Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Боундери даңғылының астынан өткеннен кейін Бетпейдж тас жолы солтүстік-батысқа бұрылып, Массапеква қорығынан шығып қалады, бірақ тығыз дамыған аймақтағы орманды жолақты кесіп өте береді. Тас жол Оңтүстік Фармингдейлден Ойстер Бэйдің Фармингдейл бөлігіне қарай өтеді, онда ол қысқа мерзімге төрт қатарлы болып кеңейеді және B3 шығу алдында солтүстікке қарай иіле бастайды, бұл NY 24 (Хемпстед Turnpike) көшесімен жартылай жапырақша тәрізді торап. Оңтүстікке қарайтын жапырақша пандустары тікелей NY 24-ке қосылады, ал солтүстікке қарайтын пандустар мемлекеттік трассаға жету үшін Бич-стриттің қысқа бөлігін пайдаланады. Солтүстікке қарай жалғаса бергенде, Бетпейдж мемлекеттік тас жолы Лонг-Айленд темір жолының басты желісінің астынан өтіп, Бетпейджге кіреді, онда тас жол B4 шығу орнында Орталық даңғылымен қиылысады. Хили 1971 жылдан бері Массапеква аймағында Ассамблеяда қызмет етіп келеді.
After passing under Boundary Avenue, the Bethpage Parkway bends to the northwest, leaving the Massapequa Preserve but continuing to run across a wooded strip of land in an otherwise heavily developed area. The highway passes through South Farmingdale on its way into the Farmingdale section of Oyster Bay, where it briefly widens to four lanes and begins to curve northward ahead of exit B3, a partial cloverleaf interchange with NY 24 (Hempstead Turnpike). The southbound cloverleaf ramps connect directly to NY 24, while the northbound ramps use a short section of Beach Street to reach the state route. Continuing northward, the Bethpage State Parkway passes under the Main Line of the Long Island Rail Road tracks and enters Bethpage, where the highway meets Central Avenue at exit B4 just north of the tracks. Healey had served the Massapequa area in the Assembly since 1971.
Дизайн және құрылыс
Бетпэйдж мемлекеттік тас жолы 1924 жылы Роберт Мозес ұсынған жоспардың бөлігі ретінде салынды, ол жеке автомобильдермен Нью-Йорк қаласынан Лонг-Айленд мемлекеттік саябақ комиссиясы (LISPC) ұсынған мемлекеттік саябақтарға саяхаттауға көмектесуді мақсат еткен. LISPC президенті Мозес мұны жеке миссиясы деп есептеді, өйткені ол Бабылда тұрғын үйге ие болған. LISPC мемлекеттік саябақтарды көбейту үшін құрылған, бірақ Мозес оларға жету үшін жолдар салуға көбірек назар аударды. Нассау округінде даму кеңінен таралды: 1900 жылдан 1930 жылға дейін халық саны 441%-ға өскендіктен, саябақтар үшін ашық жерді қамтамасыз ету өте маңызды болды. Агенттікке осы саябақтар үшін жерді мәжбүрлеп алу құқығы берілді, бұл жергілікті тұрғындармен және даму қарсаңдығында қаржы алудан шеттетілгенін сезінген басқа агенттіктермен қақтығысқа әкелді. Бетпэйдж мемлекеттік саябағы теміржол басшысы Бенджамин Йоакумға бұрын тиесілі болған жерлерден құрылды. 1923 жылы Йоакум 18 лункалы гольф алаңы мен клуб үйін ашты. Сегіз жылдан кейін, 1931 жылы, LISPC Йоакумнан бұл жерді жалға алды. Бір жыл өткен соң ол мемлекеттік меншікке айналдырылды, содан кейін мүлік Бетпэйдж гольф клубы деп аталды. Джонс Бич мемлекеттік саябағына қол жеткізу үшін салынған тас жолдар сияқты, Мозес Бетпэйдж мемлекеттік тас жолын табиғи ортасы бар жол ретінде жобалады. Бұл үшін болаттың орнына ағаштан жасалған шамдар, ағаштан жасалған қоршаулар және тас беті бар бетонды эстакадалар қолданылуы керек болды. Бұл жобалармен қатар Мозес тас жолдар коммерциялық көліктер мен жүк көліктеріне жабық болатынын растады. Тас жолдың екі жағында 7 метрлік (22 фут) жолақтар бойында орманды аймақтар орналасқан. Тас жолдың құрылысы 1934 жылы басталды. Автомобильдер Солтүстік Массапекуадағы Оңтүстік мемлекеттік тас жолында жаңа тас жолға саяхаттау үшін тізілді, оның жалпы құны 1,05 миллион доллар (1936 жылғы АҚШ доллары) құрады. Салтанатты лента түскі уақытта кесілді, содан кейін Мозес федералды үкіметке оның көмегі үшін алғыс айтты және Бетпэйдж мемлекеттік саябағына бұрын қалай қол жеткізуге болмағанын талқылады. Шарадан кейін саябақта түскі ас ұйымдастырылды.
The Bethpage State Parkway was developed as part of a plan proposed by Robert Moses in 1924 that would help people travel in private automobiles from New York City to state parks proposed by the Long Island State Park Commission (LISPC). Moses, president of the LISPC, saw this as a personal mission, having owned a residence in Babylon. While the LISPC was formed to get more state parks, Moses was more focused on building roadways to get to them. Development throughout Nassau County had become common: with a 441% increase in population from 1900 to 1930, it was becoming more urgent to secure open land for parks. The agency was given the right to condemn land for these parks, which led to conflict with locals and other agencies who felt it isolated them from getting money in the development craze. Bethpage State Park was created from land originally owned by Benjamin Yoakum, a railroad executive. In 1923, Yoakum opened a golf course on the land with 18 holes and a country club. Eight years later, in 1931, the LISPC leased the property from Yoakum. It was made into public land a year later, at which point the property was renamed the Bethpage Golf Club. In similarity to parkways designed to access Jones Beach State Park, Moses designed the Bethpage State Parkway as a road that would have a rustic environment. This would include the use of wooden light posts instead of steel, wooden guide rails, and concrete overpasses designed with a stone face. Along with these designs, Moses also confirmed that the parkways would remain free of commercial vehicles and truck traffic. The parkway was designed with a line of woodlands alongside both 22 feet (7 m) lanes. Construction began on the parkway in 1934 Automobiles lined up at the Southern State Parkway in North Massapequa to travel the new parkway, which cost a total of $1.05 million (1936 USD). The ceremonial ribbon was cut at noon, after which Moses spoke praise to the federal government for its assistance and discussed how Bethpage State Park was previously inaccessible. The event was followed by a luncheon at the park.