Кіріспе

Швед-американдық баптист пасторы, шығыстанушы, профессор және теолог Натаниел Шмидт (22 мамыр 1862 – 29 маусым 1939) Нью-Йорк штатының Итака қаласында туған, сондай-ақ христиан ивриттанушы және прогрессивті демократ болған.

Өмірбаян

Шмидт Швецияның Гевлеборг округіне қарасты Халсингланд провинциясындағы Худиксвалл муниципалитетінде дүниеге келген. Оның ата-анасы Ларс Питер Андерсон және Фредерика Вильгельмина Шмидт болды. Ересек болғаннан кейін анасының тегін алған Шмидт 1887 жылдың 26 қыркүйегінде Швецияның Стокгольм қаласында тұратын Эллен Альфвен ханымға үйленді. Ол Андерс Альфвен мен Шарлотта Кристина Аксельсон Пуктың қызы еді. Олардың қызы Дагмар А. Шмидт, Корнелл университетінің 1918 жылғы түлегі (Оливер С. Райттың әйелі, 1896 ж.т.), Шмидт қайтыс болған кезде (1939 ж.) Нью-Йорктегі Роквиль-Центрде тұрды. Ол қайықпен жүзуді, жүзуді және жаяу серуендеуді ұнатты. Ол Итаканың Six Mile Creek-те тұрды. Бастауыш және орта білімін 1882 жылы Худиксвалл гимназиясында аяқтады. 1882-1884 жылдары Стокгольм университетінде ғылыми және тіл білімі салаларын оқыды. 1884 жылдың жазында ол АҚШ-қа эмиграциялап, Гамильтон діни семинариясына (Колгейт университеті) түсті. 1887 жылы Шмидт Колгейт университетінен магистр дәрежесін алды, сонымен қатар сол жылы Гамильтон теологиялық семинариясын бітірді. 1896 жылы Шмидт Берлин университетінде эфиопия және араб әдебиетін, тарихын және теологиясын оқыды, бұл салада Август Диллман, Эберхард Шрадер, Фридрих Дитерици, Отто Пфлейдерер және Адольф фон Гарнак сияқты ғалымдардан дәріс алды. 1931 жылы Еврей дін институты оған иврит әріптері бойынша докторлық диплом берді. Бенджамин Н. Кардозо салтанатты сөз сөйледі.

Теология

Шмидт өмірінің соңына таяп, өзінің барлық еңбегін сараптап, Этикалық мәдениет қоғамы алдында сөйлеген сөзінде теологияның, зерттеу саласы ретінде, діни құбылыстарды зерттейтін ғылым ретінде өміршеңдігін сақтап, ықпалын күшейтуі үшін зерттеу деңгейін арттырып, жаңа практикалық қолдану жолдарын табу қажет екенін айтты. Шмидт христиан діндеріне қатысты, қабылданған кезде мақсатына жетпеген тәжірибелерді ұстанатын діндерге қатысты өткір сын-ескертпелерін жолдады. Шмидттің теологиясы сөздік мағынадағы және дәстүрлі емес бағыттағы еді. Ол Құдай сөздерінде Мәсіхтің керемет тууына ешқандай дәлел таба алмады, сондай-ақ Дәуіттің махаббат өлеңдері Мәсіхтің келуін болжамдамады. 1930 жылы Альберт Эйнштейн «Нью-Йорк Таймс» журналы арқылы теологиялық пікірталас тудырды. Физиктың дінге қатысты көзқарастарына сегіз белгілі теолог жауап берді. Қоғамдық шіркеудің пасторы Джон Хейнес Холмс Эйнштейннің пікірін қолдап, оның адамзат өміріндегі екі маңызды сұраққа жауап беретінін атап өтті. Бірінші сұрақ: «Бұл әлем қандай?». Осы сұраққа «Ғылым» жауап береді. Екінші сұрақ: «Осы әлеммен не істеуге болады?». Осы сұраққа «Дін» жауап береді. Осы талдауды баяндап, пастор Холмс: «Мүмкін, профессор Натаниел Шмидт осы жақындағы «Жаңа дін» кітабында айтқан сөзі осыны білдіреді: дін – «адамның тағдырын анықтайтын табиғаттағы күшке қатысты санасы және оның өмірін осы күштің талаптарына сәйкес реттеуі» деді. Сондай-ақ, комментатор Шмидттің «Жаңа дін» еңбегіндегі теологиялық негіз Эйнштейннің екі сұрақ дихотомиясының жартысын құрайтынын атап өтті. 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басындағы Шмидттің еңбектерінде Бірінші дүниежүзілік соғыс адамдардың діни сенімдерінің мәнін өзгертті деген ой бар. Ол, әсіресе, діни көріністердің дәстүрлі формаларының төмендегенін, бірақ діни көріністердің шеңбері кеңейгенін және «діннің мәні айқындыққа, тазалыққа және тереңдікке ие болып бара жатқанын» байқады. Батыс мәдениетінің еврейлік тамырларын зерттеуге қатысты Шмидттің соңғы тұжырымы тарихи білімнің кеңеюі, тарихшылардың зерттеу саласының ұлғаюы еврей мұрасының маңыздылығын азайтыпты.

Мансап

Екі жыл бойы (1887–1888) Шмидт Нью-Йорктегі Бірінші швед баптистік шіркеуінің пасторы болды. Ол 1887 жылдың күзінде Колгейт университетінде семит тілдері мен әдебиеттері профессоры лауазымына тағайындалу үшін қызметтен кетті (1888–1896). Шмидт сонымен қатар Гамильтон діни семинариясында семит тілдері мен әдебиетінің толық профессоры болды. Шмидт кейін Корнелл университетінде (1896–1932) отыз алты жыл бойы сол лауазымды иеленді. Ол Колгейт университетінің ассириология бағдарламасын құрған адам. Колгейтте магистратураны бітіргеннен кейін бір жыл өткен соң, ол семит тілдері мен әдебиеті профессоры болып тағайындалды. Колгейтте еврей тілін оқыту оның басты міндеті болғанымен, ол Вавилон және Ассирия тарихы бойынша екі сағаттық курс әзірледі. Корнеллге кеткеннен кейін Шмидттің жұмысын Колгейттің Джордж Рикер Берри (1865–1945) жалғастырды.

Корнелл университетіндегі шығыс зерттеулері

Натаниел Шмидттың Корнеллдегі жұмысы, жақын Шығыс зерттеулеріне баса назар аударуға бағытталған ерте университеттердің ірі бастамаларының бір бөлігі болды. 1868 жылдың наурыз айында Корнелл университетінің сайланған президенті Эндрю Диксон Уайт, еуропалық ауыл шаруашылығы және өнеркәсіптік білім берудің жетекші мекемелерін тексеру, профессорлық-оқытушылық құрамды тарту, зертханалық құрал-жабдықтарын, жабдықтарын және кітаптарды сатып алу үшін Еуропаға сапар шекті. Корнелл факультетінің тағайындалған өкілдері Уайтқа кітаптардың тізімін ұсынды, ал Корнеллдің қамқорлар кеңесі 1868 жылдың ақпанында «Париж, Штутгарт, Франкфурт, Гейдельберг, Берлин және Лондонда кітаптарды ірі көлемде сатып алу» үшін 11 000 доллар бөлді. Берлин университетін аралаған кезінде Уайт Корнелл кітапханасының негізін құрайтын бірнеше жеке кітап жинақтарының алғашқысын алды. Берлин университетінің филологы Франц Бопптың 2500 томдық жеке кітапханасы ғалымның мұрагерлерімен сатуға ұсынылды. Бұл жинақта жақын Шығысты зерттеуге қатысты көптеген дереккөздер болды. Уайт Итакаға оралғаннан кейін Корнеллдің қамқорлар кеңесі Чарльз Антонның 7000 томдық кітапханасын сатып алуға рұқсат берді. Антонның кітапханасы классикалық тілдер, әдебиеттер және ежелгі тарих материалдарын толықтырды. Натаниел Шмидт 1896 жылы Корнеллде еврей тілін оқытуды бастады, бұл университет жақын Шығысқа қатысты пәндерді оқытуға міндеттенгеннен кейін отыз жыл өткен соң болды. Корнеллдің «Тілдер колледжінде» еврей тілінен алғашқы сабақ 1868–69 оқу жылында өтті. Сабақты пастор Уильям Д. Уилсон оқыды. Уилсон «философия, тіркеу кеңсесі және кез келген талапқа ие болған басқа да пәндерге жауапты болды. Көптеген адамдар оның ақ сақалды, мейірімді қария екеніне келісті, бірақ ол ертедегі дін қызметкерлерінің әуесқойлығын бейнеледі, ал діншілдік ақыл-ойдың кемшіліктерін жойды». 1870–1871 оқу жылында Уилсонның еврей тілі курсына Виллард Фиске парсы тілі курсын қосты. Курсқа алты студент қатысты. Ол Фискең кабинетінде кешке өтті. 1874–75 оқу жылында Корнелл жақын Шығыс (содан кейін «Шығыс») зерттеулерін кеңейтуге тырысты. Оқушылардың қажеттіліктеріне қарай парсы, түрік, қытай, жапон, санскрит, еврей және басқа да семит тілдерінен сабақтар берілуі керек болды. Еврей және шығыс әдебиеті мен тарихы кафедрасы оқытудың лекциялық жүйесін қолданды. Бұл кафедрада ежелгі еврей әдебиеті мен тарихы оқытылды. «Жақын Шығыс зерттеулері» ұғымы «иврит» тіліне тікелей байланысты болды. Басқа халықтар тек «осы халықтың ұлттық идеясын оның өсуі мен дамуында, Палестинаны қоршап тұрған шығыс халықтарымен қарым-қатынасын білместен тиімді зерттеуге болмайды» деген тұрғысынан ғана қарастырылды. Еврей тілі мен оған байланысты пәндерді аймақтық зерттеулер ретінде оқыту мақсаты 1874 жылдың наурыз айында Нью-Йорктің қаржыгері Джозеф Селигман басқарыған топ үш жылдық еврей және шығыс әдебиеті мен тарихы кафедрасына қаржы бөлгенде іске асты. Селигман өзінің таңдауын жасағанын мәлімдеді. Ол доктор Феликс Адлерді (Әдепті мәдениет қоғамы) таңдады. Адлер бакалавр дәрежесін Колумбия колледжінде, ал докторлық дәрежесін Гейдельберг университетінде алды. Ол «жас, сұлу, студенттерге ұнаған адам болды. Оның лекцияларына көптеген адамдар, әсіресе Итаканың әйелдері қызығушылық танытты». Оның қазіргі заманғы діни, философиялық және этикалық мәселелерге деген көзқарасы университетке шабуыл жасағысы келгендердің тұрақты нысанасына айналдырды. Бұл шабуылшылар Адлердің лекцияларының еретикалық сипатын нақты анықтау қиын болса да, міндетін атқарушы президент Расселдің сөздерімен айтқанда, «адамдар «танымдық, тенденция» туралы әңгімелейді!» Міндетін атқарушы президент Адлердің еврей тілін оқытуынан гөрі, өз пікірін білдіру құқығын қорғауға тырысты. Екі жылдан кейін семит тілінде жүйелі оқыту жүзеге асырылмағаны анықталды. 1876 жылы университет Адлерді жұмыстан шығарды. Бұл Селигманды ренжітіп, қамқорлар кеңесінің төрағасы Генри У. Сейджді босатты. Сондай-ақ, Корнелл түлегі Джон Франкенхаймерді, Голливудтың сол есімді продюсерінің атасы, Корнеллдің қамқорлар кеңесіндегі бос орынға үміткер болуға итермеледі, антисемитизмді айыптап. Кейін Адлер этикалық мәдениет қоғамын құрды, оның мүшесі және лекторы Натаниел Шмидт болды. Адлердің жұмыстан босатылуы Корнеллдің шығыс зерттеулер бағдарламасын профессор Уилсонның портфеліне берді, ол халдей және ежелгі сирия тілінде сабақ берді. Вильсон да, Адлер де еврей тілін белгілі бір әлеуметтік және діни тұрғыдан оқытты. Уилсон евангелист протестант болды, ал Адлер – сионист. Олармен бірге Корнеллде жұмыс істеген тағы бір профессор болды, оның көзқарасы осы екі тұрғысынан басымдық алмайтын: Фредерик Луис Отто Роэрих. Германия мемлекеттерінде туған профессор Роэрих Халле университетінде екі дәреже алды. Одан кейін Түркия империясы, Греция, Франция және Американың шекаралық Солтүстік-Батысында дипломат, дәрігер және тіл оқытушысы ретінде қызмет етті. Түркия империясының сұлтаны оның түрік грамматикасы туралы еңбегі үшін оны марапаттады. Ол сондай-ақ Смитсониан институтына бірнеше американдық үндістердің тілдері туралы материалдармен көмектесті. 1869 жылы Корнеллге француз тілінен ассистент-профессор ретінде келген ол 1879–80 оқу жылына қарай университет ұсынысын кеңейтті: тірі азия тілдері, санскрит, ежелгі парсы және араб тілдері; қарапайым қытай, жапон грамматикасы (Хирагана әрпіндегі практикалық жаттығулар және т.б. қоса алғанда); Манчжур, түрік, татар тілдері және түркі тіл білімі және т.б. Роэрихтің жақын Шығыс тіл біліміне деген құштарлығының арқасында Корнелл университеті американдық білім беру нарығында белгілі бір мамандыққа ие болды. Бұл пәндерге студенттердің сұранысы төмен болды. 1878–79 оқу жылында Роэрихтің ежелгі араб тілі курсына бар болғаны алты студент қатысты, ал қазіргі араб тілі курсына – үш студент; 1879–80 оқу жылында тек бір араб студенті тіркелді, бірақ 1880–81 оқу жылында тоғыз студент тіркелді. Араб тілін оқуға ниет білдірген студенттердің себептерін сұрағанда, кейбір студенттер еврей тілін оқыған және араб тілін екі семит тілінің салыстырмалы зерттеуі ретінде қарастырды, ал кейбір еврей студенттері еврей тілімен жақсы таныс болған және білімдерін кеңейту үшін араб тілін оқыды. Кейбіреулері тілді практикалық тұрғыдан үйренуге келді, Машрик пен Магребке саяхаттау немесе бизнес жасауды жоспарлады. Роэрих Корнеллден кеткеннен кейін университеттегі жақын Шығыс сарапшылығының көп бөлігі де кетіп қалды.

Корнеллдегі Шмидт жылдары

1896 жылдың қыркүйегінде Корнелл университетінің президенті Джейкоб Гулд Шурман сенімгерлер кеңесін Шмидтқа ұсыныс жасауға көндірді. Колгейт діни мектебіндегі жағдай нашарлаған еді. Шмидттің дәстүрлі емес діни көзқарастары колледж ішінде наразылық тудырды. 1886 жылдан 1896 жылға келгенге дейін Корнелл кітапханасы Жақын Шығыс материалдарын сатып алуды қолдады. Корнеллдің президенті болып тағайындалған Джейкоб Гулд Шурман Корнеллге еврей тілі кафедрасы қажет деп шешті. 1896 жылы Шурман Генри У. Сейджді 1896-97 және 1897-98 оқу жылдарында семит тілдері мен әдебиеті кафедрасын қаржыландыруға көндірді. Ол Шмидтты университетке арзанға алуға болатынын білді. Шмидттің дәстүрлі емес теологиялық пікірлері Колгейт діни мектебінде оның қалуын мүмкінсіз етті. Шмидт Корнелл қауымдастығының құрметіне ие болды. Жеке және ғылыми адалдығымен танылған ол жақсы көретін әкімшілердің қорғауында болды. Шмидт Корнелл университетіне отыз алты жыл қызмет етті, зерттеулерімен қатар үлкен оқу жүктемесін көтерді. Ол жыл сайын еврей тілінен бастапқы курс оқыды. Еврей тілінің жоғары деңгейі үш жыл ішінде Ескі өсиеттің және Мишна мен Талмудтың маңызды жазушыларын қамтыды. Жалпы тіл білімі студенттеріне семит тілдерін араб тілінен бастау ұсынылды, ол да жыл сайын оқытылды. Арамей және египет тілдері ассирия және эфиопия тілдерімен алмасып тұрды. Семит семинары жыл сайын бір семестрді эпиграфикалық зерттеулерге арнады. Шмидт лекция форматын жиі қолданды. Оның семит әдебиеті бойынша лекциялары авторлық, мерзімдерін анықтау, әдеби құрамы және тарихи құндылығы туралы мәлімдемелерге арналды. Сондай-ақ семиттік мәтіндерді аудару және түсіндіруге назар аударылды. Оның оқу жоспарының негізгі бөлігі Ескі өсиет болды, бұл ғылыми тұрғыдан Киелі кітапты зерттеуге мүмкіндік берді. Сондай-ақ, оқу жоспарына еврей апокрифтері мен псевдоэпиграфтары, Мишна, Талмуд, Құран, араб ақындары, вавилондық Гилгамеш дастаны және Өлілер кітабы енгізілді. Ол сонымен қатар семит тарихы бойынша лекция оқыды, ол Вавилония, Ассирия, Парсы, Үндістан, Армения, Сирия, Арабия, Эфиопия, Египет және испан халифаты туралы мәліметтерді қамтыды. Шмидттің тілдік қабілеті өте жоғары болды. Курстар еврей тілінде (композиция, сондай-ақ Жаратылыс, Рут және Естерге назар аудару); араб тілінде (проза жазушыларынан, ақындардан және Құраннан таңдамалармен); Жоғары араб тілінде (Құрандағы ерте сүрелер мен Ибн Халдунның «Муқаддимасы»); Эфиопия тілінде (Дилманның «Эфиопиялық хрестоматиясындағы» Либер Барухқа, Енох кітабына және эфиопиялық қолжазбаларды зерттеуге бағытталған); Ассирия тілінде (Мейснердің хрестоматиясынан, Делицштің «Оқу материалдарынан» және Роулинсонның «Батыс Азияның клинопистік жазбаларынан» таңдамалар қолданылды); Арама тілінде (Синайлық Сириядағы Матай Евангелиясына, Сириялық Курфен фрагменттеріне, Пешиттаға және Иерусалим Евангелиесіне назар аударылды); Египет тілінде (иероглифтік мәтіндерді және Эйзенлор коллекциясынан алынған көшірмелерді оқу); Копт тілінде (Евангелиядан және «Пистис Софиядан» таңдамалар қолданылды); Семит әдебиеті (Киелі кітапқа, апокрифтер мен псевдоэпиграфтарға жалпы кіріспе; курс еврей және христиан жазбаларының шығу тегі, мерзімі, құрамы және сипаттамасы туралы ғылыми зерттеулердің нәтижелеріне қысқаша шолу болды); Семит семинары (Соломонның Сирия ғидаяттарын және Дамаск ковенанттарынан алынған еврей мәтінін зерттеу); Салыстырмалы семит филологиясы (арамей диалектілерінің морфологиялық және синтаксистік ерекшеліктерін зерттеу, соның ішінде мандаи, вавилондық талмуд, ежелгі және қазіргі сирия, Галилея, самариялық және иудей арамей, Пальмира және Набатей тілдеріндегі мәтіндерді салыстыру мақсатында интерпретациялау); Шығыс тарихы (Шмидттің Азия тарихына кіріспесі, студенттерге Шығыс өркениетерін таныстыруға бағытталған; көздер, зерттеу әдістері және қазіргі мәселелер; дәуірлер, жетекші тұлғалар және негізгі институттар. Кіші Азия, Сирия, Арабия, Ирак, Иран, Үндістан, Қытай, Жапония, Орталық Азия және Азиялық Ресей тарихы сызбамен ұсынылды); Шығыс тарихы II (Бұл курс Африка тарихымен таныстыру болды, оның ішінде Ежелгі Египет, Ливия және Киренаика, Карфаген, Мавритания, Нубия, Эфиопия және әртүрлі Египет және Магреб халифаттары тарихы сызбамен ұсынылды; Қазіргі Африкадағы еуропалық ықпалдың өсуі де көрсетілді). Шмидттің еңбектері Корнелл студенттерінің үлкен аудиториясына жетті. Оның Корнелл студенттерінің кейінгі жетістіктері университеттің шығыстану орталығы ретінде танылуына себеп болды. 1900 жылы Шмидт Корнелл университетін Иерусалимдегі Америка шығыс зерттеулер мектебінің жиырма бір құрылтайшы мүшесінің бірі ретінде тіркеді. Шмидттің Иерусалимдегі жылы (1904-05 оқу жылы) оны Негев шөлдігі мен Өлі теңіз аймақтарында археологиялық зерттеулер мен карталар жасау және археологиялық экспедициялар жүргізуге алып келді. Оның аймақты, оның топографиясын және тілдерін білуі экспедицияға алыс аймақтарға кіруге мүмкіндік берді. Бір кезде бедуиндер соғыс жасағы шабуыл жасап, әскерге түсірді. 1902 жылғы жазғы демалыс кезінде Шмидт Гейдельберг университетінің Август Эйзенлордың египтологиялық және ассириологиялық жинағы Лейпцигтегі кітап сатушы Густав Фок арқылы сатылатындығы туралы хабарланды. Шмидт университет басшылығымен кеңесіп, осы мақсатқа 1901-02 жылғы кітап бюджетінен 617 доллар жұмсауға жеткізді. Қалған 2000 доллар 1902-03 оқу жылының бюджетінен берілуі тиіс болды. Осылайша Корнелл Карл Рихард Лепсиус қайтыс болғаннан бері сатылған ең маңызды египтологиялық жинақты сатып алды. Эйзенлор коллекциясында Египет және Ассирияға қатысты шамамен 900 том кітап болды. Корнеллдің египеттік папирустар жинағы 1889 жылдың наурыз айында бұрынғы президент Эндрю Диксон Уайттың сыйлығымен басталды. Корнеллдің Сфинкс Бас қоғамы құрылғаннан бір жыл бұрын сыйланған керемет парқша Өлілер кітабынан алынған суретті қамтиды және иероглифтік және иератикалық жазулардың қосындысымен жазылған. Ұзақ жылдар бойы Өлілер кітабынан алынған сиырлы деп есептелген мәтін, шындығында Птолемейлік жерлеу парқшасы болып табылады, бұл шамамен б.з.д. 330-30 жылдарға дейін сақталып қалған. Ұзақ парқша, орнатылып, жақтауға қойылған, көп жылдар бойы Uris кітапханасының басты кіреберісінің үстіне ілінген. Уайт оны 1888-89 жылдардың қысында Уиллард Фискпен бірге Египетке жасаған сапасы кезінде Каирдегі жиһаз және антиквариат сатушы Л. Филиптен шамамен 125 долларға сатып алған. Уайт парқша туралы құжаттарды, оның қашан табылғаны және парқшамен бірге табылған қабір мен мумияның суретін жинауға ұқыпты болды. Сатып алудан бұрын Уайт осы туындыны Египет мұражайының египтологы Эмиль Бругш Бейге қарап тексеруге және куәландыруға жіберді. Осы есептің негізінде Уайт 1888 жылдың 15 наурызында университет президенті Чарльз Кендалл Адамсқа жазған хатында сатып алғанын сипаттады:

Суреттердің ең көрнектісі – 125-ші тараудың суреті, онда қалыпты адам құдай Осиристің алдында тұр, ал құдай Арубус оның жүрегін үлкен таразының бір табағында, екінші табағында шындықтың құдайының суретімен салмақтап тұр. Жоғарыда 42 жазалайтын құдайлар немесе қазылар отыр, ал төменде төрт жерлеу генійі және т.б. бұл өзіндік тұрғысынан толыққанды және нарықтағы жалғыз туынды, Люксордағысы Крупптың Эссенде сатып алған деп есептеледі. Корнелл келесі жеті жиырма бес жыл ішінде осы жинаққа көптеген құжаттар қосты. Бірақ 1960 жылдары университет қаржысының нашарлауынан кейін жинақ сақтауға қабілетті мекемеге сыйланды. 1972 жылдың қаңтарында Корнелл...

Ориентализмнің құлдырауы

Шмидт пен оның әйелі зейнетке шыққаннан кейін Флоридада қыстады. Шмидт жазуын жалғастырып, 1938 жылдың жазында Принстон университетінде арнайы лекция оқыды. Ол көп жыл бойы Этикалық мәдениет қоғамының доценті болып жұмыс істеді. 1920-ші жылдардың соңында Шмидт зейнет жасына жақындағанда, өнер және ғылым колледжінің деканы Роберт М. Огден семитика бөлімінің болашағына алаңдады. Бұл жылдар Корнеллдің өнер және ғылым колледжінде төмендеу кезеңі болды. Шмидт 1932 жылы зейнеткерлікке шыққанда, университеттің бұл ғылыми дәстүрін сақтауға ешқандай жоспар болған жоқ. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін де семит тағылымдарын қалпына келтірмей, тағы он жыл өтті. 1950-ші жылдардың ортасында профессор Милтон Р. Конвиц Дэнфорт қорының қолдауымен Библия және еврей тілдері кафедрасын құру арқылы семитиканы қайта жаңғыртты. 1957 жылы Библия әдебиеті және әсіресе Өлі теңіз парқімен таныс Исаак Рабиновиц профессор болып тағайындалды. 1965 жылы Семит тілдері мен әдебиеті кафедрасы құрылды. Рабиновиц оның алғашқы төрағасы болды. Профессор А. Л. Удович бастап, бірқатар арабтанушылар тағайындалды. Бұл далаға қайта оралумен бірге болды. 1958 жылы Корнелл және Гарвард Американың Шығыс зерттеу мектептерінің басшылығымен Сардисқа Корнелл-Гарвард экспедициясын құру үшін бірікті. Жоба жарты ғасырдан кейін де жалғасуда, оған Корнелл университетінің бірнеше профессоры қатысуда. Корнеллдің қатысуы 1958 жылдан 1970 жылға дейін экспедицияның әріқарай басшысы және өнер мен сәулет колледжінің профессоры болған А. Генри Детвейлердің қызығушылығының нәтижесі болды. 1939 жылы Корнелл университетінің профессоры болардан бұрын Детвейлер өткен он жылды Гераса, Самария, Дура, Селеукия, Исфахан және Палестина, Ирак, Сирия, Иран және т.б. сияқты ежелгі орындарда жұмыс істеуге арнады.

Мұра

1968–1973 жылдардағы араб-израиль қақтығыстарынан кейін Корнеллдегі семиттану зерттеулерінің бағыты өзгере бастады, және аумақтық зерттеулерге қалыптасты, ал аумақтар жаңаша анықталды. Бұл өте қызықты жылдар еді. 1971 жылы Бенцион Нетаньяху және оның ағайындары Йонатан мен Иддо Итакаға көшіп келді, ол жаңа Иудаика зерттеулері профессоры және жаңартылған Семит тілдері мен әдебиеті кафедрасының төрағасы болды. Кафедра Феликс Адлер жұмыстан босатылғаннан кейін, 1960 жылдардың ортасына дейін университет еврейлерге қатысты кемсітушілікті азайтудан кейінгі жылдары жаңа еврей зерттеулері мамандығын ашты. Нетаньяху еврей тарихы және қазіргі еврей әдебиеті бойынша курстар оқыды. 1972 оқу жылында кафедраға екі жаңа профессор қосылды, біреуі еврей тіліне, екіншісі қазіргі еврей әдебиетіне маманданған. Нетаньяху б.з.д. 614 жылдан бастап 1968 жылғы Алты күндік соғысқа дейінгі еврей тарихы бойынша жылдық курс оқыды. Шмидт сияқты, Нетаньяху да халықтың тарихын білу оның әдебиетін түсіну үшін өте маңызды деп есептеді. Курстар классикалық және қазіргі еврей, арамей тілдері, Киелі кітап, еврей діни және философиялық ойлары, сондай-ақ Киелі кітаптан кейінгі кезеңнен бүгінгі күнге дейінгі еврей әдебиеті бойынша қайтадан оқытылды. Шмидт сияқты, Нетаньяху да еврей өркениеті, грек және римдіктерден кем емес, жан-жақты және терең зерттелуге лайық деп ойлады. 1970 жылдардың басында Корнеллде семиттану зерттеулері өркендеді, студенттердің саны 127-ден 313-ке дейін өсті. Нетаньяху Йом Кипур соғысы кезінде де кафедрада сабақ берді, тіпті оның үш ұлы Израиль мемлекетін қорғау үшін қару алып қайтып келді. Отбасы сол төрт жыл ішінде көптеген достар тапты, Корнелл студенттері үлкен ағасы Йонатанның 1976 жылы террористер ұрлаған кешіккендерді босату кезінде қаза болғанына қайғырды. Полковник Йонатан Нетаньяхудың еврей зерттеулері жөніндегі естелік қоры Корнеллдің еврей зерттеулері бағдарламасын дамытуға әлі де көмектесуде. Полковник Нетаньяху, Бенционның ұлы және Бенджамин мен Иддоның ағасы, 1976 жылдың 3 шілдесінде Энтеббеге шабуыл жасаған кезде отыз жаста болды. Нетаньяхудың командасы 103 кешіккенді босатылған.

Саясат

Натаниел Шмидт прогрессивті демократ болды. Шмидтке үлкен қызығушылық танытқан сыртқы саясатқа қатысты Ла Фоллетт Уилер платформасы «соғыс қаупін экономикалық себептерге қатаң түрде қарсы тұру, қарулануды азайту, халықаралық келісім арқылы соғыстың заңсыздығы үшін жұмыс істеу және соғыс жасайтын жауапкершілікті тікелей халықтың санасына жүктеу арқылы азайтуға» тырысты. Оның философиясы христиандық социализмге ұмтылды, бұл 1903 жылы Купер Юниондағы «Адам Республикасы» атты сөйлеген сөзінде сипатталған. «Адам Республикасы» кітабындағы идеялар 1899 жылдың қарашасынан бері тарала бастады. Шмидт Нью-Йорк штатының дін конференциясында «Киелі кітаптың саяси идеялары, Ескі өсиет» тақырыбында лекция оқыды. Конференция 1893 жылғы Колумбия көрмесінде өткен Ұлттық діндер конгресі мен Діндер парламентінен кейін өтті. Мақсаты – яһуди және христиан сенімдері арасындағы айырмашылықтарды жою болды. 1903 жылғы лекциясында профессор Шмидт адам баласы каннибализммен басталып, құлдыққа айналып, содан кейін құлдықтың дұрыс емес екенін түсінгенін, ал жақын арада қаруланудың да осылай өркендейтінін айтты. Ол кезде Гаагада жүріп жатқан жаһандық бастамада, Альфред Хейз-младший сияқты, «Адамзаттың Парламенті» пайда болады деп күтті. Бұл парламент соғыс мәселесін біржола шешеді. Шмидт жаңа әлемдік институтты байлықты қайта бөлу және еркін нарықтың бейімділіктерін теңестіру құралы ретінде қарастырды. Бұл оның келесі үш онжылдық бойындағы ұстанымы болды. 1928 жылы ол Әлемдік Бірлік институтын және оның жыл сайынғы жазғы мектебін қолдады. 1917 жылы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін Шмидттің пацифизмі мен антиимпериализмі американдық қоғамда жақсы қабылданылмады. Чикагодағы Саяси теңдік лигасы алдындағы сөйлеген сөзі британдық империялық әскерге шақыру саясатын сынағаннан кейін наразылық тудырды. Шмидт сайлау құқығынан айырылған адамдарды әскерге алу саясатын жек көріп, оны нәсілдік мәселелермен негіздегенде одан да қиын деп тапты. Чикагодағы сөйлеген сөзінде ол тіпті нәсілдің бар екенін жоққа шығарды. Көрермендер бұл хабарламаның теңдікті қамтамасыз ететін аспектілерін ішінара қабылдады. Бейбітшілік тақырыбына келгенде наразылық күшейді. Теодор Рузвельттің өсіп келе жатқан авторитарлығы оны Египеттің Каир қаласындағы британдық империялық шенеуніктерге египеттік ұлтшылдардың сөз бостандығын шектеуге кеңес беруге итерді. Шмидт Рузвельттің әрекеттерін әлемдік бейбітшілікке зиянды деп айыптады. Чикаго қауымдастығы алдында Шмидт «Халықтар арасындағы бейбітшілікті қамтамасыз ету үшін көптеген мәселелерді АҚШ-тың бұрынғы президенті Каирде сөйлеген сөзінен гөрі әлдеқайда сыпайы түрде шешудің жолдары бар еді» деп атап өтті. «Менің ойымша, бұл сөздің қажеті жоқ еді. Егер неміс болса, Рузвельт мырзаның айтқаны дұрыс болар еді. Германия саясаты бойынша, заңдарды орнату керек, қажет болған жағдайда, жазалау керек. Олар египеттіктерге өз істерін қалай басқару керектігін айтуды дұрыс деп санайды. Менің ойымша, шындық мынада: ағылшын саясаты – елге ақша құйып, оны коммерциялық тұрғыдан дамыту, сонымен бірге сөз бостандығына шек қою – ұзақ мерзімді перспективада ең жақсысы». Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін және Осман империясының Сирия провинцияларына бақылауы әлсіреген кезде (Осман Сириясы және Осман империясының бөлінуіне қараңыз), Шмидт тәуелсіз, зайырлы Сирия республикасын ерте жақтағандардың бірі болды. Манхэттендегі Fifth Avenue Temple Emanu El-де Реформацияланған раввиндердің Шығыс кеңесіне сөйлеген сөзінде ол Реформацияланған яһудилерге Батысты Дамаскқа негізделген мұндай зайырлы мемлекет құруға бастама беруді өтінді. Ол Сирияның мұсылман және христиан халқының саны Сириялық опцияға негізделген еврей мемлекетінің құрылуына кедергі келтіретінін ескертті, бірақ демократиялық көп мүдделі республика 1912 жылғы қытай моделі арқылы табысқа жете алады. Шмидт бұл істің сәттілігі үшін барлық адамдарға арналған білім беру жүйесін құру маңызды екенін айтты. Шмидт 1920 жылдары Түркияның адам құқықтары практикасына деген қоғамдық күмән жоғары болған кезде Түркия Республикасының жаңа Республикасын қолдады (армян геноцидін қараңыз). Бруклиндегі этикалық мәдениет қоғамының демеушілігімен өткен лекциясында ол түріктердің өзін-өзі басқаруын және Дарданелл арқылы еркін халықаралық сауданы жақтады. Османдық/түрік этникалық және діни азшылықтарға жасалған зұлсалыстарды халықтың және элитаның білім деңгейін арттыру арқылы түзетуге болады деп есептелді. 1935 жылдың қазанында Шмидт Эфиопияға жасалған итальяндық шабуылға қарсы сөйледі. Сент-Джонның қасиетті соборындағы епископ Уильям Т. Мэннингке қосылып, АҚШ-ты «бейбітшілікті сақтау үшін басқа елдермен бірге 'полициялық шараларға' қатысуға шешім қабылдауға» шақырды. Шмидттің этикалық мәдениет қоғамындағы келесі сөйлеген сөзі «жағдайдың нәтижесі қандай болса да, моральдық құлдырау кезеңі келеді» деген тұжырымды ұсынды. «Эфиопия қысқа немесе созылған соғыста басып алынса, үлкен әскери державалардың арқасында Эфиопия экономикалық тұғырлығын сақтап қалса немесе Эфиопияның батылдығы мен күші оның тәуелсіздігін сақтап қалса да, қатысқан халықтардың моральдық құлдырауы сөзсіз». Үш жылдан кейін Шмидт Жапонның Қытай Республикасына жасаған агрессиясын адамдар мен үкімет арасындағы үзіліспен байланыстырып бағалады.

Мүшеліктер

Deutsche Morgenländische Gesellschaft, Vorderasiatische Gesellschaft; Deutsche Palaestina Verein, American Oriental Society (Президент, 1931–32); Американың білімді қоғамдар кеңесі; Американың археология институты; Американың қасиетті әдебиет институты (директор); Американың филология қоғамы; Американың әлеуметтік ғылымдар қауымдастығы; Американың тарихи қауымдастығы; Апокрифтер халықаралық қоғамы (кеңесші); Киелі кітап әдебиеті және түсіндіру қоғамы (Президент, 1914); және Американың географиялық қоғамының мүшесі. Сондай-ақ, Нью-Йорк тарихи қоғамының мүшесі; Женева саяси теңдік клубы; Нью-Йорк штатының әйелдер сайлау құқығы қауымдастығы. Корнелл университетінде оқыта жүріп, Phi Kappa Psi бауырластығына қосылды және осы ұйым арқылы Ирвинг әдеби қоғамына мүше болды. Сонымен қатар, ол Нью-Йорк штатының Итака қаласындағы Town and Gown клубының және Cosmopolitan клубының мүшесі болды.