Кіріспе

Италиялық әнші-күйші, пианист және геосаясаттанушы (1949 жылы туған)

Антонио "Антонелло" Вендитти (1949 жылдың 8 наурызында туған) – 1970-ші жылдары әндерінде көтерілген әлеуметтік тақырыптар арқасында танымал болған итальяндық әнші-күйші және пианист.

Өмірбаян

Антонелло Вендитти Римде, Молизедегі Кампольетодан Винченцино Итало Вендитти мен Ванда Сикардидің ұлы болып дүниеге келді. Ол жастығында фортепианоны оқыды және 1970 жылдардың басында Римдегі Фолькстудиода Франческо Де Грегори, Миммо Локасчулли, Грация Ди Микеле және Джорджио Ло Кассио сияқты әншілермен бірге музыка әлеміндегі дебютын жасады. Де Грегори мен Вендитти дуэт құрды және 1972 жылы Theorius Campus атты алғашқы альбомын шығарды. Альбом коммерциялық жағынан сәтті болмады, бірақ Вендиттидің күшті дауысы мен әлеуметтік мәселелерді көтерудегі талантын көрсетті. Бұл әсіресе "Sora Rosa" сияқты рим диалектісінде орындалған әндерде айқын байқалды. Сондай-ақ, жартылай диалектіде "Roma Capoccia" әні болды, ол латынша "Roma Caput mundi" фразасының халық тіліне аудармасы болып табылады және Вендиттидің туған қаласына деген сүйіспеншілігін білдіру мақсатымен жазылған, кейіннен оның ең танымал әндерінің біріне айналды. Қызығы, Вендитти оны бірнеше жыл бойы орындаудан бас тартты, себебі оны саяси немесе әлеуметтік жағынан жеткілікті "белсенді" деп санамады. Вендитти мен Де Грегори кейіннен жолдарын айырды. 1973 жылы Вендитти Миланға көшіп, музыкант Винс Темперамен бірлесіп жасаған алғашқы жеке альбомын шығарды. Бұл альбомда "E li ponti so' soli" атты тағы бір ән болды, бірақ көбінесе әлеуметтік тақырыптарға одан да көп назар аударылды. Оның келесі жұмысы, Le cose della vita ("Өмірдің нәрселері"), сол жылы RCA Music лейблі арқылы шығарылды, бұл тенденцияны растады. Келесі альбомы Quando verrà Natale ("Рождество келгенде") да осыған ұқсас болды; оның минималды аранжировкалары Вендиттинің айыптау күшін ерекшелендірді. "A Cristo" ("Христосқа") әнін тікелей эфирде орындағаннан кейін Вендиттиді итальяндық полиция қызметкері құдайға қарсы сөздер айтқаны үшін айыптады. Кейіннен ол ақталды. Вендиттидің діни тілді қолдануы солшыл мәдениетке тән болмаса да, оның 1960 және 1970 жылдардағы өмір салты, кейінірек журналист Джанпаоло Маттейге айтқандай, "әлемдік" болды: "Бұл солшыл идеологияның өте күшті болған жылдар еді және сол кездегі жастардың өмірі Құдайсыз болды. Менің ойымша, сол кездегі күнделікті өмір мені белгілі бір нәрселерге қатысуға және оларды қабылдауға итермеледі. Мен бұдан кейін бұл - тұйық жол екенін түсіндім, себебі ол адамдардың қуанышын жойды. Мүмкін, бұл оларға әлеуметтік өсуге мүмкіндік берген шығар, бірақ бақыт туралы ештеңе айтпады. Материализм көп, руханилық аз. Осы дүниеқұмарлықпен өскен ұрпақ саяси ұрандармен қолдау тапты". Вендиттидің мансабы 1975 жылы Lilly альбомымен жаңа деңгейге көтерілді. Атау трекі есірткіге қарсы күшті айыптама болды және үлкен жетістікке жетті. Альбомдағы басқа да танымал әндер "Compagno di scuola" ("Сыныптас") және "Lo stambecco ferito" ("Жараланған Ибекс") болды, ол Солтүстік Италияның жемқор магнатының тарихын баяндайды. Вендитти келесі альбомы Ullàlla (1976) альбомында да маңызды мәселелерді көтерді, оның "Canzone per Seveso" әні сол жылдың шілдесінде болған өндірістік апатқа арналған. Алайда, саяси қатысу 1970 жылдардың соңында Италияда терроризмнің күшейіп келе жатқан қатерімен және "стратегия della tensione"мен белгіленген Вендиттидің шабытына кері әсер етті: кейбір оқиғалар (оның досы Де Грегориді саясаттасқан жанкүйерлердің шоу кезінде жұрт алдында сықырлауы сияқты) оны қоғамдық тұлға ретіндегі өзін қайта қарауға мәжбүр етті. Sotto il segno dei pesci ("(Балықтар белгісімен)", 1978) альбомында жеке және жақын тақырыптар көбірек орын алды. Бір атпен аталатын трек үлкен жетістікке жетті, бірақ көбінесе махаббат әні ретінде қате түсіндірілді: ол шындығында Вендиттидің мансабына қатысты, өйткені ол "Балықтар белгісімен" дүниеге келді. Алайда, оның әйелі Симона Иццодан ажырасуы табыстылыққа нүке айтты. Ол Вендиттидің ұлы Франческо Вендиттиді өсірді. Келесі альбомы Buona domenica (1979) осы қиын кезеңмен қатты таңбаланған. Алайда, онда атау трекі және Gato Barbieri саксофонда ойнаған Modena балладасы сияқты бірнеше классикалық әндер бар, ол Вендиттидің ең үздік туындыларының бірі болып саналады. 1982 жылы "Sotto la pioggia" альбомы Вендиттидің өзінің Heinz Music лейбліне өтуін және продюсер Алессандро Коломбинимен ұзақ мерзімді ынтымақтастықтың басталуын білдірді. Келесі жылы оның қалалық футбол командасы А. С. Рома көптен күткен екінші скудеттосын жеңіп алды: Вендиттиді ресми мерекелік шоуға қатысуға шақырды, ал ол осы оқиғаға арнап жазған "Grazie Roma" ("Рахмет, Рим") әні үлкен табысқа ие болды, таңқаларлықтай, тек Римде ғана емес. Вендитти өзінің сүйікті футбол командасы туралы бірнеше ән жазған; кейбіреулер оларды қатты сынға алды, көбінесе оның басқа әндерінің саяси-әлеуметтік тақырыптарымен күрт контрастына байланысты. Келесі жылдары, әсіресе 1990 жылдары Вендиттидің шабыты көбірек коммерциялық және поп музыкаға ұқсас болды, сондай-ақ оның ең танымал хиттерінің кавер-нұсқаларын жиі пайдалану кең таралды. Оның альбомдары (Cuore, In questo mondo di ladri, Benvenuti in Paradiso, Prendilo tu questo frutto amaro) өте сәтті болды, бірақ оның бұрынғы тақырыптары жоқ немесе көбінесе аз көңіл бөлінді. "Notte prima degli esami" немесе "Ma che bella giornata di sole" (1945 жылдың сәуір айында фашистік режимнен және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германияның оккупациясынан Италияның азаттығы туралы) сияқты әндер сыншылар тарапынан мақтауға ие болды. Осы кезеңдегі әндердің арасында "Dolce Enrico" әні, Benvenuti in Paradiso (1991) альбомынан, 1984 жылы қайтыс болған Италия Коммунистік партиясының бұрынғы жетекшісі Энрико Берлингерге арналған. 1997 жылғы Antonello nel Paese delle Meraviglie ("Антонелло Ғажайыптар елінде") альбомында оның ең танымал хиттері Софиядағы Болгар симфониялық оркестрінің, дирижері Ренато Серионың сүйемелдеуімен ұсынылды. Goodbye Novecento (1999) әлеуметтік және тарихи тақырыптарға көбірек назар бөлді, бірақ Вендитти стандарты бойынша сәтті болмады. 2001 жылы А. С. Рома тағы да скудетто жеңіп алды, ал Вендитти тағы да Цирко Массимода көптеген жанкүйерлер мен оның әндерін жақсы көретіндер үшін тегін концерт берді. Оның соңғы студиялық альбомы Che fantastica storia è la vita ("Өмір қандай ғажайып оқиға", қазан 2003) болды. Gato Barbieri осы альбомда Вендиттимен бірге орындады. Вендиттимен арадағы қиындықтарды шешкеннен кейін, оның 1979 жылғы "Scusa Francesco" ("Кешір, Франческо") әнінде айтылған Де Грегори "Io e mio fratello" ("Мен және ағам") әнінде де қатысты. Альбомда Италия премьер-министрі Сильвио Берлусконидің пародияс ("Il Sosia") да бар. 2008 жылдың сәуір айында католик веб-сайтымен сұхбатта Вендитти Христиан дініне сенгенін, Падре Пиоға деген құрметін және Папа Бенедикт XVI-ға деген құрметін айтты, сондай-ақ 16 жасында зұлым күшпен шабуылға ұшырағанын, оны шайтан деп анықтағанын айтты. Бұл ақпарат құралдары Вендиттиді Клаудия Колл (сонымен қатар зұлым күшпен шабуылға ұшыраған) және Джованни Линдо Ферретти сияқты басқа да танымал шоу-бизнес өкілдерімен бірге санауға әкелді, бірақ шындығында оның дінге келуі олардан бұрын болған. 2009 жылдың қазан айында Вендитти Сицилиядағы концертте "Құдай неге Калабриді жаратты?" деп сұрағаны және "Калабриде ештеңе жоқ" деп мәлімдегені үшін сынға ұшырады, бұл Оңтүстік Италиядағы аймақ, бұрын ежелгі гректермен отарланған және Магна Грецияның алқабы болған, бірақ қазірде қазіргі заманғы қылмыстық ұйым 'ндрангетаның базасы болып табылады. Кейіннен Вендитти Калабридің мэрі Джузеппе Скопеллитимен Римдегі үйінде дәмді кофе ішіп, Калабримен келісімге келді. 2011 жылдың қараша айында Вендитти Unica атты жаңа альбомын шығарды. Келесі тур 2012 жылдың наурызында Римде басталып, 2013 жылдың қыркүйегінде Туринде аяқталды. "Io l'orchestra le donne e l'amore" атты арнайы трек Верона аренасында орындалды. 2014 жылдың қаңтарында Вендитти "Ritorno al Futuro" атты шағын сатылымға түскен турын бастады, ол 1970 және 1980 жылдардағы әндерден, мысалы "Lo stambecco ferito", "Marta", "Compagno di scuola", "Campo de' Fiori" және т.б. әндерден тұрды.

Саундтректер

Вендитти 1985 жылы өзінің досы, римдік режиссер Карло Вердоне түсірген «Troppo Forte» фильмінің саундтрегін шығарды. Вердоне кейде Вендиттидің концерттерінде барабан ойнаған. Сонымен қатар, ол «Оскар» сыйлығын «Ең үздік шетелдік фильм» номинациясы бойынша жеңіп алған «Ұлы сұлулық» фильмінде де пайда болады, оның саундтрегінде оның әні де бар.