Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния Кавалеры спорт командалары – 17 ғасырдың ортасында Англия азаматтық соғысы және Стюарттардың қайта орналасу дәуірінде Вирджиния Корольдік колониясында әр түрлі уақытта корольшілдер (Кавалеры деп белгілі) болған.
the sports teams
Virginia Cavaliers were royalist supporters (known as Cavaliers) in the Royal Colony of Virginia at various times during the era of the English Civil War and the Stuart Restoration in the mid 17th century.
Тарихи негіздер
Корольдік билікпен болған қатал күрестен кейін 1624 жылы Вирджиния компаниясы жарғысынан айырылды. Бұның басты себебі – парламенттегі оппозицияның тірегі болған пуритандық ағым Вирджиния компаниясында да үстемдікке ие болды. Сонымен қатар, король Джеймс компанияның бірнеше жыл бұрын колония тұрғындарына өкілдік билік беруіне наразылық білдірді. Нәтижесінде жарғы жойылды. Вирджиния колониясы корольдік колонияға айналды және ол Революциялық соғысқа дейін осылай жалғасты. Бірақ бұл өзгеріс колонияға көп әсер етпеді, себебі король Чарльз I ел ішіндегі мәселелермен айналысып, Вирджиния үкіметіне компаниядан гөрі аз көңіл бөлді, ал халықтық үкімет гүлденуді жалғастырды. 1625 жылға дейін Англиядан келген 6000 адамның бес бөлігінен бірі ғана тірі қалды, бірақ иммиграция арқасында бұл көрсеткіш тез өсті. 1627 жылы Джордж Йердли қайтыс болды, ал оның орнына қабілеті мен мінез-құлқы нашар Джон Харви губернатор болды. Харви бірнеше жыл бойы Вирджиния халқын алаңдатып, дүрбелеңге салды, бірақ колонияның нығайып дамуы оның ықпалына елеулі кедергі келтірмеді. Колония тарихындағы ең ұзақ билік еткен адам – 1642 жылы Вирджиния губернаторы болған және 1677 жылға дейін, Комонвелт кезеңіндегі бірнеше жылды қоспағанда, осы лауазымды сақтап қалған Уильям Беркли болды. Беркли – ақыл-ойы кең, тілге шешен, бірақ тез ашуланатын және көзқарасы тар адам еді. Ол – кавалердің ең танымал өкілі болды және губернаторлық лауазымының алғашқы кезеңінде көп күшін пуритандарды қуғындауға жұмсады, олардың көпшілігі Мэрилендте пана тапты. Суретте "Шарльз I үш түрлі позада" атты Антони ван Дейктің картинасы бейнеленген, ол – осы ағымның символы болған Чарльз I.
After a severe struggle with the Crown, the Virginia Company was deprived of its charter in 1624. The chief cause of this was that the Puritan element, which formed the backbone of the opposition in Parliament, had also gained the ascendency in the Virginia Company. Furthermore King James did not like the action of the company a few years earlier in extending representative government to the colonists. The result was the loss of the charter. The Virginia Colony became a royal colony and so it continued until the Revolutionary War. But the change had little effect on the colony, for King Charles I was so occupied with troubles at home that he gave less attention to the government of Virginia than the company had done, and popular government continued to flourish. Of the 6,000 people who had come from England before 1625, only one fifth remained alive, but this number was rapidly augmented by immigration. Governor George Yeardley died in 1627, and John Harvey, a man of little ability or character, became governor. Harvey kept the Virginians in turmoil for some years, but the colony was so firmly established that his influence did not greatly affect its prosperity. The longest rule of one man in its colonial history was that of Governor William Berkeley, who became governor of Virginia in 1642 and continued to hold the office until 1677, with the exception of a few years under the commonwealth. Berkeley was a rough, outspoken man with much common sense but with a hot temper and a narrow mind. He was a Cavalier of the extreme type, and during the first period of his governorship he spent much of his energy in persecuting the Puritans, many of whom found refuge in Maryland. thumbnail|right|Charles I, is the quintessential Cavalier for whom they are all named. This painting is entitled "Charles I in Three Positions" by Anthony van Dyck.
1660 жылғы қалпына келтіру
1660 жылғы жаңару ағылшын тағына Стюарт әулетінен шеттетілген Карл II-ні алып келді, ал Беркли Вирджинияның губернаторы қызметін қайта иеленді. Англияның Лорд-протекторы Кромвель 1658 жылы қайтыс болды, ал оның ұлы және мұрагері Ричард үкіметтің бағын ұстауға тым әлсіз болды, келесі жылы ауыр жүктен бас тарды, сосын Карл II патша болды. Карл әкесі сияқты дінге фанатик емес еді. Ол ләззат құмарлығымен белгілі болды, бұл протектораттың құрғақ жылдарынан кейін көптеген азаматтардың ризалығын тудырды. Карл Вирджиния халқының бұрынғы адалдығы үшін оларға ешқандай ризашылық білдірмеді, шын мәнінде, оның таққа отыруы Вирджинияда ұзақ созылған дүрбелең, наразылық және саяси күрес кезегінің басталуын білдіреді деуге болады. Карл дереу колонияның лауазымдарына пайдасыз мансап іздеушілерді тағайындады, ал бірнеше жылдан кейін өзінің жақын сарайлықтары, Арлингтон графы мен Калпепер лордына Вирджинияның жерінің көп бөлігін, оның ішінде жақсы қоныстанған және өңделген жерлерді сыйлады. Он жыл бұрын қабылданған Навигациялық актілер түзетулермен қайта қабылданып, күшіне енді. Бұл акті бойынша отаршылар тауарды тек ағылшын кемелері арқылы ғана Англияға экспорттауға міндеттелді. Импорт та тек Англиядан ғана әкелінуі керек еді. Экспорт пен импорттың бағасы осылайша Лондонда белгіленді, бұл ағылшын саудагерлеріне отаршылдардың есебінен байыуға мүмкіндік берді. Соның салдарынан темекінің бағасы төмендеді, көптеген плантаторлар кедейленіп, көтеріліске ұқсас жағдайға жетті. Вирджинияның күшейіп келе жатқан қиындықтарына үстін қосып, бұрынғы он жылдық губернаторлық кезеңінде халыққа ұнаған губернатор Берклидің жағдайы нашарлаған сияқты. Ол патшашылдыққа берілді және халыққа деген барлық ықыласын жоғалтқандай көрінді. Ол кедендік қызметкерлермен бірлесіп, қорқыту және пара алу схемаларында қатысқандығымен, тіпті олардың нашар басқаруынан пайда тапқандығымен айыпталды. Осылайша, Вирджинияда халықтық үкімет ұзақ уақытқа тоқтап қалды. 1661 жылы Беркли өзіне қалаулы буржуаздар палатасын сайлауды қамтамасыз етті және оларды он бес жыл бойы билікте ұстады, жаңа сайлау өткізуден бас тартты.
The Restoration of 1660 brought the exiled Stuart to the British throne as Charles II, and Berkeley again became governor of Virginia. Cromwell, the Lord Protector of England, had died in 1658, and Richard, his son and successor, was too weak to hold the reins of government and laid aside the heavy burden the next year, and Charles II became king. Charles was not a religious enthusiast, as his father had been. He is noted for his pursuit of pleasure, which many subjects applauded after the dry years of the Protectorate. Charles was utterly without gratitude to the people of Virginia for their former loyalty, and indeed it may be said that his accession marks the beginning of a long period of turmoil, discontent, and political strife in Virginia. Charles immediately began to appoint to the offices of the colony a swarm of worthless place hunters, and some years later he gave away to his court favorites, the Earl of Arlington and Lord Culpeper, nearly all the soil of Virginia, a large portion of which was well settled and under cultivation. The Navigation Acts, enacted ten years before, was re enacted with amendments and put in force. By this the colonists were restricted to only exporting goods to England via English vessels. Imports also were to be brought from England only. The prices therefore of both exports and imports were set in London, and the arrangement enabled the English merchants to grow rich at the expense of the colonists. The result was a depreciation in the price of tobacco, the circulating medium, to such a degree as to impoverish many planters and almost to bring about insurrection. Adding to the multiplying distresses of Virginia, Governor Berkeley, who had been fairly popular during his former ten year governorship, seems to have changed decidedly for the worse. He became royalist to the core and appeared to have lost whatever sympathy with the people he ever had. He was accused of conniving with custom house officials in schemes of extortion and blackmail, and even of profiting by their maladministration. Popular government thus suffered a long eclipse in Virginia. In 1661 Berkeley secured the election of a House of Burgesses to his liking, and he kept them in power for fifteen years, refusing to order another election.