Кіріспе
Қазіргі вокзал – Уотербери Юнион вокзалының ғимараты Коннектикут штатындағы Уотербери қаласының Медоу көшесінде орналасқан. Бұл 20-ғасырдың басында салынған кірпіштен тұрғызылған ғимарат. Сет Томас компаниясы салған оның биік сағат мұнарасы қаланың ең танымал нысаны болып саналады. Нью-Йорк қаласындағы МакКим, Мид және Уайт архитектуралық фирмасы Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд темір жолы үшін жобалаған бұл вокзал өте қарбалалы күндері күніне 66 жолаушы пойызын қабылдаған. 20-ғасырдың соңында қаланың теміржол қызметі бір қалалық бағытына дейін азайғанда, ғимараттың ішкі бөлігі жабылды. Бүгінде ол Уотербери қаласының күнделікті газеті – "Республикандық америкалықтың" кеңсесі ретінде қайта қолданылуда.
The Waterbury Union Station building is located on Meadow Street in the city of Waterbury, Connecticut, United States. It is a brick building dating to the first decade of the 20th century. Its tall clock tower, built by the Seth Thomas Company, is the city's most prominent landmark. Designed by the New York City architectural firm of McKim, Mead and White for the New York, New Haven and Hartford Railroad, it handled 66 passenger trains a day at its peak. Later in the 20th century, when the city's rail service had declined to its current level of one commuter route, the building's interior was closed. Today it is in use again as the offices of the Republican American, Waterbury's daily newspaper.
Ғимарат
Станция ғимараты Уотербери қаласының орталығының батысында, Медоу және Гранд көшелерінің қиылысында орналасқан. Оның солтүстігінде және оңтүстігінде басқа өнеркәсіптік ғимараттар орналасқан; оңтүстік-батысында Metro North және оның тұрақтарын пайдаланатын қазіргі платформа станциясы бар. Батысында 12 жол бар, олардың көпшілігі көбінесе пайдаланылмайды; олардың артында өнеркәсіптік ғимараттар, Наугатук өзені және Коннектикут 8 тас жолы орналасқан. Медоу көшесі бойында қысқа қашықтықта 84-ші қалааралық жолға кіретін көпірлер бар, ол өзен, жолдар және 8-ші тас жол үстінен өтеді.
Сыртқы
Ғимараттың сағат мұнарасын есепке алғанда, төрт бөлімі бар. Екі қабатты негізгі блок төменгі еңісті шатырмен жабдықталған, ал оның оңтүстік-шығыс бұрышынан сағат мұнарасы көтеріледі. Негізгі блоктан екі жаққа қарай, плиткамен жабылған еңісті шатырлы екі қанат шығып тұрады. Барлығы гранитті негіз үстіне қалыпты байланыспен төселген кірпіштен салынған, ал шатыр жиегінде терракоттадан жасалған дөңгелек өрнек бар. McKim, Mead & White компаниясының дизайны, өлшемі мен әшекейлеуімен ерекшеленеді, қаланың гүлденуін және теміржолдың оның үшін маңыздылығын көрнекті етуге арналған. Қызметтің ең жоғары деңгейінде Уотербериге 66 жолаушыс пойзы қызмет көрсетті. Фирманың дизайны әдеттегі академиялық стильден ішкі және сыртқы кеңістіктерді ұқсас материалдар мен декоративтік элементтер арқылы біріктіруге тырысуымен және терезелердің аркаларын қайталайтын күмбезді төбесімен ерекшеленеді. Негізгі фасадының үлкен аркалы терезелерінен жарқыраған жылы түстер ғимаратты түнде ерекше тартымды ететін. Қазіргі уақытта көптеген саяхатшылар қалаға пойызбен емес, тас жол арқылы келеді. 1909 жылдың жазында станса ресми түрде ашылды және жоспарланғандай, аймақтың дамуына серпін берді. Бірнеше жылдан кейін, қала мен аймақпен байланысты тағы бір өнеркәсіптің өкілі – American Brass Company Meadow Street көшесінде стансаның қарсы жағында жаңа кеңсе ғимаратын салды. Оның архитектурасы стансамен үйлесімді көлем мен материалдардан тұрды. Компания сонымен қатар Нью-Йорк қаласынан солтүстік-шығысқа қарай, Уотербери арқылы Нью-Британ және Хартфорд қалаларына пойыздарды иеленді. Naugatuck және басқа NH пойыздары солтүстікке Уинстедке, ал оңтүстікке Нью-Йоркке қатынайтын. Қызмет көрсету азайып, 20 ғасырдың соңында тоқтатылды. Стансадан соңғы коммерциялық қызметті Penn Central теміржол компаниясы жүзеге асырды. 1970 жылдары, кейіннен Republican American атанған екі газеттің бірі ғимаратқа көшіп, оны ішкі және сыртқы жағынан өзгертіп, жаңа мақсатына бейімдеді. Сол кезде оңтүстік қанаты әлі де Metro North қалалық пойыздарының күту залы ретінде пайдаланылып келді, бірақ содан бері бұл бөлігі жабылып, жаңа платформа салынды. 1973 жылы Пейп компанияның токары Джон А. Коррейяны станса сағатының бастапқы механизмдерін қалпына келтіруге тағайындады, олар 1963 жылы электр сағатымен ауыстырылған болатын. Бастапқы механизм әлі де жұмыс істеп тұр және станса вестибюлінде көрсетілімге қойылған.