Любица Марич: Югославияның көрнекті композиторы және музыка инновациясының алға басушысы
Ljubica Marić
Любица Марич – Югославияның белгілі композиторы, серб музыкасына елеулі үлес қосушы. Византиялық шіркеу музыкасынан шабыттанған, 20 ғ-дың ең жаңашыл тұлғасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Любица Марич (18 наурыз 1909 – 17 қыркүйек 2003) – Югославия композиторы. Ол Иосип Штолцер Славенскийдің шәкірті болды. Ол византиялық православие шіркеу музыкасынан шабыттанды. Белград музыка факультетінің профессоры және Сербия ғылымдары мен өнер академиясының мүшесі болды. Любица Марич ХХ ғасырдың ең өзгеше серб композиторы және музыкалық жағынан ең ықпалды композитор саналады.
Ljubica Marić (Љубица Марић , 18 March 1909 – 17 September 2003) was a composer from Yugoslavia. She was a pupil of Josip Štolcer Slavenski. She was known for being inspired by Byzantine Orthodox church music. She was professor at the Faculty of Music in Belgrade and a member of the Serbian Academy of Sciences and Arts. Ljubica Marić is considered to be the most original Serbian composer of the twentieth century and musically the most influential one.
Өмір
Сербияның Крагуевац қаласында Павле әкесі мен Катарина Дьорджевич анасының отбасында дүниеге келген, Войвода Чолак Анта Симеоновичтің ұрпағы Любица серб музыкасының дамуына көмектесу үшін зор көркемдік және интеллектуалдық жолға шықты. Ол 1929 жылы композиция мамандығы бойынша диплом алған алғашқы серб болды. Прагадағы мемлекеттік консерваторияда ол Жозеф Суктың жетекшілігімен аспирантурада оқыды. Оқу кезінде Амстердам, Страсбург және Прага фестивальдерінде жоғары баға алды. Ол өте дарынды әйел ретінде сипатталды, ал оның музыкасын қазіргі заманғы музыканың жақтаушысы Герман Шерхен насихаттады. Оның музыкасын ең маңызды камералық ансамбльдер мен оркестрлер орындады, ал Алоис Хаба оған Прага мемлекеттік консерваториясының төрттен бір тонды музыка кафедрасында доценттік қызмет ұсынды. Екінші дүниежүзілік соғыс оның халықаралық мансабын тоқтатты, сондықтан ол өмірінің көп бөлігін Белградта өткізіп, шығармалар жазуға көбірек назар аударды. Ол сонымен қатар бейнелеу өнерімен айналысты, философиялық өлеңдер жазды, Белград музыка академиясының профессоры және Сербия ғылым және өнер академиясының мүшесі болып жұмыс істеді. Любица Марич діни емес шығармаларда Византиялық шіркеу музыкасын қолданған алғашқы композитор болды. Ол өзінің шығармаларында ортағасырлық музыканы 20 ғасырдың авангардтық тәжірибесімен үйлестіріп, философиялық мәтіндері бар туындылар жасады. Оның музыкасы постмодернизм мен минимализмнің басталуын жариялады және ол Арво Пярт пен Джон Тавенердің алдастыры болды деп есептеледі. Өмірінің соңында Любица Маричтің музыкасы Голландия, Германия және Ұлыбританияның ірі еуропалық музыкалық орталықтарында қайтадан ынтамен қабылданды. Амстердамда оның камералық музыкасы жазылған CD жарық көрді. KölnMusik қоры одан жаңа композиция жасауды тапсырды, ал Кассельдегі Furore Verlag баспасы оның барлық шығармаларының ноталарын шығарды. Оның ең көрнекті шығармаларынан тұратын CD Chandos баспасынан шықты. Любица Марич кейбір адамдардың пікірінше, 20 ғасырдың екінші жартысындағы ең өзгеше туындылардың авторының бірі.
Born in Kragujevac, Serbia to father Pavle and mother Katarina née Đorđević, a descendant of Vojvoda Čolak Anta Simeonović, one of the leaders of the First Serbian Uprising. Ljubica traveled a huge artistic and intellectual journey in order to facilitate the advancement of Serbian music. She was the first Serbian to get a diploma in composition in 1929. At the State Conservatory in Prague, she attended postgraduate studies under Josef Suk. While she was a student, she received praise in festivals in Amsterdam, Strasbourg and Prague. She was described as a genially gifted woman, and her music was promoted by the great supporter of contemporary music, Hermann Scherchen. Her music was performed by the most important chamber ensembles and orchestras, and she was offered by Alois Hába a post of the associate professor at the Department for quartertone music at the Prague State Conservatory. World War II disrupted her international career so she spent most of her life in Belgrade, where she focused on composing more works. She was also engaged in visual arts, wrote philosophical poetry, worked as a professor of Belgrade Music Academy and a member of the Serbian Academy of Arts and Sciences. Ljubica Marić was the first composer to use Byzantine church music in non liturgical compositions. She synthesized medieval music with the avant garde experience of 20th century music in her work, creating pieces with philosophical lyrics. Her music announced the beginning of postmodernism and minimalism, and she is regarded as a precursor of Arvo Pärt and John Tavener. Towards the end of her life, Ljubica Marić's music was again enthusiastically received in big European music centers of Netherlands, Germany and Great Britain. In Amsterdam a CD with her chamber music was published. The foundation KölnMusik commissioned her new composition, and publishing house Furore Verlag from Kassel produced scores of all her compositions. A CD with her most representative compositions was published by Chandos. Ljubica Marić is regarded by some as one of the most original creators from the second half of 20th century.
Мұра
2009 жылы ЮНЕСКО-дағы Сербия Республикасының тұрақты делегациясы Любица Маричтің туғанына 100 жыл толуына ЮНЕСКО-ның аттасуын сұрады. «Любица Марич жоғары мақсатқа жету үшін заманауи музыканың барлық арсеналын пайдаланды. Ол жан тереңінен ашық және әсерлі тілмен сөйлейді» – осылай деп Дмитрий Шостакович Любица Маричтің музыкасын сипаттаған. Оның музыкасы мен өзіндік ерекшелігін 20 ғасырдың көптеген басқа да көрнекті суретшілері, мысалы, Барток, Лутославский, Хаба, Николас Слонимский, Герман Шрехен және Мариус Флотуис мақтады. Олардың барлығы Любица Маричтің шығармаларын 20 ғасырдың ең ұлы музыкалық туындыларының қатарына жатқызды.
In 2009, the Permanent Delegation of the Republic of Serbia to UNESCO requested that UNESCO should be associated with the 100th anniversary of the birth of Ljubica Marić. “Ljubica Marić has used en entire arsenal of contemporary music in order to achieve a high goal. She speaks from the depth of her soul with clear and impressive language ” – this is how Dmitry Shostakovich has characterized Ljubica Marić's music. Her music and the originality of her expression were praised by numerous other great artists of 20th century, such as Bartok, Lutoslawski, Haba, Nicolas Slonimsky, Hermann Schrechen and Marius Flothuis. All of them have considered that Ljubica Marić's compositions are among the greatest music creations of 20th century.