Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Людгроув мектебі – ағылшын тіліндегі ұлдарды даярлайтын жекеменшік пансиондық мектеп. Людгроув 1892 жылы Миддлсекс округындағы Людгроув залында, бұрынғы Этон оқушысы және спортшы Артур Данн құрды. Данн негізінен Харроуға оқушылар жіберген Эльстри мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді және оқушыларды Etonға түсуге дайындауға бағытталған мектеп ашуды жоспарлады. Оның білім беру философиясы сол кездегі стандарттарға сәйкес ерекше болды: тәртіп жеңілдетілген түрде сақталды, мұғалімдердің сабақтан тыс оқушылармен араласуына, тіпті директормен жақын қарым-қатынасқа түсуіне кедеріс келтірмеді. Данн футбол және крикет карьерасы барысында танысқан достардың арқасында мектеп тез дамыды және британдық аристократия мен помещиктер отбасыларымен байланыс орнатты. 1930 жылдардағы қиын экономикалық жағдайды сәтті еңсеріп, 1937 жылдан бері ол Беркширдегі Уокингем қаласының жанындағы Wixenford мектебінің бұрынғы ғимаратына көшті. 130 акр жерді алып жатқан Людгроув – толық пансиондық білім беретін соңғы дайындық мектептерінің бірі. Мектепте тоғыз тесікті гольф алаңы, жүзу бассейні, теннис корты және 11 алаң бар, спорттық іс-шаралар мен жақсы академиялық көрсеткіштердің арасындағы байланыс мектеп өмірінің негізі болып табылады. Көптеген түлектер Итон, Харроу, Радли немесе Винчестерге түседі. «Олд Людгровиан» деп аталатын түлектердің қатарында Уэльс принці, Сассекс герцогы, британдық саясаткер және премьер-министр Алек Дуглас Хоум, тарихшы Алистер Хорн, журналист-тергеуші Пол Фут және саяхатшы Беар Гриллс бар.
Ludgrove School is an English independent boys' preparatory boarding school. Ludgrove was founded in 1892 at Ludgrove Hall in Middlesex by the Old Etonian sportsman Arthur Dunn. Dunn had been employed as a master at Elstree School, which sent boys mainly to Harrow, and intended to nurture a school that focused on preparing boys to enter Eton. His educational philosophy was atypical by the standards of the time: discipline was applied with a lighter touch, and masters were neither discouraged from mixing with pupils outside the classroom, nor from being on familiar terms with the headmaster. Growing quickly thanks to the circle of friends Dunn had gathered in the course of his football and cricket career, Ludgrove soon became associated with families from the British aristocracy and landed gentry. Successfully navigating the challenging economic circumstances of the 1930s, since 1937 it has been based at a site near Wokingham in Berkshire, having taken over the former buildings of Wixenford School. Occupying 130 acres of grounds, Ludgrove is one of the last remaining prep schools to provide full fortnightly boarding. With its extensive sports facilities, which feature a nine hole golf course, swimming pool, tennis courts, and 11 pitches, school life is reportedly predicated on a link between sporting activity and positive academic performance. Most leavers depart for either Eton, Harrow, Radley, or Winchester. Alumni, known as Old Ludgrovians, include among others, the Prince of Wales, the Duke of Sussex, British politician and Prime Minister Alec Douglas Home, historian Alistair Horne, investigative journalist Paul Foot, and adventurer Bear Grylls.
1892-1937 жылдар
Людгроув мектебі 1892 жылы Людгроув залында бұрынғы футболшы Артур Данн құрды. Данн дайындық мектебінің атмосферасы жағымды, қысым көрсетпейтін болуы керек деп сенді, бұл сол кездегі басқа дайындық мектептерінің мінезіне қарама-қарсы болды. Спортқа құмар Данн өзі сияқты спортшы-ғалымдарды ұстаздарға таңдауға бейімділік танытты. 1902 жылы жүрек талмасынан ерте қайтыс болғаннан кейін, оның орнын екі бірлескен директор – Г. О. Смит және Уильям Оукли басқарды. Екеуі де Англия ұлттық футбол командасының бұрынғы капитандары болатын, және Смит 1922 жылы зейнетке шыққанға дейін мектебін серіктестікпен басқарды. Людгроувтағы қорлаудың алғашқы онжылдықтарда кең таралғаны туралы ескі түлектердің естеліктері әртүрлі болды. Алистер Хорн оны «жаппай» деп сипаттады, ал Роланд Пим мен Эндрю Кавендиш, Девонширдің 11-ші герцогы, ешқандай жағдайды еске алмағанын айтты. 1930 жылдар Людгроув үшін қиын кезең болды және мектеп қаржылық тұрақтылығын сақтау үшін күресті. Ұлы депрессияның салдарынан басқа, алдыңғы екі онжылдықта туу көрсеткіші төмендеді, нәтижесінде ата-аналар ақша үнемдеуге тырысқан кезде дайындық мектептері азайып бара жатқан оқушылар үшін бәсекелестікке түсті. Осы кезеңде көптеген мектептер жабылды немесе біріктірілді. Сонымен қатар, Лондонның үнемі кеңеюіне байланысты Людгроув мектебінің орналасқан жерін енді ауылдық деп сипаттау мүмкін емес еді. «Қала маңындағы мекеме» болғысы келмей, директор Франк Хенли тез құлдырап, кейін жабылып қалған Уиксенфорд мектебінің жерін сатып алды. Хенли көшіру аяқталғаннан кейін дереу зейнетке шықты, ал басшылық Алан Барбер мен Тим Шоуға өтті.
Ludgrove School was established in 1892 at Ludgrove Hall by former footballer Arthur Dunn. Dunn believed the atmosphere of a prep school should be pleasant rather than repressive, which largely contrasted with the nature of other prep schools of the time. A sport enthusiast, Dunn tended to recruit teachers who were scholar athletes like himself. Dying prematurely of a heart attack in 1902, he was succeeded by two joint headmasters, G. O. Smith and William Oakley, both former captains of the England national football team, who ran the school as a partnership until Smith retired in 1922. On the prevalence of bullying at Ludgrove in the first decades of its existence, recollections of old boys differed. Alistair Horne described it as "rampant", while Roland Pym and Andrew Cavendish, 11th Duke of Devonshire claimed not to recall any. The 1930s were a difficult period for Ludgrove and the school struggled to remain solvent. Apart from the effects of the Great Depression, the previous two decades had seen a declining birth rate, which now led prep schools to compete for fewer potential pupils at a time when parents were already trying to save money. During this period many schools either closed or amalgamated. Meanwhile, the location of Ludgrove School could no longer be described as rural due to the ongoing spread of London. Not wishing to be a "suburban establishment", headmaster Frank Henley purchased the site of Wixenford School, a fast declining institution which then closed. Henley immediately retired after the move was completed, and the leadership passed to Alan Barber and Tim Shaw.
1937-1973 жылдар
Соғыс басталғанда Людгроув Канададағы Макгилл университетіне көшуге жаздады, бірақ көлік және қаржы мәселелеріне байланысты соңғы сәтте бұл жоспардан бас тартылды. Оның орнына Людгроув өз орнында қалды, мектеп өмірі салыстырмалы түрде өзгермеді, тек мұғалімдердің күтпеген тапшылығы мен шектеулі мәзір болды. Барбер Шоу басшылығымен спорт алаңына ерекше мән берілді, стипендияларды ұту басты мақсат емес еді, бірақ ұлдар сенімді түрде Common Entrance емтиханын тапсырып, көптегендері Итонға түсті. Дене жазалау болды, бірақ тәртіп "әрқашан таяқпен" сақталмады. Людгроув ата-анасы төлей алатын кез келген баланы қабылдағанмен, 20 ғасырдың ортасында мектепті "байлық пен мәртебе аурасы" қоршады. Людгроувтың сәнді мектеп ретіндегі беделі алғашқы күндерінен бастап қалыптасты, көптеген ақсүйек отбасылар өз ұлдарын жіберді, олар да келешекте өз ұлдарын жіберді. 1900 жылы мектепте оқыған балалардың кемінде он баласының 2003 жылы ұрпақтары оқыды. 1968 жылы Шоу зейнетке шығып, Барберді басқаруға қалдырды, ол 1973 жылы қызметтен кетті, оның ұлы Джеральд және Никол Марстон оны алмастырды.
With the outbreak of war, Ludgrove nearly relocated to McGill University in Canada, but this was abandoned at the last minute due to transport and finance problems. Instead, Ludgrove stayed put and school life was relatively untouched, bar an unsurprising shortage of teachers and a restricted menu. Under the Barber Shaw regime there was a strong emphasis on the games field and the winning of scholarships was never a central aim, though boys reliably passed Common Entrance, with most entering Eton. Corporal punishment was present, but discipline "not invariably enforced" by the cane. Although Ludgrove had never refused entry to any boy whose parents could pay their way, an "aura of wealth and privilege" surrounded the school during the middle decades of the 20th century. This image of Ludgrove as a fashionable school had taken root from its earliest days, with many titled families sending their sons, who would grow up to send their sons in turn. Of the boys at the school in 1900, no fewer than ten had descendants there in 2003. In 1968 Shaw retired, leaving Barber in charge, who stepped down himself in 1973; his son Gerald and Nichol Marston succeeding him.
1973-2004 жылдар
1973–1974 оқу жылының басында мектепте рекордтық 128 ұл бала болды, бірақ құлдырау сезімі байқалды. Ғимараттар тозып, жабдықтар көне деп есептелді, мектеп тапшылыққа ұшырап, көптеген төлемдер мерзімінен тыс немесе төленбеді. Болашақ оқушылардың "алдын ала тапсырыс кітабы" да бұрынғы жылдарға қарағанда айтарлықтай азайды. Бұған қоса, Итон және басқа да жеке мектептер Лудгроувтың шамалы академиялық жетістіктері үшін сынап бастады. Жауап ретінде Барбер мен Марстон мектеп құрылысын жөндеп, академиялық үлгерімге көбірек мән берді. Спорт мектеп мәдениетінің бір бөлігі болғанымен, "салмақ орталығы" алаңнан сыныпқа көшті. Балалардың қалаған мектептеріне түсуі енді автоматты түрде болмайтындықтан, оқушылар мен ұстаздардан да жоғары талаптар қойылды. Мектеп өмірі де өзгерді, балаларға қатаң, "бейтараптық сақтау" ортасынан гөрі, бақытты орта жасауға көбірек көңіл бөлінді. 70-жылдардың ортасында Джеральд Барбер өз таяғын жоғалтқаннан кейін дене жазалау тоқтатылды және ол енді оны пайдаланбауға шешім қабылдады. 1992 жылы Принц Уильям мен 1994 жылы Принц Гарридің оқуға қабылдануы мектептің беделін одан әрі арттырды, нәтижесінде жеке күзет қызметкерлері сырттан байқалмайтын түрде мектеп аумағында жұмыс істеді.
By the start of the 1973–1974 academic year there was a record number of boys in the school, 128 in total, yet a sense of decline was apparent. Buildings were decaying, facilities were increasingly regarded as outdated and the school was in deficit, with many accounts overdue or unpaid. The "forward order book" of future entrants was also noticeably thinner than earlier years. On top of these issues, Eton and other public schools were growing critical of Ludgrove over its modest academic achievements. In response, Barber and Marston had the structure of the school repaired and began placing greater emphasis on academic performance. While sport continued to play a part in the culture of the school, the "centre of gravity" shifted from field to classroom. It was no longer taken for granted that boys would pass into their preferred school, and more was asked of both staff and students. Pastoral life also changed and there was a stronger focus on providing a happy environment for pupils, as opposed to a spartan, "stiff upper lip" environment. In the mid 70s corporal punishment was abandoned when Gerald Barber misplaced his cane and simply decided from then on he would no longer bother. The profile of the school was raised further with the enrolling of Prince William in 1992 and Prince Harry in 1994, which resulted in the presence of personal protection officers operating discreetly on site.
Қазіргі заманғы
2004 жылдың шілдесінде Марстон зейнеткерлікке шықты. 2008 жылы оған Джеральд Барбер ерді, ал жаңа басшылық тағы бір серіктестік болып құрылды, осы жолы Сид Инглис пен Барбердің ұлы Саймоннан тұрды. 2013 жылдың шілдесінде Инглис Эльстри мектебінде директорлық қызметін атқару үшін мектептен кетіп, Саймон Барберді жалғыз басшы етіп қалдырды.
In July 2004, Marston retired. In 2008, Gerald Barber followed him and the new leadership was another partnership, this time composed of Sid Inglis and Barber's son Simon. In July 2013, Inglis left the school to take up a headship at Elstree School, leaving Simon Barber in sole charge.
Профиль
Сыныптардың саны аз, орташа есеппен 12 оқушыдан тұрады. Бұл Англиядағы қалған санаулы бір жынысты, толық пансиондық дайындық мектептерінің бірі. Беркширдегі көптеген бәсекелестер күндізгі оқушыларға көбірек бағытталған. Қабылдау "келген тәртібімен" принципі бойынша жүзеге асырылады, және бала туғаннан кейін бірден тіркеуге болады. Людгроув Корольдік Ұлттық Балалар SpringBoard Foundation аккредиттеуіне ие. 2021 жылғы мәліметтер бойынша, ұлдардың 6 пайызы табысы ескеріле отырып, оқу ақысының 100 пайызына дейін стипендия алды. Крикет ең маңызды спорт түрі саналады, алайда футбол да өте танымал. Көптеген қызметкерлер мектеп аумағында тұрады.
Class sizes are small, with an average of 12. It is one of only a few single sex boarding only prep schools that remain in England — most competitors in Berkshire are primarily geared towards day pupils. Admission is determined on a "first come first served basis" and it is possible to put a boy down for entry immediately after birth. Ludgrove is accredited by the Royal National Children's SpringBoard Foundation, and as of 2021, 6 per cent of boys were on means tested bursaries ranging up to 100 per cent of fees. Cricket is regarded as the biggest sport, although football is also very popular. Most staff live on site.