Австралияның бұрынғы Interstate Commission комиссиясы – штаттар аралық сауданы реттеуге арналған конституциялық орган. Тарихы, құрылуы, таратылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиядағы жойылған конституциялық орган
Defunct constitutional body in Australia
Штаттар аралық комиссия немесе Штат аралық комиссия – Австралия заңы бойынша жойылған конституциялық орган. Штаттар аралық комиссияның басты функциялары штаттар аралық саудаға қатысты мәселелерді басқару және сот шешіміне беру болжанатын. Комиссия 1912 жылы құрылды, 1920 жылы әрекетсіз қалды, 1950 жылы таратылды, 1983 жылы қайта құрылды және 1989 жылы Өнеркәсіп комиссиясына біріктірілді.
The Inter State Commission, or Interstate Commission, is a defunct constitutional body under Australian law. The envisaged chief functions of the Inter State Commission were to administer and adjudicate matters relating to interstate trade. The Commission was established in 1912, became dormant in 1920, was abolished in 1950, re established in 1983, and absorbed into the Industry Commission in 1989.
Конституциялық конвенциялардың тарихы
1891 жылы Сиднейде өткен алғашқы Конституциялық конвенцияда мемлекетаралық саудадағы еркіндік мәселесі, әсіресе Жаңа Оңтүстік Уэльс және Викторияда қолданысқа енгізілген түрлі және артықшылықты теміржол тарифтерінен туындаған теріс әсерлер кеңінен талқыланды. Бір делегат: "Ешнәрсе көршілес колонияның саудасын түрлі тарифтер арқылы тартып алу сияқты қырқыстарға себеп болған жоқ, шындығында, осы әртүрлі қауымдастықтардың халқы арасындағы жақындық сезімін тудырған басқа себепті білмеймін" деді. 1897 жылғы келесі конвенцияда да осындай қатыгез тарифтердің өзен саудасына тигізетін әсеріне қатысты алаңдаушылық білдірілді, бұл Ричард О'Коннорды мемлекетаралық еркін сауда конституциялық және институционалдық қорғауды қажет ететінін мәлімдеуге мәжбүр етті. Конвенция бұл ұсынысты толық қолдады, ал сэр Джон Квик кейіннен оны "Конституцияның қажетті бөлігі" деп сипаттады. Бұл АҚШ-тың Мемлекетаралық Сауда Комиссиясы мен Ұлыбританияның Теміржол және Канал Комиссиясына ұқсас болды.
At the first Constitutional Convention in Sydney in 1891, considerable debate occurred over the issue of freedom in interstate trade, especially over the abuses arising from differential and preferential railway rates being put into effect in New South Wales and Victoria. One delegate remarked that "'Nothing has caused more friction than the practice of imposing differential railway rates and so filching trade from a neighbouring colony in fact I know of no other cause of strong feeling between the people of these different communities than that which has arisen from commerce." The later 1897 convention also saw concerns expressed over the effect such predatory rates were having on the river trade, prompting Richard O'Connor to declare that interstate free trade would require institutional, as well as constitutional, protection. The proposal was strongly endorsed by the Convention, and it was later described by Sir John Quick as being a "necessary adjunct to the Constitution". It was seen as being similar in nature to the US Interstate Commerce Commission and the UK Railway and Canal Commission.
Шығарманың кешігуі (19011912)
Уильям Лайн, ішкі істер жөніндегі бірінші министр ретінде, комиссия құру туралы заң жобасын 1901 жылдың қаңтарында-ақ дайындаған болатын. Алайда, Брэддон ережесінің салдарынан туған қаржылық қиындықтар оның 1911 жылға дейін қабылдануын қамтамасыз етуге жасалған күш-жігерді тоқтатты, себебі комиссияны құру қажетсіз шығын болып саналды. Австралия кеме жүргізу индустриясының лоббилеу әрекеттері, комиссияның құзырына теңіз шараларын да қамтуына наразылық білдіргендіктен, кешігуге де себеп болды. Нәтижесінде, бастапқы заң жобасы 1902 жылы күшін жойды. Австралияның екінші Парламенті кезінде ешқандай әрекет жасалмады, себебі Палатадағы орындар Протекционисттік партия, Еркін сауда партиясы және жаңа Лейбористік партия арасында шамалы айырмашылықпен бөлінді. Бұл ұсынысты қарастыруға келесі әрекет 1909 жылы Австралияның үшінші Парламентінде сенатор сэр Роберт Бест сәйкес заң жобасын ұсынғанда жасалды. Ол ілгерілемеді, себебі ол сонымен қатар кейбір штаттық еңбек сыйлықтары штаттар арасындағы бәсекелестіктің теңсіздігін анықтауға өкілетті өндірістік трибунал болуы тиіс еді, бірақ штаттар Комиссияның жұмыс істеуі үшін қажетті заңнаманы қабылдаудан бас тартты. Комиссия Австралияның төртінші Парламенті кезінде құрылды, сол кезде штаттар аралық бәсекелестік және кемсітушілікке қатысты штаттық тәжірибелер айқын бола бастады. Премьер-министр Эндрю Фишер 1912 жылы тиісті іске асыру заңнамасын қабылдады.
While William Lyne, in his role as the first Minister for Home Affairs, had been working on a draft Bill as early as January 1901 to establish the Commission, fiscal pressures brought on by the Braddon Clause discouraged efforts to assure its passage before 1911, as its establishment was viewed to be a luxury. Lobbying efforts by the Australian shipping industry, incensed that the Commission's scope would include ocean navigation, also contributed to the delay. As a result, the initial Bill lapsed in 1902. No attempts were made during the Second Parliament of Australia, owing to the House seats split almost evenly between the Protectionist Party, the Free Trade Party and the new Labour Party. The next effort to consider the proposal occurred in the Third Parliament of Australia in 1909, when Senator Sir Robert Best introduced the corresponding bill. It failed to proceed, notably because it was also intended to be an industrial tribunal with power to decide whether certain State industrial awards constituted unfair business competition between the States, but the States declined to pass the necessary legislation under the referral power to make the Commission work. The commission's establishment occurred during the Fourth Parliament of Australia, at which time State practices concerning interstate rivalry and discrimination were becoming quite blatant. Prime Minister Andrew Fisher pushed through the appropriate implementing legislation in 1912.
Екінші мекеме (1975-1990)
Комиссия 1975 жылы Уитлэм үкіметі тарапынан қайта құрылды, оның міндеті Австралия үкіметінің федералдық құрылымына байланысты туындаған көлік мәселелерін зерттеу болды. Күн тәртібінде Викториядан Риверинаға жүзе тасымалы, Бас бұғазындағы паромдар және 1975 жылы Фримантельден шығыс штаттарына жүзе тасымалдаудың тоқырауы сияқты мәселелер қарастырылды. Осы екінші құрамында Комиссияның сот билігі болмады, бірақ төрелік және шешім шығару, сондай-ақ тергеу және есеп беру өкілеттіктері болды. Уитлэм үкіметінің қызметтен босатылуына байланысты Комиссия жұмыс істеуге үлкермеді. 1984 жылы Боб Хоук басшылығымен Еңбек партиясы қайта сайланғаннан кейін Комиссия құрамы бекітіліп, мемлекеттер аралық көлік мәселелері бойынша барлық зерттеулерді жүргізу міндеті берілді. Комиссияның алғашқы төрағасы судья Мерв Эверетт болды. 1990 жылы Комиссия таратылып, оның функциялары жаңа Индустрия комиссиясына берілді, ол заңмен бекітілген мемлекеттік орган және тікелей Ұлттық үкіметке бағынышты болды.
The Commission was reconstituted by the Whitlam Government in 1975 with the envisaged role of inquiring into transport issues that arose due to the federal structure of the Australian government. Issues on the agenda included Victorian shipping to the Riverina; Bass Strait ferries; and disruptions to Fremantle shipping to the eastern states in 1975. In this second incarnation, the Commission did not have any judicial power, but did have powers of arbitration and adjudication, and of investigation and reporting. The Commission did not become active due to the dismissal of the Whitlam Government. In 1984, following the re election of Labor Party under Bob Hawke, the Commission received its appointments and was charged with investigating all matters relating to interstate transport. Its first President was the judge Merv Everett. In 1990, the Commission was abolished with its functions transferred to a new Industry Commission, a statutory body directly responsible to the Commonwealth Government.