Кіріспе

Афлигем аббаттығы (Abdij Affligem,) – Брюссельден солтүстік-батысқа қарай 12 миль (19 км) жерде орналасқан Бельгияның Фламанд Брабант провинциясындағы Афлигем муниципалитетіне қарасты бенедиктин аббаттығы. 1086 жылы құдайына бағышталған, Брабант герцогтығындағы ең маңызды монастырь болып есептелді және көбінесе Primaria Brabantiae деп аталды.

Бірінші негіз

1062 жылғы 28 маусымда Афлигемде зорлық-зомбылық өмір салтынан бас тартып, алты рыцарьдан құралған діни бауырластық құрылды. Лотарингияның граф-палатині Герман II (1061–1085) және оның қамқоршысы, Кельн архиепископы Анно II (1075 жылы қайтыс болған) негіз салу үшін жер сыйлады. Осы жерде 1083 жылы Әулие Петрге арналған алғашқы аббат шіркеуі салынды. 1085 жылы Бенедикт ережесі қабылданды, ал 1086 жылы аббатхана ресми түрде бағышталды. Аббатхананың алғашқы абасы Фулгенций (1088–1122) болды, ол Вердендегі Сент-Ванн аббатханасының монахы, бастапқыда Фрасне, Валония Брабантынан шыққан. Джон Коттон, оның "De musica" (шамамен 1100–1121) ең алғашқы музыкалық диссертацияларының бірі, сонымен қатар "Johannes Affligemensis" деп те аталады, өйткені ол "De musica" еңбегін абат Фулгенцийге арнады. Брабант графтары, сондай-ақ Левен графтары 1085/1086 жылдары олардың қорғаушылары (Vögte) болды. Олардың отбасы мүшелерінің көптегені, соның ішінде Англия королевасы Аделиза (1151 жылы қайтыс болған), сондай-ақ оның әкесі Левен герцогы Годфри I (1139 жылы қайтыс болған) аббат шіркеуіне жерленген. Королева Аделиза 1151 жылы сағат механизмі жанында, аббат шіркеуіне жерленді. 12 ғасырда аббат Клюни тәртібін қатаң сақтауымен танымал болды. Афлигем монахтары бірнеше монастырьлар құрды немесе оларды құрған адам Афлигем абасына тапсырды. Германияның Рейн Пфальцындағы Мария Лаах аббаттығы 1093 жылы Рейнның алғашқы графы Генрих II фон Лаах және оның әйелі Аделаида Веймар Орламунде, Лотарингияның Герман II-нің жесірінің бастамасымен Афлигемнің приорлығы ретінде құрылды. Бернард Клерво 1146 жылы Афлигемге келді, онда оның Құдайға арнаған дұғасы керемет түрде жауап алды. Афлигем аббаттығы Бенедиктин конфедерациясының құрамындағы Субиако Кассинезе қауымының Фламанд провинциясының мүшесі болып табылады.

Ғимарат тарихы

Абат шіркеуі тоғыз жүз жылдық тарихында соғыстан аман қалмады. Фландрия графтығымен шекарада орналасқандықтан, 14 ғасырда Фландрия графтығының әскерлері оны екі рет қиратты (Брабантиялық мұрагерлік соғысы). Осы оқиғада роман стиліндегі базиликалық шіркеу бастапқы бес мұнарасының үшеуін жоғалтты. 1580 жылы Уильям Тынышсызданғанның әскерлері аббатхананы өртеп жіберді. Монастырь провист Бенедикт ван Хефтеннің († 1648) басшылығымен қайта гүлденді. Қайта жаңартылған ғимаратты сәндеу үшін ол әйгілі суретшілер Питер Пауль Рубенс пен Гаспар де Крейерді шақырды. Аббат шіркеуі үшін Антверпеннің көрнекті мүсіншісі Жоанн Кардон хор орындықтарын жасады. 17 ғасырдың соңында аббатхана тағы да қирады, бұл жолы Людовик XIV әскерлерінің шабуылынан. 18 ғасырда әйгілі сәулетші Лоран Бенуа Дьюздің монументалды классицизм үлгісінде салған құрылыстарының арқасында кешен қайта жаңғырды. 1768 жылы оның жоспарлары екі шаршы ауланың төңірегіне топтастырылған монастырь ғимараттарын жаңартуға бекітілді, шіркеудің өзгертілген батыс фасады үшбұрышты фронтон астындағы екі ризалитпен ұзын, симметриялық кеңейтілген фасад құрамының орталық бөлігі ретінде енгізілді. Жаңа құрылыстың іргетасы 1770 жылы салынды және жаңа салынған ғимараттар үшін үш монастырь ғимараты бұзылды.