Кіріспе

Ленапе үндістерінің тобы
Ежелгі славян тайпасы
Жаңа Англиядағы христиан үндістері

Христиандық Мунсилер – Америка Құрама Штаттарының түпкілікті халқы Ленапелердің (Делавэр деп те аталады) тобы, олар негізінен Мунси тілінде сөйлейді және Моравия миссионерлерінің үйретімдерін ұстанғандықтан христиан дініне көшкен. Христиандық Мунсилер Моравия Мунсилері немесе Моравия үндістері, Моравия христиан үндістері, немесе жағдайына қарай, қарапайым христиан үндістері деп те аталады. Моравия шіркеуі өз миссияларының бір бөлігін басқа христиан діндеріне, мысалы методистерге бергендіктен, бүгінгі таңда Христиандық Мунсилер Моравия шіркеуіне, методист шіркеуіне, Канада Біріккен шіркеуіне және басқа да христиан діндеріне жатады. Қазіргі кездегі Христиандық Мунсилер қауымдастықтарына Темза моравиялықтары, Канзастағы Христиандық Мунси тайпасы және Стокбридж–Мунси қауымдастығы кіреді.

Тарих

1740 жылдардан бастап Моравия шіркеуі Солтүстік Америка үндістері тайпаларына христиан миссионерлерін жіберіп, тайпалардың толық қолдауымен елді мекендер құрды. Христиан Мунси қатарында бастапқыдағы ықпалды ленапе басшылары болды.

Атлантикалық орта және Огайо штаттары

Мунсилер – Ленапелердің қасқыр руы, қазіргі Нью-Йорк, Пенсильвания және Нью-Джерси штаттарының қиылысындағы аймақты мекендеген. Еуропалықтармен алғашқы ресми байланыс 1524 жылы Джованни да Верраццано қазіргі Нью-Йорк портына келген кезде болды. Атлантикалық жағалаудың көптеген түпкі халықтары сияқты, мунсилер де жаңа келгендер арасында кең таралған, бірақ олардың иммунитеті болмаған шешек және тұмау сияқты еуропалық аурулардың таралуынан зардап шекті. Көшіп қалғандар еуропалықтардың кеңейіп бара жатқан қоныстануынан ішкі аймаққа ығыстырылды. 18 ғасырдың ортасында Ленапе халқының бір тобы моравиялық миссионерлердің үйретімдерін қабылдай бастады. Моравиялықтар – бұл Моравиядан (қазіргі Чехия) қуылған протестанттардың ұрпақтары, олар Германияның Саксония штатындағы Херрнхуттенде протестанттық дін құрған. Олар өз жамағаттарын қорғау үшін шекарадағы еуропалықтар мен басқа түпкі халықтардан шалқап, жеке миссионерлік ауылдар құрды. Мунсилер арасындағы ең белгілі миссионер – Дэвид Зейсбергер болды. 1772 жылы ол христиан мунсилерінің тобын Огайо аймағына бастап барды, ол жақта олар алдағы Американ революциясының қаупінен оқшауланады деп үміттенеді. Алайда, 1782 жылы Пенсильвания милициясы, батыс Пенсильваниядағы елді мекендерге шабуыл жасаған үндістерді іздеп, Зейсбергердің христиан мунсилерінің жүгері жинап жатқан 96 адамнан тұратын тобына кез болып, оларды Огайо штатының шығысындағы Гнаденхюттен ауылында қоршап алды. Мунсилер оқиғаға қатысы жоқ екенін дәлелдеп, христиандық сенімдері мен бейбітшілік пен қарсылық көрсетпеу қағидаларын түсіндірді. Бірақ милиция дауыс беріп, әйелдер мен балаларды қоса алғанда, барлық "үндістерді" өлтіруге шешім қабылдады. Осы оқиғада қаза тапқандар Моравиялық христиандық үнділер шейіттері деп танылды. Американдық милиция Гнаденхюттендегі моравиялық христиандық үнділерді өлтірген кезде, 3 наурызда Сандускидегі моравиялық миссионерлер жіберген елші 6 наурызда Шенбруннға жетіп, олардың барлығы Детройтке көшіп бара жатыр деген жаңалықты жеткізді. Шенбрунннан екі моравиялық үндіс Гнаденхюттендегі бауырларына хабар жеткізу үшін аттанды, бірақ жол жүрісінде американдық әскерилердің Джозеф Шебош-кішінің денесін қиратқанын көрді. Оның анасы үнді, әкесі еуропалық болған моравиялық еді. 1798 жылы Дэвид Зейсбергер көптеген моравиялық христиандық үнділерді Огайоға қайтарды, онда олар Шенбрунн маңында Гошен миссиясын құрды. Зейсбергер өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды, содан кейін көптеген моравиялық христиандық үнділер Онтариоға (салыстырыңыз: Моравиантаундағы Делавэр ұлты) және басқалары Канзасқа көшіп кетті, олармен бірге олардың арасында өмір сүріп, жұмыс істеген христиан миссионерлері де болды. Гнаденхюттендегі қырғында шейіт болған Исраил Велапаччехеннің (Якуб пен Эстердің аман қалған балалары) ұрпақтары бүгінде Канзастағы христиан мунси тайпасының көп бөлігін құрайды.

Онтарио

Он жылдық соғыстан кейін, христиан Мунзилердің көпшілігі Зейсбергерді іздеп Онтариоға (Канада) көшті. Олар Темза өзенінің жанындағы Фэрфилдке, көбінесе Моравиантаун деп аталатын жерге жаңа үй салды. Олар он жыл бойы салыстырмалы түрде бейбіт өмір сүрді, өздерін егіншілікпен және кәсіптерімен асырады. Бірақ 1812 жылғы соғыс кезінде, американдық әскерлер Темза шайқасында олардың ауылын толығымен өртеп тастағанда, олар бейкүнә құрбан болды. Бұл шайқас АҚШ генерал Уильям Генри Харрисонның жеңісі және британдықтардың одақтасы, Шоуни басшысы Текумсехтің қазасы ретінде тарихта жақсы белгілі, бірақ Моравиантаунның қирауы тарих беттерінде көтерілмейді. Мунзилер жаулық тоқтағанға дейін қауіпсіздік үшін далаға қашып, содан кейін Темза өзенінен оңтүстікке қарай жаңа Фэрфилдты қайта құру үшін оралды, ол қазір Моравиантаун деп аталады. 1903 жылы Моравиялық христиандар Моравиантаундағы Мунзи миссиясын методист христиандарына тапсырды, ол кейіннен Канаданың Біріккен шіркеуіне қосылды. Бүгінде көптеген христиан Мунзилер әлі де осы Біріккен протестанттық дінге жатады.

Висконсин штаты

1830 жылдары христиан Мунзи тайпасының бір бөлігі Америка батысына қоныс аударуды қолдады. 1837 жылы Фэрфилдтен шыққан Мунзи тайпасының бір бөлігі Висконсин штатына сапар шегіп, басқа христиан үндістер тобы – Стокбридж үндістеріне қосылды. Стокбридж үндістері – Нью-Йорктегі Гудзон өзенінің шығыс жағалауындағы Мохикан және Ваппингер тайпаларының соңғы қалдықтарынан құралған. Осы екі тайпа бірігіп, Стокбридж-Мунзи тайпасы ретінде танылды. Қазір олар Висконсин штатының Шоано округіндегі Стокбридж-Мунзи қауымдастығы болып табылады. Дегенмен, Мунзи тайпасының көп бөлігі Канадаға қайтып келді. Оңтүстік Онтариодағы христиан Мунзи тайпасы бүгінде Темза моравиялықтары және Мунси-Делавэр ұлты ретінде сақталған.