Бек аббаттығы: Тарихы мен маңызы

Кіріспе

Бек абаттығы, ресми түрде Біздің Анамыздың Бек абаттығы, Руан және Бернай қалаларының арасында, Бек өзенінің ортасындағы Бек аңғарында, Эвр департаментінде орналасқан бенедиктин монахтардың негізі. Ол Францияның Нормандиясындағы Ле-Бек-Хеллуин қаласында орналасқан және 12 ғасырдағы аңгло-норман мемлекетінің ең ықпалды абаттығы болды. Барлық абаттықтар сияқты, Бекте де үйдің жылнамалары сақталған, бірақ оның алғашқы абаттары туралы жекелеген өмірбаян жазылған, оларды Бек монахы Мило Криспин жинаған. Абаттықтың Канал арқылы кең таралған ықпалының арқасында, бұл қасиетті өмірлер кейде тек жергілікті ғана емес, тарихи маңызы бар ақпаратты ашады.

Атауы

Аббатхананың аты жақын жерде ағатын бұлақтан немесе өзеннен шыққан. Бұл сөз скандинавиялық "bekkr" түбірінен туындаған.

Бірінші негіз

Аббат 1034 жылы Әулие Герлуин құрылысын бастады, оның өмірбаянын Вестминстер аббаты, бұрын Бекте болған Гилберт Криспин жазды, ал Мило Криспин оны тағы үш өмірбаянмен толықтырды. Аббат құрылысы 1034 жылы басталып, 1035 жылға дейін жалғасты. 1040 жылға дейін тағы жерлер қосылды. Әулие Герлуин – 1031 жыл шамасында Брионн графы Гилберттің сарайын тастап, дінге өмірін арнаған норман рыцары. Ле Бек Эллуэн қауымы оның есімін сақтап қалды. Герлуин басшылық еткен кезде жүз отыз алты монах діни уадаларын орындады. Павиялық Ланфранк келгеннен кейін Бек 11 ғасырғы зияткерлік өмірдің орталығына айналды. Ланфранк, ол бұрыннан Аваншедегі лекцияларымен танымал болған, монастырь мектебінің преоры және шебері ретінде оқытуға келді, бірақ 1062 жылы Каендегі Сент-Стефан аббаты болып, кейін Кентербери архиепискобы болды. Одан кейін Анзельм абат болды, ол да кейін Кентербери архиепискобы болды, сондай-ақ бесінші абат Теобальд Бек. Көптеген көрнекті дін қызметкерлері, болжам бойынша болашақ Папа Александр II және Шартрлық Әулие Иво Бек мектебінде білім алды. Құрылтайшының өмірбаяны (Vita Herluini) Гилберт Криспин жазды. Архиепископ Ланфранк Герлуидің өмірінен «Хроника Бексенсе» атты еңбек жазды. Мило Криспиннің алғашқы төрт абат туралы өмірбаяны 1648 жылы Парижде жарияланды. Вильгельм Жеңімпаздың ізбасарлары аббатты қолдап, Англиядағы кең аумақтармен байытты. Бек сонымен қатар Сент-Ньотс монастырына және 1113 жылы Роберт де Чандос құрған Монмутширдегі Голдклиф монастыры сияқты басқа да британдық негіздерге иелік етіп, басқарды. Тоутинг Бек ауылының аты осылай аталуына себеп, өйткені бұл жер аббатқа тиесілі болған. Бек аббаттығы император Матильданың алғашқы жерленген орны болды, оның сүйектері кейін Руан соборына көшірілді, ол жерде олар қалып қойды. Бек аббаттығы дін соғыстары кезінде зардап шекті және Француз революциясында қирады, бірақ ортағасырлық монастырьдің 15 ғасырлық Сент-Николас мұнарасы (Tour Saint Nicolas) бүгінгі күнге дейін сақталған.

The abbey was founded in 1034 by Saint Herluin, whose life was written by Gilbert Crispin, Abbot of Westminster, formerly of Bec, and collated with three other lives by Milo Crispin. Abbey construction began in 1034 and continued through 1035. Further lands were added through 1040. Saint Herluin was a Norman knight who in about 1031 left the court of Gilbert, Count of Brionne, to devote himself to a life of religion: the commune of Le Bec Hellouin preserves his name. One hundred and thirty six monks made their profession while Herluin was in charge. With the arrival of Lanfranc of Pavia, Bec became a focus of 11th century intellectual life. Lanfranc, who was already famous for his lectures at Avranches, came to teach as prior and master of the monastic school, but left in 1062, to become abbot of St. Stephen's Abbey, Caen, and later Archbishop of Canterbury. He was followed as abbot by Anselm, also later an Archbishop of Canterbury, as was the fifth abbot, Theobald of Bec. Many distinguished ecclesiastics, probably including the future Pope Alexander II and Saint Ivo of Chartres, were educated in the school at Bec. The life of the founder (Vita Herluini) was written by Gilbert Crispin. Archbishop Lanfranc also wrote a Chronicon Beccense of the life of Herlui. Milo Crispin's biography of the first four abbots was published at Paris in 1648. The followers of William the Conqueror supported the abbey, enriching it with extensive properties in England. Bec also owned and managed St Neots Priory as well as a number of other British foundations, including Goldcliff Priory in Monmouthshire founded in 1113 by Robert de Chandos. The village of Tooting Bec, now a London suburb, is so named because the abbey owned the land. Bec Abbey was the original burial place of the Empress Matilda, whose bones were later transferred to Rouen Cathedral, where they remain. Bec Abbey was damaged during the Wars of Religion and left a ruin in the French Revolution but the 15th century St. Nicholas Tower (Tour Saint Nicolas) from the medieval monastery is still standing.

Екінші негіз

1948 жылы Дом Граммонт басқаратын оливетандық монахтар бұл жерде Нотр-Дам-дю-Бек аббаттығын қайта құрды және қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Аббаттық англикандық байланыстарымен танымал және Кентербери архиепископтары осы жерге бірнеше рет келген. Аббаттық кітапханасында Джон Грэм Бишоптың англикандықтарға қатысты 5000 томдық қоры сақталады. Бүгінде аббаттық монахтар өндіретін керамикалық бұйымдарымен әйгілі.