Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі Дартмут қаласындағы құрылғы форты, Ұлыбритания
Grade I listed Device Fort in Dartmouth, UK
Дартмут қамалы – Англияның Девон графтығындағы Дартмут портын қорғау үшін салынған артиллериялық форт. Қамалдың ең көне бөліктері 1380 жылдарға дейін барады, осы кезде француз шабуылының қатеріне жауап ретінде, азаматтық билік Дарт сағасының аузына қарап тұрған кішкентай қоршаулы қамал салды. Оның мақсаты – жау кемелерін катапульттармен және, мүмкін, алғашқы зеңбіректермен шабуылдау болды, сонымен қатар жергілікті Әулие Петрок шіркеуі қамал қабырғаларына енгізілді. 15 ғасырдың соңында қамалға артиллериялық мұнара және гаваньның арғы жағындағы Годмеркок мұнарасына дейін созылатын темір тізбек қосылды; бұл қосымша Ұлыбританиядағы ең көне мақсатты жағалау артиллериялық бекінісін құрады. 1540 жылдары француз басқыншылығының қаупінен сақтану үшін қосымша қару батареялары салынды. Қамал 1642-1646 жылдардағы Англия азаматтық соғысы кезінде қызмет етті, сол кезде құрлықтан шабуылға ұшырау мүмкіндігі анықталды, нәтижесінде қамалдың үстіндегі Галантс Боуэр қорғаныс құрылысы қосымша қорғаныс ретінде пайдаланылды. 1748 жылы қамалға он екі зеңбірекпен жабдықталған «Ұлы батарея» деп аталатын жаңа зеңбірек позициясы қосылды. 19 ғасырдың басында бірнеше жыл бойы ескерусіз қалғаннан кейін, қамал 1859 жылы заманауи артиллериямен жаңартылды, бірақ Дартмут портын қорғау әскери басымдыққа ие болмады. 20 ғасырдың басында билік қамалдың қажетсіз деп санап, оны келушілерге ашты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қайтадан қолданысқа енгізілді, бірақ 1955 жылы ол қызметтен толығымен алынды. 21 ғасырда қамал Англия мұражайымен басқарылады және 2007 жылы 37 940 келушіні қабылдады.
Dartmouth Castle is an artillery fort, built to protect Dartmouth harbour in Devon, England. The earliest parts of the castle date from the 1380s, when, in response to the threat of a French attack, the civic authorities created a small enclosure castle overlooking the mouth of the Dart estuary. This was intended to engage enemy ships with catapults and possibly early cannon, and incorporated the local chapel of Saint Petroc within its walls. At the end of the 15th century, the castle was expanded with an artillery tower and an iron chain which could be stretched across the harbour to a tower at Godmerock; this addition formed the oldest known purpose built coast artillery fort in Britain. Further gun batteries were added during the French invasion scare of the 1540s. The castle saw service during the English Civil War of 1642 to 1646, during which its vulnerability to attack from the land became apparent, resulting in the Gallants Bower defensive work above it being used to provide additional protection. In 1748, a new gun position called the Grand Battery was added to the castle, equipped with twelve guns. After years of neglect in the early 19th century, the castle was upgraded in 1859 with modern artillery, but defending the port of Dartmouth was no longer a military priority. By the early years of the 20th century the castle was considered redundant by the authorities, who opened it to visitors. It was brought back into use during the Second World War, but in 1955 it was finally retired from service. In the 21st century, it is managed by English Heritage and the castle received 37,940 visitors in 2007.
14-15 ғасырлар
Дартмут қамалы Девондағы Дартмут қаласының жағалауын қорғау үшін салынған. 12 ғасырға қарай, Дарт өзенінің сағасында орналасқан қала порты маңызды сауда және балық аулау порты болды, онда 600 кемеге дейін сыйып тұруға болады еді. Сонымен қатар, ол пираттық пен қарақшылықтың орталығы ретінде де танымал болды, әсіресе француз кемелеріне жасалған шабуылдары үшін. 1370 жылдары, Жүз жылдық соғыс кезінде Дартмут француз флотының маңызды нысанасы болды және тәж қалаға қорғанысын күшейтуді бірнеше рет ұсынды. Алайда, 1388 жылға дейін, Дартмут қаласының мэрі және жеке қарақшы Джон Хоулиге Ричард II портты қорғау үшін жаңа "теңіз жағасындағы бекініс" салуға қаладан қаражат жинауға рұқсат бергенге дейін ештеңе істелмеді. Форталиция, яғни кішкентай форт, қоршау қамалы түрінде салынды, оның қоршау қабырғасы қабырғалық мұнаралармен және қақпа мұнарасымен қорғалған. Онда жау кемелеріне шабуыл жасау үшін катапульттар орналастырылған, сондай-ақ, портқа кіруді тоқтату үшін тізбек пен алғашқы зеңбіректермен жабдықталған болуы мүмкін. Ол тікелей қақтығыстарға қатыспады, бірақ 1404 жылы француз және бретондық шабуыл күшінің бастапқы жоспарларын тойтарып, олардың Слэптон-Сэндске қонуына кедерес келтірген болуы мүмкін, содан кейін жергілікті жасақтар таратып жіберді. Кейін Кару отбасы қамалдың ішкі бұрышына отбасылық үй салды. 1481 жылы Генрих VII қаламен қорғаныс мәселесін қайта талқылады. Генрих бес жыл ішінде жаңа артиллериялық мұнараны салу үшін 150 фунт төлеуге келісті, сондай-ақ күтімге жұмсалатын шығындарға жылына 30 фунт көмектесуге міндеттенді, кейін бұл сома жылына 40 фунтқа дейін артты. Мұнара, ақыры 1495 жылы аяқталды, және өзеннің екінші жағындағы "коббеллис" деп аталатын шағын қайықтармен тізбек арқылы байланыстырылды, онда оны Годмеркоктағы мұнара қорғады. Дартмут сағасының қарсы бетінде Кингсвер деп аталатын тағы бір қамалды салды.
Dartmouth Castle was built to protect the coastal town of Dartmouth in Devon. By the 12th century, the town's harbour, located in the estuary of the River Dart, was an important trading and fishing port, able to hold up to 600 vessels. It also had a reputation as a centre for both piracy and privateering, particularly for its attacks on French shipping. By the 1370s, during the Hundred Years War, Dartmouth was a key target for the French navy and the Crown repeatedly advised the town to improve its defences. Nothing was done, however, until in 1388 John Hawley, the mayor of Dartmouth and a privateer, was authorised by Richard II to raise funds from the town for a new "fortalice by the sea" to defend the harbour. The fortalice, or small fort, took the form of an enclosure castle, with a curtain wall protected by mural towers and a gate tower. It held catapults to attack enemy ships, and may also have been armed with early cannon and equipped with a chain to block the entrance to the harbour. It did not see active service, but may have deterred the original plans of the French and Breton attack force in 1404, which, under the command of Tanneguy du Chastel, landed at Slapton Sands instead, where they were then dispersed by the local militia. The Carew family subsequently built a family house in an inside corner of the fortalice. In 1481, Henry VII entered into fresh discussions with the town about the defences.|group="nb" Henry agreed to pay £150 over five years for the construction of a new artillery tower, with an annual subsidy of £30 towards the maintenance costs, later increased to £40 a year. The tower was finally completed in 1495, with a protective chain linking to the other side of the river supported by small boats called "cobbellys", where it was protected by a tower at Godmerock. Another castle, Kingswear, was also built by Dartmouth, on the opposite side of the estuary.
16-18 ғасырлар
1543 жылы Генрих VIII Испаниямен одақтасып, Францияға қарсы соғысқа шықты. Генрихтің бастапқы табыстарына қарамастан, 1544 жылы Франция мен Испания бейбітшілікке келді, бұл Англияны Шотландиядағы одақтастары қолдаған француз шапқыншылығына әлсіз қалдырды. Жауап ретінде Генрих елдің қорғанысын, әсіресе оңтүстік жағалау бойында күшейту туралы бұйрық берді. Дартмут қамалы үш жаңа зеңбірек батареясымен нығайтылды – зеңбірек мұнарасының екі жағында бірер батарея және бекіністің оңтүстік-шығыс бұрышында Ламбердтің бекінісі орналастырылды. Дартмуттың парламент мүшесі, сарбаз Сэр Питер Кару, бұл соңғы қосымшаға қарсы шығып, ол отбасының қамал ішіндегі үйіне тиесілі екенін айтты. Ол қамалды басып алып, қалалық шенеуніктерді қуды. 1597 жылы испандықтардың басып кіру қаупі туғанда, зеңбірек мұнарасы жақсартылып, Ламбердтің бекінісі жөнделді. 1642 жылы Англиядағы Азамат соғысы басталғанда, Карл I мен Парламенттің жақтастары арасындағы тартыста Дартмут бастапқыда Парламент жағына шықты және қамалды бес сақшы күзетті. 1643 жылы князь Морис қаланы қоршап алды, ал қамалдың артындағы төбеде орналасқан артиллериямен қамалды басып алды. Кейіннен осы осал жағдайды қорғау үшін Галлантс Боуэр деп аталатын жер қамалы салынған болуы мүмкін; алайда, кейбір деректер бойынша, бұл қамал 1627 жылы салынған және соғыс кезінде қайта пайдалануға берілген. 1646 жылдың қаңтарында Сэр Томас Фэрфакс Дартмутты қайтарып алу үшін парламенттік әскерге жетекшілік етті. Ол алдымен қаланы, содан кейін Галлантс Боуэрді басып алды, ал ертесіне қамалдың қолбасшысы Сэр Хью Поллардты қарсылық көрсетпей капитуляциялауға мәжбүр етті. Интеррегнум кезінде Галлантс Боуэр жабылды, бірақ қамал өз қызметін жалғастырды; Карулардың үйі бұзылды. Қамал мен жергілікті қорғанысты басқару және контрабанданың алдын алу үшін Сэр Джон Фоуэлл губернатор болып тағайындалды. 1660 жылы Карл II таққа қайта келді және бастапқыда Дартмут қамалын және бұрынғы жылдық үлестенді қалаға қайта берді. Алайда, 1662 жылға қарай Дартмуттың бекіністері 23 сарбаздан тұратын патшалық гарнизонымен қамтылды, ал Сэр Джон капитан және губернатор лауазымында 1677 жылға дейін қызмет етті. Голландия мен Франциядан туған қауіптер 1690 жылдарға дейін қамалдың күтілуіне себеп болды. 18 ғасырдың басында қамалға немқұрайлы қаралып, 1715 жылғы сараптамада ол "құлаған күйде" екені және артиллериясының ешқайсысы тиісінше күтілмегені анықталды. Франциядан жаңа қауіптер жаңа жұмыстарға түрткі болды: 1741 жылы Ламбердтің бекінісі нығайтылды, ал 1748 жылы үкімет бекініске «Ұлы батарея» деген жаңа ат берді, оны он екі зеңбірекпен жабдықталған екі қабатты платформаға айналдырды. Қала қамалдың ескі бөлігін сақтап, оны негізінен тұру және сақтау үшін пайдаланды. Алайда, Дартмут портының маңызы төмендеді, өйткені жақын маңдағы Плимут оның бұрынғы саудасының көп бөлігін өзіне қабылдады.
In 1543, Henry VIII allied himself with Spain in a war against France. Despite Henry's initial successes, France and Spain made peace in 1544, leaving England exposed to a French invasion, backed by her allies in Scotland. In response, Henry issued an instruction to improve the country's defences, particularly along the south coast. Dartmouth Castle was reinforced by three new gun batteries, one on each side of the gun tower, and another, Lamberd's Bulwarke, positioned in the south east corner of the fortalice. Sir Peter Carew, a soldier and the local Member of Parliament for Dartmouth, opposed this final addition, arguing that it trespassed on the family's house within the castle. He seized the castle and threw out the town's officers. In 1597, with the threat of a Spanish invasion, the gun tower was improved and Lamberd's Bulwarke repaired. At the outbreak of the English Civil War in 1642 between the supporters of Charles I and those of Parliament, Dartmouth initially sided with Parliament and the castle was guarded by five men. In 1643, Prince Maurice besieged the town and the castle was overcome by artillery positioned on the higher ground of the overlooking hill behind it. An earthwork fort, called Gallants Bower, may subsequently have been built to protect this vulnerable position; an alternative explanation is that the fort was first built in 1627 and was simply brought back into use during the conflict. In January 1646, Sir Thomas Fairfax led a Parliamentary army to retake Dartmouth. He first took the town, then Gallants Bower, before forcing the surrender of Sir Hugh Pollard, the castle's commander, the following day. During the Interregnum, Gallants Bower was decommissioned but the castle itself remained in use; the Carews' house was pulled down. A governor, Sir John Fowell, was appointed to run the castle and the local defences, and to prevent smuggling. Charles II was restored to the throne in 1660 and initially granted Dartmouth Castle, and the former annual subsidy, to the town once again. By 1662, however, the fortifications in Dartmouth were garrisoned by a royal force of 23 men and Sir John, who continued in his post as captain and governor until 1677. Fears of a Dutch and French attack resulted in the castle being maintained until the 1690s. The castle was neglected at the start of the 18th century, and a survey in 1715 reported that it was in a "ruinous condition" and that none of its artillery had been adequately maintained. A renewed threat from France prompted fresh work: in 1741, Lamberd's Bulwarke was strengthened, and in 1748 the government then renamed the bulwark the Grand Battery, transforming it into a two tiered platform armed with twelve guns. The older parts of the castle were retained by the town and used primarily for accommodation and storage. The port of Dartmouth began to decline in importance, however, with nearby Plymouth taking over much of its former trade.
19 - 21 ғасырлар
Дартмут қамалы Наполеон соғыстары кезінде Дартмут артиллериясының ерікті жасағымен гарнизонға алынған, бірақ ешқандай әрекетке түспеген. 1820 жылы тек екі қолданысқа жарамды қару болған, ал 1847 жылы жазушы Кларксон Стэнфилд қамалдың көркем болғанымен, "жайлы емес, көбінесе бірнеше қарудан ғибарат" екенін атап өткен. 1840 жылдары жарылғыш оқтар мен бу кемелерінің пайда болуы француздардың оңтүстік жағалауға сәтті шабуыл жасауы мүмкін деген жаңа қауіпті тудырды, сонымен қатар 1850 жылдардың басында соғыс басталуы мүмкін деген алаңдаушылық күшейді. Францияға қатысты үлкен уайымдар, рифтелген зеңбіректер мен темір қапталған соғыс кемелерінің дамуымен бірге, 1859 жылы Ұлыбританияны қорғау жөніндегі Корольдік комиссия құрылды, ол оңтүстік жағалаудың қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылық білдірді. Осының нәтижесінде Дартмут қамалындағы Ұлы батарея қайта жаңартылып, Дартмут нүктесі батареясы деп аталып, теңізге қарап тұрған үш айналмалы зеңбірек орнына жарылғыш оқтардан қорғалған, граниттен жасалған қорғаныс құрылыстары салынды, сондай-ақ шатырға екі 10 дюймдік 86 фунттық зеңбірек орнатылды; ал порттың кіреберісін қорғау үшін бір кішкентай 8 дюймдік гаубица қолданылды. Батареяда үш кәсіби әскер және жаңадан құрылған Девонширдің алтыншы артиллериялық ерікті жасағынан алынған елуден астам резервист қызмет етті. Дегенмен, қамалдың әскери маңызы төмен болды, себебі портты Плимутқа шабуыл жасау үшін көмекші база ретінде пайдалануға болады, ал оған бөлінген қарулар көне болған. Ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайтадан қолданысқа енді, ол бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған екі 4,7 дюймдік (11,9 см) жылдам атуға қабілетті зеңбіректермен қайта жабдықталды және сауда кемелерінің колонналарын және Филипстің кеме жасау шебін қорғау үшін бетондық зеңбірек үйлерінде орналастырылды. Батареяны британдық армияның әскери қызметкерлері басқарды; офицерлер жақын жердегі коттеджде, кіші офицерлер қамалдың ішінде, ал қатардағы әскерлер 19 ғасырдың бекіністерінде, ал кейінірек уақытша Ниссен үйлерінде тұрды. 1955 жылы қамал қайтадан Жұмыс министрлігіне беріліп, жөнделді; Дартмут нүктесі батареясы, енді Ескі батарея деп аталады, қалаға мейрамхана ретінде жалға берілді; ал нысан жұртшылыққа қайта ашылды. 21 ғасырда оны «Ағылшыз мұрасы» басқарады, Ұлы батарея 19 ғасырдағы түрінде көрсетіледі; 2007 жылы 37 940 келуші келді. 14 ғасырлық зеңбірек мұнарасы Ұлыбритания заңдарымен I санаттағы ескерткіш ретінде қорғалады, ал 19 ғасырлық зеңбірек батареясы II* санаттағы ескерткіш болып табылады.
Dartmouth Castle was garrisoned during the Napoleonic Wars by the volunteer Dartmouth Artillery unit, but saw no active service. In 1820, there were only two serviceable guns and, in 1847, the writer Clarkson Stanfield observed that the castle, while picturesque, was "not spacious, and mounts but a few guns". The introduction of shell guns and steam ships during the 1840s created a new risk that the French might successfully attack along the south coast, and fears grew of a conflict in the early 1850s. Further worries about France, combined with the development of rifled cannon and iron clad warships, led to the Royal Commission on the Defence of the United Kingdom being established in 1859, and expressing fears about the security of the south coast. As a result, the Grand Battery at Dartmouth Castle was rebuilt and retitled the Dartmouth Point Battery, with shell proof, granite defences protecting three traversing gun emplacements for 68 pounder guns looking out to sea, and two 10 inch 86 cwt. guns on the roof; one small 8 inch howitzer protected the entrance to the harbour itself. It was manned by three professional soldiers, and a team of over fifty five reservists, drawn from the newly formed Sixth Devonshire Artillery Volunteer Corps. The castle, however, was of low military priority, only of importance because the harbour might be used to as a staging post to attack Plymouth, and the guns allocated it were old fashioned. It reentered service during the Second World War, when it was rearmed with two 4.7 inch (11.9 cm) quick firing guns, dating from the First World War and housed in concrete gun houses, to protect merchant convoys and the Philips' shipyard. The castle was manned by members of the British Army; officers lived in a nearby cottage, non commissioned officers in the castle itself, and other ranks in the 19th century fortifications, and later in temporary Nissen huts. In 1955, the castle was transferred back to the Ministry of Works and repaired; the Dartmouth Point Battery, by now known as the Old Battery, was leased back to the town for use as a restaurant; and the site was reopened to the public. In the 21st century it is managed by English Heritage, with the Grand Battery displayed as it would have appeared in the 19th century; it received 37,940 visitors in 2007. The 14th century gun tower is protected under UK law as a Grade I listed building, the 19th century gun battery as a Grade II* listed building.
Сәулет
Дартмут қамалы Дартмут портының кіреберісін бақылайтын жартасты төбеде орналасқан. Ғимараттың солтүстік жағында Дарт өзеніне қарап тұрған және Сент-Петрокс шіркеуіне жақын негізгі қару мұнарасы бар; оңтүстік-шығысында теңізге қарайтын Ескі батарея орналасқан. Оңтүстік-батыс бұрышында түпкілікті қорғаныс құрылыстарының қалдықтары сақталған – бұрыштық мұнара, қамалдың бір бөлігі және 7 фут (2 метр) қалыңдығы және 23 футқа (7 метр) дейін биіктігі бар қабырғаның бөліктері. Қару мұнарасы 15 ғасырдың соңында салынған және Ұлыбританиядағы ең көне, мақсатты түрде салынған жағалау артиллериясы форты болып есептеледі. Әр қабатта дөңгелек және тіктөртбұрышты пішіндес екі негізгі бөлме бар – мұндай дизайн құрылыс барысында жоспарға енгізілген өзгерістердің нәтижесі болуы мүмкін. Бастапқыда жертөледе қамалдың артиллериялық қарулары орналасқан, олар ағаштан жасалған жалюзилермен теңізден қорғалған қарапайым оқ тесіктеріне ие болған. Бірінші қабаттағы бөлмелер гарнизонның кеңселері мен тұрғын үйлері ретінде пайдаланылған, сонымен қатар тізбекті қорғаныс жүйесін көтеруге арналған шкив және капстанмен жабдықталған тізбек бөлмесі де болған. Екінші қабат тұрғын үй ретінде пайдаланылып, пешпен жабдықталған. Жертөле, бірінші және екінші қабаттарда жақын қашықтықта қорғануға арналған мылтықтарға арналған оқ тесіктері салынған. Жеңілірек артиллерия шатырда орналастырылған, онда қамал тұрғызылғаннан кейін қамалдың артындағы биік жерден мушкеттен туындаған қауіпке қарсы тұру үшін қоршаулардың биіктігі көтерілген. Негізгі қару мұнарасының екі жағында 16 ғасырдың ортасында салынған қару платформалары орналасқан, олар 18 ғасырда жаңа артиллерия түрлерін орналастыру үшін өзгертілген. Қару мұнарасының артында Сент-Петрокс шіркеуі орналасқан – үш қабатты ғимарат, ол қазіргі түрінде 1641 жылға дейін салынған, ал 1833 жылғы қалпына келтіру жұмыстарынан кейін кейбір өзгерістер енгізілген. Ескі батарея 1861 жылы салынған, ол Дартмут Пойнт батареясы деп аталған және бұрынғы Grand Battery және Lamberd's Bulwarke орналасқан жерді иеленген. Ол құрлықтан болатын шабуылдан қорғану үшін бекініс, мылтық тесіктері және өлтіру тесіктерімен қамтамасыз етілген. Бастапқыда ортағасырлық мұнараға ұқсас жағалаудағы қару позициясы болған ақ бетонды ғимарат қазір билет сату кассасы ретінде пайдаланылады. Ескі батарея кешенінің артында 19 ғасырдағы мұнара орналасқан, ол 1856 және 1886 жылдар аралығында маяқ қызметін атқарған.
Dartmouth Castle occupies a rocky outcrop, overlooking the entrance to Dartmouth harbour. On the north side of the site is the main gun tower, looking out across the River Dart, and Saint Petrox Church; to the south east is the Old Battery, facing out to sea. In the south west corner are the remains of the original fortalice defences, consisting of a corner tower, part of the moat and parts of the wall, 7 feet (2 m) thick and up to 23 feet (7 m) high. The gun tower dates from the end of the end of the 15th century, and is the oldest known purpose built coast artillery fort in Britain. Each level has two main rooms with a circular and rectangular shape respectively – this design was probably the result of changes in the plan during the construction work. Originally the basement held the castle's artillery guns, which had primitive gun ports, originally protected from the sea by wooden shutters. The ground floor rooms would have formed offices and living space for the garrison, in addition to containing the chain room, with a pulley and capstan for raising the chain defence. The first floor was used for accommodation and was fitted with an oven. Gunloops for handguns ran around both the basement, the ground floor, and the first floor for close defence. Lighter artillery would have been positioned on the roof, where the battlements were raised in height after the castle was first built to deal with the threat posed by musket fire from the higher ground behind the castle. The main gun tower is flanked by two mid 16th century gun platforms, altered in the 18th century to house newer forms of artillery. Just behind the gun tower is Saint Petrox Church, a three aisled building which dates in its current form to 1641, with some alterations resulting from its restoration in 1833. Old Battery dates from 1861, when it was called the Dartmouth Point Battery, and occupies the former site of the Grand Battery and Lamberd's Bulwarke. It was protected from attack from the landward side with a ditch, rifle loops and murder holes. A white concrete building, originally a coastal gun position disguised as a medieval turret, now acts as a ticket office. Behind the Old Battery complex is a 19th century tower that functioned as a lighthouse between 1856 and 1886.
Өнер мен әдебиетте
Летиция Элизабет Лэндонның поэтикалық иллюстрациясы, «Дартмут замкі», 1833 жылғы Фишердің сурет салу бөлмесінің альбомдық жинағында, Томас Аллом салған замкі мен порты бейнеленген гравюрамен бірге жарияланған. Бұл өлең, бұрынғы соғыс бекінісі қазіргі таңда демалыс орнына айналғандығын көрсетеді.
Letitia Elizabeth Landon's poetical illustration, Dartmouth Castle, in Fisher's Drawing Room Scrap Book, 1833, accompanies an engraving of a painting by Thomas Allom showing the Castle and Harbour. This poem reflects how what had been a bastion of war has now become a holiday destination.