Генри Дэвис Почин: Британдық химик және өнеркәсіп кәсіпкері
Henry Pochin
Генри Дэвис Почин: британдық химик, ақ сабын жасау және қағаз сапасын жақсарту процесін ойлап тапқан. Шахта иесі, саясаткер, суфражист әйелі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық өнеркәсіптік химик Генри Дэвис Почин (25 мамыр 1824 – 28 тамыз 1895) – британдық өнеркәсіптік химик. Ол ақ түсті сабын жасауға мүмкіндік беретін процесті және қытай қышын қолданып, жақсы сапалы қағаз жасау тәсілін ойлап тапты. Ол Корнуоллдағы бірнеше қыш кеніштеріне және Оңтүстік Уэльстегі Тредегардағы шахтаға ие болды, сондай-ақ қысқа мерзімге либералдық парламент депутаты болды. Оның әйелі Агнес Почин – көрнекті суфражист.
British industrial chemist
Henry Davis Pochin (25 May 1824 – 28 August 1895) was a British industrial chemist. He invented a process that enabled white soap to be made and a means of using china clay to create better quality paper. He owned several china clay pits in Cornwall, and a mine at Tredegar in South Wales, and was briefly a Liberal Member of Parliament. His wife was Agnes Pochin who was a leading suffragist.
Өмір
Почин дүниеге 1824 жылдың 25 мамырында Вигстонда келді. Ол Лестерширдегі фермер, Джеймс Вуллидің (1811–1858) Манчестердегі химияшының шәкірті болған ұлы еді. 1852 жылы ол Манчестердегі унитарий шіркеуінде Агнес Хипке (Вуллидің әйелінің қарындасы) үйленді. Уақыт өте келе Почин Джеймс Вуллидің серіктесіне айналды. Вулли 1858 жылы қайтыс болды, ал Почин өзінің серіктесінің ауруы, емделуі және өлімі туралы қолжазба күнделігін сақтап қалды. Вулли қайтыс болғаннан кейін Почин жалғыз иесі болды. Почин екі маңызды өнертабысымен танымал. Біріншіден, ол сабын жасауға қолданылатын қоңыр шипаны бумен тазарту процесін жасады, осылайша дистилляциядан кейін ол ақ түске шығып, ақ сабын өндіруге мүмкіндік берді. Ол осы процеске құқықтарды сату арқылы екінші өнертабысын пайдалану үшін ақша жинады, ол қағаз өндірісінде қолданылатын алюминий тортын өндіруде алюминий тасына арзан балама ретінде аммоний сульфаты мен алюминаны пайдаланатын процесс болды. Бұл процеске қытай балшығы қажет болды, сондықтан Почин осы мақсатта Корнуоллде бірнеше қытай балшығы кенішін сатып алды. Уақыт өте келе H. D. Pochin & Co. қыш құмырасын өндіруші үш ірі британдық компанияның біріне айналды, 1932 жылы оларды екінші ірі өндіруші Ловерингпен бірге English China Clays сатып алып, English China Clays Lovering Pochin & Co. Ltd (ECLP) құрды, ал Ловеринг пен Почин акционер болып қалды. Починнің қыш құмырасы өндірісі Корнуоллдағы Рош қаласының жанындағы Готерс кептіру кешенінде орналасқан. Бұл бірнеше пештен тұратын, әрқайсысына тар жолды трамвай қызмет көрсетті және сол кезде кең көлемді кәсіпорын деп есептелді. Трамвайды жай ғана Починнің трамвайы деп атады, ол Готерс жұмысынан Госс Моор арқылы Сент-Денис тармағындағы жүк тиеу кемежайына дейін жүретін. Трамвайды "Починнің будырап шығатын Биллилері" деп аталған бу локомотивтерінің шағын паркі басқарды, олар үш тақтайлы вагондарда балшықты кемежайға тасымалдады. Кемежайға жеткен соң балшық стандартты өлшемдегі вагондарға тиеліп жіберілді. Пештерді қыздыруға арналған көмір стандартты өлшемдегі вагондардан тар жолды трамвай вагондарына қайта сапарға ауыстырылды, содан кейін вагондар басқа сапарға салғанға дейін Готтерсте көмір шаңынан тазартылды. Трамвай вагондарында тежегіш болмағандықтан, пойыз операторлары пойыз қозғалыста болған кезде дөңгелек спицаларының арасына ағаш бөлігін тығып қоятын жаңа шешім ойлап тапты. 1863 және 1867 жылдар аралығында алдерман Почин Манчестер бизнесмендерінің консорциумын темір, болат және көмір өнеркәсібіндегі бірқатар компанияларды құруға жетекшілік етті. Олардың біріншісі, Staveley Coal and Iron Company Limited, сонымен қатар Дэвид Чадвик (1821–1885) Манчестер есепшісінің алғаш құрылған компаниясы болды, оның капиталға айналдыру және амортизацияға қатысты есептеу әдістері 100 жылдан астам уақыттан кейін де қызығушылық тудырды. Почин 1868 жылы Стаффорд округінен парламентке депутат болып сайланды. Ол сондай-ақ, кейде лейтенант, бейбіт судья және екі жыл бойы, 1866–1868 жылдары, Салфорд қаласының мэрі болып мемлекеттік қызмет атқарды. Генри Почин 1876 жылы Почин шахтасында екі шахта (солтүстік және оңтүстік) салған Тредегар темір және көмір компаниясының директоры болды; алғашқы көмір 1881 жылы жер бетіне шығарылды. Шахта Починнің қызы Лораның құрметіне аталған, ол кейін Чарльз Макларенге үйленді, кейін Tredegar компаниясының төрағасы, ал кейін бірінші Аберконвей бароны аталды. 1871 және 1876 жылдар аралығында Генри Почин Солтүстік Уэльстегі Лландунода, Ұлы Ормның оңтүстік беткейінде, Хаулфреде тұратын жері болды, онда ол 1929 жылдан бері жергілікті биліктің қамқорлығында болған және жұртшылыққа еркін ашық кең және тік террасалы бақта бағбандықпен айналыса алды. 1874 жылы Почин Конви аңғарындағы Тал и Кафндағы Боднант қожалығын сатып алды, онда Боднант үйі мен бақшасы бар 25 ферма болды. Боднантта Почин Деллдің керемет қасиеттерін түсінді, арқысынан иемдік өзені ағып өтті және эрозияны болдырмау үшін жағалауларды нығайтқаннан кейін ол үлкен американдық және шығыс қылқан жапырақтарын отырғызуға кірісті. Бақтың дамуын Починнің қызы Лаура Макларен, Аберконвей баронессасы жалғастырды, ол 1-ші Аберконвей бароны Чарльз Макларенге үйленді. 1949 жылы Боднант бақшасы Ұлттық қорға табыс етілді.
Pochin was born on 25 May 1824 in Wigston. He was the son of a yeoman farmer of Leicestershire who served an apprenticeship to James Woolley (1811–1858), a manufacturing chemist in Manchester. In 1852 he married Agnes Heap (the sister of Woolley's wife) at the Unitarian Church in Manchester. In time Pochin became James Woolley's partner. Woolley died in 1858 and Pochin kept a manuscript diary of the illness, treatment and death of his partner. On Woolley's death Pochin became the sole proprietor. Pochin is noted for two important inventions. Firstly, he developed a process for the clarification of rosin, a brown substance used to make soap, by passing steam through it so that after distillation it came out white, thus enabling the production of white soap. He sold the rights to this process to raise money to exploit his second invention, which was a process using ammonium sulfate and alumina as a low cost alternative to alumstone in the production of alum cake used in the manufacture of paper. The process required china clay, and Pochin bought several china clay mines in Cornwall for this purpose. In time H. D. Pochin & Co. became one of the three largest British producers of china clay until they were acquired in 1932 by the English China Clays along with the second largest producer, Lovering, to form English China Clays Lovering Pochin & Co. Ltd (ECLP), with both Lovering and Pochin remaining shareholders. Pochin's principal china clay works was the Gothers drying complex, near Roche, Cornwall. This consisted of a number of kilns, each served by a narrow gauge tramway, and was considered to be an extensive works in its day. The tramway was known simply as Pochin's Tramway, and ran from the Gothers works, across the Goss Moor to a loading wharf on the St Dennis Branch. The tramway was operated by a small fleet of steam locomotives known as "Pochin's Puffing Billies", carrying clay to the wharf in crude three plank wagons. Upon reaching the wharf, the clay would be loaded into standard gauge wagons. Coal for firing the kilns was transferred from standard gauge wagons into the narrow gauge tramway wagons for the return journey, the wagons were then cleaned of coal dust at Gothers before being loaded with clay for another trip. Because the crude tramway wagons had no braking mechanism, the train operators developed a novel solution that involved jamming a piece of timber between the spokes of the wheels while the train was in motion. Between 1863 and 1867, Alderman Pochin led a consortium of Manchester business men in the formation of a number of companies in the iron, steel and coal industries. The first of these, the Staveley Coal and Iron Company Limited, was also the first to be formed by David Chadwick (1821–1885) a Manchester accountant whose accounting methods in relation to capitalisation and depreciation have attracted interest even 100 years or more later. Pochin was elected to the Parliament of the United Kingdom in 1868 as one of two members of parliament for Stafford. He also held public office at times as a Deputy Lieutenant, Justice of the Peace and for two years, 1866–8, Mayor of Salford. Henry Pochin was a director of the Tredegar Iron and Coal Company, that sunk two shafts (North and South) at Pochin Colliery, Tredegar, in 1876 to a depth of ; the first coal was brought to the surface in 1881. The mine was named after Pochin's daughter, Laura, who later married Charles McLaren, the Tredegar Company chairman later created first Baron Aberconway. Between 1871 and 1876 Henry Pochin had a residence in Llandudno, North Wales at Haulfre, on the south facing landward side of the Great Orme where he was able to pursue his passion for gardening in an extensive and steeply terraced garden that since 1929 has been under the care of the local authority and is freely open to the public. In 1874 Pochin bought the Bodnant estate at Tal y Cafn in the Conwy Valley comprising 25 farms with the Bodnant House and over of garden where he lived in active retirement. At Bodnant, Pochin realised the superb qualities of the Dell through which the estate river ran and after first strengthening the banks to deter erosion he set about planting with great American and Oriental conifers. The development of the garden was continued by Pochin’s daughter Laura McLaren, Baroness Aberconway, who married Charles McLaren, 1st Baron Aberconway. In 1949, Bodnant Garden was given to the National Trust.