Кіріспе

Құс түрлері

Көк мойынды егеуқұйрық (Urocolius macrourus), бұрын көк мойынды көкқұйрық (Colius macrourus) деп те аталған, Coliidae тұқымдасына жататын құс түрі. Олар Eucavitaves кладының туыс тобы болып табылады, ол Leptosomiformes (куку ролик), Trogoniformes (трогондар), Bucerotiformes (сороги және капкалар), Piciformes (ағаш қазғыштар, тукандар және барбеттер) және Coraciformes (балықшылар, ара жеушілер, роликтер, моммоттар және тодилер) отбасыларын қамтиды. Бұл түр Батыс Африкадан Шығыс Африкаға дейінгі құрғақ аймақтарда, сондай-ақ Сахель аймағында таралған.

Таксономия

Барлығы алты танылған түршесі бар: Оңтүстік Сомали және Солтүстік Танзания. Urocolius macrourus abyssinicus (Таралуы: Орталық және Оңтүстік Эфиопия, және Солтүстік Сомали Беледвейнеге дейін.) Urocolius macrourus griseogularis (Таралуы: Оңтүстік Судан, Конгоның Шығыс Демократиялық Республикасы, Батыс Уганда, Руанда, Бурунди және Солтүстік-Батыс және Оңтүстік-Батыс Танзания; кейде бұл түрше Оңтүстік-Батыс Эфиопияда кездеседі деп айтылады.)

Сипаттама

Көк мойынды егеуқұс – шағыннан орташа өлшемге дейінгі құс. Оның ұзындығы, соның ішінде созылған құйрығымен бірге, өлшенсе, салмағы Шығыс Африкада батыс жағалауынан Суданға, Джибутиге, Эритреяға, Эфиопия мен Сомалиге дейін, сондай-ақ 10°N және 20°N аралығында шығыс Африка арқылы және шығыс Заир шекараларына дейін таралған. Бұл түрдің таралу аймағы өте кең болғандықтан, таралу аймағының мөлшері бойынша қауіпті жағдайға жақындамайды (Таралу аумағы < және таралу аймағының азаюы немесе құбылуы, мекендеу ортасының мөлшері/сапасы, немесе популяция мөлшері және аз ғана локациялар немесе күшті фрагментация). Гамбия мен Гвинея-Бисауда осы көші-қондардың нәтижесі болуы мүмкін.

Диета

Бұл құстар негізгі тамақ көзі ретінде жемістерге тәуелді, сонымен қатар жапырақтар, гүлдер және бүршіктерді де жейді. Нигер және Чад сияқты кейбір аймақтарда Salvadora persica өсімдігінің жидектері ерекше маңызды. Олар пайдаланатын басқа өсімдіктер: Balaenites aegyptiaca, Capparis decidua, Boscia senegalensis, Grewia villosa, Tamarindus және Ficus. Сонымен қатар, олар құрма және әртүрлі егілген жемістерді, әсіресе қалаларда көп кездесетін Azadirachta indica ағашының жемістерін жеуді ұнатады. Тұтқында олар моногамдыққа бейімділікті көрсетеді, онда жұптық байланыстар ұзақ сақталады, және аумақтық болуы мүмкін, бірақ кооперативтік көбейтуші болуы да ықтимал. Оларда төменгі жақ сүйегінің табанында және екі жағында ерекше ісінулер пайда болады, олар шамамен бір айға дейін сақталып, содан кейін жоғалады. Балапандар 10-12 күнде, ересектердің салмағының 55%-на жеткенде ұядан шыға бастайды. Олардың алғашқы ұшуы шамамен 16-17 күнде жүзеге асады, бірақ 21 күнге дейін ұяға оралып тұрады. Олар 15 апталық жасқа келгенше ересектердің дене салмағына жете алу үшін шамамен алты апта бойы ересектерден күтім алады. Тұтқында өмір сүру ұзақтығы 11 жыл 5 айға дейін тіркелген.