқысы бар еді". Осыған ұқсас, қаладағы маскүнем шумақ кейіпкері ретінде, ақылды қарттың жартылай күлкілі өкілі болуы мүмкін. Ол қоғамдық жиналыстарды әзіл үшін немесе кейбір даналықты әзілдеу арқылы бұзуы мүмкін. Немесе осы нұсқада кейіпкер басты кейіпкерді әлемдік даналыққа таныстырып, оның нағыз батырлық сипатына қарама-қайшылық тудыруы мүмкін. Қалалық маскүнемнің осы нұсқасының прототипі Шекспирдің Фальстаффы, ол Генрих IV-нің екі бөлігінде де және "Виндзордың қуанышты әйелдерінде" де кездеседі. Тағы бір мысал – "Америка командасы: Әлемдік полиция" фильміндегі маскүнем, оның мас сөздері кейіпкерге әлемді құтқаруға шабыттандырады. 1722 жылы Данияда жарық көрген "Жеппе таудағы" пьесасында басты кейіпкер, дана ақымақ: "Барлығы Жеппе ішеді дейді, бірақ ешкім Жеппе неге ішеді деп сұрамайды" дейді. "Shameless" телесериалындағы Фрэнк Галлагер – нағыз қаладағы маскүнем және сериалда мас күйінде көрінбейді деп айтуға болады.
In fiction, the town drunk character serves a number of functions. The town drunk may serve merely as a moral example and object lesson on the evils of drunkenness. This approach to the character is associated with the temperance movement, and peaked at the start of the twentieth century. The Prohibition film Ten Nights in a Barroom portrays the inevitable fall into destitute drunkenness of a person who dared to take that "Fatal Glass of Beer", the title of another period drama working this vein. A town drunk who appears in Our Town by Thornton Wilder is perhaps the most often seen example of this version of the character. Pap Finn in The Adventures of Huckleberry Finn is another famous example. In modern fiction, which tends to reflect the contemporary influences of the sobriety movement, the town drunk may get sober and set about revitalizing his life. The town drunk may play the role of the fool as a source of comic relief. "Otis" from The Andy Griffith Show is this type of town drunk, as is the character of Bobby Singer in The CW series Supernatural, as well as many of the denizens of Moe's Tavern from The Simpsons such as Barney Gumble. In the 1971 The Andromeda Strain (film) the only adult survivor is a Town Drunk. In Shakespeare's Macbeth, the Porter who appears in Act II, Scene 3, is also a type of "comic relief" drunk who serves to temporarily lighten the mood of the play right after a heinous regicide has taken place. As if to underscore the cliche of such a character, the TV series F Troop had an otherwise useless character, Charlie the Town Drunk. Captain Parmenter said "We were lucky to get him. Dodge City had a spare." In a similar vein, the town drunk may serve as a jester figure, a semi comic proxy for the Wise Old Man. He may disrupt public meetings, either for comic effect, or by dispensing what proves to be wisdom in a garbled and comic form. Or, in this incarnation, the character may introduce the hero to some of the worldlier sorts of wisdom, as well as forming a contrast to his truly heroic character. One prototype for this version of the town drunk is supplied by Shakespeare's Falstaff, who appears in both parts of Henry IV and in The Merry Wives of Windsor. Another would be the drunk who appears in Team America: World Police at the low point of the film, where his drunken ramblings inspire the hero to save the world. In the 1722 Danish play Jeppe on the Hill, the eponymous wise fool main character, declares that "everybody says that Jeppe drinks, but nobody asks why Jeppe drinks". Frank Gallagher from the TV series Shameless is a quintessential town drunk and rarely appears in the series without being intoxicated.