Жасон Джон Ричардс: Жаңазеландиялық мотор спорты шеберінің өмірі мен мансабы
Jason Richards
Жаңазеландиялық автоспортшы Джейсон Джон Ричардс туралы ақпарат. V8 Supercar чемпионатындағы жетістіктері, Bathurst 1000 жүлдесі, өмірі мен қайтысы. Автоспорт, жарыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиялық автожарыс шебері, американдық баскетболшы.
New Zealand motor racing driver
the American basketball player
Джейсон Джон Ричардс (10 сәуір 1976 – 15 желтоқсан 2011) – Жаңа Зеландиялық автожарыс шебері. Отандық Жаңа Зеландияның туристік автомобильдер чемпионатында бірнеше рет жеңіске жеткен, ол Австралияға V8 Supercar чемпионатында мансап құру үшін көшті. Ричардстың мансабындағы ең жарқын сәттердің бірі – V8 Supercar-дың ең танымал жарысы Bathurst 1000-да үш рет екінші орынға ие болуы. Ричардс 35 жасында, қатерлі ісік диагнозы қойылғаннан кейін бір жылдан астам уақыттан соң дүние салды.
Jason John Richards (10 April 1976 – 15 December 2011) was a New Zealand motor racing driver. A multiple championship winning driver in his homeland in the New Zealand Touring Car Championship, he moved to Australia to pursue a career in the Australian based V8 Supercar Championship Series. Richards career highlights include finishing second three times in V8 Supercar's most famous race, the Bathurst 1000. Richards died at the age of 35, just over a year after being diagnosed with cancer.
Ерте мансап
Ричардс өзінің автожарыстар мансабын 1985 жылы сегіз жасында туған елі Жаңа Зеландияда картинг жарыстарында бастады. 35 чемпионат жеңісінен кейін ол 1993 жылы картингтен шығып, Mini 7s класына қатысты. Қайта-қайта жетістіктерге ие болғаннан кейін Ричардсқа Веллингтон және Пукекохедегі Nissan Mobil 500 жарыстары үшін Кантербери жарыс мектебінің Формула Форд машинасына отыру мүмкіндігі ұсынылды. Ағылшын Формула Форд Чемпионатында қысқа ғана уақыт өткен соң, Ричардс Жаңа Зеландияға оралып, BMW Motorsport NZ командасымен жас жүргізуші ретінде келісім жасады. Ол команда үшін 1995/96 жылғы 1-сыныптағы Туринг Кар Чемпионатында жеңіске жетіп, 12 сериялық жарыстың тоғызында бірінші орын алды.
Richards started his motor racing career at the age of eight in 1985, driving in karting events in his home country of New Zealand. He made his move out of karting in 1993 after 35 championship titles, entering the Mini 7s. After much success again, Richards was offered the Canterbury Racing School Formula Ford drive for the Nissan Mobil 500 meetings at Wellington and Pukekohe. After a short stint in the English Formula Ford Championship, Richards returned to New Zealand to sign with BMW Motorsport NZ as junior driver, winning the 1995/96 Class 1 Touring Car Championships for the team, along with nine out of 12 series races.
" Team Kiwi Racing " командасы
Бас жүргізуші болып тағайындалған Ричардс 2001 жылы Австралиядағы V8 Supercar сериясында Team Kiwi командасына қосылғанға дейін келесі үш NZ Touring Car чемпионатында жеңіске жетті. Сынақ шектеулерімен және алыс қашықтықтармен күресіп, Ричардс 2002 жылғы V8 Supercar Series-те өте жақсы 19-шы орынды иеленді.
Promoted to lead driver, Richards won the next three NZ Touring Car Championships prior to joining Team Kiwi for the V8 Supercar series in Australia in 2001. Battling testing restrictions and the tyranny of distance, Richards finished an extremely creditable 19th in the 2002 V8 Supercar Series.
Динамикалық команда
Ричардс 2003 жылы жаңа Оңтүстік Австралиялық Team Dynamik командасына көшті, күшті нәтижелер көрсетті, оның ішінде жарыстың соңғы сәттерінде Марк Скайфтан Sandown 500 жарысын ұтып алуға шамасы келмеді.
Richards moved to the new South Australian Team Dynamik in 2003, putting in some strong results, including a narrow failure to snatch victory in the Sandown 500 from Mark Skaife in the race's dying stages.
Тасман автоспорттық жарысы
Ол 2004 жылы жаңа құрылған Tasman Motorsport командасына ауысу туралы шешім қабылдады және V8 Supercar подиумының ең жоғары сатысында тұра алатынына сенетін жүргізушіге айналды. 2005 жылы Квинсленд трассасындағы ауыр апаттан кейін Ричардс тез қалпына келді және жөнделген Commodore-ді келесі Оран Парк жарысында үздік ондыққа енгізді. 2005 жылы Сандаун мен Батерстте өткен төзімділік жарыстарындағы жүлделі орындары V8 Supercar санатындағы болашақ жұлдыз ретіндегі беделін нығайтуға көмектесті. 2005 жылғы Supercheap Auto 1000 жарысында Ричардс күшті өнер көрсетіп, жарыстың жеңімпазы болуға жақын келді. Келесі жылы Ричардс Винтон Мотор Рэйсвейдегі үш жарыстың екіншісінде жеңіске жетіп, өзінің бірінші (және жалғыз) V8 Supercars жарысындағы жеңісін тойлады. Ол маусымды 18-ші орында аяқтады. 2007 жылғы Батерст 1000 жарысында Ричардс пен Мерфи Холден командалары арасында ең жақсы нәтиже көрсетіп, жалпы есепте төртінші орынды иеленді. Surfers Paradise 2007 жылы оның ең сәтті жарысы болды, онда ол жалпы есепте үшінші орынды алды және Чемпионатта 235 ұпаймен 14-ші орынды иеленді, бұл көрсеткіш командаласы Грег Мерфиден 15 ұпай кем.
He then made the decision to move to the newly formed Tasman Motorsport outfit in 2004 and has developed into a driver who believes he is capable of standing on the top step of a V8 Supercar podium. Coming back from a major rollover in the 2005 round at Queensland Raceway, Richards quickly returned to stride and promptly placed the repaired Commodore into the top 10 in the following round at Oran Park Raceway. His podium results in the Sandown and Bathurst endurance events in 2005 helped cement his place as a 'coming man' of the V8 Supercar category. In the 2005 Supercheap Auto 1000, Richards produced a strong performance and came very close to winning the race. In the following year, Richards won the second of three races at the Winton Motor Raceway, hence gaining his first (and only) V8 Supercars race victory. He finished the season in 18th position. At the 2007 Bathurst 1000 Richards and Murphy were the best placed Holden team, finishing fourth overall. Surfers Paradise was his best round in 2007 where he finished third overall, and finished 14th in the Championship, with 235 points 15 points behind teammate Greg Murphy.
Брэд Джонс жарыстар
Ричардс 2009 жылы Брэд Джонс Racing VE Commodore командасына қосылып, #8 нөмірі бар машинаны жүргізді. (Бұл команда V8 Supercars жарысында жаңа жарыс нөмірін пайдаланғанмен, бұл нөмір команданың иесі Брэд Джонстың AUSCAR және NASCAR жарыстарында Calder Park Thunderdome-де бұрынғы жылдары қолданған нөмірі еді.) Ричардс 2009 жылы Hidden Valley Raceway-де алғашқы V8 Supercar поул-позициясын жеңіп алды. Ричардс 2010 жылы L&H 500 жарысында Эндрю Джонспен бірге үшінші орынды бөлісті.
Richards joined Brad Jones Racing VE Commodore in 2009, driving the #8 car. (who ran a new race number for the team in V8 Supercars but was the racing number of team co principal Brad Jones during the team's years racing in AUSCAR and NASCAR at the Calder Park Thunderdome) Richards secured his first V8 Supercar pole position at Hidden Valley Raceway in 2009. Richards finished third at the 2010 L&H 500 with Andrew Jones.
Ауру және өлім
2010 жылдың қарашасында Ричардс 16 қарашада ауруханаға түскені және кейіннен адренокортикальды карцинома диагнозы қойылғаны белгілі болды. Ричардс дереу жарыстан бас тартып, бар күшін осы аурумен күресуге жұмсады, ал 2010 жылғы маусымның қалған бөлігінде Эндрю Джонс оны ауыстырды. Ол V8 Supercar сериясының екінші лигасында, Австралия GT Чемпионатында, Touring Car Masters жарысында эпизодтық түрде қатысып, 2011 жылдың екінші жартысына дейін Brad Jones Racing командасымен сынақтарды жалғастырды. 2011 жылдың 15 желтоқсанында ол өз үйінде дүние салды. 2012 жылы оның өміріне арналған суреттермен толық деректі фильм шықты.
In November 2010 it was revealed that Richards was admitted to hospital on 16 November and was later diagnosed with an adrenocortical carcinoma. Richards immediately stepped away from racing to devote his energies to fighting the illness with Andrew Jones substituting for the balance of the 2010 season. He continued to race sporadically with guest appearances in the second tier V8 Supercar series, Australian GT Championship, Touring Car Masters and continued testing with Brad Jones Racing into the second half of 2011. He died on 15 December 2011 at his home. In 2012 an illustrated documentary of his life was released.
Джейсон Ричардс ескерткіш кубогы
2013 жылдан бері V8 Supercars чемпионатының Жаңа Зеландия кезеңіндегі барлық жарыстарда ең көп ұпай жинаған пилот Джейсон Ричардсқа арналған естелік кубокты иеленеді. Кубок 2013 жылы серия Пукекохеге қайтып келген кезде, Гамильтон 400-де табысталған Марк Портерге арналған естелік кубокты алмастырды. Джейсон Брайт және Брэд Джонс командасы, Ричардстың соңғы командаласы мен командасы, кубокты алғашқы рет жеңіп алды. 2015 және 2017 жылдары Джейми Уинкап, ол 2005 жылы Тасман Моторспортта Ричардстың командаласы болған және 2005 жылғы Батерст 1000 жарысында онымен бірге екінші орынға ие болған, кубокты жеңіп алды.
Since 2013, the driver who scores the most points across all races during the weekend of the New Zealand round of the V8 Supercars championship has received the Jason Richards Memorial Trophy. The trophy was introduced when the series returned to Pukekohe in 2013, replacing the Mark Porter Memorial Trophy presented at the Hamilton 400. Jason Bright and Brad Jones Racing, Richards' last teammate and team respectively, were the first winners of the trophy. In 2015 and 2017, Jamie Whincup, who was a teammate of Richards in 2005 at Tasman Motorsport and co drove with him to a second place finish at the 2005 Bathurst 1000, won the trophy.