Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық археолог
British archaeologist
Мод Эдит Каннингтон (туған кезде Пегге; 24 қыркүйек 1869 – 28 ақпан 1951) – Уэльс археологы, ең белгілісі Солсбери жазығының маңызды тарихи алдындағы кезеңге жататын ескерткіштерін зерттеудегі жаңашылдығымен танымал.
Maud Edith Cunnington (née Pegge; 24 September 1869 – 28 February 1951) was a Welsh archaeologist, best known for her pioneering work on some of the most important prehistoric sites of Salisbury Plain.
Балалық шағы, білім алуы және неке
Мод Пегге Гламоргандағы Бритон-Ферриде Кэтрин Милтон Лич пен оның күйеуі Чарльз Пеггедің қызы болып дүниеге келді. Чарльз Пегге дәрігер болған және Уэльстегі соңғы жеке меншік панаханасы – Вернон Хаусты басқарған. Ол жеті баланың бірі еді. Оның үлкен ағасы Эдвард Пегге де әкесінің ізімен медициналық білім алып дәрігер болды; ол сонымен қатар белгілі регби ойыншысы және Уэльс құрамасының ойыншысы болған. Пегге қысқа мерзімге Челтенхэм әйелдер колледжінде білім алды. 1889 жылы ол Бен Каннингтонға үйленді. Археолог болған ол көп жылдар бойы Девизез мұражайының ерікті, құрметті кураторы болып қызмет етті. Олардың Эдвард есімді ұлы Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болды.
Maud Pegge was born at Briton Ferry in Glamorgan, to Catherine Milton Leach and her husband Charles Pegge, a doctor who ran Vernon House, the last privately owned asylum in Wales. She was one of seven children. Her older brother Edward Pegge followed their father into medicine as a doctor; he was also a notable rugby player and Welsh international. Pegge was educated briefly at Cheltenham Ladies' College. In 1889, she married Ben Cunnington. An archaeologist, he served for years as a volunteer, honorary curator of Devizes Museum. They had a son, Edward, who was killed in the First World War.
Мансап
1897 жылдан бастап Мод Каннингтон Уилтширде (Англия) археологиялық іздестіру жұмыстарын жүргізді. Ол күйеуі Бенмен бірге Британия археологиясының ең маңызды орындарында толық қазба жұмыстарын жүргізді. Олардың ішінде Кнап-Хиллдегі ең алғашқы неолиттік қоршалған алаң, Олл Каннингс-Кростағы темір дәуіріне жататын ауыл, Батыс Кеннет Лонг-Барроу, Фигсбери-Ринг, Вудхендж (Стоунхендж жанында) және Санкьюари кірді. Ол соңғы ескерткішті қайта ашты, себебі ол Уильям Стукли оны сегізінші ғасырда көргеннен бері жоғалып кеткен еді. Каннингтондар Вудхендж және Санкьюари жерлерін сатып алып, осы мүлікті мемлекетке табыс етті. 1912 жылы Авебери маңында ол Бекхэмптон аллеясындағы екі сақталған тастың (Longstones) біреуін және Батыс Кеннет аллеясындағы тасты қазып шығарды және қайта орнатты. 1931 жылы Каннингтон Уилтшир археологиялық және табиғаттану қоғамының президенті болып сайланды, бұл лауазымды алғаш рет әйел иеленді. Техникалық есептермен қатар, ол "Авебери: Нұсқаулық" (1931) атты қысқаша анықтамалық шығарды. Сондай-ақ, ол Девизес мұражайына арналған балаларға арналған нұсқаулық жазып, жариялады.
From 1897, Maud Cunnington carried out early rescue archaeology work during development in Wiltshire, England. Together with her husband Ben, an archaeologist, she participated in conducting full excavations in that county at some of the most important sites in British archaeology. These included the first known Neolithic causewayed enclosure at Knap Hill, the Iron Age village at All Cannings Cross, West Kennet Long Barrow, Figsbury Ring, Woodhenge (near Stonehenge), and The Sanctuary. This last monument she rediscovered, as it had been lost since William Stukeley saw it in the eighteenth century. The Cunningtons bought the sites of Woodhenge and The Sanctuary, and gave these properties to the nation. In 1912, near Avebury, she excavated and re erected one of the two surviving stones (the Longstones) in the Beckhampton Avenue, and one of the stones in the West Kennet Avenue. In 1931, Cunnington was elected president of the Wiltshire Archaeological and Natural History Society, the first woman to hold that position. In addition to technical reports, she published a short handbook, Avebury: A Guide (1931). She also wrote and published a children's guide to Devizes Museum.
Жеке өмірі мен атақтары
Мод Каннингтон 1948 жылы туған күніне орай археология саласына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атанды, бұл награданы алған алғашқы әйел археолог болды. Алайда, 1947 жылдан бері оның қимыл-қозғалысы шектеулі болды және Альцгеймер ауруына шалдықты, сондықтан ол бұл құрмет туралы ешқашан білмеді. Бірнеше жылдан кейін үйде қайтыс болған соң, ол өзінің барлық мүлкін (14 000 фунт стерлингке бағаланған) Девиз мұражайына (қазіргі Уилтшир мұражайы) қалдырды. Бұл алғаш рет жалақы алатын мұражай қызметкерін тағайындауға мүмкіндік берді. Оның күйеуі одан бұрын қайтыс болған еді.
Maud Cunnington was named a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 1948 Birthday Honours for services to archaeology, the first woman archaeologist to receive the honour. However, she had limited mobility since 1947, and had developed Alzheimer's disease, so she never knew of the accolade. When she died at home a few years later, she left almost all her property (worth £14,000) to Devizes Museum (now Wiltshire Museum). This provided for a salaried curator to be appointed for the first time. Her husband had died before her.
Қосымша көздер
Джулия Робертс, "«Сол қорқынышты әйел»: Мод Каннингтонның өмірі, еңбегі және мирасы" Уилтшир археологиялық және табиғат тарих журналы (2002): 46–62. Интернет мұрағаты арқылы.
Julia Roberts, "'That Terrible Woman': The Life, Work and Legacy of Maud Cunnington" Wiltshire Archaeological and Natural History Magazine (2002): 46–62. Via Internet Archive.