Кіріспе
Католик шіркеуінің епискобы, премонстрат канондарының тәртібін құрған негізін қалаушы, 12 ғасырдың католик епискобы. Парижде ол Вильгельм Шампоның аскетикалық идеалдарын қабылдаған Святой Виктор канондарының куәсі болған болар. Клерво мен Ситода ол монахтар арасында цистерциандық реформаларды көрген болар. Ол сондай-ақ цистерциандық әкімшілік жүйемен танысқан, ол жергілікті монастырлардың белгілі бір тәуелсіздігін сақтай отырып, орталықтандырылған билікпен халықаралық монастырлар федерациясын құрды. Оның болашақ еңбегіне зор әсер еткен бұл реформалар "Мейірімділік жарғысында" жазылған. Норберт діни өмірдің ережесі ретінде дін қызметкерлерінің қауымдастықтарында кең таралған Святой Августин ережесін таңдады. Ол цистерциандық әдет-ғұрыптардың бір бөлігін де қабылдады. Норберттің ізбасары, Фосс аббаты Хью олардан тіпті көбін енгізді. Нәтижесінде, ол үй шаруашылығында монастырлық сипатқа ие қауым құрды. Оның мақсаты – белсенді дін қызметкерлеріне аскетикалық және тағайындылыққа қауіпсіз бейіт қажет болды, және аббаттық тәртіп осы мақсатқа қызмет етті. Норберт Лаоннан шамамен 10 шақырым қашықтықтағы Куси ормандық аймағындағы (Лаон епискобы Бартелем де Юрдың сыйлығы) Доланы таңдады, оны Премонтре деп атады. Фоссский Гю, Ратцебургтік Эвермод, Нивельдік Антоний, Анзельмнің атақты мектебінің жеті шәкірті және Лаондық Ральф оның алғашқы он үш шәкіртінің қатарында болды. Келесі жылы қауым 40 адамға дейін өсті. Олардың барлығы ант берді және Премонтре канондарының ордені құрылды. Жаңа қауым бастапқыда ағаш пен саздан салынған лашықтарда тұрды, олар баптист Жақияның шіркеуінің төңірегінде лагерь сияқты орналасты, бірақ олар көп ұзамай үлкен шіркеу және оларға қосылған дін қызметкерлері үшін монастырь салды. Кельнге шіркеуі үшін қасиетті заттарды алуға барғанда, Норберт түсінде Урсула мен оның серіктерінің, Гереонның және басқа да шейіттердің қасиетті қалдықтары жасырылған жерді тапты деседі. 1125/6 жылы орденнің конституциясы Папа Хонорий II-ге бекітілді. Норберт Германияда, Францияда, Бельгияда және Венгрияда ізбасарларын жинады, және оның ордені Флореффте, Вивьерде, Сент-Жоседе, Арденнада, Куиссиде, Лаонда, Лиежда, Антверпенде, Варларда, Каппенбергте, Нагвардада (Орадея/Гроссвардейн) және басқа да жерлерде құрылды. Шампан графы Теобальд II жаңа тәртіпке кіргісі келді, бірақ Норберт оған дінге кірмеуді және үйленуді кеңес берді. Норберт бірнеше ережелерді жазып, Теобальдқа орденнің ақ шапалағын кигізіп, осылайша 1122 жылы Святой Норберт орденінің үшінші тәртібі құрылды. Ол Францияда, Бельгияда және Германияда уағыз айтуды жалғастырды және Антверпенде Таншельм ұсынған евхаристиялық ереске қарсы күресте сәтті болды. Осы оқиғаның құрметіне Норберт "Антверпен елшісі" деп жарияланды. Ол инвеституралық дау кезінде шіркеудің зайырлы билікке қарсы құқықтарын қорғауда маңызды рөл атқарды. 1130 жылы Папа Инокентий II сайланғаннан кейін туған шикілікте Норберт Инокентийді қолдады және антипапа Анаклетий II-ге қарсылық көрсетті. Норберттің соңғы жылдарында ол Рим императоры Лотар II-нің кеңесшісі және канцлері болды, оны 1133 жылы Римге әскерді бастап, Папалық билікке Инокентийді қайтаруға көндірді.
the 12th century Catholic bishop
In Paris he would have witnessed the Canons of St. Victor, who had adopted the ascetic ideals of William of Champeaux. At Clairvaux and Citeaux he would have seen the Cistercian reforms among the monks. He also became acquainted with the Cistercian administrative system that created an international federation of monasteries with fair amount of centralized power, though local houses had a certain amount of independence. These reforms, written up in their “Charter of Charity” would affect him significantly in his own future work. For a Rule of life, Norbert chose the Rule of St. Augustine as was common among communities of priests ‘canons’. In addition he adapted some of the customs of the Cistercians. Even more of these would be brought in later by Norbert's successor, Abbot Hugh of Fosse. In effect he produced a community that would be somewhat monastic as far as house ministry. The whole idea was that his active priests needed an ascetic and contemplative haven and that was the purpose of the abbey discipline. Norbert chose a valley in the Forest of Coucy (a grant from Barthélemy de Jur, the Bishop of Laon), about 10 miles from Laon, named Prémontré. Hugh of Fosses, Evermode of Ratzeburg, Antony of Nivelles, seven students of the celebrated school of Anselm, and Ralph of Laon were among his first thirteen disciples. By the next year the community had grown to 40. They all took their vows and the Order of Canons Regular of Prémontré was founded. The young community at first lived in huts of wood and clay, arranged like a camp around the chapel of Saint John the Baptist, but they soon built a larger church and a monastery for the religious who joined them in increasing numbers. Going to Cologne to obtain relics for their church, Norbert is said to have discovered, through a dream, the spot where those of Ursula and her companions, of Gereon, and of other martyrs lay hidden. In 1125/6, the constitution for the order was approved by Pope Honorius II. Norbert gained adherents in Germany, France, Belgium and Hungary, and houses of his order were founded in Floreffe, Viviers, St Josse, Ardenne, Cuissy, Laon, Liège, Antwerp, Varlar, Kappenberg, Nagyvárad (Oradea/Großwardein) and elsewhere. Count Theobald II of Champagne wanted to enter the new order, but Norbert counseled him to remain a layman and marry. Norbert prescribed a few rules and invested Theobald with the white scapular of the order, and thus, in 1122, the Third Order of St. Norbert was instituted. He continued to preach throughout France, Belgium and Germany and was successful in combatting a eucharistic heresy in Antwerp proposed by one Tanchelm. In commemoration of this, Norbert has been proclaimed the "Apostle of Antwerp". He was instrumental in protecting the Church's rights against the secular power during the Investiture Controversy. In the schism following the election of Pope Innocent II in 1130, Norbert supported Innocent and resisted Antipope Anacletus II. In Norbert's last years, he was chancellor and adviser to Lothair II, the Holy Roman Emperor, persuading him to lead an army in 1133 to Rome to restore Innocent to the papacy.
Құрмет
1134 жылы 6 маусымда Магдебургте Норберт қайтыс болған кезде, собордағы канондар да, Сент-Мария аббаттығындағы канондар да оның денесін иеленуді талап етті. Екі тарап Лотар III-ге жүгінді, ол Норбертин аббаттығында денесін жерлеуді бұйырды. 1524 жылы Мартин Лютер қалада уағыз айтқаннан кейін Магдебург протестанттық қалаға айналды. Прагадағы Страхов аббаттығы Норберттің денесін қайтарып алуға ғасырлар бойы көптеген әрекеттер жасады. Тек император Фердинанд II-ден бірнеше әскери жеңіліске ұшырағаннан кейін ғана Страхов аббаты оның денесін алуға қол жеткізді. 1627 жылы 2 мамырда денесі Прагаға жеткізілді, ол күні бүгінге дейін әйнек қоршауындағы қабірде автоикона ретінде көрсетілуде. Норберт 1582 жылы папа Григорий XIII-тің бұйрығымен қасиетті деп жарияланды, ал оның мүсіні Римдегі Әулие Петр базиликасының Piazza галереясының үстінде орналасқан.
Мұра
Еуропа, АҚШ, Канада, Ұлыбритания, Оңтүстік Америка, Заир, Оңтүстік Африка, Үндістан және Австралиядағы премонстратант (немесе Норбертин) канондары білім беру, діни қызмет, университетте діни жәрдем көрсету және жастармен жұмыс істеумен айналысады. Висконсин штатының Де-Пере қаласындағы Сент-Норберт колледжі – Норбертин ордені құрған алғашқы жоғары білім беру мекемесі. Сент-Норберт колледжі сонымен қатар колледж мен Премонстратант ордені арасындағы ынтымақтастықпен құрылған Норбертиндік зерттеулер орталығына ие.