Кіріспе

Батыстық жазудағы Баниан ауруханасының тарихы Генри Лордтың «Шығыс Үндістандағы екі шетелдік дін өкілі» атты еңбегіне дейін жетеді. Онда ол аурухананың жарақат алған құстарға көмек көрсету мақсатын, сондай-ақ вегетариандыққа және жәндіктерді қорғауға қатысты түсініктемелерді баса көрсеткен. Тарихшы Уилл Свитман мұндай жазбалар Светамбара джайнистерін бейнелейтінін айтады. XVIII ғасырдағы француз шығыстану әдебиетіндегі аурухана туралы мәліметтер күтімге алынатын жануарлардың тізімін кеңейтіп, бітелер мен басқа да қан сорғыш зиянкестерді, сондай-ақ жұмыс істеуге жарамсыз немесе қартайған сиырлар, ешкілер мен итті де қамтыды. Төменде Сураттағы мал базаршасы туралы XIX ғасырлық саяхатшының баяндамасы келтірілген. Ол 1827 жылдың 1 қыркүйегінде «Әдебиет, ойын-сауық және білім беру» журналында жарияланды. «Сураттағы Баниан ауруханасы – өте ерекше мекеме; ол үлкен жер учаскесінен тұрады, биік қабырғалармен қоршалған және жануарларды орналастыру үшін бірнеше аулаларға немесе бөлімдерге бөлінген. Ауру кезінде олар өздеріне көмектеседі. Мен ауруханаға барған кезде онда жылқылар, еселер, өгіздер, қойлар, ешкілер, маймылдар, құстар, көгершіндер және түрлі-түсті құстар, сондай-ақ жетпіс бес жылдан бері сол жерде тұратын қарт тасбақа болды. Ең ерекше бөлімі тышқандарға, егеуқұйрықтарға, жәндіктерге және басқа да зиянды зиянкестерге арналған. Аурухана басшылары көшеден қайыршыларды белгілі бір сомаға жалдап, оларға түнде бітелер, құрттар мен жәндіктер арасында болуын тапсырады, олардың кешкі асын толық пайдалануына кедерес келтірмеу шартымен. 1818 жылы сэр Ричард Филипс бұл идеяның көптеген бұрынғы авторлар сияқты Баниан дінінің метемпсихозға сенуінен туындағанын қабылдамай, оның игі ниеттен туындағанын айтты.»