Антуан Карр: Американдық баскетболшының өмірбаяны

Кіріспе

Антуан Лаботт Карр (Antoine Labotte Carr) (23 шілде 1961 жылы туған) – американдық бұрынғы баскетболшы. "Үлкен Ит" (Big Dawg) деген лақап атымен танымал, ол 16 маусым бойы Ұлттық баскетбол қауымдастығында (NBA) алты түрлі командада күшті шабуылшы (кейде орталық) ретінде ойнады.

Ерте өмір

Антуан Карр Оклахома қаласында дүниеге келген. және Уичита Хайтс орта мектебінің баскетбол жұлдызы болған (1979 жылғы түлек). Ол Уичита мемлекеттік университетінде ойнауға стипендия алды. Төрт жыл ойнаған Карр, болашақ НБА ойыншылары Ксавьер МакДаниел және Клифф Левингстон бар команданың маңызды ойыншысы болды, колледж карьерасы барысында әр ойында орташа есеппен 17 ұпай жинап, 55%-дан астам нәтижемен ойнады. Колледждегі соңғы ойынында 1983 жылдың 5 наурызында Оңтүстік Иллинойсқа қарсы 47 ұпай жинап, мектеп рекордын жаңартты. 1982 жылғы FIBA әлем чемпионатында АҚШ ұлттық құрамасы сапында күміс медаль жеңіп алды.

Кәсіби мансап

Жоғары сыныптағы маусымында 22,5 ұпай және 7,6 допты қайтару көрсеткішін тіркеген Карр 1983 жылғы НБА драфтының бірінші раундында (жалпы есеп бойынша сегізінші нөмір) «Детройт Пистонс» командасымен таңдалды. Карр «Пистонс» клубымен келісімге келе алмады және 1983–84 маусымында Италиядағы «Симак Милано» командасымен ойнады, себебі клуб оған жылдық 200 000 долларлық келісімшарт ұсынды. 1984–85 маусымында НБА-ға оралған Карр құқықтарын алған «Атланта Хокс» командасымен алты толық маусым ойнады, содан кейін 1989–90 маусымының ортасында «Сакраменто Кингс» клубына ауысты. «Сакраменто» сапында Карр ойынға орташа есеппен 20 ұпай жинады және команданың жұлдыздарының біріне айналды. Ол сол маусымда 1551 ұпай жинады, бұл оның 1000 ұпайдан асып түскен жалғыз маусымы және ең нәтижелі маусымы болды. Карр «Сан-Антонио Спёрс» командасымен де ойнады, онда ол команданың жоғары пайызымен гол соқты. Ол 1994 жылы «Юта Джаз» командасына қарсы өткен бірінші раундтағы серияда да көзге түсті. Карр қолда жарақаты алған Дэвид Робинсонның орнын толтырды. Карр мансабындағы ең жақсы ойындарын көрсетті, бірақ «Спёрс» серияны 1–3 есебімен ұтырып қалды. Карр 1994 жылғы 29 қазанда «Юта Джаз» клубымен еркін агент ретінде келісімшартқа отырды, онда ол Карл Малоунмен бірге орталық позициясында мерзімді түрде негізгі құрамға кіретін. Негізгі құрамға кірмеген кезде ол жаңа рөліне бейімделіп, команданың белсенді және көңілді алтыншы ойыншысы болды. Бапкер Джерри Слоан Каррдың екі жыл бойы НБА финалдарына жеткен кезде оның тәжірибесіне және допты бақылау қабілетіне сүйенді. Карр 1998 жылғы финалдың 5-ші ойынында «Чикаго Буллс» клубына қарсы бірнеше шешуші лақтырыстар арқылы «Джаз» командасының жеңіске жетуіне көмектесті. Карр мансабын «Хьюстон Рокетс» және «Ванкувер Гриззлис» командаларында аяқтады, «Хьюстон» сапында 18, ал «Ванкувер» сапында 21 ойын өткізіп, резервтік ойыншы ретінде ойнады. Карр НБА мансабында 9176 ұпай жинады. Карр төменгі жағдайда, тіпті кішкентай орталық ретінде де допты жақсы басқара білді. Ол күштілігімен, допты себетке салу қабілетімен және қысым астында орташа және алыс қашықтықтан лақтырудың жоғары дәлдігімен танымал болды. Ол алаңнан 50%, ал еркін лақтырудан 78% тиянақтылықпен орындады. Көзіне жарақат алғаннан кейін Карр НБА мансабының қалған бөлігінде қызғылт сары түсті қорғаныш көзілдірігін тақты. «Ванкувер» клубындағы соңғы маусымынан кейін Карр АБА лигасындағы «Канзас-Сити Найтс» командасымен бір маусым, ал грек клубы «Ионикос НФ» командасымен бір маусым ойнады. Оның кіші інісі Генри Карр Уичита штатының құрамында ойнады және 1987 жылы «Лос-Анджелес Клипперс» клубымен келісімшартқа отырды.

Coming off a senior season where he'd averaged 22.5 points and 7.6 rebounds a game in a strong college program, Carr was selected by the Detroit Pistons in the first round (eighth pick overall) of the 1983 NBA draft. Carr was unable to agree to a contract with the Pistons and played the 1983–84 season in Italy with Simac Milano after the club offered him a $200,000 contract for the year. Returning to the NBA in the 1984–85 season, he played six full seasons with the Atlanta Hawks, who had acquired his rights, before moving to the Sacramento Kings in the middle of the 1989–90 campaign. While in Sacramento, Carr averaged 20 points per game and was one of the team's stars. He scored 1,551 points that season, his only time topping 1,000 points and by far his best scoring season. Carr also played for the San Antonio Spurs, where he led the team in field goal percentage. He also played a notable first round series in 1994 against the Utah Jazz. Carr was filling in for an injured David Robinson, who had a fractured hand. Carr put on what could be considered the best games of his career, but the Spurs still lost the series 1–3. Carr was signed as a free agent by the Utah Jazz on October 29, 1994, where he was a periodic starter at the center position beside power forward Karl Malone. When not starting, he settled into his role as the energetic and jovial sixth man. Coach Jerry Sloan utilized Carr extensively during the two years that the Jazz reached the NBA finals – relying on his experience and ability to control the ball. Carr helped the Jazz to victory in Game 5 of the 1998 Finals against the Chicago Bulls with several clutch jump shots. Carr finished his career with the Houston Rockets and Vancouver Grizzlies, playing 18 games with Houston and 21 with Vancouver in a reserve role. Carr scored 9,176 points in his NBA career. Carr had a strong ability to manage the ball down low, even as a small center. He was known for his power and dunking, and his ability to hit medium to long jump shots under pressure. He made 50% of his attempts from the floor and shot 78% from the free throw line. After receiving an eye injury, Carr wore orange tinted protective glasses for the rest of his NBA career. Following his final season with Vancouver, Carr played one season for the Kansas City Knights of the ABA, and one season with the Greek club Ionikos NF. His younger brother Henry Carr played for Wichita State, and was drafted in 1987 by the Los Angeles Clippers.