Кіріспе
Ирландиялық саясаткер, оның әкесі – ағылшын жазушысы және аудармашы.
his father, the English author and translator
Джордж Огл (14 қазан 1742 – 10 тамыз 1814) – ирландиялық тори саясаткері болған.
Өмір
Ол 1742 жылдың 14 қазанында Джордж Оглдің (1704–1746) жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол Уэксфорд графтығындағы Камолинге жақын Россминогеде, приходтың викарі Миллердің қамқорлығында өсті және өмір бойына мықты протестанттық сезіммен қаруланды. Огл алғашқы білімін Килкенни колледжінде алды. Ол әдебиетке құштар болды және Россминогеде екі ән шығарды, олар әлі де танымал. Алғашқысы, "Баннаның жағалары" деп аталатын, "Шопандар, мен сүйіктімі жоғалттым" деп басталатын ән, Куинс округындағы Дурроу үйінің Мисс Степниінен, кейін Уэллстің миссис Бёртон Дойненінен шабыт алған делінеді. Екіншісі, "Молл Ашор", Мэри Мурдың сұлулығын жырлау үшін жазылды, оның қарындасы Элизабет, Уильям Мурдың қызы, Тинрахан, Уэксфорд графтығы, кейіннен оның әйелі болды. Бернс 1793 жылдың 7 сәуірінде Томсонға жазған хатында Оглдің "Баннаның жағалары" әнін "көктемдей әдемі" және "әлбетте ирландтық" деп сипаттады; бірақ ол 1851 жылғы "Шотландия әндеріне" енгізілді. Бай және әсем мінезді адам Огл, Лэли Миллердің Баттағы мәжілістеріне жиі келіп тұратын қонақ болған көрінеді, сондай-ақ 1775 жылы сол әйелдің жақтастары шығарған "Бат маңындағы вилладағы поэзиялық ойын-сауықтар" жинағына үлес қосты. Оның кейбір әндері Крофтон Крокердің "Ирландияның танымал әндері" және Сэмюэл Ловердің "Жырлар мен балладалар" жинағында кездеседі, онда оған "Қайғыны қуып шығар" деп аталатын әдемі лирика жатқызылған. Ол өлеңдерін жариялаудан бас тартты. 1768 жылы Огл Ирландияның Төменгі палатасына Уэксфорд округынан депутат болып сайланды және ол 1796 жылға дейін сол округте отырды. Ол шешен сөйлейтін, "көрнекті және бейнелі сөздерді" жақсы білетін, сөйлеуімен ерекше көзге түсетін адам болды. Ол виг партиясына қосылды және Ирландияға халықтық құқықтар мен заңнамалық тәуелсіздік беруді жақтаса да, католиктердің азаттығына қарсы болды және қалыптасқан шіркеудің берік жақтасы болды. 1778 жылға дейін оны виски құюшы және католиктік кеңестің мүшесі Барни Койл жекпе-жекке шақырды, себебі ол "папист жалған серт беруді жасанды жұмыртқа сияқты оңай жұта алады" деп ашық айтқан. Сегіз рет оқ атыстырылды, бірақ ешкім жарақаттанбады. Огл бұл кездесуге себеп болған сөздің қате түсінілгенін және ол "папистерге" емес, "кәпірлерге" қатысты екенін мәлімдеді. Біраз уақыттан кейін ол кейбір газеттердің бұрынғы пікірталасқа қатысты, папалық заңдарды жеңілдету туралы заң жобасын енгізу туралы оның пікірлерін бұрмалап, ешқашан айтпаған сөздерін аузына салғанын, әсіресе ол ирландтық паписті жек көретінін айтты, бұл оның ойларына жат екенін мәлімдеді. Ол ешкімді діні үшін жек көрмеді. 1779 жылы ол Англиядағы Фокс пен оппозицияны Ирландиядағы лорд Норттың қатаң саясатына қарсылық көрсетпегені үшін сынады. Фокс Лейнстер герцогіне Вестминстердегі парламенттік жағдайдың қиындықтарын түсіндіріп, Оглдың қанағаттанбауына ерекше өкініш білдірді, "өйткені мен оның өте адал адам және жақсы виг екенін әрқашан естігенмін". 1779 жылы Огл "Изгі Патрик монахтары" деп аталатын қауымдастыққа қосылды. 1782 жылы ол Ирландия еріктілерінің полковнигі болды, бұл қозғалысты белсенді түрде қолдады және Ирландияның заңнамалық тәуелсіздігіне деген талабын нық мәлімдеді. Бірақ 1783 жылдың қарашасында Дублинде лорд Шарлемонт төрағалық еткен ұлттық съезге Огл лорд Кенмареден келгендей хабар жеткізген, оның айтуынша, Ирландия католиктері өздерінің алған артықшылықтарына қанағаттанған және бұдан артық ештеңе қаламайтын. Кенмар мұндай хабарламаны жеткізуге уәкілеттік бергенін бірден жоққа шығарды. Кейінгі деректер бойынша, оқиғаға сэр Бойл Рош жауапты болды, бірақ қазіргі уақыттағы есептер Огльді ғана алдау үшін жауапты деп санайды. 1783 жылы Огл Ирландияның жеке кеңесінің мүшесі болды, ал келесі жылы Дублиндегі іс қағаздарын тіркеушінің патенттік орнын алды, жылына £1,300 жалақы алды. Бұл қадам "оның отбасылық істерінің кейбір бұзылуынан, деп болжанады", бірақ оның сайлаушылары қанағаттанды және оның саяси іс-әрекетінде ешқандай өзгеріс болған жоқ. Оның ақылға қонымды реформалар жүргізу құлшынысы ешқашан да төмендемеді және 1786 жылдың сәуір айында жер иелері мен протестанттық дін қызметкерлерінің жалға алушылармен қарым-қатынасы талқыланған кезде, ол жер иелерін "үлкен тонаушылар" деп сипаттады. 1789 жылы ол ағылшын үкіметінің регенттікке қатысты ұсыныстарына қарсы шықты. 1793 жылдың ақпанында ол Хобарттың католиктік көмек туралы заң жобасын айыптап, католиктердің саяси билікке кіруі немесе бөлінуге немесе заңнамалық одаққа әкелуі керек деп болжады. 1796 жылы Вексфордтың губернаторы болғаннан кейін, ол палатадан зейнеткерлікке шықты және негізінен Вексфорд графтығындағы Бельвю имениесінде тұрды. Бірақ 1798 жылдың аласапыран кезеңінде ол Дублин қаласынан депутат ретінде парламентке қайта оралуға келісті. Ол 1800 жылы Одақ заңына қарсы дауыс бергенімен, 1801 жылғы біріккен парламентке Дублин қаласының өкілі ретінде сайланды және 1804 жылы толығымен зейнеткерлікке шықты. Ол 1814 жылдың 10 тамызында Бельвюде қайтыс болды. Оның естелігіне, Джон Смит салған мүсін Дублиндегі Изгі Патрик соборында орнатылды, құны £130 болды. Оның балалары жоқ.