Антонио Каваллуччи: XVIII ғасыр итальян суретшісінің өмірі мен творчествасы
Antonio Cavallucci
Антонио Каваллуччи (1752-1795) – италияндық суретші, діни сахналар мен портреттер шебері. Римде білім алған, өнердегі даму жолы, туған жері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші (1752–1795)
Italian painter (1752–1795)
Антонио Каваллуччи (21 тамыз 1752 – 18 қараша 1795) – XVIII ғасырдағы итальяндық суретші, діни сахналар мен портреттер салған шебер.
Antonio Cavallucci (21 August 1752 – 18 November 1795) was an eighteenth century Italian painter of religious scenes and portraits.
Өмірбаян
Каваллуччи Лацио облысының Сермонетта қаласында дүниеге келген. Оның өнер талантын 1738-1810 жылдары Сермонетта герцогы Франческо Каетани ерте кезеңде таныған. 1765 жылы ол 13 жасар Каваллуччини Римге алып келді, онда ол Стефано Поццидің шәкірті болды, үш жылдан кейін Гаэтано Лапис шәкірті болды. Ол сондай-ақ Сан-Лука академиясында сурет салуды оқыды (шамамен 1769-1771 жылдары). Оның алғашқы туындылары 1760 жылдардың ортасына жатады. Бұл Сермонеттадағы Каваллуччи үйіндегі темпера фризі. Оның алғашқы портреті – оның меценаты, герцог Франческо Каетанидің портреті. Бұл портрет тек 1772 жылы Пьетро Леоне Бомбеллидің (1737–1809) гравирасы түрінде сақталған. Оның алғашқы маңызды тапсырысы 1776 жылы Римдегі Каетани сарайындағы бес қабылдау залын безендіру болды. Ол әр бөлмеге сәйкес мифологиялық көріністер мен аллегорияларды суреттеді. 1780 жылдардың басында ол негізінен Франческо Каетани мен Сермонетта герцогинясы Тереза Корсинидің портреттерін салған. Оның "Музыканың бастауы" (1786) атты картинасы Чезаре Рипаның "Иконология" (1593) кітабындағы иллюстрацияларға негізделген. Каваллуччи сонымен қатар Рим папасы Пий VI-ның туысы, кардинал Ромуальдо Браски Онистиден (1753–1817) тапсырыстар алды. Ол 1788 жылы жаңа меценатының және папаның портреттерін салған. 1786 жылы Сан-Лука академиясына, 1788 жылы Аркадия академиясына және 1788 жылы Virtuosi Congregazione dei al Pantheon қатарына қабылданды. Каваллуччидің әйгілі қасиетті Бенедикт Жозеф Лабренің экстазда тұрғанда суретін салғаны айтылады, немесе (әлдеқайда ықтимал), қасиеттінің экстазда тұрғанын көргеннен кейін оны студиясына алып келіп, портретін салғаны айтылады. Кейінгі жылдары ол кардинал Франческо Саверио Зелада үшін жұмыс істеді, Римдегі Сан-Мартино-ай-Монти шіркеуін безендірді. Каваллуччи 1795 жылы Римде қайтыс болды. Оған Помпео Батони мен Антон Рафаэль Менгс үлкен әсер еткен. Оның өнерінде XVIII ғасырдың соңында Римге келген солтүстік Еуропалық сезімнің іздері бар. Португалиялық суретші Домингос Секейра оның шәкірттерінің бірі болды. Римде оның тағы екі шәкірті болғандығы белгілі: Джованни Микокка және Томмазо Сьякка.
Cavallucci was born in Sermoneta in the Lazio. His artistic talents were recognized in an early stage by Francesco Caetani, Duke of Sermoneta in 1738 1810. In 1765, he brought the 13 year old Cavallucci to Rome, where he became a pupil of Stefano Pozzi and three years later of Gaetano Lapis. He also studied drawing at the Accademia di San Luca (c. 1769 1771). His earliest work dates from the mid 1760s. It is a tempera frieze in the Casa Cavallucci in Sermoneta. His first portrait was of his benefactor Duke Francesco Caetani. This portrait is only preserved as an engraving in 1772 by Pietro Leone Bombelli (1737–1809). His first major commission was the decoration of five audience chambers in the Caetani Palace in Rome in 1776. He painted mythological scenes and allegories appropriate for each room. In the early 1780s, he painted mostly portraits, such as those of Francesco Caetani and Teresa Corsini, Duchess of Sermoneta. His painting, The Origin of Music (1786), was based on illustrations in the book Iconologia (1593) from Cesare Ripa. Cavallucci also received commissions from Cardinal Romualdo Braschi Onesti (1753–1817), nephew of the pope Pius VI. He painted the portraits of his new benefactor and of the pope in 1788. He was inducted into the Accademia di San Luca in 1786, Academy of Arcadia in 1788, and the Congregazione dei Virtuosi al Pantheon in 1788. Cavallucci is said to have painted St Benedict Joseph Labre while the saint was in ecstasy, or (as is perhaps more plausible), having seen the saint in ecstasy, to have brought him to his studio and painted his portrait there. In later years, he worked for Cardinal Francesco Saverio Zelada, decorating his titular church San Martino ai Monti in Rome. Cavallucci died in Rome in 1795. He was influenced by Pompeo Batoni and Anton Raphael Mengs. There is in his art some of the northern European feeling that had made its way into Rome at the end of the eighteenth century. The Portuguese painter Domingos Sequeira was one of his pupils. It is also known that in Rome he had two more pupils: Giovanni Micocca and Tommaso Sciacca.