Кіріспе

Австралиялық актриса (1917–2006)

Ширли Энн Ричардс (13 желтоқсан 1917 – 25 тамыз 2006) – австралиялық актриса және автор, ол Кен Г. Холлдың 1930 жылдардағы австралиялық фильмдер сериясында көзге түсті. АҚШ-қа көшуге дейін ол киноактриса ретінде мансабын жалғастырды, көбінесе Metro Goldwyn Mayer жұлдызы ретінде танылды. Оның ең белгілі рөлдері: "Иә, бұл дұрыс емес" (1937), "Әке мен Дейв қалаға келді" (1938), "Америкалық романтика" (1944) және "Қате нөмірді кешіріңіз" (1948) фильмдеріндегі ойнаған рөлдері. 1930 жылдары ол Cinesound Productions киностудиясымен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойған жалғыз австралиялық актер болды. Кейін ол лекция оқыды және ақындық шығармалар жазды.

Ерте өмір

Ол Австралияның Сидней қаласында американдық әкесі (10 тамыз 1928 жылы қайтыс болған) және Жаңа Зеландиялық анасынан Ширли Энн Ричардс болып дүниеге келді. Ол Мосман қалашығында өсіп, Эджклифтегі Асхам мектебінде білім алды. Бұл оның режиссер Кен Г. Холлдың «Cinesound Productions» кинокомпаниясында «Бұл орындалмаған іс» (1937) фильмінде Сесил Келлауэйдің қызы рөліне іріктелуіне әкелді. Ричардс көрермендер мен сыншылар арасында сәттілікке ие болды, ал «Cinesound» компаниясының бас директоры Стюарт Ф. Дойл Холлға оны ұзақ мерзімді келісімшартқа алуды бұйырды, осылайша Ф. В. Тринг немесе Чарльз Шоувел сияқты қарсылас режиссерлер оны тартып алмас үшін. Холл кейіннен: «Менің ойымша, Ширли Энн – австралиялық кинокомпаниямен келісімшарт жасасқан жалғыз артист» деді. Келісімшарт 12 айлық болды және опциялармен ұзарту мүмкіндігі қарастырылды. Холл сол кезде: «Менің ойымша, Ширли Энн Ричардс – идеалды жас актриса» деді. «Ол жас, зиялы, өте жақсы түсіріледі және, ең бастысы, режиссерлік нұсқауларға жылдам жауап береді. Сесил Келлауэй бастаған танымал актерлер тобымен бірге оның осы фильмдегі жұмысы бізді таң қалдырды. Ол өзін ұстай біледі, бірақ оның ең басты тартымдылығы – жастық шабыты мен әйелдік сүйкімділігі». Холл Ричардсты келесі фильмінде, «Биік тайғақтар» (1937) атты оқиғалық фильмде пайдаланды, онда ол Франк Лейтонмен махаббатқа түсті. Ол Холлдың тағы бір оқиғалық фильмі «Махаббатшылар мен кемелер» (1937) фильмінде американдық актер Ллойд Хьюзбен бірге ойнаған басты рөлді сомдады. Ричардстың Холл үшін түсірген үшінші фильмі – Берт Бейлидің қызының рөліндегі «Әке мен Дейв қалаға келді» (1938) фильмі. Оның соңғы австралиялық фильмі – «Күлімдеп кел» (1939) фильмінде Уилл Махониге көмектесіп, Уильям Фрешман режиссерлік еткен, бірақ Холл продюсерлік еткен фильмде ойнады. 1939 жылы ол «All That Glitters» радиосериалында ойнады. 1940 жылы ол Минерва театрында «Чарлидің әпкесі» қойылымында сахнаға шықты. Ол сондай-ақ «The Ghost Train» және «Are You a Mason» қойылымдарында да ойнады.

Америка кино мансабы

Ричардс 1941 жылдың желтоқсанында Перл-Харборға шабуылдан кейінгі бірнеше күннің ішінде Австралиядан Голливудқа 11 желтоқсанда кетіп қалды. Ол өзімен бірге 75 доллар ғана алып келді, мемлекет оған елден шығаруға рұқсат еткен сома осы болды. Кейін ол: "Егер қажет болса, мен лекция оқуға немесе радиода жұмыс істеуге дайын едім", - деді.

МГМ

Голливудтағы алғашқы аптасында Ричардс "Үйдегі әйел" (1942) атты қысқаметражды фильмге түсті, бұл Metro Goldwyn Mayer студиясымен келісімшартқа қол қоюға әкелді. Студия оны "жас Грин Гарсон" деп есептеді. "Менің иығымда періште болды", - деді ол кейін. "Студия менің австралиялық тәжірибемді құрметтеді және мені жұлдыз ретінде қабылдады, бірақ мені "Энн Ричардс" деп таңдады, себебі "Ширли Энн" аты Оңтүстік сұлулығына тым ұқсайды". (Бұл актриса Энн Ширлимен шатасуды болдырмау үшін де жасалды.) 1942 жылдың маусым айында оған Рональд Колман мен Гри Гарсон қатысқан "Кездейсоқ орындар" (1942) фильмінде шағын рөл берілді. Ричардстың сөзіне сәйкес, продюсер Сидни Франклин оған "егер ол студияға ертерек келгенде" Сьюзан Питерс ойнаған Колманның нике қызының рөлін алғанын айтты, өйткені бұл рөл "оған оның алғашқы махаббатын, Гри Гарсонды еске түсіруі керек, сіз оған Сьюзаннан гөрі әлдеқайда ұқсайсыз". (Австралияда Ричардс Колманның інісі Эриктың қыздарымен бірге оқыған.) Одан кейін "Жулия үшін үш жүрек" ("Менің істегенім аз болды, бірақ қызықты болды") фильмінде және доктор Гиллеспидің жаңа ассистенті (1942) фильмінде австралиялық медбике рөлінде түсті. 1943 жылдың сәуір айында оған карьерасындағы ең маңызды рөл берілді: режиссер Кинг Видордың түсірген, Брайан Донлевидің басты рөлде ойнаған "Америкалық романс" (1944) фильміндегі әйел басты рөл. Видор Ингрид Бергманды шақыруды жоспарлаған, бірақ ол қол жетімді болмады. "Олардың Грин Гарсонның орнын басатын Энн Ричардс деген қызы болды", - деді ол. "Олар маған оны сынап көруді сұрады, ол өте жақсы нәтижелер көрсетті. Мен бұл ымыраға келген нәрсе деп есептеймін". Ричардстың актерлік құрамға алынуы туралы жаңалық оның ата-анасына Австралияда жарты сағат бұрын жетті, содан кейін ол әскерден телеграмма алды, онда оның ұлы Родерик, Ричардстың ағасы, Борнеода тұтқынға алынғаны хабарланды. Алайда, фильмнің постпродакшн кезеңіне көп уақыт кетті және шыққаннан кейін ара-тұра пікірлер алды. MGM фильмнен зиян шекті, ал Видор MGM-мен қайта жұмыс істеуден бас тартты. Ричардс RKO студиясында "Жалғыз жүректің біреуі" фильміне кастингтен өтті, бірақ рөлді Джун Дюпрезге жоғалтты. Ол "Газ шамдары" және "Дориан Грейдің портреті" фильмдерінде рөлдер ұсынылғанын, бірақ оларды алмағанын айтты. MGM Ричардспен не істеу керектігін білмейді. "Мен MGM-ді жақсы көретінмін, бірақ күтуден басқа, мені пайдаланбаған ұзақ кезеңдер де болды", - деді ол кейінірек.

Хал Уоллис пен RKO

1944 жылдың сәуірінде Ричардс RKO компаниясымен келісімшартқа отырды, олар оның «Бірде-бір жалғыз жүрек» сынағынан әсерленіп, жылына екі фильм түсіруге шарт жасасты. Оған Дэвид О. Селзник пен Хэл Б. Уоллиспен келісімшартқа отыру туралы ұсыныстар келіп түсті, бірақ ол Уоллис оны Селзникке қарағанда жиірек жұмысқа тартатынына сеніп, онымен жұмыс істеуді жөн көрді. 1944 жылдың шілдесінде Уоллис оны «Махаббат хаттары» және «Жел іздейді» фильмдерінде ойнататынын жариялады. Ол: «Мен әрқашан тәуелсіз актриса болғым келді, енді көріп отырмын, мен тәуелсізмін де, келісімшарт бойынша жұмыс істеймін де. Бұл тамаша емес пе?» деді. «Бұл өте жақсы рөл болды», - деп қосты ол. Кен Холл оны Австралиядағы «Смитти» фильміне шақырды, бірақ ол қатыса алмады. Уоллис Айн Рэнд жазған және Байрон Хаскин режиссерлік еткен «Жасыраған қарындастар» романының бейімделуінде Ричардстың түсетінін хабарлады. Бірақ фильм түсірілмеді. 1945 жылдың сәуірінде RKO оның келісімшартының мерзімін ұзартты. Олар оны Чарльз Бикфорд пен Джоан Беннетпен бірге «Ешкім соқыр емес» фильміне тартып алуды жоспарлады. Алайда, ол фильмде ойнамады, ал фильм «Жағадағы әйел» деген атпен шықты. Оның орнына ол 1946 жылы «Жаман адамның иелігінде» Рэндольф Скоттпен бірге түсті. Сол жылы өткен сұхбатта ол өзінің австралиялық акценті Голливудтағы мансабына кедергі келгенін айтты. Уоллис оған Роберт Янгпен бірге «Жел іздейді» (1946) фильмінде басты рөлді берді, бірақ фильм сәтті болмады. 1946 жылдың қазан айында Уоллис Ричардстың Роберт Близдің сценарийі бойынша «Толық төленген» фильмінде түсетінін мәлімдеді, бірақ фильм ешқашан түсірілмеді. 1946 жылдың қарашасында Хедда Хоппер Cinesound компаниясының Ричардсты Австралиядағы «Ботаникалық шығанақ» фильміне шақыртқанын хабарлады. 1947 жылы ол Ла-Холла сарайында Дороти МакГайрмен бірге «Таңғалысқан жүрек» спектаклінде ойнады.

Ақсақ арыстан

Содан кейін Ричардс "Eagle Lion" компаниясы үшін "Жоғалған бал айы" және "Жұмыстан келген махаббат" есімді екі фильмде ойнады. Одан кейін ол Уоллис үшін танымал болған "Қате номер" (1948) фильмінде үшінші рөлді ойнады. "Мен Хэл Уоллиспен жұмыс істеуді өте ұнататынмын", - деді ол кейін. "Ол керемет продюсер еді. Ол өте ынталы болды. Кейбіреулер оның жиі жиі түсірілім алаңына келіп, режиссерлерді ызаландыратынына шағымданатын, бірақ мен оның дұрыс екенін ойладым: ол сын айту үшін емес, қызығушылығынан келді". 1948 жылы Уильям Хёрберттің "Рецессионный" атты пьесасы үшін оның кандидатурасы жарияланды. Эдмунд Анджело оның құқықтарын сатып алды. 1948 жылдың сәуір айында ол Los Angeles Times газетіне бұрынғыдай ересек рөлдерден гөрі жас кейіпкерлерді ойнауға бекінгенін айтты. 1949 жылдың ақпан айында Байрон Хаскин оны Мексикада түсірілетін "Қызыл императрица" фильміне басты рөлге шақыруға тырысып жатқаны хабарланды. 1949 жылы ол "Мишель" атты фильмді тәуелсіз продюсер ретінде іске қосуға тырысып жатқаны туралы хабарланды.

Эдмонд Анджело

Ричардс 1949 жылы электроника инженері Эдмонд Анджелоға үйленгеннен кейін зейнеткерлікке шықты. Анджело табысты консалтингтік компанияны басқарды, ал Ричардспен бірге үш бала тәрбиеледі: Кристофер, Марк және Джульет. 1951 жылдың қазан айында ол Анджеломен бірге "The Slasher" фильмінде түсетіні, содан кейін оның режиссерлігімен Артур Алсбургтың "Personal Triumph" пьесасында ойнайтыны жарияланды. Сондай-ақ, "Сен өте қауіптісің" атты тағы бір фильм жоспарланған, онда Ричардс бандиттің сүйіктісі деп жаңылысқан әлеуметтік жұмыскер рөлін ойнайтын еді. Ақырында Ричардс күйеуі түсірген және режиссерлік еткен "The Slasher" фильмінде ойнады, ол кейін "Брейкдаун" (1952) деп аталды. Фильм сәтті болмады және Ричардс енді ешқандай драмалық фильмде түспеді. Анджело енді фильм түсірмеуге шешім қабылдады.

Кейінгі жылдар

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Ричардс сурет салу және поэзиямен айналысып, бірнеше жақсы қабылданған кітаптар жариялады, оның ішінде "The Grieving Senses" (1971) және "Одиссея для Эдмонда" (1991). Ол сондай-ақ 1970 жылдары Анжеломен бірге колледж кампустарында қойылған "Троялық Елена" атты өлеңмен жазылған пьесаның авторы болды. Олар Анжело 1983 жылы қайтыс болғанға дейін үйленген күйінде болды. Ричардс 2006 жылғы 24 тамызда Калифорния штатының Торранс қаласында дүние салды. Ричардстың ІІ дүниежүзілік соғыста жапондық тұтқын лагерінде қаза болған ағасы болған.

Ричардс және Австралия

Голливудта болғанда Ричардс австралиялық мүдделерді қолдайтын шараларға жиі қатысты. Ричардс 1945 жылы Сан-Францискода Біріккен Ұлттар Ұйымын құруға арналған конференцияға қатысты. 1946 жылы ол көп талқыланған демалысқа Австралияға оралды. Ол Берт Олдфилдке тиесілі қақпашы қолғаптарының жұбын Голливудтағы С. Обри Смитке жеткізді.

Бағалау

Жазушы Том Валланс Ричардс туралы: «Ол тыныш, адал және терең ойларды білгіштікпен жеткізгенде өзінің ең жақсы жақтарын көрсететін, құмарлығын қаталдықпен ұстап тұрған адам еді».