Кіріспе

М. Насар (5 наурыз 1958 жылы туған) – үнді актері, режиссер, продюсер, дубляж шебері, әнші және саясаткер. Ол негізінен тамил, телугу және малаялам киноиндустрияларында жұмыс істейді. Сонымен қатар, ол бірнеше каннада, ағылшын, хинди және бенгал фильмдерінде де ойнаған. Қазіргі кезде ол "Надигар Сангам" ұйымының президенті.

Ерте өмір және білім

Насар Мұхаммед Ханиф 1958 жылдың 5 наурызында Тамил Наду штатының Палур қаласында Мехабоб Баша мен Мүмтаз отбасында дүниеге келді. Ол Жозеф жоғары орта мектебінде оқыды. Мектепті бітірген соң Мадрасқа (қазіргі Ченнаи) көшіп, Мадрас христиан колледжінде университет алдындағы білімін аяқтады. Мадрас христиан колледжінде ол драмалық үйірменің белсенді мүшесі болды. Кейін ол қысқа мерзімге Үндістан Әуе күштерінде жұмыс істеді. Ол екі актерлік мектепте оқыды: Оңтүстік Үндістан кино коммерциялық палатасының кино институтында және Тамил Наду кино және теледидар технологиялары институтында.

Мансап

Насар актерлік мансабын К. Балачандрдың «Калъяна Агатхигал» (1985) фильмінде екінші пландағы рөлді ойнаудан бастады, содан кейін С. П. Мутураманның «Велаикаран» (1987) және «Ванна Канавугал» (1987) фильмдерінде жаман рөлдерде ойнады. Ол Юхи Сетхудың «Кавитай Паада Нерамиллай» (1987) фильмінде басты рөлді сомдады, бірақ оның шығармашылық табысы Мани Ратнамынның «Наякан» (1987) фильміндегі полиция офицері рөлімен келді. Кейін ол Мани Ратнам мен Камал Хасанның жобаларында тұрақты актер болды, «Рожа» (1992), «Тевар Маган» (1992), «Бомбей» (1995), «Курутипунал» (1995) және «Ирувар» (1997) фильмдерінде маңызды рөлдерді ойнады. Насар «Аватарэм» (1995) фильмімен режиссерлік дебют жасады, бұл фильм халықтық өнер ұжымының аясында түсірілді. Реватимен бірге түскен бұл фильм туралы Насар бала кезінде әкесімен бірге көшеде «теру коотху» спектаклін көрген әсерінен туындағанын айтты. Фильм сыншылардың жоғары бағасын алды, бірақ коммерциялық сәттілікке жете алмады. Одан кейін ол «Деватаи» (1997) фильмін түсірді, бала кезінде естіген әңгімесі осы фильмнің «шығармашылық тұқымына» айналғанын мәлімдеді, ол қайта туу туралы фильм болды. Содан кейін ол 1990-шы жылдардың соңында фильмдерде жұмыс істеуді жалғастырды, Ражив Менонның «Минсара Канаву» (1997) фильмінде соқыр музыкант, Мани Ратнамынның «Ирувар» (1997) фильмінде саяси лидер және С. Шанкардың «Джинс» (1998) фильмінде екі ажыраған егіздің әкесі рөлін ойнады. Оның телугу тіліндегі фильмдері: «Чанти» (1992), «Сешу» (2002), «Бхагеерата» (2005), «Атаду» (2005), «Покири» (2006), «Голимар» (2010), «Шакти» (2011), «Дұкуду» (2011), «Бизнесмен» (2012) және тағы да басқалары. Оңтүстік Үндістан фильмдерінен басқа, ол хинди тіліндегі «Чачи 420» (1997), «Phir Milenge» (2004), «Nishabd» (2007), «Rowdy Rathore» (2012), «Ируди Суттру» (2016) және «Serious Men» (2020) сияқты фильмдерде де ойнады. Ол «Бахубали: Бастауы» (2015) және «Бахубали 2: Қорытынды» (2017) фильмдеріндегі маңызды Биджаладева рөлін сомдады.

Жеке өмір

Насар продюсер, саясаткер Камелаға үйленген және үш ұлдары бар. Ең үлкені, Абдул Асан Файзал, бастапқыда Т. Сива өндіретін фильмде актерлік дебютін жасауға дайын болды, бірақ кейін бұл жоспар іске аспады. 2014 жылы ол қатысты ауыр жол апатына ұшырады, бірақ ауыр жарақаттардан кейін жазылып кетті. Олардың екінші ұлы, Лутфуддин, А. Л. Виджайдың "Сайвам" (2014) фильмінде Насардың кейіпкерінің немересінің рөлін сомдады. Олардың үшінші ұлы, Әби Хасан да актер және Насардың "Сун Сун Тхатха" (2012) фильмінде, сондай-ақ Раджеш Селваның 2019 жылғы "Кадарам Кондан" әрекет-триллерінде ойнады.