Бартоломео Пинелли: Рим мен Италияның суретші-гравері

Кіріспе

Бартоломео Пинелли (20 қараша 1781 – 1 сәуір 1835) – итальяндық суретші және гравер.

Өмір

Пинелли Римнің Трастевере ауданында дүниеге келіп, сонда қайтыс болды. Ол әуелі Болоньяда, кейін Римдегі Сан-Лука академиясында білім алды. Пинелли Трастевереге қайта оралды, ол кезде Римнің кедей ауданы болатын. Оның алғашқы шеберханасы Корсодағы Пьяцца Сьяррада орналасқан. Оның ұлы Ахилл Пинелли де белгілі суретші болған. Өте көп жұмыс істеген гравер, оның суреттері итальян халқының киім-кешегін, ұлы дастандарды және көптеген басқа тақырыптарды, соның ішінде халықтық салт-дәстүрлерді бейнелейді. Жалпы алғанда, ең көп кездесетін тақырып – Рим, ежелгі де, қазіргі заманғы қала: оның тұрғындары мен ескерткіштері. Тәуелсіз жұмысын бастаған жылдарында ол суретші Франц Кайзерман стилінде акварельмен суреттер салған. 1807 жылдан бастап ол «Рим мен Лационың көріністері мен киімдері» (Scene e Costumi di Roma e del Lazio) деген 36 акварельден тұратын альбом жариялады. 1809 жылы басталған оның алғашқы граверлік сериясы «Аквафортемен ойылған 50 көркем киімнің жинағы» (Raccolta di cinquanta costumi pittoreschi incisi all'acquaforte) деп аталды. 1816 жылы ол «Рим тарихы» (La Storia Romana) және 1821 жылы «Грекия тарихы» (La Storia Greca) еңбектеріне суреттер салды. Ол ежелгі Грекия мен Римнің дәстүрлерін және діндерін жоғары бағалады және классикалық құдайлар пантеонының бірнеше граверлік суреттерін аяқтады. Заңнан тыс топты мақтаудың көркемдік дәстүрі барокко дәуіріндегі суретші Сальваторе Розадан бастау алады. Ол сондай-ақ «Басы кесілген қарақшының тарихы» (La Storia del Brigante Decapitito) сериясын жасады, ол ұйықтағанда баласын өлтіргені үшін әйелімен басын айырған қарақшы туралы әңгімелейді. Бұл жұмыс Пинеллидің халық ертегілеріне қызығушылығын және білімді және аристократиялық топ арасында қарақшылар мәдениетіне болған идеалданған құрметін көрсетеді. Пинеллидің пікірінше, қарақшылар, немесе бандиттер, абсолютті билеушілер таңған заңдардан тәуелсіздік алуға тырысып, ежелгі республикалық Римнің бостандыққа деген құштарлығын сақтап қалды. Пинелли үшін итальяндық ұлтшылдық ежелгі римдіктердің құндылықтарына оралумен байланысты. Оның қарақшыларды бейнелеудегі парадоксалды демеушілерінің мысалы – Девоншир герцогинясына тиесілі екі картина. 1822-1823 жылдары ол сатирикалық поэма «Иль Мео Патакка» (Il Meo Patacca) үшін елу екі гравюрадан тұратын жинақты аяқтады. Ол 1835 жылдың 1 сәуірінде кедейлікте қайтыс болды.

Pinelli was born and died in the Trastevere neighborhood of Rome, the son of an artisan who modeled religious statues. Pinelli was educated first in Bologna and then at the Accademia di San Luca in Rome. He returned to live in Trastevere, then a poor quarter of Rome. His initial studio was on Piazza Sciarra on the Corso. His son, Achille Pinelli, was a famous watercolorist in his own right. An extremely prolific engraver, his illustrations depicted the costumes of the Italian people, the great epic poems and numerous other subjects, including popular customs. In general, the most recurring subject is Rome, the ancient city as well as the modern one: its inhabitants and its monuments. In his first years of independent work, he painted figures in watercolor in the style of the painter Franz Kaiserman. Starting in 1807, he produced an album of 36 watercolors, entitled Scene e Costumi di Roma e del Lazio (Scenes and Costumes from Rome and the Lazio). His first series of engravings, begun in 1809, was entitled Raccolta di cinquanta costumi pittoreschi incisi all'acquaforte (Collection of 50 picturesque costumes engraved with acquaforte). In 1816 he finished the illustrations for his work La Storia Romana and, in 1821, those for the work La Storia Greca He held in high regard the traditions and religions of ancient Greece and Rome, and completed a series of engravings of the pantheon of classical gods. The artistic tradition of exaltation of a class beyond the law finds roots in the baroque era artist Salvatore Rosa. He also produced a series of prints on La Storia del Brigante Decapitito (Story of the Decapitated Brigand), about a brigand who, while he sleeps, is decapitated by his wife in revenge for having murdered her child. This particular work illustrates the attention Pinelli lavished on popular tales, and the idealized admiration that had developed among some of the educated and aristocratic class for brigand culture. Pinelli suggested that brigands, or banditi, in their quest for independence from the laws imposed by absolute rulers retained an inheritance of the desire for liberty of ancient Republican Rome. For Pinelli, Italian nationalism would coalesce around a return to the values of Ancient Romans. An example of the paradoxical patrons for his depictions of brigands are two paintings owned by the Duchess of Devonshire. Between 1822 and 1823 he finished a set of fifty two prints for the a satiric poem called Il Meo Patacca. He died poor on April 1, 1835.