Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд суретшісі
Scottish artist
Роберт МакБрайд (5 желтоқсан 1913 – 6 мамыр 1966) – шотландтық натюрморт пен адам бейнесін салушы суретші және театр декорацияларының суретшісі.
Robert MacBryde (5 December 1913 – 6 May 1966) was a Scottish still life and figure painter and a theatre set designer.
Ерте өмір және мансап
МакБрайд Айрширдің Мейбол қаласында, цемент жұмысшысы Джон МакБрайд пен Агнес Кеннеди МакБрайд отбасында дүниеге келді. Кәсіби байланыс пен ынтымақтастықтарының арқасында екеуі "екі Робертс" деп белгілі болды. МакБрайд Франция мен Италияда стипендиялардың көмегімен оқыды және саяхаттады, 1939 жылы Лондонға оралды. Ол Colquhoun-мен бір студияны бөлісті, сондай-ақ Джон Минтонмен және 1943 жылдан бастап Янкел Адлермен бірге тұрды. МакБрайд өзінің алғашқы жеке көрмесін 1943 жылы Лефевр галереясында ұйымдастырды.
MacBryde was born in Maybole, Ayrshire, to John MacBryde, a cement labourer, and Agnes Kennedy MacBryde. and professional collaboration, the pair becoming known as "the two Roberts". MacBryde studied and travelled in France and Italy, assisted by scholarships, returning to London in 1939. He shared studio space with Colquhoun, and the pair shared a house with John Minton and, from 1943, Jankel Adler. MacBryde held his first one person exhibition at the Lefevre Gallery in 1943.
Көтерілу, құлдырау және әсер ету
Олардың танымалдылығының шарықталу кезеңінде Майкл Айртон, Фрэнсис Бэкон, Люциан Фрейд және Джон Минтон сияқты, сондай-ақ Фред Уркхарт, Джордж Баркер, Элизабет Смарт және Дилан Томас секілді көптеген достармен жақын қарым-қатынаста болды. Олар 77 Бедфорд Гарднс мекенжайындағы студияларында өткізген кештерімен әйгілі болды. Грэм Сазерленд пен Джон Пайпердің ықпалымен МакБрайд модернистік өнер мектебінің белгілі суретшісі атанды, ол жарқын түсті кубистік зерттеулерімен танымал болды. Оның кейінгі туындылары қараңғырақ, экспрессионистік стильдегі натюрморттар мен пейзаждарға ұласты. Колкхунмен бірлесіп, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және содан кейін бірнеше декорациялық жобалар жасады. Олардың ішінде Гиелгудтың "Макбеті", Стратфордтағы "Король Лир" және 1951 жылы Ковент-Гардендегі Sadler's Wells Ballet қойған Массиннің "Дональд Буртендердің" шотланд балеті бар. 1950 жылдары МакБрайд пен Колкхун абстракцияның өркендеуіне байланысты өнер әлемінің назарынан шығып, екеуі де шектен тыс ішімдік ішуге құмар болғандықтан, маңызды көркем жұмыстарды атқару мүмкін болмады. Екеуінің де жеке қаржысы болмағандықтан, кейде олар мүсіркеуге лайық жағдайға түсті.
At the height of their acclaim they courted a large circle of friends including Michael Ayrton, Francis Bacon, Lucian Freud and John Minton as well as the writers Fred Urquhart, George Barker, Elizabeth Smart, and Dylan Thomas and were renowned for their parties at their studio (77 Bedford Gardens). Influenced by Graham Sutherland and John Piper, MacBryde became a well known painter of the Modernist school of art, known for his brightly coloured Cubist studies. His later work evolved into a darker, Expressionist range of still lifes and landscapes. In collaboration with Colquhoun, he created several set designs during and after the Second World War. These included sets for Gielgud's Macbeth, King Lear at Stratford and Massine's Scottish ballet Donald of the Burthens, produced by the Sadler's Wells Ballet at Covent Garden in 1951. During the 1950s, both MacBryde and Colquhoun lost the attention of the art scene due to the rise of Abstraction, and as both had become heavy drinkers, serious artistic work became almost impossible. Since neither had any private means, they were reduced at times to near destitution.
Соңғы жылдары және өлімі
1962 жылы Колхун Лондон қаласында күрт қайтыс болды. Содан аз уақыт өткен соң МакБрайд Ирландияға көшіп, онда ол Лондонда танысқан Патрик Каванагпен бірге тұрды. Бірақ ол әлі де көп ішіп, сурет салуға қайта тырысқан жоқ сияқты. "Таймс" газеті МакБрайд Колхунның өлімінен кейін көзге ілмей кеткенін хабарлады. Роберт МакБрайд 1966 жылы Дублинде көшеде болған апаттан көз жұмды. МакБрайд пен Колхунның досы Энтони Кронин өз естеліктерінде "Dead as Doornails" есімді кітабында, ал ағылшын суретшісі, драматург және ақын Артур Берри өзінің "A Three And Sevenpence Half Penny Man" атты өмірбаянында оларды әдеппен және құрметпен еске алады.
Colquhoun died suddenly in London in 1962. Soon afterwards MacBryde moved to Ireland, where for a time he shared a house with Patrick Kavanagh, with whom he had become friendly in London. However, he was still drinking heavily and seems to have made no serious effort to paint again. The Times stated that MacBryde had disappeared into obscurity after Colquhoun's death. Robert MacBryde died in 1966 in Dublin as a result of a street accident. Anthony Cronin, a friend of MacBryde and Colquhoun, describes them both with affection and respect in his memoir Dead as Doornails, as does the English painter, playwright and poet Arthur Berry in his autobiography A Three And Sevenpence Half Penny Man.