Эденкобен және айналасындағы қауымдастық муниципалитеті
Edenkoben
Эденкобен – Германияның Рейнланд-Пфальц аймағындағы муниципалитет. Немец шарап жолында орналасқан, 1815 ж. Баварияға қосылған. Verbandsgemeinde Edenkoben орталығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
коллективтік муниципалитет
the collective municipality
Эденкобен – Германияның Рейнланд-Пфальц жеріндегі Зюдлихе Вайнштрассе ауданындағы муниципалитет. Ол Ландау мен Нойштадт-ан-дер-Вайнштрассе қалаларының арасында шамамен ортасында орналасқан. Эденкобен – Германия шарап жолындағы қалалардың бірі. Эденкобен – Эденкобен Verbandsgemeinde («коллективтік муниципалитет») орталығы.
Edenkoben is a municipality in the Südliche Weinstraße district, in Rhineland Palatinate, Germany. It lies approximately halfway between Landau and Neustadt an der Weinstraße. Edenkoben is one of the towns situated along the German Wine Route. Edenkoben is the seat of the Verbandsgemeinde ("collective municipality") Edenkoben.
Тарих
Рейн өлкесінің бұл бөлігі 1815 жылы Вена конгресінен кейін Баварияға қарады, ол Наполеон империясын құраған көптеген аумақтарды қайта бөліп берді. Аймақтағы басқа да бірнеше қалалар сияқты, Эденкобенде де католик және протестант шіркеулері бар (бұл патша Максимилианның протестант ханшайымына үйленгенін еске түсіреді). Эденкобеннің айналасындағы ауылдар үшін әкімшілік және мәдени орталық екендігі бірнеше жоғары деңгейлі мектептердің болуынан көрінеді. Бұл шағын қалада шарап өсіру және сауда да маңызды рөл атқарады. Ауыл шаруашылығынан басқа салаларға автомобильдерге арналған түтін жүйелерін және есіктерді жасау кіреді. Бұрын мұнда Курбруннен деп аталатын күкірт бұлағы болған. Эденкобеннің батыс жағынан көрінетін әсерлі Фриденсденкмал (Friedensdenkmal) ескерткішінің үстінен Рейн өзеніне керемет көрініс ашылады. Франко-прусс соғысынан кейін Германияның бірігуін тойлау үшін бастапқыда салынған бұл ескерткіш 1945 жылдан кейін Фриденсденкмал (Тыныштық ескерткіші) деп аталды, сол кезде Германияның әскери жеңістерін тойлау Еуропада бұрынғысынша маңызды болмады: қазіргі уақытта Фриденсденкмалдың ішінде шағын мейрамхана бар. Біріктіру / Тыныштық ескерткішіне жазылған жазу 1871 жылы Германия үкіметінің Франкфурт шартының Пруссияның әскери жеңісінің нәтижесі екенін азайтуға тырысқанын көрсетеді. Неміс тілді Рейн провинцияларының XVII және XVIII ғасырларда француз әскерлерімен қаншалықты қиратылғанын ескерсек, осы аймақта Германияның бірігуінің қорғаныс сипатын көрсету оңай болды.
This part of the Rhineland passed to Bavaria at 1815 following the Congress of Vienna, which reallocated many of the territories that had comprised Napoleon's empire. Like several towns in the area, Edenkoben has both a Roman Catholic and a Protestant church (recalling King Maximillian's marriage to a Protestant princess). Edenkoben's status as an administrative and cultural centre for the surrounding villages is reflected in the presence of several high grade schools. The little town also has a considerable cultivation and trade in wine. Outside the primary (agricultural) sector, industries include the manufacture of automotive exhaust systems and of doors. In former times there was a sulphur spring here called Kurbrunnen. Edenkoben is overlooked, on its west side, by the imposing Friedensdenkmal, from the top of which visitors can enjoy a fine view across to the Rhine. Originally constructed to celebrate German unity in the aftermath of the Franco Prussian War, the memorial was renamed Friedensdenkmal (Peace Memorial) after 1945, when celebration of German military victories fell out of fashion in Europe: at the time of writing the Friedensdenkmal contains a small restaurant. The inscription on the Unification / Peace memorial reflects the determination of the German government in 1871 to downplay the extent to which the Treaty of Frankfurt resulted from military victory by Prussia. Given the frequency with which the German speaking Rhenish provinces had been devastated by French armies in the seventeenth and eighteenth centuries, it was in this region easy to emphasize the defensive nature of German unification.