Кіріспе

Жапония жағалауындағы теңіз астындағы тас құрылымдар Йонагуни ескерткіші (与那国島海底地形), сондай-ақ "Йонагуни (Арал) су асты қиратылыстары" деп белгілі, Жапониядағы Рюкю аралдарының ең оңтүстігіндегі Йонагуни аралының жағалауынан табылған. Ол Тайваньнан шамамен шығысқа қарай орналасқан. Теңіз геологы Масааки Кимура бұл құрылымдардың адам жасаған, сатылы монолиттер екенін айтады. Бұл мәлімдемелер псевдоархеологиялық деп сипатталған. Жапон Мәдениет істері агенттігі де, Окинава префектурасының үкіметі де бұл нысандарды маңызды мәдени мұра ретінде мойындамайды және екі де мемлекеттік орган бұл жерде зерттеулер немесе сақтау жұмыстарын жүргізбеген.

Ашылу

Йонагуни аралының жағалауы қыс айларында балғалы акулалардың көптігіне байланысты танымал суға түсу орны болып табылады. 1986 жылы Йонагуни Чо туристік қауымдастығының директоры Киачиро Аратаке акулаларды бақылау мақсатымен теңізге барғанда, теңіз түбінде сәулеттік құрылымдарға ұқсайтын кейбір формацияларды байқады. Одан кейін Рюкю университетінің профессоры Масааки Кимура басқаратын ғалымдар тобы осы формацияларды зерттеді. Бұл формация күшті ағыстарға қарамастан, су астында жүзушілер үшін салыстырмалы түрде танымал орынға айналды.

Орналасуы және геологиясы

Құрылымдар Йонагуни аралының оңтүстік ұшындағы Аракавабана (新川鼻; Йонагуни: Арага бана) жартасының астында орналасқан, оның негізгі беті оңтүстік-шығысқа қарай бағытталған. Ол шамамен 20 миллион жыл бұрын шөгіндірлген деп саналатын Төменгі Миоцендік Яеяма тобының орта және өте ұсақ құмтастары мен сазды тастарынан тұрады. Құрылымдардағы тау жыныстарының көп бөлігі негізгі тау жынысымен байланысқан (еркін тұрған тау жыныстарынан құралғаннан гөрі).

Табиғи түзілу

Геолог Роберт Шох бұл құбылыстың табиғи болуы ең мүмкін деп санайды. Джон Энтони Уэст Шохпен бірге бұл формацияны қарап, оның табиғи екенімен және Кимураның "жұмыс істеп жатқан табиғи процестерге жеткілікті назар бөлмегенімен" келісті. Саннинудайда Йонагунидегілерге ұқсас, қабатты құмтас формациялары бар. Роберт Шох, сондай-ақ Оңтүстік Тынық мұхиты университетінің мұхит геоғылымы профессоры Патрик Д. Нанн, бұл формациялардың таза табиғи екенін айтады. 2019 жылы Такайуки Огата және басқа зерттеушілер Йонагуни аралының топографиялық талдауын жүргізді, оның үшін цифрлық биіктік моделі мен геологиялық далалық зерттеулер қолданылды. Зерттеулер қабаттардың, тау жыныстарының және үш орналасқан "геосайттардың" – Тиндабана, Кубе Рёфуриши және Саннинудайдың жартастардың микротопографиясы зерттелді. Зерттеу нәтижесінде Йонагуни ескерткіші жасанды құрылыс сияқты көрінсе де, құмтастың қабаттары мен сызықтық жарылымдарға әсер ететін ауа райы және эрозия процестерінің нәтижесінде пайдалған табиғи ерекшелік екені анықталды. Олар осындай ерекшеліктерді Саннинудай геосайтында және Йонагуни аралының оңтүстік жағалауында жиі кездестіретінін атап өтті.

Жасанды құрылыстардың псевдоархеологиялық талаптары

Кимура алғаш рет бұл құрылымның кем дегенде 10 000 жыл бұрын пайда болғанын шамалады, ол кезде ол судан жоғары болған, сондықтан бұл орын мифтік жоғалған Му құрлығының қалдығы болуы мүмкін деп болжады. 2007 жылы өткен Тынық мұхитының 21-ші ғылыми конгресінде ол бұл шамасын қайта қарастырып, оны 2000-3000 жыл бұрынғы мерзімге жатқызды, себебі сол кезде теңіз деңгейі қазіргі деңгейге жақын болған. Оның пікірінше, құрылыс аяқталғаннан кейін тектоникалық қозғалыстар оның теңіз астына батып кетуіне себеп болды. Археолог Ричард Пирсон мұның ықтимал еместігін айтады.