Виннипег қалалық автобус жүйесінің тарихы

Кіріспе

Виннипег қаласының меншігіндегі қоғамдық автобус агенттігі

Виннипег Транзит – Виннипег қаласының, Манитоба провинциясының қоғамдық көлік агенттігі және автобус қызметін ұсынатын мекеме. 141 жыл бұрын құрылған, қала әкімшілігіне тиесілі және қазіргі таңда 1600-ға жуық адамды жұмысқа алып отыр, оның ішінде шамамен 1100 автобус жүргізушісі бар. Қала шегіндегі 5000-нан астам автобус аялдамасына 640 төмен еденді, кіруге қолайлы автобустар қызмет көрсетеді. Сонымен қатар, 2016 жылғы халық санауы мәліметтері бойынша, Виннипег агломерациясының 13,6 пайызы жұмысына қоғамдық көлікпен барады.

188299: Виннипег көшесіндегі теміржол компаниясы

Виннипегте қоғамдық көлікті ұйымдастырудың алғашқы әрекеті, көрінетін болса, ертерек жасалған болар еді. 1877 жылдың 19 шілдесінде атпен тартылған автобус Мэйн-стрит және МакДермот көшелеріндегі Ескі кеден ғимараты мен Пойнт-Дуглас арасында жүріп тұрды. Бұл тек бір күндік әрекет болды және сәтсіз аяқталды. Дегенмен, төрт жылдан кейін Торонто кәсіпкері Альберт Уильям Остин жылдам өсіп келе жатқан Виннипег қаласында қоғамдық көліктің қажеттігін мойындап, Виннипег көшелік теміржолы компаниясын құрды. Біраз уақыттан кейін, қалалық кеңестің наразылығын тудырғаннан кейін, Остин 1882 жылдың 27 мамырында Виннипег көшелік теміржолын (WSR) құруға қол жеткізді, бұл келісімге сәйкес 6 ай ішінде 1 миль жол салынуы тиіс болды. Алғашқы бағыт Мэйн-стрит бойымен, қалалық әкімшіліктен Форт-Гарриге (Бродвей және Мэйн-стрит) дейін жүрді. Келесі жылы қызмет Портж даңғылы бойындағы жолмен ұзартылды, ал алғашқы вагондар 11 қарашада Кеннеди көшесіне дейін жаңа жолмен жүрді. Атпен тартылған вагондар келесі күні тоқтатылды, бірақ қалалық кеңес Кеннеди көшесіндегі желіні тағы 6 апта жұмыс істеуге міндеттеді. Остин сонымен қатар жеке кәсіпорын ретінде жұмыс істеуге арналған Элм-Парк атпен тартылған вагондары желісін сақтап қалды; оның компаниясы 1890 жылдары парк ашып, жұмыссыз уақытта желіде бизнесті жандандыру үшін пайдаланды. Екі компания арасындағы баға соғысы аяқталғаннан кейін, баға екі есеге өсті, 50 билеттен 25 билетке дейін 1 доллар, яғни 0,05 доллар тұратын болды. WESR өз желілерін, жылжымалы құрамын және вагондар тұратын орындарын кеңейтуді жалғастырды. 1898 жылы Манитоба электр және газ жарық компаниясын 400 000 долларға сатып алып, келесі жылы желідегі кернеуді 250-ден стандартты 550 вольтқа өзгертті. Suburban Rapid Transit Company 1903 жылы Портж даңғылы бойында Виннипегтің батысында Чарльзудқа дейін желісін ашып, 1904 жылдың қазан айында «112-ші Сент-Чарльз» лотына дейін кеңейтті. Бастапқыда WESR-ден вагондарды жалға алып, электр қуатын сатып алғаннан кейін, компания 1905 жылы біріктірілген WER компаниясымен сатып алынды, ол жыл соңына дейін өзінің желісін Хедингли ауылына дейін кеңейтті. Виннипег, Селкирк және Лейк Виннипег темір жолы, 1900 жылы құрылған қалааралық электрлік көлік компаниясы, WESR-дің Мэйн-стрит терминалынан Селкирк қаласына дейін вагондарды басқарды, кейіннен Батыс Сент-Полдан Стоунволлға дейін созылды. 1906 жылы оның акцияларын WESR сатып алды, ал 28 маусымдағы халық сұрауынан кейін жексенбі күндері көше трамвайлары жұмыс істей бастады, онда 2891 адам «жексенбілік трамвай» заңына қолдау көрсетсе, 1647 адам қарсы болды. Компания 1900 жылдардың басындағы экономикалық өркендеу кезінде жақсы жұмыс істеді және 1911-1913 жылдары Нотр-Дам даңғылы мен Альберт көшесіндегі он бір қабатты Электр теміржолы палаталары ғимаратын салды. Компания жертөле мен бірінші екі қабатты алып, қалған жерді басқа жалдаушыларға жалға берді. 1914 жылы Қоғамдық коммуналдық қызметтер комиссиясы WER-ге «Pay as you enter» (PAYE) жүйесі бойынша жол ақысын жинауды тапсырды, бұл вагондарды қайта жабдықтауды талап етті. PAYE 1914 жылдың 27 мамырында іске асырылды. 1914-1915 жылдар аралығында WER жеке меншік таксилерінен бәсекелестікке ұшырады. Бұл бәсекелестікке байланысты қаржылық қысым, маршрутты жоспарлау туралы Қоғамдық коммуналдық қызметтер жөніндегі комиссиямен шиеленістер, жылжымалы құрамның нашар жағдайына қатысты шағымдар 1918 жылы дағдарысқа әкелді. Қаламен келіссөздер джитни ережесін жоюға, кейбір бағыттарды өзгертуге, ескі троллейбустарды қайта құру бағдарламасына және Виннипегте алғашқы моторлы автобустардың пайда болуына әкелді. 1918 жылдың 1 мамырында Виннипегте алғашқы бензинмен жұмыс істейтін автобус іске қосылды. кейін Миннеаполис қаласындағы Twin City Rapid Transit Company-нан кейбір алмастырушы жылжымалы құрам сатып алынды (WER-дің көп бөлігі Виннипегтегі компания немесе Оттава автомобиль компаниясы құрған). 1920 жылдың қыркүйегінде Виннипег электр теміржолы компаниясы «Халық фактілерді білуі мүмкін» деген тақырыпта толық беттік жарнама шығарды. 1921 жылы ол Preston Car & Coach-тен Birney Safety Cars сатып алды, олар 1923 жылы бір адам көліктерінің қауіпсіздігіне байланысты дау-дамайдан кейін қызмет бастады. 1938 жылдың 21 қарашасында WECo компаниясы Батыс Канададағы алғашқы заманауи троллейбус қызметін Виннипегтің Саргент даңғылында 2,5 миль (4 км) жолға 6 көлікпен бастады. 1948 жылдың жазында Қоғамдық коммуналдық қызметтер жөніндегі кеңес WECo-ның амортизациялық шығындарын тексеруді жүргізді. және оның алдыңғылары трамвай жабдықтарына қатысты. Бұл 495 000 доллардың айырмашылығына әкелді, оның бір бөлігі WECo. 363 504 долларды асыра талап еткен, қарды тазалауға 30 000 доллар жұмсаған, ал троллейбустарға ауысудан 99 000 доллар үнемдемеген. Ривер-авеню автобус бағыты ұзартылып, 1949 жылдың қазан айында маршрут бойынша алты айлық күреснен кейін Крессент деп аталды.

The first attempt to provide public transportation in Winnipeg would, evidently, be premature. On 19 July 1877, a horse drawn omnibus operated between the Old Customs Building at Main Street & McDermot and Point Douglas. This was only a singly day attempt and turned out to be a failure. Nonetheless, four years later, Toronto businessman Albert William Austin recognized the need for public transit in the rapidly growing city of Winnipeg, and incorporated the Winnipeg Street Railway Company. Soon after, upon prodding the begrudged City Council, Austin was able to establish the Winnipeg Street Railway (WSR) on 27 May 1882, under an agreement that required one mile of track to be laid within 6 months. The first route ran along Main Street, from the City Hall to Fort Garry (Broadway and Main St). The next year, the service was extended to run a track along Portage Avenue, and the first car ran along the new tracks to Kennedy Street on 11 November. Horsecar operations ended the next day, except for the Kennedy Street line, which City Council required to operate for another 6 weeks. Austin additionally kept the Elm Park horsecar line to operate as a private venture; his company had opened the Park in the 1890s to drum up business on the line during off peak times. With the ending of a price war between the two companies, fares doubled, from 50 up to 25 tickets for $1.00, or $0.05 cash. The WESR continued to expand its lines, its inventory of rolling stock, and its car barns. It bought the Manitoba Electric & Gas Light Company for $400,000 in 1898, and changed line voltage from 250 to the standard 550 volts the following year. the Suburban Rapid Transit Company operated west of Winnipeg along Portage Avenue, inaugurating a line as far as Charleswood in 1903, and extending to 'Lot 112 St. Charles' in October 1904. Initially leasing cars and buying power from the WESR, the Company was bought up by the amalgamated WER in 1905, which finished expansion of its line to the village of Headingley by the end of the year. The Winnipeg, Selkirk & Lake Winnipeg Railway, an interurban electric transit company incorporated in 1900, operated cars from the WESR's Main Street terminal to the Town of Selkirk, with a later spur line from West St Paul to Stonewall. In 1906, its stock was bought by the WESR, and streetcars started operating on Sundays, following a June 28 plebiscite with 2,891 for and 1,647 against the 'Sunday streetcar' bylaw. The Company did well during the economic boom of the early 1900s, and built a new headquarters in the eleven storey Electric Railway Chambers building at Notre Dame Avenue and Albert Street in 1911–1913. The Company occupied the basement and the first two floors and leased out the remaining space to other tenants. In 1914, the Public Utilities Commission ordered the WER to start collecting fares on a pay as you enter (PAYE) system, which required some rebuilding of cars. PAYE was implemented beginning on 27 May 1914. From 1914 to 1915, the WER would start to experience competition from jitneys, privately owned taxi cabs. The financial pressures of this competition, tensions with the Public Utilities Commission about route planning, complaints regarding the poor state of rolling stock all led to a crisis in 1918. Negotiations with the city led to a repealing of the jitney bylaw, some route changes, a program of rebuilding old trolley cars, and the first appearance of motor buses in Winnipeg. On 1 May 1918, Winnipeg saw its first gasoline powered bus in operation. after which some replacement rolling stock was bought from the Twin City Rapid Transit Company of Minneapolis (most of the WER's stock had been built by the company in Winnipeg, or by the Ottawa Car Company). The Winnipeg Electric Railway Co. took out a full page ad in September 1920, titled "That The Public May Know The Facts", to state the Company's side of being forced by the Public Utilities Commission and the City of Winnipeg to remove their tracks in the north city limits area. In 1921 it also bought some Birney Safety Cars from Preston Car & Coach, which would start service in 1923 after delays caused by controversy over the safety of the one man cars. On 21 November 1938, WECo started the first modern trolleybus service in Western Canada, on Winnipeg's Sargent Avenue, using 6 vehicles on a 2.5 mile (4 km) route. During the summer of 1948, a Public Utility Board inquiry took place questioning the depreciation costs claimed by WECo. and its predecessors on streetcar equipment. This led to a difference of $495,000, part of which WECo. overclaimed $363,504, overestimated $30,000 for snow removal costs, and didn't include a $99,000 "saving" on conversion to trolleybuses. The River Avenue bus route was extended and its name changed to Crescent in October 1949 after a six month battle over the routing.

195360: Ұлы Виннипег транзиттік комиссиясы

1953 жылғы 25 наурызда референдум өтті, онда қала тұрғындары ғана дауыс беруге құқылы болды. Жеке меншік Виннипег электр компаниясы (WECo) көлік жүйесін енді пайдалануға ниеттенбейтіні анықталды. «Виннипег трибьюн» газетінің редакциондық мақаласында былай делінген: «Сәрсенбі күні өткен референдумда Виннипег сайлаушылары Үлкен Виннипег тұрғындарына тиесілі және басқарылатын метрополитен аймағындағы қоғамдық көлік құралдарын қалайтындарын анық білдірді». Осының нәтижесінде, референдумнан кейін бір ай ішінде Манитоба заң шығарушы органы қабылдаған заңмен (Greater Winnipeg Transit Commission Act) көп муниципалитеттік Үлкен Виннипег көлік комиссиясы (GWTC) құрылды, ол 1953 жылғы 1 мамырда күшіне енді. Нәтижесінде, 29 мамырда Манитоба үкіметі Виннипег электр компаниясының жұмысын өз қолына алды, осылайша Виннипегте мемлекеттік меншіктегі көлік қызметі басталды. Жалпы табысқа салынатын 5% салық «бір миль үшін отыз центтен бір теңге» (1/30¢ / миль (1/30¢ / 1,6 шақырым)) мөлшеріндегі салықпен алмастырылды. Басқа да аймақтардағыдай, мұнай өнеркәсібі электрлік трамвайларды жоюға сөз байласты, себебі ол адамдардың автомобиль сатып алуына кедергі келтірді. Көлік инженерлері Канадалық Тынық мұхиты темір жолының (CPR) метрополитеніне (Хиггинс және Мейн көшелерінде) жүйелі көлік қозғалысына рұқсат беруді қалаған, өйткені 19 қыркүйекке дейін екі қатар трамвайлар үшін ғана пайдаланылды. Біраз уақыттан кейін, 1955 жылдың 18 қыркүйегінде Виннипегтегі трамвайлар соңғы рет жұмыс істеді. Соңғы трамвайлар Басты көшеде шеруге шықты, ал алдыңғы вагонына жылап тұрған бет суреті және терезелердің үстіне «Біздің уақытымыз өтті!» деген жазу салынды. 1960 жылдың мамырына қарай GWTC Portage Express бағытын жаңартып, Ness Express бағыттарын қосты. Mylar тақталарында қызыл түс фонға ақ әріптермен автобустың экспресс бағыты екені жолаушыларға көрсетілді.

196169: Метро Виннипег транзитінің

1961 жылдың 1 қаңтарында Үлкен Виннипег транзиттік комиссиясы жаңа құрылған Үлкен Виннипег қалалық корпорациясының Транзит департаменті ретінде қайта ұйымдастырылды және «Метро Виннипег Транзит» (немесе «Метро Транзит») деп аталды, оны Д. И. Макдональд басқарды. Бұл өзгеріске дейін GWTC Виннипег үшін жылдам транзит метросын қарастыруды ұсынды, бірақ дереу құрылысты жоспарлаудың әлі ерте екеніне келісті. 1962 жылы жаңа Метро әкімшілігінің құрамында бірнеше жылдық дайындықтан кейін метрополитендік даму жоспары іске қосылды. 1969 жылдың қаңтарында жарияланған ұсыныстар жиынтығы, «Виннипег аймағының көлік зерттеуі» деп аталды, бес магистраль, қала маңындағы айналма жол және жер асты метрополитені қажет екенін көрсетті. Сол жылдың қазан айында жарық көрген транзитке қатысты есепте Виннипег Транзиті үшін «қалалық автобус терминалын» салудан бас тарту ұсынылды. Сондай-ақ, айлық билеттердің бағасын 50 центке төмендету ұсынылды. 1963 жылдың 1 қаңтарында Метро Транзит Транскона қаласына қызмет көрсеткен White Ribbon Bus Lines компаниясынан 11 дизельді автобусты 200 000 канад долларына сатып алуды ұсынды. Сонымен қатар, 1963 жылдың басында Метро Виннипег Транзит кейбір аймақтарда аймақтық тарифтер жүйесінен бас тарта бастады. Кеңесші Берни Вулф аймақтық тарифтерге қарсы науқан жүргізді, бұл қосымша төлемнің Форт-Гарри аймағында көлік құралдарын бірлесіп пайдалануға ынталандыратынын айтты. Аймақтық тарифті жою Транзит департаментіне жылына 130 000 долларлық кіріс жоғалтуға әкелер еді. Метро Виннипег Транзит 1960 жылдар бойы троллейбус паркін біртіндеп тоқтатты. Бір кезде Виннипег қалалық кеңесі Метродан бұл процесті тоқтатуды өтінді, бірақ ол жалғасты. 1965 жылы электр автобустар дизельді автобустармен алмастырыла бастады. Қызмет жаңа аумақтарға кеңейтілгенде, жоғары кернеулі сымдар алынып тасталды, содан кейін дизельді автобустар сол бағыттармен жүріп өтті. Сондай-ақ, сол жылы негізгі автобус гаражы Ассинибойн даңғылынан Озборн көшесінің оңтүстігіндегі жаңа орынға көшірілді.

1974 - 79 жылдар

Виннипег қаласының орталығы мен Кингс Парк арасындағы экспресс автобус қызметі 1974 жылдың 17 ақпанында басталды, бұл қызмет сол ауданға қатынайтын қалалық автобус қызметін алмастырды. 1975 жылдың ақпанында қалалық әкімдік DASH (Downtown Area Shuttle; қазір Downtown Spirit) шатл қызметін іске қосты, ол Виннипег қаласының орталық бизнес ауданында дүйсенбіден жұмаға дейін сағат 9:00-ден 16:00-ға дейін 5 минут сайын тегін жұмыс істейтін. 1976 жылдың басында Виннипег Транзитінің кәсіподағы, Біріккен Транзит Одағы (ATU) 1505 жаңа келісімшартқа қол қоймады. Жұмысшылар 1976 жылдың 26 қаңтарынан бастап жұмыстан бас тартты. Виннипег қаласының мэрі мен Манитоба провинциясының премьер-министрі 47 күнге созылған және 12 наурызда ATU ратификациялағаннан кейін аяқталған көлік ереуілін тоқтатуға шамалары келмеді. Кеңес жаңа 17 айлық келісімшартқа келісу үшін 41 дауысқа 1 қарсы (барлығы 50 мүшеден) дауыс берді. Кеңесші Флоренс Пирс (ICEC Glenlawn) жаңа келісімшартқа қарсы дауыс берген жалғыз кеңесші болды. Ереуілдің салдарынан көптеген адамдар жолға шыға алмады, жұмыстарын немесе медициналық кездесулерін өткізе алмады. Мәселелердің көп бөлігі жалақы мен жұмыс кестесіне байланысты болды. Комиссия кеңесінің мәлімдемесіне сәйкес, егер ATU жалақыны арттырса, кейбір бағыттар тоқтатылуы мүмкін, DASH бағыты бойынша 10 центтік баға белгіленуі мүмкін, ал Сент-Норберт және Форт-Ричмондқа арналған Dial A Bus қызметі тоқтатылуы мүмкін. Д.И. Макдональдтың сөзінше: «Көлік шығындарының күрт өсуіне байланысты, көлік қызметтерінің деңгейін қайта қарау қажет болуы мүмкін, себебі көлік дефициті қазір бюджеттің маңызды бөлігіне айналды».

1980-1990 жылдар

1982 жылы Виннипег Транзиті арнайы автобусқа хабарласу мүмкіндігі бар заманауи екі бағытты радио жүйесін орнатты. Жобаға қаладан 2,5 миллион доллар, ал федералды үкіметтен 90 мың доллар қаржы бөлінді. 1982 жылы Виннипег Транзиті жаңа автобустар сатып алудың орнына, 1960 жылдардың басында салынған 8 GM New Look автобусын жаңартты. 1984 жылдан бастап және келесі алты жыл ішінде Виннипег Транзиті жылына 10 автобусты жаңартатын болды. Эдмонтон мен Калгари 1980-ші жылдардың басында жеңіл рельстік (LRT) жүйелерінің бірінші кезеңін аяқтағанда, оларға дизельді автобустардың азайғанын анықтады. Олар олардың бір бөлігін Виннипег Транзитіне сатты, ол өз кезегінде Эдмонтоннан екі есікті Flyer үлгілерін (380 сериясы) әрқайсысы 20 000 долларға, ал Калгариден тағы тоғыз GM New Look автобусын (290 сериясы) әрқайсысы 35 000 долларға сатып алды. Эдмонтон автобустарының қызыл орындықтары және екі есікті артқы бөлігі болды. Эдмонтон автобустары 1985 жылы сатылды. 1982 жылдың сәуірінде Жұмыс және Операциялар комитеті Mediacom, Inc. компаниясына 15 жылға жарнамамен 200 транзиттік аялдама салу және күту жөнінде келісімшарт берді. 1982 жылдың 23 қыркүйегінде Виннипег Транзиті Портж және Пембина бағыттарында GM құрастырған тіркелген автобусты сынақтан өткізді. 900 нөмірі бар автобус GM New Look бөліктерінен және Classic алдыңғы бөлігінен құрастырылды. Ол Миссиссауга Транзит автопаркінің бір бөлігі болуға тиіс болды. Виннипег Транзиті 1985 жылы GFI компаниясынан 20 электрондық билет сату автоматтарын әрқайсысы 7000 канад долларына сатып алды, операторлардың долларлық банкноттарын ұрлауын болдырмау үшін. Алайда, 1987 жылы енгізілген бір долларлық лонни монетасымен олар үйлеспеді және қызметтен алынды. 1985 жылдың жазында Виннипегтегі барлық аялдамалар 235 нөмірімен басталатын телефон нөмірі бар жаңаларымен ауыстырылды. Транзит жолаушысы осы нөмірді теріп шалса, компьютерлік әйел дауысы ағымдағы уақытты, сондай-ақ маршруттарды және сол маршруттардың осы аялдама арқылы өтетін уақытын еститін болды. Teleride Corporation бағдарламалық жасақтамасына негізделген Telebus жүйесі 1986 жылдың ақпанында ресми түрде іске қосылды. Бастапқы жүйені орнату үшін 1,3 миллион доллар төлеу үшін шығындар провинция мен қала арасында 50:50 бөлісті. Алайда, 1987 жылы барлық аялдамалардың жапсырмалары 287 телефон кодымен ауыстырылды. 1985 жылдың сәуірінде Калгари Транзитінің C Пойызы LRT солтүстік-шығысқа кеңейтілгеннен кейін, 30 жаңа Flyer автобусы (600-630 сериясы) Виннипегке сатылып, 1986 жылы пайдалануға берілді. Калгари Транзиті 30 "сәл қолданылған" GM New Look автобусын Виннипег Транзитіне сатуды ұсынды, бірақ провинция қалаға Flyer автобустарын сатып алуға қысым жасады, өйткені Flyer Industries провинцияға тиесілі жергілікті өндіруші. Жаңа автобустарды салу қалаға 5,4 миллион долларға, "сәл қолданылған" Калгари көліктерін сатып алуға қарағанда 1,5 миллион долларға артық шығын келтірді. 1992 жылдың 31 желтоқсанында Хединглиге транзиттік қызмет тоқтатылды. Виннипег Транзиті 1994 жылы алғашқы төмен еденді, қолжетімді автобусын сатып алды. Кейіннен бұл идея CentrePlan есебіне қосылды; CentrePlan "қала орталығын байланыстыру" комитетін құрды, оған Виннипег Транзитінің өкілі қатысты. 1995 жылдың маусымынан бастап Виннипег Транзиті бағытсыз ауысуларға рұқсат берді, олар бастапқыда 90 минуттық мерзімге белгіленді. 2013 жылы электрондық билет сату автоматтары енгізілген кезде ауысу уақыты 75 минутқа дейін қысқартылды, бұл алыс жерлерге немесе көбірек уақытты қажет ететін істерді орындауды қиындатты. 1995 жылдың қыркүйегінен бастап Виннипег Транзиті Хиггинс даңғылы мен Грэм арасындағы Мейн-стритті жұмыс күндері (7-9 сағат, 15:30-17:30) автобусқа арналған жолақ ретінде белгіледі. 1999 жылдың жазында Виннипег Панамерикалық ойындарды қабылдады, ал спортшыларға, еріктілерге, БАҚ және көрермендерге көлік қызметін ұсыну үшін Виннипег Транзиті автопаркін 665 автобусқа дейін ұлғайтты. Содан бері Виннипег Транзиті үш кезеңнен тұратын қысқы қар жоспарын жасады: Бірінші кезеңде ("Көк қар жоспары") қала маңындағы және қысқа маршруттар (соның ішінде DART қызметі) жұмыс істемейді, ал қалған маршруттар қысқартылған немесе оңайлатылған маршруттар бойынша жұмыс істейді. Екінші кезеңде ("Қызыл қар жоспары") транзиттік қызмет негізгі артериялық жолдармен жүретін және орталыққа, ірі ауруханаларға және әуежайға қызмет көрсететін 13 маршрутқа дейін қысқартылатын болады. Үшінші кезеңде транзиттің жұмысы толығымен тоқтатылады. 2009 жылдан бастап Виннипег Транзитінің қар жоспарын іске асыру қажет болған жоқ. 2007 жылдың 16 қарашасында федералды, провинциялық және муниципалды үкіметтер транзитті жақсарту бағдарламасын жариялады, ол автобустар үшін инфрақұрылымды жаңартуды және жақсартуды қамтыды, мысалы, транзиттік басымдық сигналдары, автобусқа арналған жолақтар және жаңа аялдамалар. 33 жаңа стандартты 40 футтік (12 м) төмен еденді автобустарға қоса, Виннипег Транзиті 20 жаңа 60 футтік (18 м) тіркелген дизельдік-электрлік гибридтік автобустарға да тапсырыс берді; алғашқы автобус 2007 жылдың соңына дейін жеткізілді. Бірінші тіркелген автобустың сынағы сәтті болмады және тапсырыстың осы бөлігі жойылды. 2008 жылы Виннипег Транзиті "келесі аялдама" бағдарламасын қосты, онда маршруттағы келесі аялдама компьютерлік әйел дауысымен жарияланды, сондай-ақ автобустың алдыңғы бөлігіндегі төбедегі кішкентай дисплейде көше аты көрсетілді. Дисплей жолаушының сұраған аялдамасы да көрсетілді. Бұл бағдарлама операторлар аялдамаларды айтқан кезеңнен кейін жүргізілді, бұл жүргізушілердің жолдан алаңдауы туралы пікірталасқа әкелді. 2009 жылдан бастап Telebus 287 7433 (немесе BUS RIDE) бір телефон нөмірі арқылы жұмыс істейді. Пайдаланушылар аялдама тақтасында орналасқан бес таңбалы кодты енгізу арқылы белгілі бір аялдамада тоқтайтын автобустар туралы ақпаратты ала алады. Аялдаманың бірінші саны аялдама орналасқан муниципалитеттік ауданды көрсетеді (1 - Виннипег қаласы, 5 - Сент-Бонифас және Сент-Витал және т.б.). 2010 жылы автобустарға велосипед тіректерін орнату қайта жандандырылды. (Бұған бұрын 1999 жылы 18-маршрутта және 2000 жылдан 2004 немесе 2006 жылға дейін 60-маршрутта жасалған сынақтар кірді.) 160, 162 және 170 маршруттарында пайдаланылатын 30 автобусқа мамырдың 1-і мен қазанның 31-і арасында жаз айларында екі орындық велосипед тіректері орнатылды. Алайда, 2017 жылға қарай кейбір транзит пайдаланушылары бағдарламаның сенімді еместігіне наразы болды. 2018 жылдың көктемінен бастап велосипед тіректері бар автобустар Виннипег Транзитінің онлайн кестесі Navigo-да анықталатын болды. 2012 жылдың 8 сәуірінде Виннипег Оңтүстік-Батыс транзиттік жолын ресми түрде ашты, сонымен қатар қалаға жылдам транзит (RT) енгізді. 2016 жылдың шілдесінде Виннипег Транзиті қағаз билеттер мен абонементтерді алмастыруға арналған Peggo электрондық төлем жүйесін енгізді. Бұл жаңа қайта зарядталатын электрондық билет картасында бортындағы билет кассасымен байланысатын кіріктірілген микрочип болды.

Winnipeg Transit installed a modern two way radio system, capable of addressing a specific bus in 1982. The project received $2.5 million from the City and $90,000 from the federal government. In 1982, Winnipeg Transit refurbished 8 GM New Look buses that were originally built in the early 1960s rather than purchasing brand new buses. From 1984 onwards and for the next six years, Winnipeg Transit would refurbish 10 buses annually. When Edmonton and Calgary completed the first phase of their light rail (LRT) systems in the early 1980s, they found that they needed fewer diesel buses. They sold some of them to Winnipeg Transit, which in turn bought 10 double rear door Flyer models from Edmonton (380 series) at a cost of $20,000 each, and another nine9 GM New Look buses from Calgary (290 series) at a cost of $35,000 each. The Edmonton buses had red seats and featured double rear doors. The Edmonton buses were sold off by 1985. In April 1982 the Works and Operations Committee awarded Mediacom, Inc. a contract to build and maintain 200 transit shelters with advertising for a period of 15 years. During the week of 23 September 1982, Winnipeg Transit tested a GM built articulated bus on the Portage and Pembina routes. The bus, numbered 900, was constructed from parts of a GM New Look with a Classic front end. It was destined to operate as part of the Mississauga Transit fleet. Winnipeg Transit purchased 20 electronic fareboxes from GFI in 1985 at the cost of C$7,000 each to eliminate theft of dollar bills by bus operators. However, the boxes were incompatible with the one dollar loonie coin introduced in 1987 and were then removed from service. During the summer of 1985 all bus stops in Winnipeg were replaced with new ones bearing a telephone number that started with 235 When a transit passenger called this number he/she would hear a computerized female voice give the current time, and the transit routes and times those routes passed through that particular stop. Telebus, which is based on software by Teleride Corporation, was officially launched in February 1986. Costs were shared 50 50 between the Province and City to pay the $1.3 million to set up the original system. However, in 1987 all bus stop decals were replaced with the 287 telephone exchange. After Calgary Transit's C Train LRT expanded into the Northeast in April 1985, 30 brand new Flyer buses (600 630 series) were sold to Winnipeg and put into service in 1986. Calgary Transit had offered to sell 30 "slightly used" GM New Look buses to Winnipeg Transit, but the Province pressured the City to purchase the Flyer buses to support the provincially owned Flyer Industries as a local manufacturer. Building new buses cost the City $5.4 million, $1.5 million more than it would have cost to purchase the "slightly used" Calgary vehicles. On 31 December 1992, transit services to Headingley were withdrawn. Winnipeg Transit bought its first low floor accessible bus in 1994. Subsequently, this idea was added to the CentrePlan report; the CentrePlan formed a "downtown connector" committee, of which a representative from Winnipeg Transit participated. Since June 1995, Winnipeg Transit allowed non directional transfers, which were initially set for a 90 minute period. When the electronic fareboxes were introduced in 2013, the transfer time was reduced to 75 minutes, making it somewhat difficult to accomplish errands that are further away or take up more time. Beginning in September 1995, Winnipeg Transit designated Main Street, between Higgins Avenue and Graham, as a bus only lane during peak hours (7 9 am, 15h30 17h30 weekdays). The Pan American Games were hosted by Winnipeg in the summer of 1999, and in order to provide transportation to athletes, volunteers, media, and spectators, Winnipeg Transit increased its fleet to 665 buses. Since then, Winnipeg Transit has devised a more detailed winter snow plan, with three phases:

In the first phase (the "Blue Snow Plan"), most suburban and short trip routes (including DART service) would not operate, and most other routes would operate on shortened or simplified routes. In the second phase (the "Red Snow Plan"), transit service would be reduced to 13 routes running along major arterial roads and serving downtown, major hospitals, and the airport. In the third phase, transit would cease to operate completely. as of 2009, Winnipeg Transit has not had to implement the snow plan. On November 16, 2007, the federal, provincial, and municipal governments announced the Transit Improvement Program, which included upgrades and improvements to existing infrastructure for buses, such as transit priority signals, transit only lanes, and new bus shelters. In addition to an order of 33 new regular 40 feet (12 m) low floor buses, Winnipeg Transit also ordered twenty new 60 feet (18 m) articulated Diesel Electric Hybrid buses; the first bus was delivered by the end of 2007. The test of the first articulated bus was not successful, and that part of the order was cancelled. In 2008, Winnipeg Transit added the "next stop" program, wherein the upcoming bus stop on a route is announced by a computerized female voice, as well as the street name being shown on a small display on the ceiling at the front of the bus. The display would also show whether a stop has been requested by a passenger. The program was preceded by a phase where transit operators called out stops, which led to debate over whether this would distract drivers from the road. As of 2009, Telebus operates through one telephone number: 287 7433 (or BUS RIDE). Users can access information about buses stopping at a specific bus stop by entering the five digit code located on the sign for that stop. The first number of the stop designates the municipal area the stop is located in (1 for the old City of Winnipeg, 5 for St. Boniface and St. Vital, etc.). In 2010, installation of bicycle racks on buses was revived. (This was preceded by earlier trials on Route 18 in 1999, and on Route 60 from 2000 to 2004 or 2006.) Thirty buses that are used on Routes 160, 162, and 170 now have two place bike racks installed during summer months, between May 1 and October 31. However, as of 2017, some transit users have been frustrated that the program is not dependable. Beginning in spring 2018, buses with bike racks were made identifiable on Navigo, Winnipeg Transit's online scheduling system. On 8 April 2012, Winnipeg officially opened the Southwest Transitway, as well as introducing Rapid Transit (RT) to the City. In July 2016, Winnipeg Transit introduced the Peggo electronic fare payment system, designed to replace paper tickets and passes. This new reloadable electronic fare card featured an embedded microchip that communicates with the on board farebox.

2019 жыл

2019 жылдың маусым айында Канада қалалық көлік қауымдастығы тапсырыс берген Leger сауалнамасы Виннипег қаласындағы сауалнамаға қатысқандардың үштен бірі "өз аймағындағы қоғамдық көлік нашар дамыған" деп ойлайтынын, ал жартысынан астамы "өздерінің қаласындағы көлік инфрақұрылымының ескіргенін" айтқан. 2019 жылдың қазан айының соңынан бері Виннипег көлік инспекторлары жолаушылармен немесе жақын жердегі адамдармен туындаған қақтығыстарда өзін қорғау үшін қорғаныш жилеттерін киеді.

Келісімшарт келіссөздері

2019 жылдың қаңтарынан бастап сол жылдың күзіне дейін Виннипег транзиті бойынша АТУ (Алмагматталған транзиттік одақ) қызметкерлері келісімшартсыз қалды. Көктем мен жаз айларында автобус жүргізушілері жол ақысын алуды тоқтатқан екі күнді "тегін" транзит өткізді. Келісімшарттар бойынша төрт дауыс берілді, барлығы да қабылданбады. АТУ ереуілге шығуға ниеттенбегенін (1976 жылғыдай), бірақ оларға мәжбүр болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Бұл жолығы мәселелердің ортасында 2017 жылдың 14 ақпанында Ирвин Фрейзердің қазасынан туындаған қауіпсіздік мәселелері тұрды. Қыркүйек айының ортасында Манитоба университетінің студенттік одағы транзиттік одақтың мәселелерін қолдады, бірақ үлкен транзиттік ереуіл студенттерге қиындық тудырады деп қорқады, себебі Манитоба университеті Виннипег транзиті үшін екінші маңызды бағыт саналады (қала орталығынан кейін). Жаңа 48 айлық келісімшартқа дауыс берілді, қазіргі ұсынысты қабылдау үшін 52% дауыс берді. Кейіннен бұл келісімшарт 17 қазанда ЕҚК (Executive Policy Committee) тарапынан мақұлданды, ал бір аптадан соң 24 қазанда Кеңес бекітті. Жаңа келісімшарт бойынша жалақы 1,25% (2020), 2% (2021), 1,75% (2022) және 2% (2023) артты. Джаррет түрлі қалаларға барып, жиі транзит жүруді, қамтудан гөрі басымдыққа қоюды насихаттайды. Жақында Виннипег транзиті келесі ширек ғасырға транзиттік жүйесін қайта құру үшін қаржы алды. "Транзиттік бас жоспар" (ТМП) деп аталатын қоғамдық тыңдаулар 2019 жылдың наурыз және сәуір айларында өтті, ал "Жол картасының жобасы" 2019 жылдың қазан айында жарияланды. ТМП көптеген жолаушылар WT бағыттарының көпшілігі адамдарға қажетті жерлерге (жұмыс, мектеп, сауда) бармайды деп санайды. Басқа да мәселелер: Адамдарға қызмет қажет болған кезде, мысалы, кешкі уақытта немесе демалыс күндері автобустар жеткілікті жиілікпен жүрмейді. Жолаушылар ерте, кеш келетін немесе мүлдем келмейтін автобустармен (фантомдық автобустармен) кездеседі. Көптеген бағыттарда жолаушылар тығырылып қалады. Бұл мәселені жеңілдету үшін WT 28 жаңа New Flyer 18.29 м автобусын тапсырыс берді, олар 2019 жылы жеткізілді. Бұл автобустар 2020 жылдың сәуір айында іске қосылған BLUE BRT бағытында пайдаланылады. 2016 жылы енгізілген Peggo электрондық жол жүру картасы жүйесі бағдарламалық қателерге тап болды. Ересектердің жол ақысы (нақты ақшамен $3.00, айлық $102.05) жұмыссыз немесе толық жұмыспен қамтылмаған адамдар үшін жоғары саналады. 2020 жылдың көктемінде күшке енгізу үшін төмен кірісті азаматтарға арналған жол ақысы және жол жүру саясаты қарастырылуда. Виннипег транзиті Периметрлік тас жолының сыртындағы қалашықтарға қызмет көрсетпейді (Сент-Норберттен басқа). Бұларға Хедингли, Оукбанк, Ист-Сент-Пол және Нивервилл кіреді. Транзиттік бас жоспар осы және басқа да қалашықтарға Виннипег метро аймағында қызмет көрсету жолдарын қарастырады. ТМП процесі жоғарыда аталған мәселелерді шешуге бағытталған. Транзиттік бас жоспардың бір бөлігі Периметрлік тас жолының сыртындағы қалашықтарға қызмет көрсету мәселесін қарастыруы мүмкін. 2019 жылдың наурыз айында Россердің әкімшілігі Виннипег транзитін RM және өсіп келе жатқан CentrePort жұмыспен қамту аймағы арасындағы қызметін кеңейтуге шақырды. Содан бері жаңартылған Көлік бас жоспарының бір бөлігі болып табылатын кеңірек зерттеу қала сыртындағы қалашықтарға қызмет көрсетуді кеңейтудің жолдарын қарастырады және Периметрлік тас жолының жанындағы негізгі жолдарда Park & Ride нысандарын енгізеді. 2019 жылдың наурыз және сәуір айларында алынған пікірлерді жинақтап, "Халықпен байланыс жөніндегі есеп" шілде айында жарияланды. 2019 жылдың 25 қазанында Транзиттік бас жоспардың ІІ кезеңінің жобасы жарияланды. Ол транзиттік бағыттардың толыққанды қайта құрылуын көрсетеді, олардың көпшілігі түзу сызықта жүреді, кейбіреулері енді Виннипег қаласының орталық аймағында қызмет көрсетпейді, ал кейбіреулері басқа жолдарда жүреді. Мысалы, 'A' (SW Transitway Portage), 'B' (Main St. Mary's) және 'C' (Grant Regent) бағыттары жылдам транзит ретінде белгіленген. 55-ші Сент-Анн енді Университеттен батысқа қарай жүрмейді және Main St. және Сент-Мэри Rd. бойымен оңтүстікке қарай жүрмейді, бұл 14-ші Сент-Мэри бағытының қайталануы болар еді. Оның орнына 'G' (St. Anne's Univ. of Winnipeg) бағыты Провеншер көпірі арқылы шығысқа қарай Рю Де Меронс көшесіне дейін жалғасады және Сент-Анн көшесімен кездескенше оңтүстікке қарай жүреді. Транзиттік бас жоспардың $2.6 миллиондық қаржыландыруы федералды басқарудағы Қоғамдық көлік инфрақұрылымы қорынан түседі.

From January 2019 to the fall of that year, Amalgamated Transit Union (ATU) workers at Winnipeg Transit were without a contract. During the spring and summer there were two days of "free" transit where bus operators did not enforce fares. There were four votes on contracts, all of them voted down. The ATU said that while they did not want to go on strike (as in 1976), they might be forced to do so. Issues this time centered around safety issues since the murder of Irvine Fraser on 14 February 2017. In mid September, University of Manitoba Students' Union expressed their support for the transit union's issues, but feared that a major transit strike would cause undue hardship on students as the University of Manitoba is Winnipeg Transit's second most important trip attractor, besides downtown Winnipeg. A new 48 month contract was voted on, with 52% in favour of accepting the current offer. It was subsequently approved by EPC on October 17, and passed by Council one week later on October 24. The new contract increased wages 1.25% (2020), 2% (2021), 1.75% (2022), and 2% (2023). Jarrett travels to various cities to promote frequent transit as a priority over coverage. Recently, Winnipeg Transit received funding to redesign its transit system for the next quarter century. Called the Transit Master Plan (TMP), public consultations took place in March and April 2019, with "Draft Route Plans" released in October 2019. The TMP came about because many passengers feel that many WT routes do not go where people need to go (work, school, shopping). Other issues involve:

Buses that do not operate frequently enough when people need the service such as late at night or on weekends. Passengers experience buses that are early, late, don't show up at all (phantom buses). Overcrowding is a problem on several routes. To help alleviate this issue, WT ordered 28 New Flyer 18.29 m buses, with delivery in 2019. These buses will be used on the BLUE BRT route, which begun in April 2020. Peggo, the electronic fare card system introduced in 2016, has been plagued by software glitches. Adult fares ($3.00 cash, $102.05 monthly) are considered high for those who are underemployed or unemployed. A Low Income Fare & Pass policy is currently being considered for implementation for the Spring of 2020. Winnipeg Transit does not serve communities beyond the Perimeter Hwy (with the exception of St. Norbert). These include Headingley, Oakbank, East St. Paul, and Niverville. The Transit Master Plan will examine how to serve these and other communities in the Winnipeg Metro Region. The TMP process is designed to address the above issues. Part of the Transit Master Plan may address the issue of serving communities beyond the Perimeter Highway. In March 2019 the RM of Rosser urged Winnipeg Transit to extend its service between the RM and the growing CentrePort employment area. Since then a wider study that is part of an updated Transportation Master Plan will examine ways extending service to exurban communities and introduce Park & Ride facilities on major thoroughfares near the Perimeter Hwy. A "Public Engagement Report" was published in July summarizing feedback from March and April 2019. On October 25, 2019 the Phase II Draft report of the Transit Master Plan was released. It shows a total redesign of transit routes, many of them operating in a straight line, some no longer operating within the downtown Winnipeg area, some others on other roads. For example, routes 'A' (SW Transitway Portage), 'B' (Main St. Mary's), and 'C' (Grant Regent) are designated rapid transit. The 55 St. Anne's would no longer travel west beyond the Univ. of Winnipeg, and would not travel south on Main St. and St. Mary's Rd. which already duplicates the 14 St. Mary's route. Instead a route 'G' (St. Anne's Univ. of Winnipeg) would continue eastward over the Provencher Bridge to Rue Des Meurons and head south till it meets with St. Anne's Rd. Funding for the $2.6 million Transit Master Plan comes from the federally administered Public Transit Infrastructure Fund.

2021 жыл

Виннипег қалалық кеңесі 29 сәуірде соңғы ЖСЖ-ны бекітті.

2023 жыл

Қараша айында Виннипег қалалық жұмыстар комитеті ТМП-ның басты маршрут желісін іске қосу мерзімін бұрын белгіленген 2026 жылдың орнына 2025 жылдың маусымына жылдамдату туралы ұсынысты бекітті.

Қызметтер мен бағдарламалар

1975 жылдан 2020 жылға дейін қала Downtown Spirit (бұрынғы Downtown Area Shuttle, немесе DASH) қызметін іске қосты, бұл орталық бизнес ауданында жұмыс күндері жұмыс істейтін тегін шаттл қызметі. Бұл – Үлкен Виннипег көлік жүйесінің болашақ дамуының бір бөлігі. 1960 жылдардың соңында, Үлкен Виннипег даму жоспары аясында Виннипег аймағының көлік зерттеуі (WATS) Сент-Джеймстегі Куин-стриттен Эльмвудтағы Хесплер даңғылына дейін 5,4 миль (9 км) жер асты метро желісін салуды ұсынды. 1973 жылдан бері Виннипег Транзитінің ресми саясаты – Оңтүстік-Батыс көлік дәлізі үшін автобустық жылдам транзитті басымдықпен дамыту. 2000 жылдардың ортасында қала әкімі Сэм Кац жылдам транзит мәселесін алға жылжытуды қалады. Ол бірнеше зерттеулер тапсырды: Жылдам транзит жөніндегі топ (2005), Көлік басқармасы зерттеуі (2009), Жеңіл рельстік көлікке ауысу зерттеуі (2009–10), Виннипег көлік стратегиясы (2010). 2012 жылдың 8 сәуірінде Виннипегтің автобустық жылдам транзит желісінің бірінші кезеңі; Оңтүстік-Батыс транзит жолы іске қосылды. RT бағыттарының барлығы Виннипег университетінің жанындағы Балморал станциясында аяқталады (185-ші бағыттан басқа). RT бағыттары Грэм даңғылы транзит аллеясымен Мейн-стритке дейін, содан кейін Оңтүстікке қарай Queen Elizabeth Way арқылы Stradbrook даңғылына дейін жүреді, онда автобустар Оңтүстік-Батыс транзит жолына кіріп, оңтүстік-батысқа қарай бағыт алады. Оңтүстік-Батыс транзит жолында төрт станция бар: Харкнесс станциясы, Осборн станциясы, Форт-Руж станциясы және Джубилей станциясы. Автобустар Оңтүстік-Батыс транзит жолына Осборн станциясының жанында немесе Юбилейлік эстакадасынан өтіп, Оңтүстік Виннипегке, Манитоба университетіне немесе Инвесторлар тобы алаңына дейін соңғы бағыттарына жетеді. Бірінші кезеңнің құны 138 миллион долларға бағаланды. Екінші кезеңде Оңтүстік-Батыс транзит жолы Юбилейлік эстакадасынан Бисон драйвке дейін, Манитоба университетінің батысына қарай кеңейтіледі. Екінші кезеңнің құны шамамен 408 миллион долларды құрайды. Құрылыс жұмыстары жүргізілуде, аяқталуы және алғашқы пайдалану 2020 жылдың 8 сәуірінде жоспарланған. Виннипег Транзиті қала үшін басқа дәліздерді де қарастыруда, соның ішінде Шығыс дәлізін Трансконаға, ал Портж даңғылынан Поло паркіне дейін, сондай-ақ әуежайға бағытталған Батыс дәлізін қарастыруда. 2018 жылдың жазында жол инспекциясы SWBRT-нің кейбір бөліктерін қайта жабу қажет деп тапты, бұл І кезең ашылғаннан кейін алты жыл өткен соң болды. Жөндеу жұмысының құны 700 000 долларды құрады. Оңтүстік-Батыс транзит жолының 2-ші кезеңі 2020 жылдың 8 сәуірінде ашылуы тиіс еді.

From 1975 to 2020, the City was operating the Downtown Spirit (formerly Downtown Area SHuttle, or DASH), a free shuttle service operating weekdays throughout the Central Business District of downtown Winnipeg. as the Future Development of the Greater Winnipeg Transit System. In the late 1960s, as part of the Greater Winnipeg Development Plan, the Winnipeg Area Transportation Study (WATS) recommended a 5.4 mile (9 km) underground subway line between Queen St. in St. James to Hespeler Avenue in Elmwood. Winnipeg Transit's official policy since 1973 has been to promote Bus Rapid Transit as the mode of choice for the Southwest Transit Corridor. By the mid 2000s, Mayor Sam Katz had wanted to move the rapid transit situation forward. He commissioned several studies: Rapid Transit Task Force (2005), Transportation Authority Study (2009), LRT Conversion Study (2009–10), Winnipeg Transportation Strategy (2010). On April 8, 2012, service on Phase one of Winnipeg's bus rapid transit line; the Southwest Transitway began. All RT routes terminate at Balmoral Station in Downtown Winnipeg (Except Route 185), next to the University of Winnipeg. RT routes then run along the Graham Avenue Transit Mall to Main Street, then south down Queen Elizabeth Way to Stradbrook Avenue where buses enter the Southwest Transitway and travel southwest. There are four stations on the Southwest Transitway; Harkness Station, Osborne Station, Fort Rouge Station, and Jubilee Station. Buses enter/exit the Southwest Transitway either just past Osborne Station or the Jubilee Overpass and continue to their final destinations in South Winnipeg, the University of Manitoba or Investors Group Field. The Cost of Phase one was 138 million dollars. Phase Two will see the Southwest Transitway extended south from the Jubilee Overpass to Bison Drive just west of the University of Manitoba. The cost for the second phase is around 408 million dollars. Construction is underway, with completion and initial operation beginning April 8, 2020. Winnipeg Transit also is looking at other corridors for the city including the East Corridor to Transcona, as well as a proposed West Corridor, along Portage Avenue to Polo Park, with a spur line to the airport. During the Summer of 2018, road inspections deemed it necessary to repave parts of the SWBRT, a mere six years after the opening of Phase I. The repaving project cost $700,000. Phase 2 of the Southwest Transitway was scheduled to open April 8, 2020.

Арнайы оқиғалар үшін арналған шатлдар

Жыл сайын маусым айында Red River Ex кезінде Виннипег Транзит Виннипег қаласының орталығы мен Red River көрме алаңы арасында шатл қызметін іске қосады. Жаз және күздің басында Winnipeg Blue Bombers Инвесторлар тобының алаңында ойын өткізгенде, Winnipeg Transit стадионға бірнеше шатл автобустарын жібереді. Бұл маршруттар маршрут нөмірінің алдына X әрпі қосылып белгіленеді және "IG FIELD" деген бағытты көрсетеді (мысалы: "X60 IG FIELD"). Көптеген жылдар бойы Winnipeg Transit Виннипег пен Бердс Хилл провинциялық паркі арасында шілде айында өтетін жылдық Виннипег фольклорлық фестивалі үшін шатл автобусын іске қосып келді. Бірақ, 2019 жылғы фольклорлық фестивальде ATU-дың ереуілге қатысу мүмкіндігі және Winnipeg Transit-тің осы қызметті ұсыну бойынша бәсекелі тендерде жеңіске жете алмауы себепті бұл қызмет тоқтатылды. 2020 және 2021 жылдары фестиваль мүлдем өткізілмеді. 2022 жылы фольклорлық фестиваль қайтадан өтті, және Winnipeg Transit 4 жылдан кейін алғаш рет Birds Hill-ге қызмет көрсетті.

Пегго

Виннипег Транзит 2016 жылдың шілдесінде Peggo электрондық жол төлемі жүйесін енгізді. Бұл қағаз билеттер мен абонементтерді алмастыру мақсатында жасалған. Дегенмен, картадағы қалдық көлемін жаңартуға қолданылатын бағдарламалық жасақтама мәселелі болып келді, кейде жолаушының кредиттік картасынан мыңдаған доллар сомасы шегеріліп алады.

Төмен табыс иелері үшін карта бағдарламасы

Төмен табыс пасы бағдарламасы 24 қазан 2019 жылы өткізілген арнайы мәжілісте Кеңес тарапынан 14 дауысқа 1 қарсы мақұлданды, Солтүстік Кильдонан кеңесшісі Джефф Бровати осы идеяға қарсы дауыс берді. Төменгі табыспен ай сайынғы транзит пасына ие болу үшін адам EIA клиенті болуы керек, табысы белгіленген шектен төмен болуы керек немесе Виннипег қаласында 12 айдан кем тұрған иммигрант болуы керек. Алғашқы жылы төмен табысты ересектерге арналған пасс құны 70,70 долларды құрайды. Жолаушылар 2020 жылдың сәуір айынан бастап өтініш беруі керек, ал алғашқы пастар мамыр айында беріледі. WT қазір ай сайын 29 500 пасс сатады. Пасс бағасының төмендеуі 2024 жылға қарай (болжам бойынша) сатуды 78 000-ға дейін арттырады, бұл жүйеде жолаушылар санының артуына байланысты транзиттік автобустарға қосымша жүктеме түсіреді. Қосымша жүк көлемін өңдеу үшін қосымша автобустар қажет болуы мүмкін. Бұл жүйе пайдаланушыларға бастапқы және соңғы нүктені (мекенжай, Виннипег қаласының атақты жері немесе қиылысы бойынша) және келу немесе кетудің қалаған уақытын ("бұрын" немесе "кейін" деп көрсетілген) белгілеуге мүмкіндік береді. Содан кейін жүйе критерийлерге сәйкес келетін барлық автобус маршруттарын ұсынады, автобус аялдамасына дейін жұмыс істеуге және автобус күтуге жұмсалатын уақытты, сондай-ақ соңғы пунктқа жету үшін қажетті ауысулар санын есептейді.

Өткіншілер

2019 жылдың шілде айынан бастап Виннипег Транзит барлық автобус бағыттары бойынша жолаушыларды өткізіп алу туралы деректерді ұсынады. Жолаушыларды өткізіп алу – автобусқа көбірек жолаушыларды қабылдауға орын жетпеген жағдай. Бұл қаланың ашық деректер саясатының бір бөлігі. Жақындағы деректерге сәйкес, 2022 жылдың қыркүйек және желтоқсан айлары аралығында ең көп жолаушыны өткізіп алған 5 бағыт: BLUE, 75 Crosstown East, 11 Portage Kildonan, 60 Pembina және 47 Transcona Pembina.

Операциялар

Виннипег Транзитінің шамамен 5200 автобус аялдамасы, 800 автобус күту павильоны және 1500 автобус орындығы бар. Ірі автобус аялдамалары мен стансаларында көбінесе "BUSwatch" деп аталатын электрондық таблолар орнатылған. Бұл таблолар алдағы автобустардың қозғалысы туралы ақпаратты тікелей көрсетеді.

Мекемелер

ЖағдайОрнатуЖеріСипаттамасыАғымдағыWinnipeg Transit Base & Fort Rouge Garage421 Osborne St. 1969 жылы бұрынғы Форт-Руж трамвай қорасының орнында салынған. Солтүстік негізгі гаражБас көше және Каррутерс даңғылы1930 жылдары салынған. Брэндон гаражыБрэндон даңғылы мен Хьюго көшесінің арасындағы оңтүстік, Форт-Руж станциясының солтүстік-шығысында2014 жылдың ақпан айында ашылдыБолашақNE транзиттік гаражыШығыс Кильдонан немесе Солтүстік КильдонанБұл жаңа гараж 2019 жылы Шығыс транзиттік дәлізінің маршрутын қамтамасыз ету үшін жоспарланды. Ол қазіргі Солтүстік негізгі гаражын алмастырады, құны шамамен 150 миллион доллар. БұрынғыWinnipeg Electric Company трамвай қорасы / троллейбус Assiniboine Ave. (Форт және Мейн көшесі арасында)Бонникасл паркіне орын беру үшін шамамен 1971 жылы бұзылды. Бұл жерде сондай-ақ Көшелік теміржол мұз айдыны болған. St. James GaragePolo Park (461 Century St.) Route 90Қазір U Haul жылжыту және сақтау орталығыNorth Main Car Barn1441 Main St. (Polson & Luxton Ave арасында)1909 жылы Селкирк және басқаларға тиесілі қалалық көліктерді сақтау үшін салынған. Бұзылғаннан бері қазір Giant Tiger супермаркеті орналасқан. Трамвай қорасыPortage Ave. оңтүстік (Карлтон көшесіне жақын)1880-жылдар.

Танымал мәдениетте

Виннипегтік "The Weakerthans" рок-тобының 2007 жылғы "Reunion Tour" альбомынан шыққан "Civil Twilight" әні, қарым-қатынасы аяқталғаннан кейін бұрынғы жақынымен бірге тұрған үйінің қасынан өтетін Виннипег қалалық көлік жүргізушісінің көзқарасынан айтылған.