Кіріспе

Американдық кино жазушысы және режиссері (1894–1955)

Клайд Адольф Брукман (30 маусым 1894 – 4 қаңтар 1955) – американдық жазушы және комедиялық фильмдердің режиссері, соңғы үнсіз кезеңде және киноның алғашқы дыбыстық кезеңінде жұмыс істеген. Брукман Бастер Китон, Монти Бэнкс, В. С. Филдс, Лорел мен Харди, Үш қасқыр, Эбботт пен Костелло және Гарольд Ллойд сияқты комедия актерларымен бірлесіп жұмыс істеді. Голливуд тарихшысы Кеннет Ангер Брукманды американдық экрандық комедия тарихындағы маңызды тұлғалардың бірі деп есептейді.

Ерте өмір

Клайд Адольф Брукман 1894 жылдың 30 маусымында Калифорния штатының Сан-Бернардино қаласында дүниеге келді.

Қайта өңдеуге арналған тұтқалар

Брукманның үнсіз комедиядағы бай тәжірибесі оған Columbia Pictures студиясының қысқа метражды фильмдер бөлімінде тұрақты жұмысқа орналасуға мүмкіндік берді (Брукман 1939 жылы Columbia-ның бұрынғы басшысы Китонды жұмысқа алуына зор ықпал етті). Брукман The Three Stooges және басқа комедия актерлері үшін жаңа материал жазуын жалғастырды, бірақ уақыт өте келе ол Lloyd және Keaton-ның үнсіз фильмдерінен идеялар алуға көшті. Брукман Lloyd-тың Movie Crazy фильмінен сиқыршының пальтосын алып, The Three Stooges-тың Loco Boy Makes Good фильміне, ал Lloyd-тың The Freshman фильмінен "дөңгелектелген смокинг" көрінісін алып, Stooges-тың Three Smart Saps фильміне енгізгеннен кейін Lloyd Columbia студиясын сотқа берді және жеңіске жетті. "Брукман Movie Crazy фильмінің сценарийін бірлесіп жазғанын және режиссерлік еткенін еске салсақ, оның осы көрініске авторлық құқығына заңды негізі бар еді, немесе Брукман мен Lloyd бұл идеяны бастапқыда водевильден алған болуы мүмкін", - деп жазды Ethan Gates The New Republic журналында, Matthew Dessem-нің 2015 жылы жарық көрген Брукманның өмірбаянына шолу жасай отырып, The Gag Man. Айтпақшы, Брукман Movie Crazy фильміне режиссер ретінде ғана қатысты, ал фильмді түсіру барысында Брукманның алкоголизм салдарынан Lloyd режиссерлікке араласуға мәжбүр болды, ал The Freshman фильмінде ол ешқандай рөл атқармады. Брукманның үнемі бір материалды қайта пайдалануының бір мысалы – комедия актерінің параллель тұраққа қойғанда, өзін қоршалған сезінуі. Брукман бұл көріністі кем дегенде төрт рет қолданды: Lloyd Hamilton-мен Too Many Highballs (1933); W. C. Fields-пен Man on the Flying Trapeze (1935); Buster Keaton-мен Nothing But Pleasure (1940); және The Abbott and Costello Show-дың Car Trouble (1954) атты эпизодында. Брукман Universal Pictures студиясының "B" санаттағы музыкалық фильмдері үшін комедиялық көріністер жазуға шақырылды. Бұл оның бұрынғы жұмысына қарағанда жақсы төленетін, тиімді жұмыс болды. Ол материалды қайта пайдалануды жалғастырды, бірақ енді бұл көлем үлкеніп, ескі фильмдерден толық эпизодтарды көшіруге дейін барды. Ол смокинг көрінісін Universal-дың "B" санаттағы музыкалық комедиясы Her Lucky Night-қа енгізді. Брукман Lloyd-тың Welcome Danger фильмінен материалдарды алып, Universal-дың Joan Davis–Leon Errol комедиясы She Gets Her Man-ге бейімдеді, сондай-ақ Universal-дың "B" санаттағы комедиясы So's Your Uncle үшін Movie Crazy фильміне қайтадан жүгінді. Lloyd бірнеше ай ішінде болған үш "ірі бұзушылыққа" ашуланып, 1,700,000 АҚШ долларына талап арыз берді; сот Lloyd-ты құптады, бірақ 40,000 доллар көлемінде өтемақы төлеуді жүктеді. Брукман жұмыстан босатылып, енді ешқашан толық метражды фильмде жұмыс істемеді. Көңілі қалып, ол Columbia-ға оралды, онда оның жұмысы соншалықты салмақты болды, ол ескі сценарийді жаңартуға немесе қайта қарауға тырыспай, жай ғана тапсыратын болды.

1950 жылдар

Теледидардың пайда болуы және оның үздіксіз эфирге материал қажет етуі Брукманға жаңа мүмкіндік берді. Эбботт пен Костелло 1951 жылы түсірілген телесериалды іске қосты. Шоудың бірінші маусымында олардың көптеген таныс көріністерін пайдаланғаннан кейін, комедия актерлары Клайд Брукманды жұмысқа алды, ал оның ойдағы анекдоттар қоры екінші маусымды өткізіп беруге көмектесті. Брукман бірнеше сценарий үшін автор ретінде көрсетілгенімен, олардың ескі Китон мен Ллойдтың әзілдерін қайта өңдеуден тұратыны анықталды. Ллойд тағы да сотқа шағымданып, Abbott & Costello өндіріс компаниясын сотқа қатыстырушы ретінде атады. Осының салдарынан басқа өндірушілер Брукманды жұмысқа алуға құлық танытпады. Брукман үшін жалғыз сенімді орын – Columbia болды, бірақ продюсер Жюль Уайт сол маусымға қажетті сценарийлердің нормасын толыққанды орындаған еді және Брукманның қызметтеріне дереу қажеттілік сезілмеді.

Өзін-өзі өлтіру

Басқа қайда баратынын білмей, қиналған Брукман Китоннан 45 калибрлі тапанша алып, оны аң аулауға керек екенін айтты. 1955 жылдың 4 қаңтары күні Санта-Моника (Калифорния штаты) тұрғыны Брукман жергілікті мейрамхананың алдына көлігін тоқтатты, дәретханаға кіріп, өзін басына атып өлтірді. Ол жазылған хабарда әйеліне хабарлауды және денесін медициналық немесе тәжірибелік мақсаттар үшін беруді сұрады, сондай-ақ "Жерлеуге ақшам жоқ" деп жазды. Кейбір мәліметтерде оқиға Голливудтағы Санта-Моника бульвары немесе телефон будкасында болған делінгенімен, 5 қаңтардағы некрологында бұл Санта-Моника қаласында болғаны және Брукман "Санта-Моника полиция бөлімінің джентльмендеріне" терілген хат қалдырғаны айтылған. Китон мен Уайт екеуі де Брукманның ниетінен хабарсыз болды.

Жеке өмір

Брукман 1916 жылы алғашқы әйелі Лолаға үйленді. Ол 1931 жылдың 8 қазанында шұғыл операциядан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол екінші әйелі Глэдиспен 1932 жылдың наурыз айынан өмірінің соңына дейін бірге өмір сүрді. Олардың балалары болмады.

Мәдени сілтемелер

X Files 3-маусымының "Клайд Брукманның соңғы тынысы" эпизодында Питер Бойл сомдаған кейіпкер басқа адамдардың қалай өлгенін алдын ала көреді. Бұл эпизодтағы екі детектив кейіпкері Хавез және Клайн деп аталған, олар Китонмен бірге жұмыс істеген Жан Хавез және Эдди Клайн есімді екі жазушының құрметіне берілген есімдер. Эпизодтағы кісі өлтіру құрбаны Клод Дюкенфилд деп аталады, бұл В.С. Филдстің нақты орта аты мен тегі, ол бірнеше фильмде Брукманмен бірге жұмыс істеген. Бойл сомдаған Брукман кейіпкері, өзінің нақты өмірдегі әріптесі сияқты, өз-өзіне қол жұмсайды.