Кіріспе
Ида Лупиноның 1950 жылғы фильмі. "Outrage" – 1950 жылы түсірілген, Мала Пауэрс бас рөлде ойнаған қара-ақ түсті B класты фильм. Оны Ида Лупино режиссерлік еткен. Лупино продюсерлер Малвин Уолд пен Лупиноның сол кездегі күйеуі Коллиер Янгпен бірлесіп сценарийдің авторы болды. "Outrage" – Пауэрстің кинодағы тұңғыш бас рөлі болды, бұл фильм дау тудырып, "Джонни Белиндадан" (1948) кейін зорлау мәселесін көтеретін екінші Голливуд фильмі ретінде ерекшеленді. 2020 жылы Конгресс кітапханасы осы фильмді "мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар" деп танып, Ұлттық кино қорына енгізді.
Outrage is a 1950 black and white B movie starring Mala Powers. It was directed by Ida Lupino. Lupino also co wrote the script, along with the producers Malvin Wald and Lupino's then husband Collier Young. Outrage, the first starring film role for Powers, was both controversial and remarkable for being only the second post Code Hollywood film to deal with the issue of rape, after Johnny Belinda (1948). In 2020, the film was selected for preservation in the National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally historically or aesthetically significant".
Сюжет
Энн Уолтон (Мала Пауэрс) - жас бухгалтер, оның тұрақты жігіті Джим Оуэнс бар. Джим жоғары жалақы алғандығын хабарлағанда, жас жұп ақыры үйленуге шешім қабылдап, Аннның ата-анасына бұл туралы хабарлайды. Сол арада Энн жұмыс істейтін дүкенде жұмыс істейтін бір жігіт оған қызығушылық танытып, онымен флиртке кіріседі. Бір күні кешке дейін жұмыста болған Энн өзін аңдып жүргендерді байқап, артынан еріп жүрген адамнан қашып кетуге тырысады. Ол жасыра алмайды және ақыр соңында концессиялық стендте жұмыс істейтін адам ұстап алады және зорлайды. Адамның мойнындағы жарақатты еске түсіру - Аннаның жарақаттанған күйін еске түсіретін жалғыз нәрсе. Үйге оралғанда, Энннің ата-анасы болған оқиғаны біліп, полицияға хабарласады. Полиция, оның отбасы, достары және Жим күйеу жігіті қолдау көрсеткенмен, Энн көршілердің ол туралы уәде еткенін және Жим оны бұрынғыдай көре алмайтынын айтады. Ол шабыттанған еркектер қатарына қарап, олардың ешқайсысын өзіне шабуыл жасаған адам ретінде танымай, қашып кетеді, Лос-Анджелеске автобуспен барады. Автобус жүргізушісі үзіліс жасап жатқанда, Энн радиодан ата-анасының оны іздеп жүргенін және оны зорлау құрбаны деп анықтағанын естіп алады. Энн автобустан қашып кетіп, аяғын қиып алады, оны Рев. Брюс Фергюсон. Ол Эннді достары - Харрисондарға тиесілі апельсин фермасына алып келеді. Ол Эннге көмектесу үшін бар күшін салады, ақыр соңында оған Харрисонның бухгалтерлік кеңсесінде жұмыс табуға мүмкіндік береді. Энн мен Фергюсон бір-біріне жақындай түседі. Фергюсон жергілікті фестивальге қатысуды сұрағанда, ол келіседі, бірақ басқа қатысушы оны өбеуге итермелегенде, ол өзінің зорлағанын еске түсіреді және оған ағылшын кілтімен шабуыл жасайды. Энн сотқа тартылады, бірақ Фергюсон оның неліктен мұндай нәрсені жасағанын тексереді және оның зорланғанын біледі. Ол судьяны оның жазасын жеңілдетуге көндіреді, оның орнына ол бір жыл бойы психиатрға барады. Психиатриялық ем аяқталғаннан кейін Энн Фергюсонмен бірге қалып, онымен қарым-қатынас орнатуды қалайды, бірақ ол оған өмірдің қиындықтарынан қашып кетпеуін айтады және бұрынғы өміріне және Джимге оралуға шақырады.
Сыни қабылдау
Қазіргі сыншылар оған қарама-қайшы пікірлер берді. Rotten Tomatoes сайтында 23 сынға сүйене отырып, 61% мақұлдау рейтингісіне ие. Chicago Reader газетінен Фред Кампер оң пікірде "стильдік жағынан жаңашыл болмауы немесе толыққанды сәттілікке жете бермеуі мүмкін, бірақ ол зорлау тақырыбын, әсіресе сол дәуір үшін, шынайы сезімталдықпен қарастырады" деп жазды. The New Yorker журналынан Ричард Броди шолуында фильмді және Лупиноның режиссерлігін жоғары бағалап, Лупино Голливудтың консервативті нормаларын оқиғаның өзекті бөлігіне айналдырады: фильмде "зорлау" сөзі еш айтылмағаны сияқты, Энн өзінің басынан өткен оқиғаны айтуға тыйым салынады және оның мәжбүрлі үнсіздігінің азабы мен жеке басын қиратып жіберген жарақатының салдарынан үйден қашып кетеді. Лупиноның драмасы Энннің оқиғасын қылмысқа себеп болатын көптеген әлеуметтік кемшіліктердің, соның ішінде заң жүйесінің зорлаудың кең таралғанын мойндауға дайын болмауы туралы өткір көзқараспен байланыстырады. Ең бастысы, Лупино әйелдерге қарап тұрып қысым көрсету, суық көзбен қарау және үстемдік танытуға тырысатын жігіттердің мәдениетін бейнелейді, сондай-ақ әйелдердің көбінесе ерікті келісімге келген қарым-қатынаста кездесетін кең таралған және сұрақсыз агрессияны көрсетеді, бұл Энннің басынан өткен зорлықпен ажырамас байланыста.