Кіріспе

Мерримак класындағы винтті фрегат.

USS Roanoke – 1850-ші жылдардың ортасында АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған ағаш корпусты винтті фрегат. 1850-ші жылдардың соңында ол Үй эскадрильясының флагманы болды және 1861 жылы Америка Азамат соғысы басталғаннан кейін бірнеше Конфедерация кемелерін жаулап алды. 1862–63 жылдары кеме темірлі мониторға айналдырылды; тарихтағы екіден астам оқ мұнарасы бар алғашқы кеме. Оның түрленуі өте сәтті болмады, себебі кеме тым көп шайқады, ал бронясы мен мұнараларының салмағы корпусын қиындатты. Оның терең суына батуы салдарынан, ол Confederate порттарының жағалауында жұмыс істей алмады және соғыс бойы Вирджиния штатының Хэмптон Роудс портын қорғауға жіберілді. Соғыстан кейін Roanoke резервке қойылды және 1883 жылы металл терісіне сатылды.

Сипаттама

Роаноктың ұзындығы перпендикулярлар арасында 263 фут (80 м) және ені 51 фут (16 м) болды. Кеменің суға бату тереңдігі 23 фут (7 м), ал бортының тереңдігі 26 фут (8 м) құрады. Ол суырылмалылығы [мәлімет жоқ]. 1861 жылы кеменің қару-жарағы бір тегіс ұңғылы Дальгрен півотты зеңбірегінен, жиырма сегіз Дальгрен зеңбірегінен және он төрт Дальгрен зеңбірегінен тұрды.

Бу фрегаттары қызметі

Роанок, Роанок өзенінің атымен аталып, 1854 жылдың мамырында Норфолк теңіз кеме жасаушылығында салынып, 1855 жылдың 13 желтоқсанында суға түсірілді. Кеме суға түскен кезде батып, толыққанша құрастырылуына дейін қайтадан судан шығару қажет болды. Уэллс олардың ұсынысын қабылдап, Роанок 25 наурызда Нью-Йоркке келген кезде Бруклиндегі теңіз кеме жасаушылығында қайта құру жұмыстарын бастады. Сәуір айының басында барлық металл конструкцияларын жасау және орнату бойынша келісім-шарт жасалды. Салмақты азайту үшін мұнаралардың саны үшке дейін азайтылды, ал палуба бронясының қалыңдығы да азайтылды. Әрбір мұнара бұрынғы кемелердегідей, он бір қабатты пластиналардан тұрды. Алдыңғы екі мұнараның үстіне 9 дюйм қалыңдықтағы бронясы бар тұрақты рульдік үй орнатылды. Мұнараларды, желдеткіштерді және рульдік басқаруды қамтамасыз ететін двигательдерге бу беру үшін қосымша қазандық қосылды. Кеме корпусын броня мен мұнаралардың салмағына төтеп беру үшін нығайту жұмыстары шектеулі болды. Әрбір мұнараның астындағы палуба тіректермен нығайтылды, олар салмақты кеменің түбіне жеткізді, бірақ түбі салмақты көтеруге арналған нығайтудан өтпеді. Бұл стресс салдарынан соғыс аяқталған кезде Роанок күніне шамамен 1,5 фут (0 метр) су жинап, ағып тұрды. Жаңа конфигурацияда экипажы 347 офицер мен матростан тұрды. Роанок екі 15 дюймдік тегіл қарулы Дальгрен зеңбірегімен, екі Дальгрен зеңбірегімен және сегіз дюймдік 150 фунттық Парротт мылтығымен қаруланды. Алдыңғы мұнарада 15 дюймдік Дальгрен және 150 фунттық Парротт мылтығы, ортаңғы мұнарада 15 және 11 дюймдік Дальгрен зеңбіректері, ал артқы мұнарада 11 дюймдік Дальгрен және 150 фунттық мылтық орнатылды. 15 дюймдік Дальгрен зеңбіректерінің жетіспеушілігі салдарынан екі 11 дюймдік Дальгрен зеңбірегімен алмастыруға тура келді. Әрбір зеңбіректің салмағы шамамен алғанда, +7° бұрышпен шамамен қашықтыққа дейін снаряд атуға мүмкіндік берді. 11 дюймдік Дальгрен зеңбірегінің салмағы +5° бұрышпен шамамен қашықтыққа дейін снаряд атуға мүмкіндік берді. 150 фунттық Парротт мылтығының салмағы сегіз дюймдік снарядтарды атуға қолданылды, олардың салмағы болды. Роанок сонымен қатар балта пішіндес шаншу құрылғысымен жабдықталды. Ол кеменің бауынан шығып тұратын екі 4,5 дюймдік пластинадан жасалған, ал биіктігі бір пластинаның биіктігіне тең болды деп есептеліп, шамамен болды.

Темірлі кеменің қызметі

Кеме 1863 жылғы 16 сәуірде Әскери-теңіз флотына қабылданды, бірақ 29 маусымға дейін қайтадан қолдануға берілмеді. Оның артқы мұнарасы толық айналу үшін шамамен 5 минут уақыт кетті. Капитан Герт Гансворт 1863 жылдың соңында Сэндстің орнына кеменің басқарушысы болды. Одан кейін капитан Август Килти басқарды. Роанок 1865 жылғы 27 сәуірде Нью-Йоркке оралды. 20 маусымда кеме Нью-Йорк теңіз базасында резервке қойылды. 1882 жылғы 5 тамызда кеме Әскери-теңіз тізімінен шығарылды және 1883 жылғы 27 қыркүйекте металл тескісіне сатылды.