Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Буффало, Нью-Йорк қаласындағы алғашқы көкжай ғимараты
Early skyscraper in Buffalo, New York
Guaranty Building, бұрын Prudential Building деп аталған, Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы алғашқы көкжай ғимараты. Оны Луис Салливан және Данкмар Адлер жобалап, 1896 жылы құрылысы аяқталған. Ғимарат Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылған және Джозеф Элликотт тарихи ауданында орналасқан.
The Guaranty Building, formerly called the Prudential Building, is an early skyscraper in Buffalo, New York. It was designed by Louis Sullivan and Dankmar Adler and completed in 1896. The building has been declared a National Historic Landmark and is located within the Joseph Ellicott Historic District.
Ғимараттың мәнмәтіні
13 қабатты, 51 метр (167 фут) биіктігі бар ғимаратты буффалолық кәсіпкер және бизнесмен Хаскал Т. Тейлор ойластырған. Ол дамып келе жатқан қала орталығында "Тейлор ғимараты" деп аталатын кеңсе ғимаратын салуды жоспарлады. Тейлор таңдаған жер сол кездегі округтік және қалалық әкімшілік ғимаратына жақын орналасқан, сондай-ақ бірқатар мемлекеттік мекемелерге ыңғайлы жақын болды. Мақсат – жақын орналасуы, қолайлы мүмкіндіктері және Салливан сияқты авангард архитектордың тартымды дизайны арқылы заңгерлер сияқты жоғары сапалы арендаторларды тарту болатын. "Гарантиялық құрылыс компаниясы" құрылыс жұмыстарын жүзеге асыруға шартталды. Өкінішке орай, Хаскал Тейлор жоба құрылысын аяқтауға жақын тұрғанда қайтыс болды, нәтижесінде "Гарантия" компаниясы жобаны өз күшімен аяқтауға шешім қабылдады. "Гарантия" ғимараты сол кезде Буффалодағы ірі жеке құрылыс жобаларының бірі ғана емес еді. Екі блок қашықтықта әлемдегі ең ірі сауда ғимараты болу үшін Элликотт Сквер ғимараты салынып жатты. Бүгінгі күнге дейін сақталған бұл құрылым Чарльз Б. Атвуд пен Дэниел Бернхэмнің жаңа коммерциялық қалалық архитектураның мүмкіндіктерін зерттеуіне куәлік етеді. Буффалоның қала орталығы Эри көлінен биіктеп көтерілген сайын, қаланың болашағы мен салынған ортаны қамтамасыз етуге қатысты жаңа инженерлік жетістіктерге қол жеткізілді. Бұрын Ниагара шарлауының қуатын пайдалануға әрекеттер жасалған болса да, 1896 жылы "Гарантия" ғимараты салынысымен бірге Буффалоға электр қуаты жеткізіліп, қала гидроэлектрмен жарықтандырылды. Буффалоның салынған ортадағы дамуы саяси жағдайлармен де үйлесім тапты. "Гарантия" ғимаратының жобасы дайындалып жатқанда, Гровер Кливленд АҚШ-тың 22-ші президенті болып қайта сайланды. Бұрын Эри округінің шерифі болған Кливленд бес жылдың ішінде Буффало қаласының мэрі, Нью-Йорк штатының губернаторы және содан кейін президенттік лауазымға дейін өрледі. Оның саяси машиналарға, боссизмге және жемқорлыққа қарсы реформалар платформасы, әсіресе Нью-Йорк және Чикаго сияқты ірі қалалық орталықтарда өте қажет болды. Кливлендтің қаржылық саясаты 1888 жылы президенттік лауазымын жоғалтуына себеп болды, бірақ Бенджамин Харрисонның уақытша мерзімі оны 1892 жылы қайтадан кеңсеге оралуға мүмкіндік берді. 1893 жылғы экономикалық дағдарыс, нәтижесінде Адлер & Салливан фирмасының құлауына әкелді, Кливлендтің бірінші президенттік мерзімін ғана емес, сонымен қатар оның қайтадан кеңсеге оралуына және Буффалодағы Адлер & Салливанның соңғы тапсырысын орындауына себеп болды.
The 13 floor building, 167 feet (51 m) high, was the of idea Buffalonian businessman and entrepreneur Hascal T. Taylor. He planned to construct a speculative office building called "The Taylor Building" in the developing downtown district. The site Taylor chose was strategically located adjacent to the then County and City Municipal building and near a number of institutional structures. The intention was to attract high quality tenants such as lawyers through proximity, desirable amenities, and the captivating design of an avant garde architect like Sullivan. The Guaranty Construction Company was contracted to build. Hascal Taylor unfortunately died as the project was nearing construction, which resulted in the Guaranty's decision to take on the project alone. The Guaranty Building was not alone among major private building projects in Buffalo at the time. Two blocks away, the Ellicott Square Building was being built to be the largest retail building in the world. This structure, extant today, exhibits an alternate exploration in the possibilities of new commercial urban architecture by Charles B. Atwood and Daniel Burnham. As Buffalo's downtown rose above Lake Erie, further engineering feats were achieved including securing the future of the city and the built environment. Although earlier attempts had harnessed the power of nearby Niagara Falls, it was just after the Guaranty building was constructed in 1896 that the power was sent to Buffalo, illuminating the city with hydroelectricity. Buffalo's rise to prominence in the built environment was matched in the political. As the Guaranty building was being drafted, Grover Cleveland was re elected 22nd president of the United States. A former Erie County Sheriff, Cleveland had quickly risen from mayor of Buffalo, to governor of New York and then the presidency within five years. His platform of reform against entrenched political machines, bossism, and patronage was desperately needed, especially in major urban centres such as New York and Chicago. Cleveland's fiscal policies had resulted in his loss of the presidency in 1888, but the results of Benjamin Harrison's interim term brought him back to the office in 1892. The panic of 1893 which ultimately destroyed the firm of Adler & Sullivan had not only destroyed Cleveland's first presidential term, but also resulted in Cleveland's return to office and the final commission of Adler & Sullivan in Buffalo.
Дизайн
Чикаго архитектура мектебінің көптеген ғимараттары сияқты, Гарантия ғимараты төменгі қабаттарының үстінде U пішіндес жоспарға ие, бұл әр кеңсеге жарық пен таза ауаның түсуін қамтамасыз етеді. "U" пішінінің ішкі бөлігі оңтүстікке қаратылған. "Ішкі кеңістікке жарық мөлшерін арттыру үшін, баспалдақ пен ішкі аулаға қарап тұрған жарық терезесі ақ глазурьдалған терракотамен қапталған, бұл әдеттегі плиткалардан қымбат материал болды." Лифттер мен баспалдақтар қабырғалармен емес, металл торлармен қоршалған, бұл дәліздерге жарық түсуіне мүмкіндік берді. Салливанның ғимарат дизайны "форма функцияны күзеді" деген сеніміне негізделген. Ол және Адлер ғимаратты төрт аймаққа бөлді: 0) механикалық және инженерлік жабдықтар орналасқан жертөле; 1) көшеге қарап тұрған дүкендер, қоғамдық кіреберістер мен вестибюльдер үшін арналған төменгі қабаттар; 2) лифт шахталарының айналасына жиналған бірдей кеңселерден тұратын кеңсе қабаттары; және 4) лифт жабдықтары, инженерлік жүйелер мен су резервуарларынан тұратын шатыр. Ғимараттың тіреуші темір конструкциясы терракота блоктарымен безендірілген. Блоктардың әртүрлі стилі ғимараттың үш көрінетін аймағын бөліп көрсетеді. "Балабақшадағы әңгімелер" кітабында Салливан биік ғимараттың "әр дюймында мақтан тұтатын және көтеріліп, төменнен жоғарыға дейін біртұтас, ешқандай қарсы келетін сызықсыз тұратын нәрсе болуы керек" деді. Ол Гарантия ғимаратына гүлдік терракотамен әшекейлеудің бай программасын сыйлады. Том Биби Салливанды "бақыланған табиғи әшекейлердің жоғары рухани көшбасшысы" деп сипаттады. Салливанның ерекше және түпнұсқа әшекейлері көптеген зерттеулердің нысаны болып табылады. Винсент Скалли Гарантия ғимаратының әшекейлерін талдап, "көзбен көрушіге қысылу, кернеу және тік жалғастықтың физикалық драмасы физикалық түрде көрінеді" деген қорытындыға келді. Сол сияқты Уильям Дж.Р.Кертис Гарантия ғимараты "салмақты, қысымды, кернеуді және қарсылықты тікелей, дерлік физикалық сезім арқылы түсінуге болатын тірі организм ретіндегі биік ғимарат идеясын білдіреді" деп жазды. Пол Эдвард Спраг Гарантия ғимараты Салливанның суретші ретінде дамуын көрсеткенін айтты: "1885 жылдан 1889 жылға дейін Салливанның әшекейлері бұрынғы бұрыштылығының көп бөлігін жоғалтып, күрделірек және сәндірек болды." Ол сондай-ақ Салливанның әшекейлері Франк Фурнестің әшекейлерінен әсер алғанын дәлелдеді. Гарантия ғимараты мен Салливанның бұрынғы Уэйнрайт ғимараты көптеген ұқсастықтарды бөліседі: форманың қарапайымдылығы, жоспардың ұқсастығы және егжей-тегжейлі байлығы. Дегенмен, Гарантия ғимараты Уэйнрайттен түбегейлі өзгеше, өйткені "қызыл терракота плиткаларының артындағы темір конструкция мұнда Уэйнрайттен гөрі айқын көрінеді".
Like many Chicago School of architecture buildings, the Guaranty building is a U shaped plan above the lower levels so that each office could have light and fresh air. The internal portion of the "U" faces south. "In order to increase the amount of light to the interior, the stairwell and the light slit facing the inner courtyard were lined with white glazed terra cotta that was more costly than normal tiles." The elevators and staircases were enclosed not by walls, but metal cages permitting light into the hallways. Sullivan's design for the building was based on his belief that "form follows function". He and Adler divided the building into four zones: 0) The basement containing the mechanical and utility area; 1) The lower levels which were public areas for street facing shops, public entrances and lobbies; 2) The office floors with identical office cells clustered around elevator shafts; and, 4) The attic consisting of elevator equipment, utilities and water tanks. The supporting steel structure of the building was embellished with terra cotta blocks. Different styles of block delineated the three visible zones of the building. Writing in his Kindergarten Chats, Sullivan said that a tall building "must be every inch a proud and soaring thing, rising in sheer exultation that from bottom to top it is a unit without a single dissenting line." he paradoxically gave the Guaranty building a rich program of floral terracotta ornament. Tom Beeby described Sullivan as the "high priest of controlled natural ornament." Sullivan's ornament, unmistakably original, is the subject of much scholarship. Vincent Scully analyzed the ornament of the Guaranty Building and found "a physical drama of compression, tension, and vertical continuity is made physically manifest to the observer." Likewise, William J. R. Curtis wrote that the Guaranty expressed "the idea of a tall building as a living organism, whose weight, pressure, tension and resistance might be experienced through empathy in a direct, almost physical way." Paul Edward Sprague found that the Guaranty Building indicated Sullivan's evolution as an artist: "From 1885 through 1889 Sullivan's ornament lost much of its former angularity and became more sophisticated and luxuriant." He also argued Sullivan's ornament was influenced by that of Frank Furness. The Guaranty Building and Sullivan's preceding Wainwright Building share many traits: Simplicity of form, plan similarity, and richness of detail. Yet the Guaranty is said to be a radical departure from the Wainwright because the expression "of the underlying steel frame construction behind the red terra cotta tiles is more apparent here than in the Wainwright."
Қабылдау
Гарантиялық ғимарат ашылғаннан кейін жағымды пікірлерге ие болды. 1895 жылы сыншы Барр Ферри былай деп жазды: «Бұл, мүмкін, Америкадағы ең әсем безендірілген коммерциялық ғимарат болғанымен, суретшінің шеберлігі құрылымдық беріктігі бар, бірақ әсерлі әсемдікке толы дизайн жасады. Ол бұл құрылым мен эстетиканың бірлігінің «жетістілгенін» анықтады, «үзіліссіз ұзын тік сызықтары арқасында». Монтгомери Скайлер «металл қаңқасы ыстық тостағаннан жасалған қаптама арқылы жақсы сезілетін басқа ғимаратты білмейді» деді.
The Guaranty Building received strong critical reception upon opening. The critic Barr Ferree in 1895 opined, "though possibly the most richly decorated commercial building in America, the skill of the artist has produced a design of structural sobriety with great richness of effect. This unity of structure and aesthetics 'has been attained' he diagnosed, 'by the long unbroken vertical lines of the superstructure.' Montgomery Schuyler knew of 'no steel framed building in which the metallic construction is more palpably felt through the envelope of baked clay.'"
Белгілі бір жер мәртебесі
Ғимарат 1975 жылы ұлттық тарихи маңызы бар орын деп жарияланды.
The building was declared a National Historic Landmark in 1975.