Луис Ноэль Мореси: Геофизиктің өмірі мен ғылыми еңбектері
Louis Moresi
Луис Ноэль Морези – Австралия Ұлттық Университетінің профессоры, геофизика және есептеу математигі. Зерттеулері мен бағдарламалық қамтамасымен танымал. Геофизика, сейсмология сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луи Ноэль Морези (1965 жылдың 30 қазанында туған) – Австралия Ұлттық университетіндегі есептеу математикасы және геофизика профессоры. Ол өзінің ғылыми зерттеулерімен қатар, қауымдастық пайдалануына арналған бағдарламалық құралдарды ұсынып, геофизика саласының түсінігіне зор үлес қосты.
Louis Noël Moresi (born 30 October 1965) is a Professor of Computational Mathematics & Geophysics at The Australian National University. He has deeply influenced the understanding of the Geophysics community through his own research as well as providing software for the community to use.
Ерте мансап
Лондон қаласында дүниеге келген Морези 1985 жылы Kodak компаниясында ғылыми көмекші ретінде ғылыми карьерасын бастады, онда доктор Джон Годдардпен бірге фотоэмульсиялардағы сары бояулар үшін тұрақтандырғыштардың (антиоксиданттардың) синтезі бойынша жұмыс істеді. Сол жылы ол Кембридж университетінің Клэр колледжінде бакалавриат білімін алуға кірісті. 1988 жылы ол табиғат ғылымдары бойынша бітірді, соңғы курста сейсмология, Жер физикасы және экологиялық ғылымдар пәндерін Дэн Маккензи басшылығымен оқыды. Соңғы курстың қорытынды емтиханындағы нәтижелері үшін ол Хорн сыйлығына ие болды. 1988-1992 жылдары Оксфорд университетінің Жер ғылымдары факультетінде докторантураны аяқтады. Оның докторлық диссертациясы жер мантиісінің конвекциясының топография және геоид сияқты жер бетіндегі байқалатын құбылыстарға тигізетін әсеріне арналды. Ол Жер және Венера планеталары үшін температураға тәуелді тұтқырлықтың және жартылай балқудың роліне ерекше назар бөлді.
The London born Moresi began his scientific career at Kodak as a research assistant in 1985 where he worked with Dr John Goddard on the synthesis of stabilizers (anti oxidants) for yellow dyes in photographic emulsions. In the same year, he began undergraduate studies at Clare College, Cambridge at the University of Cambridge. There he completed a Natural Sciences Tripos in 1988, with final year options in Seismology, Physics of the Earth and Environmental Science, taking classes under Dan McKenzie. In his last year he received the Horn Prize for his results in his final examinations. From 1988 to 1992, he completed his doctoral studies in the Department of Earth Sciences at the University of Oxford. He focused his PhD thesis on the influence of mantle convection on surface observables such as Topography and Geoid. His particular emphasis was on the role of temperature dependent viscosity and partial melting for both Earth and Venus.
Жұмыспен қамту
1992-1995 жылдары Калтех институтында геофизика саласында стажер ретінде жұмыс істеді. Ол жерде Майк Гурниспен бірге Солтүстік-Батыс Тынық мұхитындағы субдукцияның 3D динамикалық модельдерін, сондай-ақ Слава Соломатовпен бірге Жер және Венерадағы мантия конвекциясын зерттеді. Осыдан кейін ол 1997 жылға дейін АНУ Жер ғылымдары зерттеу мектебінде постдокторант ретінде жұмыс істеді. Содан кейін ол Перт қаласына көшіп, CSIRO ұйымының барлау және кен өндіру бөлімінде аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. Ол жерде мантия конвекциясымен байланысты үлкен ауқымды құрлық деформациясын зерттеді. 2002 жылы Монаш университетіне ауысып, профессор және Монаш кластерлік есептеу орталығының (параллель есептеу зерттеу орталығы) бас директоры болды. 2012-2014 жылдары Австралия ғылыми-зерттеу кеңесінің сарапшылар алқасында жұмыс істеді. 2014 жылы Мельбурн университетінің геофизика профессоры ретінде Мельбурн үдемелі бағдарламасы арқылы Мельбурн университетіне көшті. 2019 жылы ол Австралия Ұлттық университетінің Жер ғылымдары зерттеу мектебіне геофизика профессоры болып қайта оралды.
From 1992 to 1995 he worked as a fellow in geophysics at Caltech. There he worked with Mike Gurnis on 3D dynamic models of Subduction in the North West Pacific Ocean as well as mantle convection in Earth and Venus with Slava Solomatov. After this he worked as a postdoctoral fellow at the Research School of Earth Sciences at ANU until 1997. Then he moved to Perth where he worked for CSIRO in the division of exploration and mining as a senior research scientist. There he studied large scale continental deformation interacting with mantle convection. In 2002 he moved to Monash University, where he was a professor as well as the co director of Monash Cluster Computing, a parallel computing research centre. He was on the Australian Research Council College of Experts from 2012 2014. In 2014, he moved to Melbourne University through the Research at Melbourne Accelerator Program as a professor of geophysics. In 2019 he moved back to The Australian National University Research School of Earth Sciences as a Professor of Geophysics.
Бағдарламалық жасақтама әзірлеу
Морези Калтехте жұмыс істеген кезінде ол Citcom деп аталатын мантиялық конвекцияны модельдеуге арналған бағдарламалық жасақтаманы жазды. Бұл 2D және 3D Эйлерлік шекті элементтер коды, ол тұтқырлықтың өте үлкен өзгерістерімен байланысты мәселелерді шешу үшін жасалған. Бастапқыда ол декарттық сериялық код болғанмен, қазіргі уақытта көптеген нұсқалары бар, соның ішінде CitComS деп аталатын сфералық параллель нұсқасы да бар (кодтың тарихы үшін Citcom-ға қараңыз). CSIRO-да жұмыс істеген кезінде ол Citcom-ды бөлшектік-торлық әдісін қолдана отырып қайта өңдеп, Ellipsis деп аталатын жаңа бағдарлама жасады. Лагранж интеграция нүктелерінің болуы кодты пайдаланатын ғалымға уақыт өте келе тарихты және материалдың қасиеттерін қадағалауға мүмкіндік берді. Бұл күрделі реологиялық және геометриялық модельдерді оңай және икемді түрде жасауға мүмкіндік берді. Ellipsis тек 2D және сериялық режимде жұмыс істесе де, ол геофизикалық қауымдастықта өте танымал болды. Морези Викторияның жоғары деңгейлі есептеу серіктестігімен, содан кейін AuScope-пен бірлесіп Ellipsis-тің параллель 3D нұсқасын Underworld деп атап дамытуда. Ол AuScope симуляциясы және модельдеу бағдарламасының директоры (NCRIS арқылы қаржыландырылатын Австралияның ұлттық геоғылыми инфрақұрылым бағдарламасы).
It was during Moresi's time at Caltech that he wrote the popular mantle convection software program call Citcom. This is a 2D and 3D Eulerian Finite Element code which is designed to solve problems with extremely large variations in viscosity. Though it was originally a Cartesian serial code, there are currently many versions, including a spherical parallel version called CitComS (see Citcom for code's history). During his time at CSIRO, he reworked Citcom using the Particle in cell approach and created a new program called Ellipsis. Having lagrangian integration points meant that the scientist using the code could track history and material properties through time. This allowed complex rheologies and geometries to be modelled easily and flexibly. Though Ellipsis only worked in 2D and in serial, it was extremely popular in the geophysics community. Moresi, in partnership with the Victorian Partnership for Advanced Computing, and then later with AuScope continues to develop a parallel 3D version of Ellipsis called Underworld. He is the Program Directory of AuScope Simulation and Modelling (Australian national geoscience infrastructure program funded through NCRIS.
Марапаттар мен мойындау
Морези 2000 жылы Корольдік астрономиялық қоғамның мүшесі болып сайланды. Морези 2017 жылы Америка геофизикалық одағының мүшесі болып сайланды. Морези 2023 жылы Австралия ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
Moresi was elected a Fellow of the Royal Astronomical Society in 2000. Moresi was elected a Fellow of the American Geophysical Union in 2017. Moresi was elected a Fellow of the Australian Academy of Science in 2023.