Кіріспе

Заманауи өнер туралы журнал, коммерциялық емес ұйым – Artforum халықаралық ай сайынғы, заманауи өнерге мамандандырылған журнал. Бұл журнал өзінің ерекше 10½ × 10½ дюймдік шаршы пішінімен және әрбір мұқабасының көбінесе суретшінің туындысына арналуымен басқа журналдардан ерекшеленеді. Artforum логотипі – Akzidenz Grotesk шрифтінің қалың және жиынтық нұсқасы. 1960 жылдары Еуропаның жергілікті құю фабрикалары арқылы швейцариялық мектептің таңдаған шрифтерін алудың қаншалықты қиын болғанын ескерсек, американдық басылым үшін бұл үлкен жетістік. Artforum журналын Penske Media Corporation компаниясының еншілес кәсіпорны Artforum Media, LLC басып шығарады. Джон П. Ирвин, кіші, журналды ежелгі Римнің "форум" сөзімен атап, Рим базарының өнер әлемінің жандамалы пікірталас пен коммерциялық айырбасқа қатысуымен саякестігін көрсетуді мақсат етті. Журналда заманауи өнерге арналған терең мақалалар мен сын-пікірлер, сондай-ақ кітаптарға шолулар, кино және халық мәдениеті туралы бағаналар, жеке эсселер, арнайы тапсырыспен жасалған көркем туындылар мен эсселер, әрі әлемнің танымал галереяларынан көптеген толық беттік жарнамалар жарияланады.

Тарих

Artforum компаниясын 1962 жылы Сан-Францискода Джон П. Ирвин, кіші, құрды. Ирвин Pisani Printing Company компаниясының сатушысы болды және Браннан көшесі мен Қаржы ауданындағы галереяларға жиі баратын. Галерея кураторлары мен Филипп Лейдер сияқты суретшілер Ирвинге Батыс жағалауының өнер ортасына арналған жергілікті өнер басылымын ашуды ұсынды, себебі олар "Art in America", "Arts Magazine" және "Art News" журналдарындағы бірнеше Нью-Йорк суретшілері туралы оқудан жалыққан. Pisani Printing Company компаниясының қолдауымен Ирвин Говард көшесіндегі шағын кеңседе журналды сәтті жариялады. Бірінші санының мұқабасында швейцар суретшісі Жан Тингелидің кинетикалық мүсінінен алынған жұмыс болды, бұл жаңа басылымның әлі қалыптаспаған және анық емес екенін көрсетеді. "Осы орталық бөлімде көптеген түрлі және қайшы пікірлер болады", - делінген бірінші санының редакторлық ескертпесінде. Келесі баспагер/иесі Чарльз Коулз журналды 1965 жылы Лос-Анджелеске көшірді, ал 1967 жылы Нью-Йоркке орналастырды, онда бүгінгі күнге дейін кеңселер орналасқан. Нью-Йоркқа көшу журналдың қолдайтын жұмысының стиліне де өзгеріс енгізді, Калифорния стиліндегі өнерден кейін модернизмге, содан кейін Нью-Йорктегі өнердің басты стиліне ауысты. Лейдердің журналға арналған соңғы эсселерінің бірі "Мен жазғы демалысымды қалай өткіздім, немесе Невада, Беркли, Сан-Франциско және Ютадағы өнер мен саясат" - бұл Майкл Хейзердің "Double Negative" (1969) және Роберт Смитсонның "Spiral Jetty" (1970) сияқты жерлік жұмыстарды аралап көрген елден елге саяхаттың жеке баяны. Эссе саясат пен өнер арасындағы қарым-қатынасты қарастырады. 1971 жылы Филипп Лейдер бас редакторлық қызметтен кеткеннен кейін, Джон Копланс жаңа бас редактор болып тағайындалды, бұл соңғы модернизмнен ауытқуға және сәнді трендтерге қарай бет бұрумен бірге болды. Минималды өнерге, концептуалды өнерге, дене өнеріне, жер өнеріне және перформанс өнеріне назар аудару Роберт Смитсон, Дональд Джадд, Сол Левитт және басқалар сияқты суретшілерге мүмкіндік берді. 1980 жылы Нью-Йоркте жеке галереясын ашқаннан кейін Чарльз Коулз журналдан бас тартты. 1994 жылы "Bookforum" журналы жарық көрді. 2003 жылы Колумбия Бард университетінің түлегі Тим Гриффин журналдың бас редакторы болды. Ол күрделі тонды қайтаруға тырысты және өнер мен нарыққа күдікпен қараған академиктер мен мәдени теоретиктерді шақырды. Жазушылардың көп бөлігі еуропалық ерлер теоретиктері болды, мысалы Славой Жижек, Джорджио Агамбен, Ален Бадиу, Тони Негри және Жак Рансьер. Журнал Уэйд Гьютон, Сет Прайс және Келли Уокер сияқты цифрлық нео-тиымдау суретшілерінің жаңа толқынына назар аударды және ақырында суретші Дан Воның мұқабасын жариялады. 2017 жылдың қазан айында баспагер Найт Ландесман тоғыз әйелмен, оның ішінде сотқа шағымдануға дейін барған бұрынғы қызметкермен жыныстық қатынаста болғаны туралы айыптаулар туындағаннан кейін отставкаға кетті. Artforum бастапқыда Ландесманды қолдап, айыптаулардың "негізсіз" екенін айтты және бұл сот процесі "өзі құруға және сақтауға көп еңбек жұмсаған қарым-қатынасты пайдалану әрекеті" екенін мәлімдеді. Журналдың редакторы Мишель Куо жыл соңында баспагерлердің бұл мәселеге қатысты ұстанымын ескеріп, қызметінен кетті. Куо Artnews басылымында: "Біз өнер әлемін барлық деңгейдегі әйелдер үшін тең, әділ және қауіпсіз орынға айналдыруымыз керек. Бұл тек ұйымдар мен қоғамдастықтар өзара сенім, адалдық және жауапкершілікпен байланысты болған кезде ғана мүмкін болады" деді. Artforum қызметкерлері баспагерлердің бұл мәселеге қатысты ұстанымын айыптап, мәлімдеме жасады. 2018 жылдың қаңтар айында Дэвид Веласко басшылығымен Artforum-ның жаңа дәуірі басталды. Өзінің алғашқы санында, ВИЧ-пен ауыратын Киа ЛаБейяның автопортретін жариялаған Веласко келесідей маңызды мәлімдеме жасады: "Сән әлемінде әйелдерге деген жеккөрушілік кең таралған. Өнер тарихы да әйелдерге жеккөрушілікпен қарастырылады. Сонымен қатар, нәсілшілдік, тапшылдық, трансфобия, қабілетсіздерге деген жеккөрушілік, гомофобия да бар. Мен бұны қабылдамаймын. Интерсекционалды феминизм - біздің қызметкерлеріміздің көптегені үшін жақын және қымбат этика. Біздің жазушыларымыз да осылай ойлайды. Міне, біздің ұстанымымыз. Істеуге тиіс жұмыстар көп. Енді жұмысқа кірісейік". Көркемсурет сыншысы Джерри Солтц журналдың жаңа бағытын мақтап: "Осылайша, жоғалуы керек болған Artforum жоғалып кетті" деді. Жаңа редакциялық бағытқа Молли Несбит, философ және куратор Пол Б. Пресиадо, сыншы Йоханна Фатемен және Дональд Моффе сияқты суретшілердің жазған мақалалары мен фотосуреттері кірді. Бұл науқан Кристофер Глэзектің Esquire журналында және бірнеше аптадан кейін Патрик Радден Кифтің The New Yorker журналында Саклерлердің "қылмыстық бұрмалауы" туралы жариялаған есебімен бірге жүрді. Екеуі де дәрігерлерді Оксиконтинге деген құмарлықтың жоғары еместігіне сендірген дәрі туралы хабарлады. Голдин өзінің эссесінде Саклерлердің қысым жасап, өзінің байлығының жартысын есірткіге тәуелділікпен күресуші клиникалар мен бағдарламаларға беруін талап етті. The New York Times Style Magazine журналының авторы Тессали Ла Форс суретші туралы былай жазды: "Қазіргі таңда Голдин сияқты жеке суретшіні көру сирек, әсіресе оның жұмысы көптеген маңызды мұражай коллекцияларында, соның ішінде Метрополитен өнер мұражайында және Заманауи өнер мұражайында сақталатын және сын тұрғысынан да, коммерциялық тұрғысынан да сәтті болған суретшіні". Кандера мұражайға шамамен 10 миллион доллар сыйлаған болса да, оның байлығының көзі Safariland LLC компаниясынан түскен, ол полиция мен әскерилердің күшпен тәртіп орнату үшін қолданатын көтеріліс шегі, газ және басқа да химиялық қаруларды өндіреді. 1925 жылғы Женева конвенциясы халықаралық әскери қақтығыстарда газ қолдануға тыйым салған болса да, 2020 жылы Джордж Флойд наразылықтары кезінде полиция мен әскерилер бейбіт наразылар мен азаматтарға атқан газ, сондай-ақ АҚШ-Мексика шекарасындағы мигранттарға атқан газ Defense Technology компаниясының, Safariland LLC еншілес компаниясының өндірген газбен бірдей. Biennial-дан келген суретшілердің толқыны, оның ішінде Коракрит Арунанондчай, Мерием Беннани, Николь Эйзенман және Николас Галанин, эссе жарияланғаннан кейін бірнеше сағат ішінде Biennial-дан өздерінің жұмыстарын дереу алып тастауды талап етті. Суретшілер, сыншылар және галерея иелері көрмені бойкоттауға шақырып, қысым көрсеткеннен кейін Кандера мұражайдағы басшылық лауазымынан кетті. Эссе оның отставкасына және мұражайдың Кандераның қаржылық еншіктерімен байланысын үзуге ықпал етті, бұл еншіктер әскери қару-жарақ пен бейбіт әлеуметтік толқу кезіндегі зорлық-зомбылықты ілгерілетумен байланысты болды. 2022 жылдың желтоқсан айында Artforum Penske Media компаниясымен сатып алынды. Келесі күні Artforum өнер саудагерлері Доминик Леви, Бретт Горви және Амалия Даяннан (израильдік әскери жетекшісі Моше Даянның немересі) келген хатты жариялады, онда журналдың 7 қазан күні израильдіктерге жасалған Хамас шабуылын ашық түрде айыптамағанына сын танылды, соның ішінде жүздеген адамдарды ұрлап кеткеніне. Бұл хатқа қатысты медиа қысымына байланысты кейбір суретшілер бастапқы хаттан қолдарын кері тартып алғаннан кейін, чилилік ақын және суретші Сесилия Викунья "суретшілердің пікірлерін өзгерту - өнердің рөлін түсінбеу" деді. 23 қазан күні журналдың веб-сайты Хамас зорлық-зомбылығы мен кешірілгендерді айыптау үшін хатты өзгертіп жазды. Vanity Fair сондай-ақ өнер саудагері Дэвид Звирнердің ұлы Лукас Звирнер Леви Горви Даян жауабын қолдағандығын және журналдан жарнама сатып алуын тоқтатып қойғанын хабарлады. 26 қазан күні Artforum-ның баспагері 19 қазан күнгі хат әдеттегі редакциялық процестен өтпегенін мәлімдеді, бұл хат 2023 жылғы Израиль-Хамас соғысының контекстімен жаңалықтар бөлімінде ұсынылуы керек екенін білдірді. Соған орай, The New York Times сол күні бас редактор Дэвид Веласко қызметтен босатылғанын хабарлады, нәтижесінде аға редакторлар Зак Хэтфилд және Хлоя Вима отставкаға кетті. Журнал мен оның серік басылымдары The Art Newspaper және Artnet редакциялық басшылықтан айырылғандықтан, наурыз айында Тина Риве...

Artforum сайтында

Эми Ньюманның журналдың алғашқы тарихын баяндайтын "Сындарлы өнер: Artforum 1962–1974" атты кітабы 2000 жылы Soho Press баспасында жарық көрді. Сара Торнтонның "Өнер әлеміндегі жеті күн" (2008) атты деректі кітабында "Журнал" деген тақырыпта тарау бар, ол Artforum кеңсесінде өтеді. Онда Торнтон былай дейді: "Artforum өнер үшін, Vogue мода үшін, ал Rolling Stone рок-н-ролл үшін не болса, сондай. Бұл – беделді сауда журналы және даулы ықпалға ие институт."