Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фин дирижері және виолончельші (1872–1947)
фин дирижері
Finnish conductor and cellist (1872–1947)
the Finnish conductor
Георг Леннарт Шневойт (8 қараша 1872 – 28 қараша 1947) – фин дирижері және виолончельші, қазір Ресейде орналасқан Финляндияның Ұлы Герцогтігіндегі Виборг қаласында туған, Эрнст Шневойт пен Роза Вилландттың ұлы.
Georg Lennart Schnéevoigt (8 November 1872 – 28 November 1947) was a Finnish conductor and cellist, born in Vyborg, Grand Duchy of Finland, which is now in Russia, to Ernst Schnéevoigt and Rosa Willandt.
Мансап
Шневойт өзінің мансабын 1890 жылдары Еуропа бойынша виолончельші ретінде бастады. Ол 1896-1902 жылдары Хельсинки филармониясының бас виолончельшісі болды. Осыдан кейін ол көптеген оркестрлерді, соның ішінде Каим оркестрі (қазіргі Мюнхен филармониясы), өзі құрған Рига филармониясы, Осло филармониясы (1919-1921), Стокгольм концерт қоғамы (кейінгі Стокгольм филармониясы), Сидней симфониясы және Лос-Анджелес филармониясын дирижерлік етті. 1930 жылдан 1947 жылы қайтыс болғанға дейін Шневойт Малмё симфониялық оркестрінің бас дирижері болды. Еуропада жас Шневойт білікті деп саналды, бірақ Лос-Анджелес филармониясының баяндамасы бойынша Шневойгттің дирижерлік стилі "әлсіз", "семіз", "флегматикалық" және "баяу" сипаттамаларымен еректелді, сондай-ақ тәртіп мәселесінде "бағыттың жоқтығы" байқалды. Осыған қарамастан, оның Сибелиус музыкасына деген құштарлығы соншалық болды, оның шығармаларын орындағанда ол жылаған. Лос-Анджелес филармониясының баяндамасы Шневойгттің дирижерлігіне қатысты замандас сынға сәйкес келмейді. 1927-1929 жылдары Лос-Анджелес газеттерінде жарияланған сын-пікірлер көбінесе оң болды, әсіресе Шневойгттің Малерді түсіндіруі жоғары бағаланды. Шневойгттің беделін жоғалту себебі, оның орнын екі легендарлы дирижер (Артур Родзинский мен Отто Клемперер) басып, оның жетістіктері ұмытылып кеткен болуы мүмкін.
Schnéevoigt began his career as a cellist performing throughout Europe in the 1890s. He was principal cellist of the Helsinki Philharmonic from 1896 to 1902. After this, he conducted many orchestras including the Kaim Orchestra (now the Munich Philharmonic Orchestra), Riga Philharmonic Orchestra which he founded, Oslo Philharmonic (1919–1921), the Stockholm Concert Society (later the Royal Stockholm Philharmonic Orchestra), the Sydney Symphony, and the Los Angeles Philharmonic. From 1930 until his death in 1947, Schnéevoigt was chief conductor of the Malmö Symphony Orchestra. In Europe young Schnéevoigt was considered skilled, but by an accounting of the Los Angeles Philharmonic, Schnéevoigt's conducting style was characterised as "flaccid", "paunchy", "phlegmatic", and "plodding", with "little or no sense of direction so far as discipline was concerned". This notwithstanding, his passion for the music of Sibelius was such that he cried when conducting his works. The accounting by Los Angeles Philharmonic is not in accordance with the contemporary critique of Schnéevoigt's conducting. The critiques published in the papers of Los Angeles during 1927–1929 were mainly positive and especially Schnéevoigt's Mahler interpretations were applauded. A reason for Schnéevoigt's apparent loss of reputation, may be that he was succeeded by two legendary conductors (Artur Rodziński and Otto Klemperer) and so his achievements were forgotten.
Өмір
1907 жылы Шневойт пианист Сигрид Сундгрен Шневойтке үйленді. Олар жиі бірге өнер көрсететін. Шневойт 1947 жылы Швецияның Мальмё қаласында 75 жасында қайтыс болды және Хиетаниеми бейістігінде жерленді.
Schnéevoigt's married pianist Sigrid Sundgren Schnéevoigt in 1907, she and Schnéevoigt would often perform together. Schnéevoigt died in Malmö, Sweden in 1947 at the age of 75, he was buried at Hietaniemi Cemetery.
Шневойт пен Сибелиус
Шневойт композитор Жан Сибелиуспен жақын дос болған және оның оркестрлік музыкасын жиі орындаған. 1914 жылғы қаңтарда ол Финляндияда «Луоннотар» шығармасының тұңғыш орындауын жүргізді. Ол Сибелиустің «Лемминкайнен және қыздар» және «Лемминкайнен Туонелада» (Лемминкайнен сюитасынан) атты тоналы поэмаларының қолжазбаларын тапты, олар жоғалған деп есептелген еді, және 1894 жылдан бері алғаш рет орындалды. 1934 жылғы 3 маусымда Шневойт Фин ұлттық оркестрімен Лондонаға сапар шекті, онда ол Сибелиустің 6-шы симфониясын алғашқы рет жазды. Бұл симфонияны бастапқыда Сибелиустің жақын досы Роберт Каянус жазуға жоспарланған, бірақ 1933 жылы оның қайтысынан кейін бұл жұмыс Шневойтке тапсырылды.
Schnéevoigt was a close friend of composer Jean Sibelius and often performed Sibelius's orchestral music. He conducted the first performance in Finland of Luonnotar in January 1914. He discovered the manuscripts of Sibelius's tone poems "Lemminkäinen and the Maidens" and "Lemminkäinen in Tuonela" (from the Lemminkäinen Suite), which had been thought lost, and gave their first performance since 1894. On 3 June 1934, Schnéevoigt and the Finnish National Orchestra traveled to London, there Schnéevoigt made the first recording of Sibelius's Symphony No 6. It was originally planned for Robert Kajanus, a close friend of Sibelius, to record the symphony, but because of his death in 1933 it was instead done by Schnéevoigt.