Кіріспе

Неміс дискография өндірушісі және музыка баспагері

Дитер Диеркс (9 ақпан 1943 жылы туған) – неміс дискография өндірушісі, дыбыс инженері, музыка баспагері, студия иесі және музыкант. Ол 1975-1988 жылдар аралығында оның шарттық қатынасында болған «Scorpions» рок-тобының өндірушісі ретінде кеңінен танылды. Осыған дейін ол АҚШ-та Гамбургтік «Atlantis» тобын сәтті дамытқан. 1969-1975 жылдар аралығында «Краутрок» дәуірінің көптеген альбомдары Диеркс студиясында жазылған. 1975 жылдан бастап, оның заманауи дыбыс және телестудиясын брондауға халықаралық әртістердің саны арта бастады.

Жеке өмір

Диеркс еврей анасы мен католик әкесінің ұлы. Әкесі оркестр дирижері, скрипкашы, саксофоншы және композитор болған. Анасы Урсула азық-түлік дүкенін басқарды. Дитер Диеркс екі рет үйленген және төрт әйелден төрт баласы бар. Оның екінші әйелі, Корина Фортманн – швейцариялық композитор Томас Фортманнның қарындасы және көп жыл бойы «Диеркс империясын» құруға зор үлес қосты. Олардың қызы Доминик Шиллинг Лос-Анджелесте кинорежиссер және сценарист болып жұмыс істейді. Диеркстің үлкен ұлы Майкл Диеркс актер. Оның бірінші некесінен туған үлкен қызы Микаэла Диеркс Кельн қаласында телеарналар мен музыканы насиндаумен айналысады. Оның кіші ұлы, Джулиен Френдт, әкесінің компаниясында дыбыс инженері, композитор, музыка продюсері және басқаруға көмекші болып жұмыс істейді. Дитердің анасы Урсула, студияда тамақпен қамтамасыз етуге жауапты болған, 1991 жылы қайтыс болды.

Бастауы

Бастапқыда Дитер Диеркс режиссер болғысы келді. Ол театр өнерін оқыды, сосын драма мектебіне түсті. Курт Вильгельм (режиссер), Карл Фрухтман, Юрген Гослар және бұрынғы Бургтеатр көркемдік директоры Герхард Клингенбергтің режиссерлік көмекшісі болып жұмыс істеді. Сол кезде ол әртүрлі рок-топтарда гитара мен бас-гитарада ойнап, ата-анасының үйінің жерінде өз студиясын құруды бастады. Алғашқы студиялық бөлмелер ата-анасының үйінің шатырында салынды. Екі жаңартылған Revox үйдегі жазба құрылғысының көмегімен Дитер Диеркс көп ұзамай көптеген жас, креативті музыканттарды өз студиясына тарта алды. Осы шамада Диеркс Томи Энгельмен бірге "Hush" тобын құрды, ол сол кезде Кёльн қалалық Tony Hendrik Five тобының барабаншысы болған, және тағы бір мүшесі Фридер Виеманн болды. 1969 жылы топ "Oh! Darling/Schau mir in die Augen" (Bellaphon лейблі №1112) синглын шығарды. Топтың концерттерінің өте шулы өткені мәлім болды. Екі жылдан кейін Диеркс ата-анасының үйінің ауласында үлкен студиялық кешен салды. Ұзақ өтпей, көрші үй студия қонақтары үшін қонақ үйге айналдырылды. Осылайша ол музыка өндірісі үшін "барлығы бірінде" принципінде жұмыс істейтін орталық құрды: музыканттар бір жерде жұмыс істеп, тұруға мүмкіндік алды – бұл сол кезде Германиядағы бірегей концепция еді. Осы кезеңде, 1969 жылы Диеркс әнші Джей Бастоспен бірге "Loop Di Love" диско хитін жасады, ол 1971 жылы Нидерланды, Бельгия және Германияда шығарылды. Сингл үлкен сәттілікке ие болып, бірнеше миллион дана сатылды.

Краутрок және электроника дәуірі

70-жылдардың басында Studio 1 жаңа неміс музыканттарының, гүлденген хиппи мәдениетінің өкілдері үшін тартымды орынға айналды. Ауылдың тыныш атмосферасы мен жоғары технологиялық студиялық жабдықтардың үйлесімі оларды қызықтырды. Кельн қаласына жақын орналасқан бұл ауылдың аты біртіндеп "Musikexpress", "Sounds", "Musikmagazin" және "Pop Rocky" сияқты неміс музыка журналдарында жиі кездесе бастады. Бұл журналдардың редакторлары Стоммельдегі осы "дыбыс фабрикасына" және оның туындыларына толық беттер арнады. Диркс студиясы – Вольператтағы Конни Планк студиясымен бірге – ең маңызды краутрок артистерінің, бірінші буын неміс рок-топтарының және электрондық музыка пионерлерінің үйіне айналды, олардың ішінде Ihre Kinder, Ash Ra Tempel, Tangerine Dream, Witthüser & Westrupp, Hoelderlin, Wallenstein, Birth Control, Guru Guru, Embryo, Popol Vuh, Bröselmaschine, саяси көзқарастағы Amon Düül және Floh de Cologne топтары, сондай-ақ музыкалық көреген Рольф Ульрих Кайзер құрған Krautrock супер тобы Cosmic Jokers болды. Олардың барлығы өздерінің рок музыкасын жазып, өндіру үшін, сонымен қатар Дитер Диеркстің анасы, мейіріммен "Ана Диеркс" деп аталатын, оларды дәмді тағаммен қамтамасыз ету үшін Стоммельге ағылып келді. Тұрақты клиенттерінің бірі Клаус Долдингер және оның джаз-рок тобы Passport болды. Олардың Looking Thru (1973), Handmade (1973), Cross Collateral (1975) және Infinity Machine (1976) альбомдары Стоммельде жазылған. Олардың тікелей концерттік альбомы Jubilee 1974, Дюссельдорф қаласындағы Rheinhalle-де өткен қойылымның жазбасы, Диеркс студиясында жиналған. Осы жылдар ішінде 40-тан астам тренд белгілеген альбомдар шығарылды, бұл тәуелсіз неміс рок және электрондық музыкасының халықаралық деңгейдегі беделін едәуір арттырды. Олардың көпшілігі неміс лейблдері Pilz, Ohr және Bacillus арқылы шығарылды, бірақ сонымен қатар АҚШ, Франция, Италия және, ең бастысы, Англияда да жарық көрді. Альбомдардың мұқабаларында әрқашан Dierks Studios және оның "дыбыс сиқыршысы және күйлердің шебері" Дитер Диеркс, сондай-ақ шығармашылық атмосфера мен "Ана Диеркс" жасаған тамаша қызмет көрсету үшін "ерекше алғыс" жазылған болатын, ол музыканттарға қажет болған жағдайда түн ортасына дейін тамақ пісіретін. Тағы бір артықшылығы – Дитер Диеркс студиялық жабдықтарын ең соңғы үлгілермен жаңартып отыруы, осылайша оны Германиядағы жетекші өндіріс орталықтарының біріне айналдырды. Өзі жасаған реверберация эффекттері, қосымша эксперименталды аспаптар, мысалы, меллотрон – оркестрлік дыбыстардың жазбаларын қайта ортаға қоя алатын пернетақта.

Студияны кеңейту және халықаралық клиенттер

1972 жылы Дитер Диеркс компаниясы одан әрі кеңейді. Төмен шығынды алдын ала өндіріс жүргізу үшін студиялық қонақ үйдің жертөлесі үш кішкентай жазу студиясына және 2-студия ретінде біріктірілген бақылау бөлмесіне айналдырылды. 1973 жылдың соңында 1-студияның алдына «The Canteen» деп аталатын лаунж, конференц-зал ретінде пайдалану үшін қосымша ғимарат ретінде салынды. Ақырында, Диеркс Студиясының бірінші сыныпты жазу орны ретіндегі танымал болуы халықаралық деңгейде де тарады. Компания Стоммель қалашығы үшін маңызды экономикалық факторға айналды. Топтар көбінесе бірнеше ай бойы сол жерде тұрып, дүкендерге ақша жұмсайтын, ал кешкісін жергілікті мейрамханалар мен пабтарға баратын. Журналистер сурет түсіріп, сұхбат алу үшін келіп тұратын. Англиядан келген алғашқы халықаралық топ – Nektar. 1971 жылдың маусымы мен тамызы аралығында бұл квинтет Stommeln қаласында өздерінің дебюттік альбомын – «Journey to the Centre of the Eye» жаздырды. Олар «A Tab in the Ocean» (1972 жылдың қазанында), «Sounds Like This» (1973 жылдың ақпанында) және «Remember the Future» (1974 жылдың шілдесінде АҚШ альбомдық чарттарында 19-орын) альбомдарын жазу үшін қайта келді. Ол кезде бұл альбом Диеркс жасаған ең табысты туынды деп есептелді. 1974 жылдың желтоқсанында Nektar «Down to Earth» альбомын жазу үшін соңғы рет Стоммельге келді. Албом АҚШ чарттарында 32-орынға ие болды және 1975 жылдың ақпанында «алтын» статусын алды. 1974 жылы компания портфолиосына алғашқы аудио жазба мобильді станциясы қосылды. Осының нәтижесінде Аль Джарро, Фатс Домино, Оскар Петерсон, Гарри Белафонте, Майкл Чапман, Элла Фицджеральд, The Platters, Брайан Оугер, Лу Рид, Нана Мускури, Сантана немесе Чикаго сияқты әйгілі халықаралық артистердің тікелей орындары жазылды. Дитер Диеркс ірі халықаралық артистермен, олардың менеджменттерімен және жазба компанияларымен жұмыс істеген тәжірибесінің арқасында өзінің компаниялар тобын кеңейтуді шешті және «Breeze Music» өндіріс және басылым фирмасын құрды. Диеркс Германияның жетекші рок-топтарының бірі – Inga Rumpf-тың блюзды дауысымен танымал «Atlantis» тобымен келісімшартқа отырып, оларды халықаралық деңгейде шығаруға қол жеткізді. Ол Америкаға ұшып, ірі лейбл «Polygram» компаниясын топты АҚШ турнесіне жіберуге көндірді. АҚШ менеджері Айра Блэкермен бірге олар үшін тур ұйымдастырды. Lynyrd Skynyrd тобын қолдаумен өткен алғашқы концерт Филадельфияда 20 000 көрерменнің алдында өтті. Бірнеше жылдан кейін бұл байланыс оған Scorpions тобымен жұмыс істеуде өте пайдалы болар еді.

Скорпиондар, 1973-1988 жылдар

1973 жылы Дитер Диеркс және оның әйелі Корина Фортманн Эссендегі жергілікті спорт залында концертке барды, онда олар мүлдем беймәлім жаңадан келген рок-тобы – Scorpions-пен кездесті. Аз көрерменіне қарамастан, Диеркс осы музыканттардың кәсіби тәсіліне әсерленді. Алғашында оларды өндіру үшін RCA компаниясы жалдағаннан кейін, 1976 жылы ол оларды өзінің Breeze Music компаниясына қол қоюға жеткізді. In Trance альбомы, Диеркс өндірген алғашқы альбом, бұрынғы шығарылымдарынан үш есе көп сатылды. Шетелдегі үздіксіз жұмыс тәжірибесі, сондай-ақ Breeze Music қаржылаған өте сәтті жапондық турне, кейін Tokyo Tapes деп шығарылған жазбалар, топтың АҚШ-та Mercury (Polygram) лейбліне қол қоюына әкелді. Ол кездегі президент Боб Шервуд рок-музыкасының жанкүйері болды және неміс продюсерінің шеберлігіне таң қалды. Музыка бизнесіндегі "ірі тұлға" Дэвид Кребс Scorpions-тың жеке менеджері болып тағайындалды. AC/DC, Aerosmith немесе Ted Nugent сияқты алып топтармен ғана жұмыс істейтін Leber Krebs Management компаниясының қолдауымен Scorpions-тың АҚШ-тағы тұсаукесеріне мүмкіндік ашылды. Mercury-дің алғашқы альбомы Lovedrive – көзге түсетін шайнамалы жемнің бейнесімен безендірілген, бүгінгі күнге дейін даулы мәселе – оларға АҚШ-та алғашқы алтын дискіні (500 000-нан астам дана) сыйлады және бүкіл әлем бойынша 1,5 миллион дана сатылды. Германияда олар EMI Electrola компаниясымен ұзақ мерзімді келісімшарт жасасты, оған Оңтүстік-Шығыс Азия сияқты аймақтар да кірді. Бұл келісім Хановердегі рок-тобын халықаралық деңгейде өндіруге мүмкіндік берді. Blackout үшін Диеркс Францияның оңтүстігінде үлкен үй жалдады, онда аспаз болды, ашық бассейн мен теннис корты бар еді, бұл оларға Стоммельндегі күнделікті студиялық жұмыстан демалуға көмектесті. Сонымен қатар, Диеркстерге тиесілі студиялық мобильді жабдық үйдің жанында орналастырылды және жұмысқа дайын болды. Алайда, Клаус Майне тамақтан уланып қалды, сондықтан альбомды жазу мүмкін болмады. Соңында ол Стоммельндегі 2-студияда жазылды. Blackout және Animal Magnetism альбомдары Scorpions-ты жетекші мелодикалық хард-рок тобы ретінде таныстырды. Дитер Диеркс тынымсыз еңбекпен ғана емес, сонымен қатар Scorpions-ты жетекші хард-рок топтарының арасында берік бренд ретінде қалыптастырды. 1984 жылы шыққан Love at First Sting альбомы, "Still Loving You" хит балладасын қоса, Scorpions-ты сол кездегі мансабының шыңына жеткізді: АҚШ-та 2,5 миллион дана (қос платина) сатылды, Еуропаның көптеген елдерінде, сондай-ақ Жапония мен Оңтүстік-Шығыс Азияда алтын және платина статусын алды, бұл аймақтарда топ ең танымал рок-тобына айналды. Алайда, бұл альбомды өндіру үшін екі рет әрекет ету қажет болды: 1983 жылдың көктемінде Дитер Диеркс ABBA-ның танымал Polar Studios-ын жалдады. Өндіріс басталар алдында Герман Раребелл мен Фрэнсис Бухольц екеуі де ауырып қалды. Герман Джимми Бейнді алмастырды, ал Рудольф Бобби Рондинеллиді шақырды. Бірақ нәтижелер көңілге қонымсыз болды, сондықтан бүкіл альбом қайта жазылды және Диеркс студиясында қайтадан араластырылды – бұл жолы түпнұсқалық құраммен. Бұл күш-жігердің нәтижесі болды. Бұл альбомда олардың көптеген хиті бар және ол Scorpions-тың барлық уақыттағы ең көп сатылған альбомы болды. 1985 жылы шыққан Worldwide Live альбомы – олардың әлемдік турнесі кезіндегі концерттерінің ең жарқын сәттерінен құралған жинақ. Диеркс дәуіріндегі сегіз Scorpions альбомын топтың жұмысының мәні деп санауға болады. Диеркс үшін де – кейде "Scorpions-тың алтыншы мүшесі" деп аталатын – бұл альбомдар оның продюсерлік мансабындағы ең табыстылары болды. "Savage Amusement" альбомында жұмыс істеп жатқанда, Stommeln-де өндірілген соңғы альбом, топ пен продюсер арасында пікірлердің қақтығысы туды. Нәтижесінде өндіріс келісімшарты жаңартылмады және ынтымақтастық 1988 жылдың қарашасында аяқталды. 2011 жылы барабаншы Герман Раребелл: "Scorpions үшін Дитер дұрыс жерде дұрыс адам болды. Оның тобындағы ықпалы күшейген сайын біздің рекордтық сатылымдарымыз да артты. Бұл жақындық сонымен қатар оның өсіп келе жатқан ықпалымен топ мүшелері арасындағы келіспеушіліктерге себеп болды. Бірақ соңында ол барлық эголарды жұмсақ деңгейге жеткізіп, топты бір бағытта басқаруға қол жеткізді".

Музыкалық өндірістен тыс жаңа қызмет түрлері

1997 жылы Дитер Диеркс Breeze TV GmbH компаниясын құрды, ол өзінің P.O.S. (сату нүктесі) теледидары арқылы бөлшек сауда орындарында орнатылған теледидар экрандарында тұтыну тауарларын жарнамалауға бағытталған. Экономист Хаген Бакхауспен бірлесіп, Диеркс Schlecker дәріханалар желісімен ұзақ мерзімді келісімшарт жасасты, ол кезде Германияда, Австрияда және басқа елдерде 8000-нан астам филиалы болды. Келісім бойынша әр дүкенде орнатылған үш экранда телерекламалар үздіксіз көрсетіліп тұрды. Осылайша, жарнамалар Германиядағы екі миллионнан астам сатып алушыға жете алды. Dierks компаниялар тобы үшін Breeze TV-нің қызметі дыбыс және бейне жазбаларын өндіруден бастап сатуға дейінгі тізбек пен қызмет көрсету циклының толық айналымын қамтамасыз етті. 1999 жылы Диеркс DVDplus патентін алды (сауда белгісі: DVD [plus]). DVD [plus] патенті – бұл DVD және стандартты CD-нің біріктірілуі, ол екі жақты ойнату мүмкіндігін береді. Мысалы, DVD-нің алтын жағында фильм немесе тікелей концерт көрсетілсе, күміс жағында саундтрек, музыкалық ноталар немесе бұрын жарияланбаған тікелей жазбалар ойнатылады. Осы патенттің пайдаланылуын қамтамасыз ету үшін 1999 жылы Дитер Диеркс CD және DVD өндіріс жабдықтарының ең ірі өндірушісі Singulus Technologies компаниясымен келісімшарт жасасты. Sony USA компаниясы Dierks лицензиясын DualDisc сауда атауымен пайдаланады. Осы уақытқа дейін Герберт Грёнемер, Die Toten Hosen, Майкл Джексон (толық жинақ), Сантана, Emerson, Lake & Palmer, Стив Харли, Nightwish, Брюс Спрингстин, Destiny's Child, AC/DC (тек АҚШ-та Back in Black альбомының 500 000-нан астам данасы сатылды), Aerosmith және тағы да басқалары сияқты көптеген ұлттық және халықаралық жұлдыздар DVDplus немесе DualDisc өнімдерін шығарды. "Блэрвич жобасы 2" фильмін түсірген "Бавария" футбол клубы немесе кинокомпания да жаңа форматты пайдалануда. Аталған фильмнің DVDplus нұсқасы 600 000-нан астам дана сатылды. Қазірге дейін жалпы саны миллиондаған дыбыс және бейне жазбалары өндірілді. DVDplus веб-сайтында 122 түрлі шығарылым тізімделген. Дегенмен, форматты енгізу кезінде бейне және дыбысқа авторлық құқықтарды әртүрлі компаниялардың иеленуі қиындық тудырды. АҚШ-тың Rolling Stone музыка журналы Диерксті "әлемдегі ең үздік хэви-метал продюсері" деп сипаттады, ал 1974 жылы "Der Spiegel" журналы үшін ол "неміс рок музыкасының жетекші продюсері" деп есептелді.