Кіріспе

Пойнт Уолтер (Noongar: Dyoondalup) – Батыс Австралия, Суан өзеніндегі нүкте, өзенге қарай созылатын үлкен құм сілкінісімен танымал. Ол Мелвилл суының оңтүстік жағалауында орналасқан және оның батыс шетін құрайды. Пойнт Уолтер Биктон қалашығында орналасқан, Перт қаласының орталық бизнес ауданынан оңтүстікке қарай және Фримантл қаласынан солтүстік-шығысқа қарай жатыр. Ол Мосман Парк, Пепперминт Гроу және Далкеит қалашықтарының қарсы жағында орналасқан. Пойнт Уолтер – Австралияның аборигендерінің мұрасы, оның Ұлы Арман дәуіріндегі орны және жергілікті Ваджук тайпасының тарихи қызметтерімен байланысты. 1827 жылы Джеймс Стирлинг бұл жерге ат қойған, ол көпшілік арасында түрлі демалыс мүмкіндіктерімен және шайханалар, моншахана және таверна сияқты жабдықталуымен танымал болды. Бірқатар оқиғалардың нәтижесінде, 19 ғасырдың соңынан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін бұл жерге келушілер азайды. Сол кезде бұл орын күйреген күйінен қайта жаңартылып, аумағында әскери лагерь салынды, кейін ол көшпенділерге арналған лагерьге айналды. 1972 жылы көшпенділер лагері жабылғаннан бері, бұл ғимараттар түрлі мақсаттарға пайдаланылуда. 1912 жылдан бері Пойнт Уолтерді Мелвилл қалалық кеңесі басқарып келеді, қазіргі күні ол Пойнт Уолтер қорығының құрамында. Қорық және құм сілкінісі өсімдіктер мен жануарлар дүниесі үшін, әсіресе құстар үшін маңызды орындар болып табылады. Бұл жер түрлі демалыс шараларына кеңінен қолданылады және қазіргі уақытта жыл сайын Пойнт Уолтерде концерт өтеді.

Жергілікті тарих

Еуропалықтар қоныстанғанға дейін Пойнт-Вальтер аймағында Уаджук нуңгарларының бір бөлігі болған Белиар тайпасының жергілікті австралиялықтар мекен еткен. Олар бұл аймақты Дьоондалуп деп атаған, нуңгар тілінде бұл «ұзын ақ шаштың орны» немесе «ақ құмның орны» деген мағынаны білдіреді. Бұл дәстүрлі түрде әйелдер мен балаларға арналған аймақ болған, ал басқалары оның інісі екенін айтқан. 1830 жылы Лайонель Лукин мен Альфред Уэйлен бұл жерді сатып алды. Уэйленнің бір жұмысшысы, екінші жұмысшы картоп ұрлаған жергілікті тұрғынды өлтіргеннен кейін, найзамен қаза тапты. Бұған қоса, топырақтың құнарсыздығы салдарынан, осы алғашқы қоныс аударушылар кетіп қалды; Уэйлен Престон өзеніндегі жер теліміне кетіп, екі жылдан кейін табысты шаруашылық құру үшін қайтып келді. Пойнт-Вальтерде болған кезінде Уэйлен Перт пен Фримантл арасында орналасқандықтан «The Halfway House» деп аталатын сарай салдырды. 1837 жылы ол құмдардың арасынан канал қазып, Перт пен Фримантл арасындағы қайықпен жүру қашықтығын шамамен 3 шақырымға қысқартты және оны пайдалану үшін төлем алды. Капорндар 1850 жылдардың ортасында Пойнт-Вальтерден кетіп қалды, себебі канал лайланып бітті. 1968 жылы Мелвилл округі Мелвилл қаласына айналды.

Құлдырау

Point Walter-дегі канал үнемі толып, күтімін ұстаудың қиындығы Капорн отбасының осы жерді тастап кетуіне себеп болды. Капорн отбасы аймақтан кеткеннен кейін, жергілікті билік каналды күтіп-жөндеуге кіріспеді, нәтижесінде канал одан әрі тозығы жетті. Swan өзеніндегі кемелер құмдықтың тар және терең емес каналын пайдалануды тоқтатты, оның орнына оны толық айналып өте бастады. 1860 жылдарға қарай канал пайдаланылмай қалды. Оны қайта ашуға әрекеттер жасалды, бірақ 2000 фунт стерлинг тұратын шығынға байланысты жұмыс аяқталмады. Кемелердің жоқтығы шайханалардың танымалдылығының төмендеуіне әкелді, ал 1 наурыз 1881 жылы Fremantle-Perth теміржолының салынуымен келушілер азайды, Point Walter "тыныш су айдынына" айналды. Осы кезде Melville жолдары кеңесі алаңды күтіп ұстауға жылына 100 фунт стерлинг алды, бірақ бұл қаражат алаңды дұрыс күтімде ұстауға жеткіліксіз болды. Пайдаланудың одан әрі төмендеуіне себеп – мұхит жағажайларын көпшілік тарапынан жиі пайдалану болды. Нәтижесінде, 1929 жылы осы орынды Парктер мен бақшалар кеңесі басқаруға алды. 1930 жылдардағы экономикалық дағдарыс одан әрі қиындықтар тудырды, демалыс мақсатында пайдалану тағы да азайды. Екінші дүниежүзілік соғыс келушілер санын одан әрі төмендетті, Point Walter тозығы жетті. 1947 жылы лагерь көшіп келгендерді қабылдау орталығына айналдырылды, ол 1969 жылға дейін мемлекеттік үкімет, ал 1969 жылдан 1971 жылдың ортасына дейін Commonwealth Hostels басқаруында болды. Көшіп келгендерді қабылдау орталығы жұмыс істеген кезде, көпшілік пікірі бойынша, көшіп келгендердің көп бөлігі коммунистер еді. Бұл жағдай 1950 жылы The West Australian газетінде жарияланып, бұл пікір жоққа шығарылды. Тозығы жеткен жағдайы 1952 жылдың қарашасына дейін жалғасты, содан кейін қорық қайтадан Melville жолдары кеңесіне берілді. Кеңес орынды жаңартты, барлық ескі ғимараттарды бұзды, жаңа киім ауыстыратын бөлмелер, дәретханалар және киоск салды. Бүгінде әскери лагерден 1941 жылы салынған күзет үйі ғана қалды.

Эрозия

2012 жылдың ақпан айында Мельвилл қаласы Natural Area Management экологиялық консалтингтік компаниясымен келісімшарт жасасты. Келісімшарт мақсаты – соңғы он жылда жағалаулар мен шөптесін алқаптардың жоғалуы, сондай-ақ ағаштардың тамырларын шайып алу салдарынан туындаған эрозияны тоқтату болды. Жұмыс 2012 жылдың наурыз айында басталды, алғашқы жұмыстар 2013 жылы аяқталды, жобаның толық аяқталуы 2014 жылдың басында болды.

Құмдық

Пойнт Уолтер өзенге қарай созылатын құм бағанасы немесе тілшесімен ерекшеленеді; құм бағанасының бөліктері көбінесе су тасқан кезде су астында қалады. Бұл құмдық саға сағаны кесіп өтетін эолианиттің бойымен шөгінділердің жиналуы нәтижесінде пайда болған. Осы себепті, Blackwall Reach жергілікті халық үшін Jenalup деп белгілі, бұл сөз "аяқтар із қалдыратын жер" деген мағынаны білдіреді. Бұрын бұл шара "YAC it up" деп аталатын, себебі оны Мельвиллдің жастар кеңесі ұйымдастырған және онда Birds of Tokyo және Bob Evans сияқты артистер өнер көрсеткен. Point Walter халыққа түрлі қызметтер үшін қолданылады, оның ішінде: кайтсерфинг, каякпен жүзу, каноэ, виндсерфинг, балық аулау, жүзу, дайвинг курстары, шаян балық аулау және пикник.